Thursday, 22 August 2019

Μακρής αποκλειστικά στο Basket247: «Αν θέλουμε παραπάνω επιτυχίες πρέπει η Πολιτεία να μεριμνήσει»

Aug 08, 2019

Έχεις αναρωτηθεί πως μπορούν οι άνθρωποι που είναι καθηλωμένοι σε ένα αμαξίδιο και με τόσες δυσκολίες στην καθημερινότητά τους τα βγάζουν πέρα και προπονούνται σε συνδυασμό με την αδιαφορία των Αρμόδιων Αρχών ή σε τι συνθήκες προπονούνται; Υπάρχουν υποδομές ή όχι;

Όλες οι απαντήσεις στη παρακάτω διαφορετική συνέντευξη…

Η Εθνική Ελλάδας κέρδισε πριν από λίγες μέρες στο τελικό του Ευρωμπάσκετ τη Σερβία με 54-44 και ανέβηκε στην Β’ κατηγορία. Όμως, για να συμβεί αυτό, οι παίκτες πέρασαν μια δύσκολη προετοιμασία και μακρά που η… αδιαφορία από τη Πολιτεία την έκανε ακόμη πιο δύσκολη, ενώ κανείς δεν έδωσε τη περαιτέρω σημασία σε αυτή τη νίκη πέρα από τα τυπικά συγχαρητήρια.

Ο παίκτης που ξεχώρισε στον τελικό και ηγήθηκε (28 πόντους, 14 ριμπάουντ, 6 ασίστ, 4 κλεψίματα) της «γαλανόλευκης», Γιώργος Μακρής, ο οποίος έχει χάσει το αριστερό του πόδι εξαιτίας ενός τροχαίο ατυχήματος στην Εθνική Οδό με τη μηχανή μιλάει αποκλειστικά στο Basket247 για την επιτυχία αυτή, για το γεγονός πως ιδρύονται ολοένα και περισσότερα τμήματα μπάσκετ με αμαξίδιο, ενώ στέλνει και ένα μήνυμα σε όλους όσους αντιμετωπίζουν προβλήματα κινητικά.

Αρχικά, θέλω να μου πεις τι σημαίνει αυτή η επιτυχία τόσο για σένα όσο και για την Ελλάδα;

«Ήταν μια πολύ σπουδαία επιτυχία. Πίσω από αυτήν κρύβονται πολλά χρόνια προσπάθειας και αμέτρητοι κόποι. Υπάρχει επίσης και πολύ δουλειά. Καταρχήν, βλέπεις τους κόπους σου να ανταμείβονται. Όμως, πρέπει να συνεχίσουμε έτσι και να δουλέψουμε ακόμη σκληρότερα αλλά και η Πολιτεία να μας βοηθήσει σε αυτό».

Σχετική εικόνα

Πιστεύατε σε αυτήν;

«Στην αρχή πήγαμε μουδιασμένοι αλλά αγώνα με τον αγώνα πιστεύαμε περισσότερο. Ήμασταν προϊδεασμένοι για κάτι καλό, καθώς, είχε γίνει μια αρκετά μεγάλη και καλή προετοιμασία. Μετά την πρώτη ήττα όμως, ταρακουνηθήκαμε λιγάκι, αλλά ευτυχώς αντιστρέψαμε το κλίμα και επανήλθαμε στις νίκες».

Ήταν δύσκολη η διαδρομή προς αυτήν την άνοδο;

«Φυσικά ήταν δύσκολη. Όλο το χρόνο γίνεται η προετοιμασία. Πήγαμε σε μέρη όπως η Καβάλα, το Λουτράκι και η Κομοτηνή. Μέσα σε όλα αυτά αντιμετωπίζουμε και προσωπικές υποχρεώσεις, οι οποίες είναι αρκετές, κάτι που καθιστούσε την προετοιμασία μας δύσκολη».

Μπορεί η «γαλανόλευκη» ομάδα μπάσκετ με αμαξίδιο να συνεχίσει αυτές τις επιτυχίες;

«Μπορούν να συνεχιστούν μόνο εφόσον υπάρξει βοήθεια από τη Πολιτεία. Ήμασταν η μόνη ομάδα από τις 7 που δεν είχε καθόλου φιλικούς αγώνες και δεν τους είχαμε για οικονομικούς λόγους. Τώρα, ανεβήκαμε ακόμη ένα επίπεδο, άρα θα πρέπει η προετοιμασία να είναι μεγαλύτερη και περισσότερα τα έξοδα καθώς πρέπει εφόσον επιθυμούμε διάκριση να παίρνουμε μέρος και σε τουρνουά. Τώρα, αν αυτά δοθούν είναι ένα άλλο ζήτημα, αλλά εμείς κοιτάμε μόνο μπροστά και θετικά».

Πως αισθάνεσαι που ήσουν ο πρώτος σκόρερ του τελικού;

«Πάρα πολύ καλά. Αισθάνομαι ωραία. Όμως, δεν τα κατάφερα μόνος μου και πρέπει να πω ένα μεγάλο ευχαριστώ στους συμπαίκτες μου που με βοήθησαν».

Τι σημαίνει για εσένα το να αγωνίζεσαι σε καροτσάκι με τα χρώματα της Εθνικής;

«Είναι η υψίστη τιμή να αγωνίζεσαι για τη χώρα σου. Επίσης, είναι πολύ σημαντικό που από τόσους παίκτες να σε διαλέγουν».

Βλέπουμε πως ολοένα και περισσότερες ομάδες ιδρύουν τμήματα για άτομα με ειδικές ανάγκες. Εκεί έρχονται και άνθρωποι που δεν έχουν καμία σχέση με το μπάσκετ. Πόσο θετικό είναι αυτό γι’ αυτούς τους ανθρώπους;

«Είναι θετικό το ότι γίνονται καινούριες ομάδες, όπως επίσης είναι πολύ θετικό που οι άνθρωποι πηγαίνουν σε αυτές, ακόμη και αν δεν έχουν καμία σχέση με το μπάσκετ. Όπως για παράδειγμα εγώ. Ήμουν κολυμβητής και μετά το ατύχημα βρήκα διέξοδο εκεί. Επίσης, πρέπει να κινητοποιηθεί η Πολιτεία με τη κατάσταση που καταλαμβάνει πολλούς από αυτούς που δεν έχουν κάποια διέξοδο και πρέπει να τους προσελκύσουμε».

Πως είναι για έναν άνθρωπο να αγωνίζεται σε καροτσάκι;

«Είναι πολύ διαφορετικό αλλά δεν απέχει και πολύ από το «κανονικό» μπάσκετ. Είναι δύσκολο αλλά από την 24χρονη εμπειρία μου όποιος έρχεται εντυπωσιάζεται τόσο πολύ που δύσκολα φεύγει. Είναι ένα άθλημα που βοηθάει τους ανθρώπους και στη καθημερινότητά τους, όπως για παράδειγμα στη κίνηση τους με το αμαξίδιο. Υπάρχουν άτομα με ειδικές ανάγκες που δεν μπορούν να διαβούν δύσβατες περιοχές, ενώ για παράδειγμα εμείς μπορούμε».

 

Αποτέλεσμα εικόνας για ελλαδα σερβια αμαξιδιο

 

Ποιο το κίνητρο του να παίζεις μπάσκετ; Είναι η αγάπη για το παιχνίδι;

«Η αγάπη για το παιχνίδι αλλά και για τη νίκη. Επίσης, παίζω μπάσκετ και γιατί είναι ένας τρόπος εκγύμνασης».

Αποτέλεσμα εικόνας για ελλαδα σερβια αμαξιδιο

 

Τι προπόνηση κάνει ένας άνθρωπος τέτοιων συνθηκών;

«Εμείς, προπονούμαστε τρεις φορές την εβδομάδα καθώς δεν μας δίνουν περισσότερες ώρες στο γήπεδο. Όμως, μας αρέσει τόσο αυτό που κάνουμε, που πολλές φορές πάμε και μόνοι μας έξω ή σε γυμναστήρια».

Τι συμπεριφορά εισπράττετε από το κόσμο όταν σας βλέπει να αγωνίζεστε;

«Ο κόσμος εντυπωσιάζεται όταν βλέπει αυτό το άθλημα. Έχει ωραίες φάσεις. Για παράδειγμα υπάρχουν συγκρούσεις που φαντάζουν τρομακτικές, όμως για εμάς δεν είναι, σε αντίθεση με τον υπόλοιπο κόσμο».

Υπάρχουν αθλητικές υποδομές στην Ελλάδα για τα άτομα με ειδικές ανάγκες;

«Όχι, δεν υπάρχουν. Σκέψου πως τα μισά γήπεδα δεν είναι προσβάσιμα. Δυσκολευόμαστε αρκετά με τα γήπεδα αλλά το πλέον θετικό είναι πως ολοένα και περισσότερο δίνεται σημασία».

 

Σχετική εικόνα

 

Τέλος, θα ήθελα να στείλεις ένα μήνυμα προς όλους όσους λένε δεν μπορούν. Όσους λένε πως δεν γίνεται κάτι.

«Να έρθουν κοντά μας. Να βγουν από τα σπίτια τους αυτοί οι άνθρωποι που αντιμετωπίζουν προβλήματα και να… ‘’ξεσπάσουν’’ στη γυμναστική μέσω του μπάσκετ. Όλοι μπορούν πλέον με το πάτημα ενός κουμπιού να βρουν μια ομάδα και να δοκιμάσουν. Πιστεύω δεν θα φύγουν ποτέ από το άθλημα».

 

Γιάννης Λέκος

leivadas banner

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

Το basket247.gr(όπως προβλέπει η νομοθεσία και τηρώντας όλες τις προβλεπόμενες διαδικασίες) οφείλει να ενημερώνει τους επισκέπτες αυτού του ιστότοπου για την αποδοχή ή μη των cookies κατά την είσοδο τους στο site www.basket247.gr