Wednesday, 23 January 2019

Ο Παναθηναϊκός πήρε μια μεγάλη νίκη κόντρα στην Μακάμπι με 75-76 και συνεχίζει να ελπίζει για το πλεονέκτημα έδρας. Νομίζω όμως ότι η εικόνα έως ένα βαθμό είναι αυτή που θα κρατήσουν οι πρωταθλητές Ελλάδας και θα πορευτούν στην συνέχεια ανεξαρτήτου βαθμολογίας. Μια ομάδα που σε μεγάλα διαστήματα είχε πολύ καλό ρυθμό σε άμυνα και επίθεση και έδειξε ότι το 'τσιπάκι' έχει γυρίσει στο κατάλληλο σημείο.

Ο Παναθηναϊκός πήρε πολλά περισσότερα από μια νίκη. Και το σημαντικό είναι ότι κέρδισε στο τέλος παίζοντας στο ρυθμό της Μακάμπι. Όταν κουράστηκε ο Καλάθης από την άμυνα του Κέιν και την στοχευόμενη γενικά αμυντική συμπεριφορά των γηπεδούχων οι Ισραηλινοί έστειλαν το μήνυμα στους Πρωταθλητές Ελλάδας. Αν μπορείτε κερδίστε μας στον δικό μας τρόπο. Ποιος είναι αυτός; Ένας εναντίον ενός , πολύ τρέξιμο στο ανοιχτό γήπεδο και επιθέσεις στα οκτώ δευτερόλεπτα. Εκεί όμως ο Παναθηναϊκός διαθέτει τον καλύτερο στο τομέα αυτό. Τον Μαικ Τζέιμς που έκανε το παιχνίδι της ζωής του και οδήγησε τους πράσινους στην νίκη. Ήταν το δεύτερο πολύ καλό ματς του Αμερικανού και με διαφορετικές συμπεριφορές από τον ίδιο. Με τον Αστέρα ήταν πολύ συνετός στις επιλογές του και με ώριμη συμπεριφορά. Σήμερα όταν είδε ότι το οργανωμένο μπάσκετ πάει περίπατο έκανε αυτό που ξέρει να κάνει καλά. Συνεχόμενα ντράιβ και τελειώματα ή split-out στην αδύνατη πλευρά για ένα ελεύθερο σουτ. Συν το γεγονός ότι πιέζει ασφυτικά τα αντίπαλα γκάρντ εδώ και 15 μέρες και μαζί με τον Καλάθη προκαλούν πολλά προβλήματα στην επίθεση των αντιπάλων.

Μια νίκη που ήρθε με τον χειρότερο Ρίβερς της διετίας. Με πολλά άστοχα σουτ και χαμένες βολές. Αν όμως ο Τζέιμς ήταν ο εκτελεστής στο σημερινό παιχνίδι υπάρχουν ακόμα 2 σημαντικοί παράγοντες που έχουν παίξει τον ρόλο τους. Ο ένας ακούει στο όνομα Ιαν Βουγιούκας. Ο ισορροπιστής της ομάδας του Τσάβι Πασκουάλ. Σε ένα ματς που θεωρητικά δεν του ταίριαζε καθόλου έκανε όργια με 16 πόντους 6/6 δίποντα και 4/4 βολές και πολύ καλή ως ένα βαθμό εικόνα στην άμυνα.

Και φυσικά τον Χ-Factor τον άνθρωπο που εδώ και 20 μέρες έχει μεταμορφωθεί και μαζί του όλη η ομάδα. Ο λόγος για τον Κρις Σίνγκλετον. Η δίψα του στην άμυνα, η διεκδίκηση κάθε φάση σε άμυνα και επίθεση στα ριμπάουντ είναι καθοριστικά για την άνοδο των πρασίνων. Έχει αλλάξει αγωνιστική νοοτροπία και φαίνεται.

Ο Παναθηναϊκός δεν έχει να κοιτάξει ούτε βαθμολογίες , ούτε τίποτα. Πρέπει να κοιτάξει να νικήσει τα δυο παιχνίδια που απομένουν. Να δουλέψουν όλοι μαζί στην προπόνηση και το πρόβλημα είτε με μειονέκτημα, είτε με πλεονέκτημα θα το έχουν οι αντίπαλοι.

Υ.Γ. Ένα πολύ σημαντικό στοιχείο για δεύτερο συνεχόμενο ματς είναι τα ριμπάουντ που ο Παναθηναϊκός κυριαρχεί. 42 τον αριθμό έχοντας 16 επιθετικά εκ των οποίων τα 13 στο πρώτο ημίχρονο. Δηλαδή στο κακό διάστημα των πρασίνων.

Y.Γ2. Επαναλαμβάνω. ΚΑΝΕΝΑ ΣΕΝΑΡΙΟ, ΚΑΝΕΝΑ ΚΟΙΤΑΓΜΑ ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑΣ. Μόνο προπόνηση και νίκες στα εναπομείναντα ματς.

Μιχάλης Σταμουλάκης

O Παναθηναϊκός επικράτησε με πολύ ωραίο μπάσκετ του Ερυθρού Αστέρα με 91-71 και έφτασε τις 16 νίκες.

Δεδομένο πρώτο. Για 6η συνεχόμενη χρονιά o Παναθηναϊκός θα δώσει το παρών στις ‘8’ καλύτερες ομάδες της Ευρωλίγκα.

Δεδομένο δεύτερο. Ένα πράγμα που έμοιαζε απίθανο μέχρι πριν από αυτό το ματς συναντάει πλέον αρκετές πιθανότητες. Ποιο είναι αυτό; Να βρεθεί ο Παναθηναϊκός με πλεονέκτημα έδρας. Ρεάλ, Ζαλγκίρις, Παναθηναϊκός είναι στις 16 νίκες και πιθανόν αύριο να είναι και η Χίμκι. Βέβαια η Ρεάλ εξακολουθεί να έχει το πιο βατό πρόγραμμα. Αλλά εν τέλει αυτό θα μας απασχολήσει στην συνέχεια.

O Παναθηναϊκός κέρδισε σήμερα γιατί πολύ απλά ήταν καλύτερος σε όλους τους τομείς. Η άμυνα ήταν αυτή που έδωσε την δυνατότητα στους πρωταθλητές Ελλάδας να τρέξουν στο ανοικτό γήπεδο και να βρουν εύκολα καλάθια με μεγάλο πρωταγωνιστή ποιον άλλον; Τον Νικ Καλάθη. Δεν έκανε πάλι τριπλ νταμπλ αλλά αυτά που έκανε απλά δεν μπορεί την δεδομένη στιγμή να τα πετύχει άλλος point guard στην Ευρώπη. 17 πόντους έχοντας 7/8 δίποντα, 0/2 τρίποντα, 3/4 βολές, 10 ριμπάουντ, 6 κλεψίματα και 34 στο σύστημα αξιολόγησης.

Όλα όμως ξεκινούν από την άμυνα που δίνει την δυνατότητα στον Παναθηναϊκό να τρέξει και να επιβάλλει τον δικό του τρόπο παιχνιδιού.

Με την νίκη από ένα σημείο να είναι σίγουρη θα μπορούσαμε να σταθούμε σε ατομικές παρουσίες. Και εκεί είναι που σίγουρα ο Τσάβι Πασκουάλ θα είναι ευχαριστημένος βλέποντας τον Σίνγκλετον να κάνει δεύτερο συνεχόμενο καλό παιχνίδι. Τον Πειν να μαζεύει 9 ριμπάουντ (τον λόγο που ακριβώς ήρθε στην ομάδα) και τους Τζέιμς και Θανάση Αντετοκούνμπο να είναι πάρα πολύ καλοί και ουσιαστικοί στο παιχνίδι τους.

Πλέον αν ο Παναθηναϊκός θέλει να έχει ελπίδες για πλεονέκτημα έδρας (ξαναλέω ότι το πρόγραμμα της Ρεάλ είναι πολύ εύκολο) θα πρέπει να κερδίσει στο Τελ Αβιβ. Και εκεί θα βρει την Μακάμπι να καίγεται για την νίκη πιο πολύ από ποτέ. Είναι ένα πολύ καλό crash test για να δούμε κατά πόσο ο Παναθηναϊκός έχει αλλάξει … τσιπ και στέλνει το μήνυμα ενόψει των playoffs.

 

Μιχάλης Σταμουλάκης

Ο Παναθηναϊκός επικράτησε στην Μάλαγα με 79-90 και παρέμεινε ζωντανός στην μάχη για το όσο το δυνατόν καλύτερο πλασάρισμα αν και η τετράδα παραμένει όνειρο απατηλό με την Ρεάλ να δείχνει το μεγάλο φαβορί για αυτήν.

Σίγουρα η νίκη είναι σημαντική καθώς πρόκειται για την πρώτη εκτός από τις 21 Δεκεμβρίου. Δηλαδή εδώ και 2,5 μήνες. Μέχρι εκεί όμως. Αν ο Παναθηναϊκός μείνει στην νίκη αυτή καθαυτή τότε το Βελιγράδι θα το δει για ακόμη μια φορά από την τηλεόραση. Οι πρωταθλητές Ελλάδας ήταν για ακόμη μια φορά πολύ κακοί στο πρώτο ημίχρονο εκτός έδρας.

Ξεκίνημα αγώνα και έχεις δεχθεί 24 πόντους και στους 17 ευθύνεται ο Σίνγκλετον. Είτε ένας εναντίον ενός, είτε από αλλαγές στα σκριν πάνω στην μπάλα είτε φεύγει από την αλλαγή χωρίς κανένα λόγο και αναγκάζει τον Ρίβερς να τρέξει επάνω στον παίκτη και τρώει τρίποντο και φάουλ από τον ΜακΚαλουμ.

Ακόμα και στο δεύτερο ημίχρονο που ήταν πάρα πολύ καλός τρώει ένα τρίποντο που δεν το τρώει ούτε παίκτης Μίνι-basket. Μαρκάρει τον Νέντοβιτς και στην μια πάσα- απόσταση φεύγει να δώσει βοήθεια χαμηλά και αφήνει τον Σέρβο μόνο του.Στην μία πάσα απόσταση. Να σου χτυπάει η τρέλα την πόρτα.Ασχολίαστο το κρέμασμα στο καλάθι. Απλά μένεις σιωπηλός και κρατάς το κεφάλι σου απο την απελπισία.

Να πάμε στην επίθεση; 13 σερί άστοχα τρίποντα. Ο ένας μετά τον άλλον. Καμία συνεργασία παρά μόνο στο ανοιχτό γήπεδο από τις κακές επιστροφές των γηπεδούχων.

Τι έγινε στο δεύτερο ημίχρονο. Πολύ απλά ο Παναθηναϊκός έπαιξε άμυνα. Βρήκε ένα σταθερό κορμό και είχε πολλούς παίκτες κλειδιά στην προσπάθεια αυτή αλλά κυρίως ένας ήταν απλά συγκλονιστικός. Ο Λεκαβίτσιους όχι μόνο για τους πόντους που έβαλε αλλά κυρίως για την άμυνα που έπαιξε στον ΜακΚάλουμ που τον έβγαλε τελείως εκτός παιχνιδιού. Οι παίκτες του Τσάβι Πασκουάλ είχαν θέληση και στόχευση στο παιχνίδι τους. Διαβάζοντας το παιχνίδι με τις αλλαγές του Πλάθα βρήκε ρυθμό και ελεύθερα σουτ. Όλα αυτά όμως ξεκίνησαν από την άμυνα.

Μπορεί να είναι λίγο παράδοξο αλλά ο Παναθηναϊκός … ευνοήθηκε από τις απουσίες που είχε. Στην τελευταία περίοδο έπαιξε μόλις μια πεντάδα. Το rotation συρρικνώθηκε. Ο Καλάθης λειτούργησε άψογα με τον Λεκαβίτσιους ενώ ο Ρίβερς δείχνει να ξεπερνά μετά ΚΑΙ από αυτήν την εμφάνιση (όπως και στην Μαδρίτη) το θέμα με τα σουτ. Ο Σίνγκλετον ΟΤΑΝ θέλει παίζει και άμυνα και ο Γκιστ ήταν απλά ο γνωστός Γκιστ. Τονίζω και πάλι στα τελευταία 15 λεπτά έπαιξαν 5 παίκτες με μια άμυνα συμμετοχή του Αντετοκούνμπο και λίγο του Γκάμπριελ.

Ο Παναθηναϊκός είχε 22 ασίστ, μόλις 7 λάθη και 10 κλεψίματα (8 στο δεύτερο ημίχρονο) με τον Ρίβερς να κάνει ρεκόρ με 5. Νούμερα πολύ καλά… κόντρα όμως στην Μάλαγα. Μην μεγαλοποιούμε τα πράγματα. Μια νίκη ίσως καλή για την ψυχολογία της ομάδας. Αλλά στα playoffs αν κάνεις τέτοια πρώτα ημίχρονα , δεν θα έχεις καν την ευκαιρία να διεκδικήσεις κάτι στο δεύτερο.

Μιχάλης Σταμουλάκης

Ο Παναθηναϊκός έχασε στην Μαδρίτη από την Ρεαλ. Αποχαιρέτησε όπως όλα δείχνουν την Τετράδα και όπως είχαμε τονίσει πλέον δεν κοιτάει τι γίνεται από πάνω αλλά τι γίνεται από κάτω.

Μπασκετική ανάλυση μπορεί να γίνει μπόλικη. Από την ανύπαρκτη άμυνα, τους μπερδεμένους ρόλους, την κακή επίθεση, τις νέες μεταγραφές. Διαλέγεται και παίρνεται.

Το πρόβλημα όμως είναι άλλο και αυτό όποιος δεν το βλέπει απλά η δεν το καταλαβαίνει η δεν θέλει να το αποδεχθεί. Ο Παναθηναϊκός έχει ΕΛΛΕΙΨΗ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΤΗΤΑΣ . Οι παίκτες του στην Ευρωλίγκα στα δύσκολα απλά ζυγίζονται και βρίσκονται λιποβαρής.

Δυο χρόνια τώρα όλα μα όλα τα κρίσιμα ματς τα έχει χάσει εκτός έδρας. Όταν φτάνει το κρίσιμο σουτ, η κρίσιμη άμυνα, το κρίσιμο ριμπάουντ πάντα καταλήγουν οι χαμένοι της υπόθεσης. Και η διαιτησία φταίει θα πει κάποιος; Ναι σε μεγάλο βαθμό θα συμφωνήσω. Σήμερα ο Μπελόσεβιτς έδειχνε χαρακτηριστικά ότι Πειν ακούμπησε την μπάλα με την διαφορά στους επτά και την δίνει στην Ρεάλ που βάζει καλάθι. Βλέπεις το replay και ο Πέιν ουδεμια επαφή με την μπάλα. 30-12 βολές. Αλλά αυτή είναι η μια πλευρά της υπόθεσης. Η άλλη λέει ότι όπου πρέπει να κάνει ο πρωταθλητής Ελλάδας το ξεπέταγμα εκεί τα χέρια βαραίνουν και τα γόνατα τρέμουν. Ποιο ιδανικές συνθήκες θα μπορούσε να βρει σήμερα στην Μαδρίτη; Χωρίς Ντόντσιτς σε ένα γήπεδο που ο επιτάφιος το Πάσχα έχει περισσότερο θόρυβο. Και όμως έγινες παιχνιδάκι στα χέρια του Κοζέρ και του Καμπάτσο.

-Κοζέρ 26 πόντους. Ξέρεις ότι πάει μόνο αριστερά. Πήγε όντως μόνο αριστερά. Τα έφαγες όλα.

-Καμπάτσο . Εκρηκτικό πρώτο βήμα. Κολλημένοι επάνω του. Πέρναγε όπως ήθελε, όποτε ήθελε.

-Αδύνατη πλευρά. ΑΝΥΠΑΡΚΤΗ. Χάσαμε το μέτρημα πόσες φορές ειδικά τα γκαρντ του Παναθηναϊκού έχασαν τον παίκτη τους στην πλάτη η με ένα πάσα-κόψιμο κόβανε την άμυνα στα δυο. Πολλές αλλαγές. Συνεχείς προσπάθεια να βρεθεί ένα σχήμα αλλά πιο πολύ τα πράγματα μπερδεύονταν παρά έφτιαχναν.

-Ριμπάουντ. Νικητής στα επιθετικά ο Παναθηναϊκός. Χαίρω πολύ. Στα κρίσιμα ο Ρέγιες πήρε ΤΡΙΑ ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΣΗΚΩΘΕΙ ΑΠΟ ΤΟ ΕΔΑΦΟΣ.

Αλλά τώρα τι συζητάμε; Τις ιδανικές συνθήκες στην Ρεάλ όταν με νίκες στο Μπάμπεργκ και την Βαλένθια μπορούσες να μπεις με τα… μπούνια στην Τετράδα και τον πλεονέκτημα έδρας και εσύ έχασες.

Το ρόστερ είναι Αμερικανικό. Μόνο μια ομάδα κατάφερε έτσι να φτάσει μέχρι τέλους. Η Μακάμπι. Το κακό είναι ότι ο Παναθηναϊκός παίζει και άμυνα Μακάμπι. Πλέον δεν υπάρχουν δικαιολογίες . Το ρόστερ είναι τεράστιο. Οι επιλογές είναι όλες με την ευλογία του προπονητή. Ας βρούνε την άκρη αρχής γενομένης από το παιχνίδι με την Μάλαγα. Ο Παναθηναϊκός παλεύει με το χρόνο. Ο Πασκουάλ ψάχνεται. Το κακό είναι το timing που γίνεται αυτό. Τέτοια εποχή δεν ψάχνεσαι. Είσαι κατασταλαγμένος ήδη. Αλλά με 2 νέες προσθήκες και με 16 παίκτες ρόστερ είσαι υποχρεωμένος εφόσον δέχθηκες να γίνουν όλα αυτά να βρεις την λύση.

Ο Παναθηναϊκός έχασε στην παράταση στο ΟΑΚΑ από τον Ολυμπιακό και πλέον η 4η θέση γιατί για αυτό μιλάμε πλέον και για τίποτα άλλο κρίνεται κατά 99% στην Μαδρίτη την επόμενη εβδομάδα.

Να ξεκινήσουμε με μια παραδοχή. Ο Ολυμπιακός στο γήπεδο ειδικά για 35 λεπτά ήταν καλύτερος από τον Παναθηναϊκό. Είχε αρχές και ρόλους στο γήπεδο ενώ ευτύχησε να πάρει πολλά πράγματα από τους δυο που παίξανε για πρώτη φορά. Ο Μπόμπι Μπράουν και ο Τιλί επιθετικά ο ένας και αμυντικά ο άλλος βοήθησαν πάρα πολύ και ήταν καθοριστικοί δίπλα στο X-factor του αγώνα τον Μπράιαν Ρόμπερτς. Ο Παναθηναϊκός έκανε ακριβώς ότι έκανε στο ΟΑΚΑ με τον Ολυμπιακό στο πρωτάθλημα. Πέταξε στα σκουπίδια ένα ημίχρονο. Με στατικότητα στην επίθεση ειδικά στο 5 εναντίον 5 και χαμένες σχεδόν όλες τις μονομαχίες στην άμυνα. Δεν γίνεται όση υπερπροσπάθεια και αν κάνεις στο τελευταίο δεκάλεπτο να νικάς πάντα.

Η ανατροπή ήρθε κυρίως από το ένστικτο αυτοσυντήρησης κάποιων παικτών. Του Καλάθη, του ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΟΥ Γκιστ καθώς και του Ρίβερς που ουσιαστικά στο 64-70 κρατάει τον Παναθηναϊκό με το τρίποντο του.

Από εκεί και πέρα το φόρτωμα με φάουλ σε παίκτες- κλειδιά και ειδικά η αποβολή του Γκιστ συντέλεσαν στο να έρθει αυτό το αποτέλεσμα καθώς ο Γκάμπριελ στην παράταση ήταν πολύ κακός.Το 2-13 βολες στην παράταση είναι λίγο αστείο σαν νούμερο αλλά αν εξαιρέσεις 2 φάσεις τα υπόλοιπα όντως ήταν φάουλ και δικαίως δόθηκαν.

-Ο Μαικ Τζειμς ήταν κακός. Είναι δεδομένο ότι θα αρχίσει μια παραφιλολογία για το αν έγινε καλά και αποκτήθηκε. Ψοφάνε πολλοί ειδικά… αγνοί προβληματισμένοι για κάτι τέτοια. Το πράγμα είναι απλό. Ο Τζέιμς έχει συγκεκριμένο τρόπο παιχνιδιού. Το ξέρεις από πέρυσι. Δεν είναι κάτι άγνωστο. Άρα η τον φέρνεις στην ομάδα η όχι. Από την στιγμή που γύρισε πάει να πει ότι πιστεύουν σε αυτό άσχετα αν σήμερα δεν ήταν καλός.Αν κάπου διαφωνώ είναι ίσως με την είσοδο του στην πεντάδα μέσα σε 10 μέρες απο την στιγμή που επέστρεψε.

-Επιπλέον αυτός που πρέπει να ηρεμήσει στον τρόπο παιχνιδιού του είναι ο Νίκος Παππάς. Είναι φανερό ότι σήμερα πάλευε να αποδείξει πράγματα χωρίς κανείς να του το ζητήσει. Ο Έλληνας γκαρντ πραγματοποιεί μια πολύ καλή χρονιά. Έχει κάνει μεγάλα ματς και το μόνο που δεν θα πρέπει να νιώθει είναι πίεση από την παρουσία του Τζειμς. Σήμερα ήταν φανερό ότι δεν είχε καθαρό μυαλό. Πήγαινε με το έτσι θέλω να βάλει καλάθι. Σε αυτό το επίπεδο απλά δεν γίνεται.

-Ο Πέιν έδειξε ότι όταν αφομοιώσει καλύτερα τον τρόπο παιχνιδιού του Πασκουάλ μπορεί να γίνει μια πολύτιμη λύση ερχόμενος από τον πάγκο.

-Ο Κρις Σίνγκλετον προσπάθησε πάρα πολύ. Μπορούμε να πούμε ότι ήταν και από τους διακριθέντες. Αλλά και πάλι όποιος ξαναδεί το παιχνίδι προσεκτικά θα διαπιστώσει ότι σε πολλές φάσεις είναι ο αδύνατος κρίκος στις περιστροφές της ομάδας στην άμυνα. Το παράδοξο είναι ότι προσωπική άμυνα ένας εναντίον ενός ήταν αρκετά καλός. Αλλά στην ομαδική και πάλι υστερούσε.

- Ο Ολυμπιακός δικαίως παίρνει το πλεονέκτημα έδρας. Κέρδισε στο ΟΑΚΑ, στην Μαδρίτη, Στην Πόλη την Φενέρ. Την ίδια στιγμή που εσυ έχασες στην Μπάμπεργκ και την Βαλένθια.

Μιχάλης Σταμουλάκης

Ο Παναθηναϊκός έχασε στην Μόσχα από την Χίμκι που για ακόμη μια φορά έκανε τα ίδια λάθη που κάνει στα εκτός έδρας παιχνίδια.Οι πρωταθλητές Ελλάδας είχαν και (πάλι) τον Μάικ Τζειμς και τον Άντριου Πέιν για τους οποίους θα αναφερθούμε αργότερα.

Ο Παναθηναϊκός ΓΙΑ ΑΚΟΜΗ ΜΙΑ ΦΟΡΑ σε εκτός έδρας αγώνα πέταξε ένα ημίχρονο. Κάκιστος στην άμυνα. Αργές περιστροφές, πολύ κακοί στο ένας εναντίον ενός. Και το πλέον παράδοξο είναι ότι όλα αυτά γίνανε σε σετ επιθέσεις και όχι στο transition που είναι η φιλοσοφία που αρέσκεται η Χίμκι.

Ο Σβεντ διάβασε σωστά όλες τις φάσεις και τον είδαμε και σε ρόλο δημιουργού πέρα από αυτόν του σκόρερ.

Από εκεί και πέρα για άλλη μια φορά θεωρώ ότι έγινε κατανοητό ότι όσο οι ομάδες κοιτάνε ΜΟΝΟ την άμυνα δεν υπάρχει περίπτωση να φτάσουν στην κορυφή. Ο Παναθηναϊκός έβαλε 61 πόντους. Σε επίπεδο Ευρωλίγκα δεν υπάρχει περίπτωση να πας μέχρι το τέλος.

Η άμυνα είναι εν πολλοίς θέμα διάθεσης. Το είδαμε και στον αγώνα στο δεύτερο ημίχρονο όταν ο Παναθηναϊκός αποφάσισε να πιέσει. 4 λεπτά έκανε η Χίμκι να βάλει καλάθι. Τι να το κάνεις όταν στην επίθεση και εσύ δεν μπορείς να το ματώσεις.

Ο Παναθηναϊκός είναι σε ένα κρίσιμο σταυροδρόμι. Έχει 9 ξένους παίκτες. Οι υποχρεώσεις τρέχουν και ο Πασκουάλ θα πρέπει να αποφασίσει με ποιους θα πορευτεί. Αν θα παρουσιάσει μια ομάδα σε Ελλάδα και Ευρώπη η θα πάει σε 2 διαφορετικά ρόστερ.Είναι φανερή όσο και αν μιλάμε για μια ομάδα με μεγάλο βάθος στον πάγκο ότι η απουσία του Λοτζέσκι την δεδομένη στιγμή είναι καθοριστική για τον Παναθηναϊκό. Χάνει πολύ από τον πλουραλισμό του στην επίθεση. Ανέφερα πιο πάνω για το πλεονέκτημα έδρας. Η γνώμη μου είναι ότι πέρα από την 8η θέση που οδηγεί πάνω στην ΤΣΣΚΑ η φετινή προημιτελική σειρά της Ευρωλίγκα θα είναι αμφίρροπη ανεξάρτητα από το ποιος θα έχει το πλεονέκτημα της έδρας. Κάθε ομάδα έχει μεγάλα όπλα στην φαρέτρα της αλλά και αδυναμίες. Το θέμα είναι ότι ο Παναθηναϊκός χρειάζεται και σύντομα μάλιστα να βρει τις ισορροπίες του και να ενσωματωθούν τα νέα αποκτήματα και ιδίως ο Πέιν.

Υ.Γ. Για τον Μαικ Τζέιμς είναι σαν να μην πέρασε μια μέρα. Ο Πέιν έδειξε ότι θα βοηθήσει ειδικά στην άμυνα.

Υ.Γ.2 Για τον τίτλο του κειμένου.Ο Γιώργος Βόβορας (βοηθός του Τσάβι Πασκουαλ) είπε ότι πρέπει να βρουν τι φταίει και ο Παναθηναϊκός δεν είναι αξιόπιστος στα εκτός έδρας. Με όλο το σεβασμό κόουτς εδώ και τόσα χρόνια το ψάχνουμε. Επιτέλους βρείτε το. 1,5 χρόνο είστε το ιδιο προπονητικό επιτελείο.Εμείς έχουμε μια άποψη αλλά προτιμώ την δεδομένη στιγμή να την κρατήσουμε απλά μέσα στο μυαλό μας.

Υ.Γ.3 Τρια buzzer beater στο τέλος κάθε δεκαλέπτου;

Υ.Γ.4 Συνεχίζει κορυφαίος του Παναθηναϊκού το τελευταίο μήνα να είναι με βάση αυτό που πρέπει να κάνει στο γήπεδο ο Βουγιούκας.

Μιχάλης Σταμουλάκης

Αλήθειες και Ψέματα από τον τελικό του Κυπέλλου Ελλάδας

-Η ΑΕΚ ήθελε περισσότερο το Κύπελλο από τον Ολυμπιακό

-ΨΕΜΑ! Δεν υπάρχει αυτό. Και όποιοι το λένε το κάνουν απλά για να υποτιμήσουν την νίκη της ΑΕΚ. Και οι δυο ομάδες θέλανε το τρόπαιο πολύ ο καθένας για τους δικούς τους λόγους. Η ΑΕΚ έπαιξε καλύτερα και το πήρε.

-Το Κύπελλο δεν προσφέρει στον Ολυμπιακό κάτι.

-ΨΕΜΑ! Προσφέρει όσο και αν κάποιοι δεν θέλουν να το παραδεχτούν. Είναι ο ένας από τους τρείς τίτλους που διεκδικούν οι ομάδες κάθε χρονιά. Απλά λόγω του ανοίγματος της ψαλίδας των αιωνίων από τις άλλες ομάδες έχει περάσει στους ίδιους τους παίκτες πρώτα και μετά στον κόσμο ότι μια κατάκτηση του Κυπέλλου δεν προσφέρει τίποτα ενώ μια ενδεχόμενη απώλεια του φέρνει γκρίνια. Χαρακτηριστικές οι δηλώσεις του Μάντζαρη που είπε ότι μόνο με το Κύπελλο η σεζόν θα είναι αποτυχημένη. Πόσα κύπελλα έχει πάρει ο Μάντζαρης; Σωστά μαντέψατε. Ούτε ένα. Ο Ολυμπιακός έχει 9 με τελευταίο το 2011.Το θέλανε και πολύ μάλιστα οι άνθρωποι των Ερυθρόλευκων. Άλλωστε ο Σφαιρόπουλος και πολύ σωστά τόσο καιρό έλεγε ότι: βρισκόμαστε μέσα και στους τρείς στόχους μας. Αλαζονική συμπεριφορά ΙΣΩΣ να έδειξαν οι παίκτες του Ολυμπιακού. Αδιαφορία ΟΧΙ.

Η ΑΕΚ απέδειξε ότι μπήκε ανάμεσα στο δίπολο Παναθηναϊκού- Ολυμπιακού με την κατάκτηση του Κυπέλλου

ΨΕΜΑ! Η ΑΕΚ βαδίζει σιγά- σιγά στο να επιστρέψει εκεί που ανήκει. Αλλά για να μπεις ανάμεσα στους αιώνιους θα πρέπει να αποδείξεις ότι είσαι δυνατός σε μια σειρά αγώνων. Το Κύπελλο ήταν η τέλεια ευκαιρία για την Ένωση. Ένας αγώνας και τέλος και το απέδειξε και μπράβο της. Αλλά σε μια κούρσα πέντε αναμετρήσεων ακόμα δεν έχει τις δυνάμεις να ανταπεξέλθει. Αλλά με την πάροδο του χρόνου και εφόσον προχωρήσουν με ηρεμία και σωστές αποφάσεις θα την έχει. Για την ΑΕΚ ένας αποκλεισμός πλέον σε μια σειρά playoff δεν θα είναι αποτυχία. Ένας αποκλεισμός όμως με 3-0 και χωρίς να παλέψει στα παιχνίδια ΘΑ ΕΙΝΑΙ.

Η ΑΕΚ κέρδισε από το ένστικτο των Αμερικανών της παικτών

ΑΛΗΘΕΙΑ! Αλλά η μισή…. γιατί η άλλη μισή λέει ότι η Ένωση διάβασε εξαιρετικά όλες τις αλλαγές στην άμυνα του Ολυμπιακού. Ο Σάκοτα πόσταρε τον κοντύτερο αντίπαλο του. Ο Μάνι Χάρις ζάλισε με τις ντρίμπλες του τον Μιλουτίνοφ. Με το που μπήκε ο Ουίλτζερ η μπάλα πήγε στον Ντελρόι Τζειμς τέσσερις φορές συνεχόμενες. Δεν χρειάστηκαν ιδιαίτερα συστήματα για την Ένωση στην επίθεση. Ταλέντο των παικτών και διάβασμα των φάσεων.

Η ήττα του Ολυμπιακού ευθύνεται σε μεγάλο βαθμό από την απόδοση των Αμερικανών του.

Αλήθεια! Αρκεί να δεις πόσα προσέφεραν μαζί οι Ρόμπερτς, Τόμπσον, Ουίλτζερ. 0 στην επίθεση και ο τελευταίος 0 και στην άμυνα. Όχι ότι οι άλλοι δυο τρώγανε σίδερα στα μετόπισθεν. Ο Ολυμπιακός είναι ίσως η μόνη ομάδα στην Ευρώπη που οι γηγενείς παίκτες του επισκιάζουν τους ξένους τόσο πολύ. Ο Τόμπσον ήρθε σαν υπερόπλο από το ΝΒΑ και είναι ζήτημα πότε έμεινε στο παρκέ 15 λεπτά σε ένα παιχνίδι. Ο Ρόμπερτς δείχνει σαν μην έχει κίνητρο. Ο ΜακΛιν έδειχνε να μην έχει ενέργεια. Χαρακτηριστική φάση που η ΑΕΚ ανανεώνει 2 επιθέσεις με τον Μαυροειδή στο δεύτερο ημίχρονο και ο Αμερικανός φόργουορντ είναι κάπου μεταξύ κέντρου και τριπόντου της ομάδας του.

Γράφουμε από πάνω όμως ότι οφείλεται σε μεγάλο βαθμό. Δεν χάθηκαν όμως μόνο από αυτούς το παιχνίδι. Παπανικολάου, Παπαπέτρου, Μάντζαρης δεν βοήθησαν σύμφωνα με τα στάνταρ τους. Ο δε Παπανικολάου είναι απορροίας άξιο πως από ένα παίκτη που έβγαλε μάτια για μισή σεζόν στους Ρόκετς πριν 3 χρόνια έχει γίνει χειρότερος και από τον Καραγκούνη με τις διαμαρτυρίες στους διαιτητές. Σε κάθε φάση κάτι λέει στους ρέφερι είτε έχει δίκιο είτε άδικο.

Ο Σπανούλης κάνει κακό πλέον στον Ολυμπιακό.

Εδώ κανονικά δεν πρέπει να έχει αλήθεια η ψέματα αλλά μόνο… κλάμα από τα γέλια. Το 1/3 να παίζανε οι υπόλοιποι από αυτό που έκανε ο kill bill χθες στο παρκέ ίσως το τρόπαιο να είχε πάει στην ομάδα του Πειραιά. Και μόνο του βλέμμα του την ώρα του αγώνα και η στεναχώρια στο τέλος δείχνει την θέληση του για την νίκη. Αυτά περί αδιαφορίας και σνομπαρίσματος που λέγανε κάποιοι των παικτών του Ολυμπιακού. Ότι καλό έκανε η ομάδα του Γιάννη Σφαιρόπουλου ξεκίναγε από τα δικά του χέρια. Αυτός κράτησε τον Ολυμπιακό όρθιο είτε με καλάθια του είτε με τις πάσες στον Μιλουτίνοφ. Αυτός και ο …Στρέλνιεκς.

-Ο Καλύτερος ξένος του Ολυμπιακού δεν είναι Αμερικανός.

ΑΛΗΘΕΙΑ! Ο Γιάνις Στρέλνιεκς αποδεικνύεται λίρα εκατό για την ομάδα του Γιάννη Σφαιρόπουλου. Το αν έχασε δυο βολές στο τέλος εμένα δεν μου λέει κάτι. Είναι παίκτης –ομάδας και με το υψηλό μπασκετικό του IQ ταιριάζει στα θέλω οποιοδήποτε προπονητή της Ευρωλίγκα. Για την ακρίβεια ούτε ο δεύτερος καλύτερος ξένος των ερυθρολεύκων είναι Αμερικανός αλλά Σέρβος ο Μιλουτίνοφ.

Οι αλλαγές των ξένων δυνάμωσαν την ΑΕΚ;

ΑΛΗΘΕΙΑ! Πολλές φορές και από πολλούς η Ένωση έχει σχολιαστεί αρνητικά για το γεγονός ότι αλλάζει τους ξένους σαν τα πουκάμισα. Ειδικά τα δυο προηγούμενα χρόνια η ΑΕΚ είχε γίνει το στοίχημα του μήνα. Αν θα περάσει δηλαδή ένας μήνας χωρίς αλλαγή ξένων. Τώρα όμως την δεδομένη στιγμή οι μεταγραφές των Χάντερ και Πάντερ ήταν ότι καλύτερο για τους Κυπελλούχους Ελλάδας. Στον τελικό δυο παίκτες που έχουν 1 μήνα και 15 μέρες αντίστοιχα στην ομάδα προσέφεραν 15 και 14 πόντους.

Το Κύπελλο της ΑΕΚ αναζωογόνησε το Ελληνικό μπάσκετ

ΑΛΗΘΕΙΑ! Ως ένα βαθμό. Προφανώς όταν μια ομάδα σπάει το σερί 27 τίτλων του Παναθηναϊκού και του Ολυμπιακού είναι δεδομένο ότι πρόκειται για κάτι θετικό. Να βλέπεις δηλαδή και έναν τρίτο πόλο. Πολύ φοβάμαι όμως ότι η ΑΕΚ είναι η εξαίρεση που επιβεβαιώνει τον κανόνα. Και ο κανόνας λέει ότι το ταβάνι όλων των ομάδων πλην Παναθηναϊκού και Ολυμπιακού είναι αυτή την στιγμή ένας τελικός Κυπέλλου μπας και κάνουμε την έκπληξη και πάρουμε το τρόπαιο. Μέχρι εκεί όμως. Το ελληνικό μπάσκετ χρειάζεται τον δυνατό ΠΑΟΚ, τον δυνατό Άρη και την δυνατή ΑΕΚ. Για αυτό ως ένα βαθμό η κατάκτηση του τροπαίου από την Ένωση αλλά και οι δηλώσεις του Μάκη Αγγελόπουλου που δείχνει ότι έχει σχέδια, φιλοδοξίες και όραμα για την ομάδα είναι μια πραγματική τονωτική ένεση για το Ελληνικό μπάσκετ.

Εν κατακλείδι η ΑΕΚ κέρδισε δίκαια τον τελικό. Η ψυχολογία της έχει ανέβει στα ύψη κάτι που μόνο καλό θα της κάνει για τις επερχόμενες αναμετρήσεις με την Νίμπουργκ για το Champions League. Η εσωστρέφεια στον Ολυμπιακό θα κρατήσει θεωρώ λίγες μέρες. Υπάρχει η Ευρωλίγκα που οι Ερυθρόλευκοι πατούν και με τα δυο πόδια πάνω στο πλεονέκτημα έδρας και το Ελληνικό πρωτάθλημα πράγμα που σημαίνει ότι χρόνος για να κλάψουν πάνω από το χαμένο Κύπελλο δεν υπάρχει και δεν έχει και νόημα. Απλά ίσως αυτή η απώλεια επισπεύσει αποφάσεις που θα σχετίζονται με διορθωτικές κινήσεις.

Μιχάλης Σταμουλάκης

O Τσάβι Πασκουάλ έχει στις τάξεις του ενα μεγάλο ρόστερ με την απόκτηση των Πειν και Τζειμς και πλέον καλείτε να πάρει αποφάσεις. Ποιοι μένουν, αν θα δουλέψει ουσιαστικά με 2 ομάδες (ώστε να ξεκουράζει και παίκτες στην Basket League όπου όλα εχουν κριθεί για την πρώτη θέση) και αν θα κρατήσεις και τους 9 ξένους η κάποιος θα πληρώσει το μάρμαρο. Θεωρητικά ΕΑΝ ΦΥΓΕΙ κάποιος αυτός θα είναι ο Ντένμον με δεδομένο οτι ο Λοτζέσκι αν και τραυματίας αυτή την περίοδο έχει δείξει δείγματα της ποιότητας του σαν παίκτης και έχει και την εμπειρία της Ευρωλίγκα. Ο Γκέμπριελ στα τελευταία ματς έχει ανεβάσει ρυθμούς και φαίνεται να κερδίσει την θέση του. Είδωμεν αλλά όπως λεει και μια σέρβικη παροιμία την οποία έκανε γνωστή στην Ελλάδα ο Ομπράντοβιτς: Τα πολλά δεν πόνανε στο κεφάλι. Και το βασικό σε αυτές τις περιπτώσεις είναι ο προπονητής και κατα πόσο μπορεί να διαχειριστεί ένα γεμάτο ρόστερ με 16 διαφορετικές προσωπικότητες. Και ο Πασκουάλ και το έχει κάνει στο παρελθόν και μπορεί και τώρα. Ο Ομπράντοβιτς κάποτε χώρεσε Γιασικεβίτσιους, Σπανούλη, Διαμαντίδη και Νίκολας και κατέκτησε τα πάντα. Το 2002 είχε Μουλαομεροβιτς, Μποντιρόγκα, Κουτλουαι και Αλβέρτη στα ντουζένια του. Και πήρε το πιο μάγκικο Ευρωπαϊκό. Θα πρέπει να βρεθούν οι κατάλληλες ισορροπίες, τα κατάλληλα ζευγάρια μα πάνω απο ολα όλοι να κατανοήσουν και να αποδεχθούν τους ρόλους τους. Όποιος δεν θέλει η δεν μπορεί στον πάγκο. Κανείς δεν είναι πάνω απο την ομάδα και το γενικό καλό της.

Το ρόστερ του Παναθηναϊκού μετά τις τελευταίες μεταγραφές

ΠΛΕΙ ΜΕΙΚΕΡ
Νικ Καλάθης
Λούκας Λεκαβίτσιους
Γιώργος Καλαϊτζάκης

ΣΟΥΤΙΝΓΚ ΓΚΑΡΝΤ
Νίκος Παππάς
Μάικ Τζέιμς
Μάρκους Ντένμον

ΣΜΟΛ ΦΟΡΓΟΥΡΝΤ
Κέι Σι Ρίβερς
Ματ Λοτζέσκι
Θανάσης Αντετοκούνμπο

ΠΑΟΥΕΡ ΦΟΡΓΟΥΟΡΝΤ
Κρις Σινγκλετον (και πεντάρι)
Τζέιμς Γκιστ (και πεντάρι)
Ντίνος Μήτογλου
Κένι Γκέιμπριελ

ΣΕΝΤΕΡ
Ιαν Βουγιούκας
Έιντριαν Πέιν (και τεσσάρι)
Ζακ Ογκουστ

Μιχάλης Σταμουλάκης

Ας ξεκινήσουμε με το νικηφόρο παιχνίδι της ομάδας του Παναθηναϊκού με την Μπασκόνια. Οι πράσινοι έβγαλαν αντίδραση μετά το ‘χαστούκι΄ της Μπάμπεργκ και έφτασαν σε μια πολύτιμη νίκη.

Η Μπασκόνια έκανε ένα μεγάλο καλό στον Παναθηναϊκό σήμερα. Και συγκεκριμένα η δεύτερη πεντάδα της. Απέδειξε ότι κανένας αγώνας στην Ευρωλίγκα δεν είναι εύκολος και κανένας δεν τελειώνει όταν μια διαφορά πάει στους δέκα τέσσερις πόντους. Αυτό ο Παναθηναϊκός θα το πληρώσει κάποια στιγμή (αν υπάρξει άλλη στιγμή).

Στα του παιχνιδιού αξίζουν αναφοράς οι αποδόσεις των Γκέμπριελ, Παππά. Το πρέσινγκ στην άμυνα του πρώτου ημιχρόνου του Λεκαβίτσιους . Η σταθερή απόδοση του Καλάθη και η επιστροφή στις καλές εμφανίσεις του Γκιστ. Ο Παναθηναϊκός πλέον έχει δυο εβδομάδες για να ετοιμαστεί για ένα κομβικό ματς σε 2 εβδομάδες με την Χίμκι στην Μόσχα. Ένα ματς που αν κερδηθεί θα του αυξήσει σημαντικά τις πιθανότητες για ένα πλεονέκτημα έδρας.

Πάμε τώρα και στα εκτός παιχνιδιού.

Είναι φανερό ότι η Ευρωλίγκα προσπαθεί να εξωθήσει τον Παναθηναϊκό στον να φύγει από την διοργάνωση. Για αυτούς που έχουν κοντή μνήμη η κόντρα Ευρωλίγκα- Παναθηναϊκού δεν ξεκινάει από την προεδρία Δημήτρη Γιαννακόπουλου. Έχει βαθιές ρίζες. Από το 2001 με το σχίσμα , από το 2009 με τον Αρτεάγκα στον τελικό με την ΤΣΣΚΑ Μόσχας και την εξύβριση του Μπερτομέου προς τον Γιαννακόπουλο. Ανέκαθεν οι σχέσεις των δυο ήταν τεταμένες. Και αυτό γιατί ο Παναθηναϊκός δεν είναι κανένα κουτσαβάκι να τον κάνεις ότι θέλεις. Οι δικηγόροι του Παναθηναϊκού έχουν μαζέψει 190.000 μηνύματα απειλητικά για την οικογένεια Γιαννακόπουλου. Αυτοί είναι οι φίλαθλοι που προσέβαλλε και καλά ο πρόεδρος του Παναθηναϊκού; Ναι έχει κάνει λάθη πολλά στο παρελθόν. Τα ξέρει και ο ίδιος. Αλλά σε αυτή την περίπτωση το δίκιο του είναι βουνό. Η Ευρωλίγκα προκαλεί συνεχώς τον Παναθηναϊκό. Είτε με τις διαιτησίες, είτε με κινήσεις τύπου μπλοκ της βραδιάς το φάουλ του Βέσελι στον Παππά που για τα μάτια του κόσμου δεν ζητήθηκε καν συγνώμη. Και ο κόσμος του Παναθηναϊκού το ξέρει. Και αυτό αποδείχθηκε σήμερα στο ΟΑΚΑ. Ποιο δημοψήφισμα να γίνει; Η εικόνα τα έλεγε όλα. Γιούχα στον ύμνο της Ευρωλίγκα. Οι παίκτες στο πλευρό του ιδιοκτήτη. Μάσκες με το πρόσωπο του Γιαννακόπουλου. Οι δηλώσεις Πασκουάλ που έκανε σαφές ότι ο Παναθηναϊκός είναι ΕΝΑ και γενικά αυτά που είπε ο Καταλανός καταλαβαίνει κανείς ότι είναι ευλογία να έχεις ένα τόσο σοβαρό άνθρωπο στον πάγκο.

Από εκεί και πέρα από αυτήν την διαμάχη δεν υπάρχει κανείς νικητής. Μόνο ΗΤΤΗΜΕΝΟΙ. Σε βάθος χρόνου θα αποδειχθεί αν έχει κερδίσει κάτι κάποιος. Ο Παναθηναϊκός μέσα από αυτή την περιπέτεια έχει κερδίσει κάτι όμως που είναι το Α και το Ω σε μια ομάδα. Την Συσπείρωση. Που σήμερα έγινε φανερή με τον πλέον εμφατικό τρόπο. Το μήνυμα εστάλη.

Υ.Γ. Για να φύγει ο Παναθηναϊκός από την Ευρωλίγκα χρειάζονται να ψηφίσει υπέρ αυτού το 75% από τα μέλη της Ένωσης. Τις 11 δηλαδή ομάδες. Κανείς Μπερτομέου δεν μπορεί να τον διώξει.

Υ.Γ.2 Με βάση την σημερινή εικόνα στήριξης θεωρώ ότι είναι άδικο να μπει ο κόσμος στην διαδικασία ψήφου. Άλλωστε στο ΟΑΚΑ το βράδυ της Πέμπτης οι 14.000 ψηφίσανε. Και αυτό το είδαν όλοι.

Μιχάλης Σταμουλάκης

Η εβδομάδα που μας πέρασε είχε σαν πρώτο γεγονός την πρωτοφανής επίθεση που εξαπέλυσε με μπουνιές ο παίκτης του Ολυμπιακού Γιώργος Μπόγρης στον δημοσιογράφο Σωτήρη Γεωργίου. Ένας αθλητής δηλαδή να χτυπήσει δημοσιογράφο. Όχι ότι δεν έχει ξαναγίνει πιο παλιά.

Ας ξεκινήσουμε από το βασικό. Ότι και να σου έχει γράψει, όσο και να μην σου αρέσει  η φάτσα του η δεν ξέρω εγώ τι δεν ορμάς να χτυπήσεις έναν άνθρωπο. Η βία δεν είναι λύση. Αυτομάτως χάνεις το.. όποιο δίκιο έχεις. Από αυτή την μεριά ο Μπόγρης είναι ο μοναδικός χαμένος της υπόθεσης και φυσικά υπεύθυνος.  Το λάθος του είναι διπλό γιατί μιλάμε για αθλητή του Ολυμπιακού που αγωνίζεται στις κορυφαίες διοργανώσεις, και με συμμετοχές στην Εθνική ομάδα.

Δεύτερο βασικό. Ο Ολυμπιακός δεν εμπλέκεται πουθενά στην επίθεση. Ο Μπόγρης είναι αθλητής της ομάδας του Πειραιά αλλά μέχρι εκεί. Δεν μπορεί η κάθε ομάδα να βάζει και ένα φύλακα στον κάθε παίκτη της από κοντά. Η επίθεση από ότι φαίνεται είναι καθαρά προσωπική και τίποτα παραπάνω. Άρα ο Ολυμπιακός μένει έξω από το κάδρο.

Πάμε τώρα σε ένα άλλο εξίσου σημαντικό γεγονός ίσως το σημαντικότερο. Η δύναμη ενός δημοσιογράφου είναι μεγάλη. Η πένα του μπορεί να επηρεάσει χιλιάδες κόσμου. Κακώς εννοείτε συμβαίνει αυτό γιατί συνεπάγεται ότι αυτός ο κόσμος χειραγωγείτε εύκολα αλλά συμβαίνει και δεν μπορούμε να το αλλάξουμε.  Θα πρέπει λοιπόν ο Δημοσιογράφος όπως δεν γουστάρει αυτούς που τον βρίζουν από κάτω στα σχόλια και απαντάει να έχει πάντα στο μυαλό του το γεγονός ότι χαρακτηρισμοί υποτιμητικοί και σε ένα σημείο εξευτελιστικοί μπορούν να βλάψουν ανεπανόρθωτα την καριέρα και το προφίλ ενός αθλητή.

Κοινώς για να εξηγούμαστε πιο απλά. Μπορείς να γράψεις ότι διαφωνώ με την επιλογή του Σφαιρόπουλου να πάρει τον Μπόγρη (και τον κάθε Μπόγρη) στον Ολυμπιακό. Μπορείς να γράψεις ότι δεν μου αρέσει η άμυνα που παίζει. Δεν μου αρέσουν τα τελειώματα του κοντά στο καλάθι. Δεν μου αρέσει το σουτ του. Δεν μου αρέσουν χίλια δυο πράγματα. Ξαναλέω για τον Μπόγρη και τον κάθε Μπόγρη. Η κριτική σου όμως θα πρέπει να είναι αμιγώς για αυτό που σε διαβάζει ο κόσμος. Μπασκετική.

Όταν αναφέρεσαι σε χαρακτηρισμούς ο πιο τεμπέλης Έλληνας παίκτης (παρεμπιπτόντως ο Μπόγρης πλήρωσε με δικά του έξοδα στο παρελθόν και έκανε ένα μήνα προπόνηση με τον Τιμ Γκλόβερ γυμναστή του Τζόρνταν και δεν νομίζω τρία σουπερ χρόνια στην Ισπανία να βγήκαν από την τεμπελιά) , όταν τον παρουσιάζεις και αναφέρεις μέσα σε κείμενο  για  σχέση που είχε (ποιον ενδιαφέρει αλήθεια και τι σχέση έχει με το μπάσκετ)… όταν δεν το έχεις πει μόνο ζιγκολό…  είναι σαν να προκαλείς το επεισόδιο.

Όσο καταδικαστέα ήταν η πράξη του Μπόγρη , άλλο τόσο καταδικαστική είναι και η οποιαδήποτε αναφορά στην προσωπική ζωή ενός αθλητή και οι ειρωνικοί χαρακτηρισμοί όταν ξέρεις τι αντίκτυπο έχει σε μια μεγάλη μερίδα του κόσμου. Δεν νομίζω κανένας αθλητής να όρμαγε να χτυπήσει έναν άνθρωπο επειδή έγραψε δεν μου αρέσει το sky-hook του. Αλλά να εξισώνουμε την προσωπική ζωή με την αθλητική είναι άτοπο και δεν μπορεί να γίνεται δεκτό από κανένα. 

Δεν μπορεί να λέμε ότι αυτός ο παίκτης είναι καλός στο pick and roll , στο αμυντικό transition, στις βολές  και ξαφνικά ααα πηδ@γε και την τάδε.

Για αυτό ναι μεν η βία πρέπει να καταδικάζεται από όλους και όχι απλά για το τυπικό αλλά να έχει ουσία, αλλά και όταν γράφουμε να ξέρουμε γιατί γράφουμε και που είναι τα όρια μας.

Σε όλα τα πράγματα στην ζωή μας υπάρχουν λεπτές κόκκινες γραμμές. Αν τις περνάμε εν γνώσει μας  θα πρέπει να είμαστε έτοιμοι να υποστούμε και τις συνέπειες. Ο Μπόγρης φταίει 100% για την επίθεση. Καμιά φορά και ο θύτης έχει κάποια δίκια. Όχι μόνο το θύμα.

Μιχάλης Σταμουλάκης

Μετά από την ήττα στην Μόσχα στις αρχές Οκτώβρη είχα αναφέρει ότι μια τέτοια εμφάνιση για τον Παναθηναϊκό δεν είναι ανησυχητική για εκείνη την εποχή. Αλλά θα υπήρχε πρόβλημα αν οι Πρωταθλητές Ελλάδας παρουσίαζαν τέτοια εικόνα μετά τα Χριστούγεννα. Δυστυχώς ο Παναθηναϊκός έκανε ένα μεγάλο πισωγύρισμα στην Βαμβέργη κόντρα στην Μπάμπεργκ. Ακόμα και η κάκιστη διαιτησία δεν μπορεί να σταθεί σαν δικαιολογία για μια ομάδα επιπέδου Παναθηναϊκού.

Το πιο ανησυχητικό δεν ήταν το κάκιστο ξεκίνημα των πρασίνων. Έχουμε ξαναπεί άλλωστε ότι και οι δυο ομάδες μας περνάνε περίοδο ντεφορμαρίσματος (ακόμα και μετά την μεγάλη νίκη του Ολυμπιακού επί της Φενέρ εξακολουθώ να το πιστεύω). Το πιο άσχημο και αυτό που κρούει τον κώδωνα του κινδύνου είναι Η ΚΑΤΑΡΡΕΥΣΗ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΕΠΑΝΑΦΟΡΑ.

Όταν θες να λες ότι διεκδικείς θέση στο final four δεν γίνεται να επιστρέφεις μέσα σε 5 λεπτά στο παιχνίδι με αντίπαλο την πολύ καλή αλλά έως ενός σημείου Μπάμπεργκ, και στα τελευταία 10 λεπτά που πρέπει να… φας το παρκέ εσύ να παραδίνεσαι άνευ όρων. Κοιτάς το επιμέρους σκορ των τελευταίων δέκα λεπτών και δεν το πιστεύεις. 38-19.

Ο Παναθηναϊκός ξεκίνησε το ματς όπως ακριβώς κάνει τον τελευταίο μήνα με εξαίρεση το ματς με την Ζαλγκίρις. Άσχημα. Μόνη απειλή οι συνεργασίες του Καλάθη στην επίθεση και κακή άμυνα με κακές περιστροφές. Είπα περιστροφές και θυμήθηκα. Είναι απίστευτο αλλά όλα τα λάθη στο κομμάτι αυτό γίνεται από τους Αμερικανούς. Ο Ρίβερς ξεχνιέται στην αδύνατη πλευρά. Ο Σίγνκλετον τον περνάνε όπως θέλουν από όπου θέλουν ότι ώρα θέλουν. Ο Γκάμπριελ περιμένει να νικήσει τον αντίπαλο στον αέρα λες και είναι ο Ντρειμοντ Γκριν. Ο Ντένμον είναι αλλού για αλλού και πάει λέγοντας.

Ο Πασκουαλ ψάχτηκε και στην τρίτη περίοδο του βγήκε. Έστησε την ομάδα ΥΠΟΘΕΤΙΚΑ σε ζώνη με κεντρικό τον Σίνγκλετον που στην πρώτη πάσα γινόταν man to man και σε όλα τα σκριν αλλαγές. Η Μπάμπεργκ τα έχασε και ο Παναθηναϊκός πέρασε και μπροστά και παρόλο που στο τριακοστό λεπτό ήταν ένα καλάθι πίσω είχε επιστρέψει.

Και μπαίνει στο τελευταίο δεκάλεπτο και περιμένεις να συνεχιστεί η αντεπίθεση αλλά αντ΄αυτού βλέπεις άτακτη υποχώρηση. Κακές επιλογές στην επίθεση, ανύπαρκτη άμυνα με παίκτες να παίζουν άμυνα μίνι που τα παιδάκια ακόμα κοιτάνε τον παίκτη τους και όχι το καλάθι της ομάδας και ήρθε το τελικό 95-74. Προφανώς δεν έχει τελειώσει τίποτα και τίποτα δεν θα κριθεί στην regular season. Αλλά κακά τα ψέματα. Η κοιλιά σιγά -σιγά πρέπει να τελειώσει αλλιώς το ντεφορμάρισμα αυτό θα στοιχίσει σίγουρα στα playoffs. Με εξαίρεση την ΤΣΣΚΑ όλα τα ζευγάρια είναι δυνατά και αμφίρροπα. Αν και κάτι μου λέει ότι η Ρεάλ Μαδρίτης στο τέλος θα μας κάνει να μιλάμε για αυτήν.

Y.Γ. Ο Ντένμον έχει προσφέρει; ΟΧΙ. Πρέπει να φύγει; ΟΧΙ.

Υ.Γ.2. 34-14. Εντάξει δεν το λές και σφαγή. Ούτε καν  30-26.

Μιχάλης Σταμουλάκης

leivadas banner

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

Το basket247.gr(όπως προβλέπει η νομοθεσία και τηρώντας όλες τις προβλεπόμενες διαδικασίες) οφείλει να ενημερώνει τους επισκέπτες αυτού του ιστότοπου για την αποδοχή ή μη των cookies κατά την είσοδο τους στο site www.basket247.gr