Thursday, 21 March 2019

Για 12η συνεχόμενη φορά Παναθηναϊκός και Ολυμπιακός στον τελικό. Μετά από χρόνια όμως το πλεονέκτημα είναι και πάλι στο ΟΑΚΑ και οι Πρωταθλητές Ελλάδας ξεκινούν από καλύτερη βάση την σειρά των αγώνων. Πιο φορμαρισμένοι και πιο έτοιμοι αγωνιστικά και ψυχολογικά από τον Ολυμπιακό. Η διαπίστωση αυτή είναι η αλήθεια αλλά συγχρόνως και η μεγάλη παγίδα. Να πιστέψει κανείς ότι επειδή ο Παναθηναϊκός είναι καλύτερος από τον Ολυμπιακό την δεδομένη στιγμή αυτομάτως η δουλειά θα γίνει εύκολα και στο ρελαντί.

Μετά από τόσα χρόνια το μόνο σίγουρο είναι: Ότι αυτά τα παιχνίδια είναι μια άλλη ιστορία σε σχέση με το τι γινόταν πριν και τι θα γίνει μετά.

Θυμηθείτε μόνο πως μπήκαν οι δυο ομάδες στους τελικούς πέρυσι. Με τον Ολυμπιακό να έχει πλεονέκτημα έδρας, πιο δεμένη ομάδα και να προέρχεται από τον τελικό της Ευρωλίγκα στην Πόλη. Από την άλλη υπήρχε ο Παναθηναϊκός με την ιστορία του λεωφορείου (αλήθεια ρε παιδιά εσείς που λέγατε ποιος σοβαρός αθλητής θα παίξει στον Παναθηναϊκό μετά από αυτή την ιστορία που χαθήκατε), με ένα 0-3 από την Φενέρμπαχτσε και καθημερινές ειδήσεις που διατάρασσαν την ησυχία της ομάδας (βλέπε την ψεύτικη φωτογραφία ότι ξενυχτούσαν οι παίκτες παραμονές του τελικού και είχε τραβηχτεί 25 μέρες πριν).

Ποιος ποντάριζε στον Παναθηναϊκό εκείνη την εποχή; Μόνο αυτός που εν τέλει τον οδήγησε σε αυτή την επιτυχία. Ο Τσάβι Πασκουάλ.

Φέτος τα πράγματα είναι ανάποδα. Καλύτερη ψυχολογία ο Παναθηναϊκός, για διαφορετικούς λόγους από αυτούς τους περσινούς των πρασίνων πιο… εύθραυστη του Ολυμπιακού. Εδώ συμβαίνει ίσως και ένα παράδοξο. ΑΝ ΥΠΟΘΕΣΟΥΜΕ ότι υπάρχει αουτσάιντερ που με βάση τους τραυματισμούς κτλ είναι ο Ολυμπιακός θα έπρεπε η πίεση να είναι προς την μεριά των πρασίνων. Παραδόξως όμως αυτή είναι προς την μεριά του Ολυμπιακού. Θες οι κακές εμφανίσεις στα playoffs, η γκρίνια για το ενδεχόμενο δεύτερη χρονιά η ομάδα να μην κατακτήσει ένα τίτλο, για τον Σφαιρόπουλο και το μπάσκετ που παίζει, για τις επιλογές ξένων, όλα αυτά έχουν δημιουργήσει μια πίεση προς τους Ερυθρόλευκους. Που πολύ πιθανόν όμως να μεταφραστεί σε μια τιτάνια προσπάθεια στο γήπεδο για την κατάκτηση του πρωταθλήματος. Άλλωστε είναι η μεγάλη ευκαιρία και των δυο να κλείσουν την χρονιά όμορφα. Μικρή σημασία θα έχει αν θα είναι το 37ο πρωτάθλημα του Παναθηναϊκού η το 13ο της ομάδας του Πειραιά την δεδομένη στιγμή. Μια χρονιά που για πολλούς λόγους άφησε πικρή γεύση και στους δυο η κούπα του Ελληνικού πρωταθλήματος μοιάζει βάλσαμο και είναι ικανή να γιάνει αρκετές πληγές και να σταματήσει ακόμα περισσότερες γκρίνιες.

Ο δρόμος είναι ανηφορικός και μακρύς και κανείς δεν θα πρέπει να παρασυρθεί από ένα μεγάλο σκορ η ένα break. Η σειρά τελειώνει στις 3 νίκες. Όσο και να έρθει το πρώτο ματς της Κυριακής θα είναι απλά το 1-0 ή το 0-1. Είτε νικάς, είτε χάνεις σε αυτές τις σειρές κοιτάς αμέσως το επόμενο παιχνίδι.

Υ.Γ. Δυο μέρες πριν τους τελικούς οι ιδιοκτήτες του Ολυμπιακού ζήτησαν παραίτηση του προέδρου διαιτητών, διαγραφή του γιού του από διαιτητή γιατί λέει έχει καφέ από αλυσίδα του προέδρου του Προμηθέα. Φέρονται να έχουν ζητήσει αναβολή των τελικών η αυτοί να γίνουν με ξένους διαιτητές. Τον Γιαβόρ και τον Πουκλ για παράδειγμα. Ομολογία χωρίς ανάκριση. Δεν γνωρίζω, και δεν μπαίνω στα μονοπάτια τους αλλά αν είναι αλήθεια ότι ψάχνουν τρόπο για ηρωική έξοδο υπάρχουν και πιο αξιοπρεπείς τρόποι. 

Y.Γ2. Οι παίκτες και ο προπονητής και όλος γενικά ο οργανισμός θα πρέπει να είναι προσηλωμένοι και μόνο στα του παρκέ. Ο αποπροσανατολισμός την δεδομένη στιγμή μόνο στον δυνατό κάνει κακό.

Μιχάλης Σταμουλάκης

Οι Καβαλίερς επικράτησαν και μέσα στην Βοστώνη και πέρασαν στους τελικούς του ΝΒΑ για 4η συνεχόμενη χρονιά. Οι Καβαλίερς; Θεωρητικά ναι, αλλά ουσιαστικά ο Λεμπρόν Τζέιμς. Ο άνθρωπος που κανονικά δεν θα έπρεπε να είναι μπασκετμπολίστας αλλά ήρωας της Marvel. Ακούει για ρεκόρ όπως αυτά που υπήρχαν πριν τον Game 7 (αήττητη οι Σέλτικς στην έδρα τους και το γεγονός ότι πάντα προκρίνονται όταν προηγούνται με 2-0 σε σειρά) και τρελαίνεται.

Ο ‘άνθρωπος’ που περπατάει στα 34 του έπαιξε χθες στο 100ο παιχνίδι της σεζόν και έμεινε στο παρκέ για 48 λεπτά. Σκόραρε 35 πόντους, πήρε 15 ριμπάουντ και έδωσε 9 ασίστ. Από δικές του πάσες προήλθαν 21 σουτ, 13 εξ αυτών ελεύθερα + το γεγονός ότι ήταν παντού στην άμυνα. Α! Ναι. Για τους haters του έκανε και 8 λάθη ο μπαγάσας.

Μπορείς να βρεις πολλά για να κατηγορήσεις τον Λεμπρόν Τζέιμς. Δεν είναι και ο ευκολότερος άνθρωπος και συμπαίκτης του κόσμου. Οποιοσδήποτε άλλος δίπλα του παίκτης ασφυκτιά (Ίρβινγκ). Οι προπονητές που είναι στον πάγκο συνήθως είναι διακοσμητικά στοιχεία. Αυτός αποφασίζει ποιος θα κατεβάσει την μπάλα και πως θα επιτεθεί η ομάδα. Μπορείς να του χρεώσεις ακόμα και την μέτρια (Ναι είναι μέτρια η ομάδα) που έφτιαξε το Κλίβελαντ από τις ανταλλαγές του Ίρβινγκ.

Κανείς όμως δεν μπορεί να αμφισβητήσει ότι τέτοια επίδραση στην ομάδα , στους συμπαίκτες και στο ίδιο το παιχνίδι δεν έχει υπάρξει από την εποχή του Τζόρνταν και μετέπειτα του Κόμπι. Απέδειξε ότι αποτελεί την εξαίρεση στο μότο: Ότι ένας δεν μπορεί να κερδίσει τους πολλούς. Αυτός ΜΠΟΡΕΙ. Για αυτό είναι και για 8η συνεχόμενη χρονιά σε τελικούς του ΝΒΑ. Κάποιος μπορεί να πει ότι έχει κακό ποσοστό σε τελικούς με 3/7 και το πιο πιθανόν 3/8 φέτος μιας και όποια ομάδα περάσει από το ζευγάρι Χιούστον- Γκόλντεν Στέιτ έχει ΤΕΡΑΣΤΙΟ προβάδισμα για τον τίτλο. Αυτή όμως είναι η μισή αλήθεια. Η άλλη λέει ότι ο άνθρωπος αυτός έπαιξε σε 2 ομάδες που ποτέ δεν ήταν στα top του ΝΒΑ και κατάφερε να πάρει τίτλους και με τις δυο. Ειδικά κάθε πρωτάθλημα με το Κλίβελαντ στα δικά μας μάτια μετράει για τρία. Το φετινό δε αν έρθει θα μνημονεύεται ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ως μια από τις μεγαλύτερες αν όχι η μεγαλύτερη έκπληξη σε τελικούς του ΝΒΑ. Η φετινή του απόδοση στα Playoffs μοιάζει στα μάτια πολλών σαν εξομολόγηση: Ναι δεν πήραμε τα καλύτερα ανταλλάγματα από τον Ίρβινγκ. Φταίω και θα το διορθώσω. Και το διόρθωσε μόνος του. Ποιος παίκτης μπορεί να το κάνει η το έκανε στο παρελθόν. Ακόμα και ο G.O.A.T. Μαίκλ Τζόρνταν είχε και ένα Πίπεν δίπλα του.

Υ.Γ. Το είχα τονίσει και στο ραδιόφωνο του ΣΚΑΪ. Δεν ξέρω πόσα πρωταθλήματα θα πάρει ο Λεμπρόν μέχρι το τέλος της καριέρας του. Αλλά θεωρώ ότι θα ξεπεράσει τον Τζαμπάρ στους σκόρερ και θα γίνει ο μεγαλύτερος στην ιστορία του ΝΒΑ. Και τελειώνοντας την καριέρα του θα κλείσει και ο κύκλος των παικτών με τέτοια επίδραση στο παιχνίδι.

Υ.Γ.2 Με τέτοιο ρόστερ και την επιστροφή των Ίρβινγκ και Χέιγουορντ ο τίτλος δεν θα αργήσει να πάει στην Βοστώνη και πάλι.

Υ.Γ.3 Ο Τζέισον Τέιτουμ είναι φτιαγμένος για πολύ μεγάλα πράγματα. Συνδυάζει εντυπωσιακά προσόντα, σοβαρότητα, εργατικότητα , ωριμότητα και μια πνευματική διαύγεια που δεν την βρίσκεις σε παιδί 20 ετών.

Υ.Γ.4 Ο Μπράντ Στίβενς είναι ο πιο φέρελπις προπονητής του ΝΒΑ αυτή την στιγμή. Συγκαταλέγεται στο top3 και πολύ σύντομα θα είναι και του νούμερο 1. Δυστυχώς για αυτόν στο κρίσιμο σημείο του χθεσινού αγώνα (θες από άγχος και απειρία σε τέτοιες καταστάσεις των παικτών της Βοστώνης) οι Σέλτικς έφυγαν από την φιλοσοφία του που περιλαμβάνει την καλή κυκλοφορία, την υπομονή και το διάβασμα των φάσεων και πήγαν σε αποστολές αυτοκτονίας κυρίως από τον Ροζίερ, τον Σμαρτ και τον Μπράουν. Είπαμε η εμπειρία δεν αγοράζεται. Αποκτιέται .

Μιχάλης Σταμουλάκης

Ο Παναθηναϊκός έχασε στην Μαδρίτη από την Ρεάλ με 89-82 και με 3-1 αποκλείστηκε για 6η συνεχόμενη φορά στα προημιτελικά της Ευρωλίγκα.

Καταρχήν να ξεκαθαρίσουμε κάτι. Ο Παναθηναϊκός είχε το υλικό για να φτάσει στο Final Four. Από αυτή την άποψη είναι αποτυχία ο αποκλεισμός. Από εκεί και πέρα όμως (κάτι που ισχύει και για τον Ολυμπιακό χθες) δεν μπορείς να λες χαμένη χρονιά όταν φτάνεις μετά από ένα μαραθώνιο 30 αγωνιστικών στις ‘8’ καλύτερες ομάδες της Ευρώπης.

Τι έφταιξε και ο Παναθηναϊκός έχασε σήμερα στην Μαδρίτη; Πολύ απλά πλήρωσε για ακόμη μια φορά τα νεκρά του διαστήματα. Θα μου πείτε όλες οι ομάδες έχουν. Ναι αλλά στον Παναθηναϊκό κρατάει πολύ. Το… χαλασμένο μυαλό στην άμυνα στην δεύτερη περίοδο έκρινε εν πολλοίς τον αγώνα όταν η Ρεάλ σκόραρε 32 πόντους. Η επικοινωνία στην άμυνα δεν γινόταν ούτε με τα χέρια και η Ρεάλ έφτασε να έχει …ΑΝ ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟΝ 14/15 δίποντα στο πρώτο ημίχρονο. 93,8% Ευστοχία.

Από εκεί και πέρα οι πράσινοι επέστρεψαν, έφτασαν την διαφορά στους τρείς πόντους  και βγάζουν μια εκπληκτική άμυνα αλλά το τρίποντο του Ντόντσιτς με ταμπλό έκοψε τα πόδια των παικτών του Πασκουάλ.

Πολλοί παίκτες και σήμερα υστέρησαν και αυτό θα πρέπει να το δει ο προπονητής και η διοίκηση. Ο γκάρντ διπλα στον Καλάθη και τον Τζέιμς που έψαχναν οι πράσινοι σήμερα βρέθηκε στο πρόσωπο του Παππά αλλά δεν έφτανε.

Τι να προσάψεις στους παίκτες; Βρέθηκαν πίσω με -22 (59-37). Παρόλα αυτά έφεραν το ματς τούμπα και κατάφεραν να το διεκδικήσουν στα ίσα με την match up ζώνη με τον Σίνγκλετον στην κορυφή και πέταξε την μπάλα ο Ντόντσιτς και μπήκε.

Η διαιτησία και γενικότερα η Ευρωλίγκα μπορεί να είναι εχθρική και ουσιαστικά να δείχνει στον Παναθηναϊκό ότι δεν τον θέλει στην διοργάνωση αλλά σήμερα ΔΕΝ έπαιξε κανένα ρόλο. Αν ελέγχεται για μια φάση είναι ίσως μόνο για το επιθετικό που δίνει στον Σίγνκλετον με τα … καραγκιοζιλίκια του Ρέγες και την φάση του Αντετοκούνμπο με τον Ντόντσιτς που του κρατάει παρατεταμένα το πόδι και τον ρίχνει κάτω και είναι τεχνική ποινή. ΔΕΝ ΕΚΡΙΝΕ ΟΜΩΣ ΤΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ ΣΕ ΚΑΜΙΑ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ.

Από εκεί και πέρα σε άλλο κείμενο θα αναλύσουμε κατά την γνώμη μας την αιτία που ο Παναθηναϊκός δεν πάει στο final four εδώ και 6 χρόνια αφήνοντας έξω διαιτησίες κτλ.

Η επόμενη μέρα είναι ξεκάθαρη. Πρωτάθλημα και μόνο. Στην τελική με πλεονέκτημα έδρας είναι κρίμα να μην συνεχιστεί το απίθανο ρεκόρ που έχουν οι πράσινοι από την σεζόν 1995-1996 να κατακτούν τουλάχιστον ένα τίτλο κάθε σεζόν.

Υ.Γ. Στο προηγούμενο σχόλιο μ είχαν αναφερθεί στο ότι ο Λεκαβίτσιους θα έπρεπε να είναι στην 12αδα και να μην παίρνει την μπάλα ο Τζέιμς σαν point guard όταν λείπει ο Καλάθης. Είχα μάλιστα πει ότι θα έβγαζα τον Παππά. Μετά από την ολοκλήρωση της σειράς εξακολουθώ να πιστεύω ότι ο Λεκαβίτσιους θα έπρεπε να είναι στην 12αδα αλλά όχι στην θέση του Παππά αλλά του Ρίβερς του πλέον άφαντου παίκτη της ομάδας εδώ και 2-3 μήνες.

Υ.Γ. Και όπως είχε πει ο Μπόζιντας Μάλκοβιτς καλύτερα μια ήττα με 40 πόντους παρά τέσσερις με 10. Ο Παναθηναϊκός κέρδισε με 28 πόντους το πρώτο ματς και έχασε τα άλλα τρία με επτά.

Y.Γ. Σπουδαίοι παίκτες αλλά η απέχθεια για τον χαρακτήρα τους στο γήπεδο είναι στο... άπειρο (Ρέγιες, Φερνάντεθ).

Μιχάλης Σταμουλάκης

Ο Παναθηναϊκός έχασε στην Μαδρίτη από την Ρεάλ και πλέον καλείτε την Παρασκευή να κάνει την μεγάλη ανατροπή και να φέρει την σειρά στην Αθήνα. Οι πράσινοι έπεσαν θύματα των Γιουλ-Κάρολ και των διαιτητών.
1)Ο Κάρολ είχε 17 πόντους + το τετράποντο στα 50 δευτερόλεπτα που καθάρισαν το παιχνίδι.
2)Ο Γιουλ είχε 0/6 αλλά επειδή είναι ΤΕΡΑΣΤΙΟΣ ΠΑΙΚΤΗΣ έβαλε 2 σπουδαία τρίποντα και έδωσαν ανάσα στην Ρεάλ πριν την επιστροφή του Παναθηναϊκού.
3)Οι διαιτητές; Εδώ είναι τα ωραία. Λοτερμόζερ, Γιόβτσιτς, Πατέρνικο) ήταν φανερό ότι εκτέλεσαν το πλάνο που είχαν παραλάβει 100%.Διαφορετικά κριτήρια στο πρώτο ημίχρονο. Καλάθι του Καλάθη που δε μέτρησε και διπλάσια φάουλ (16-8) του ΠΑΟ έναντι της Ρεάλ. Στο β' μέρος η κατάσταση ισορρόπησε αλλά στο τελευταίο πεντάλεπτο... οργίασαν. Κατοχή υπέρ του ΠΑΟ στο 64-63 (που οι πράσινοι με τον Γκιστ ήταν έτοιμοι να περάσουν μπροστα)δίνεται στη Ρεάλ που ευστοχεί σε τρίποντο με τον Γιουλ. Φάουλ του Ρούντι σε διείσδυση του Τζέιμς στο 1:20 δεν δίδεται, δεν υπάρχει φάουλ του Καλαθη στο τρίποντο του Κάρολ στα 55’’. Σε ματς που κρίνεται στις λεπτομέρειες αρκετά για να κάνουν τη διαφορά. Καλά για τις ηλεκτροπληξίες του Ρούντι και του Ρέγες τα λόγια είναι περιττά όπως και για τα στοχευόμενα επιθετικά φάουλ ειδικά σε Γκιστ και Σίνγκλετον.

Από εκεί και πέρα ο Παναθηναϊκός αναζητάει ένα παίκτη ακόμα στην περιφέρεια. Ο Καλάθης είναι εξωπραγματικός. Ο Τζέιμς έχει βρει τα πατήματα του. Από εκεί και πέρα όμως ο μόνος που δείχνει ότι βρίσκεται σε σωστό ρυθμό είναι ο Ντένμον. Χρειάζεται επειγόντως να βγει μπροστά ένας εκ των Ριβερς η Λοτζέσκι.
Δεν έχει χαθεί τίποτα ακόμα. Μένει τουλάχιστον μια μάχη ακόμα την Παρασκευή. Ο Παναθηναϊκός πρέπει να δουλέψει πάνω στις αδυναμίες του και να πάει να τα δώσει όλα κόντρα και στους εντεταλμένους. Ποιος ξέρει μπορεί να είναι και το τελευταίο παιχνίδι στην διοργάνωση γενικά για τους πράσινους. Και με βάση αυτό που βλέπουμε δικαίως. Δεν χαιρόμαστε για αυτή την εξέλιξη αλλά είναι απολύτως φυσιολογική όταν δεν σε σέβονται.

Υ.Γ. Ο Παναθηναϊκός πρέπει να έχει μια αλλαγή στην 12αδα του στο επόμενο παιχνίδι. Αυτός δεν είναι άλλος από τον Λεκαβίτσιους. Πρέπει να πάρει θέση για να μπορεί να ξεκουραστεί ο Καλάθης και πάνω από όλα να μην οργανώνει ο Τζέιμς. Ποιος πρέπει να μείνει εκτός. Την δεδομένη στιγμή καθαρά μπασκετικά θεωρώ ο Νίκος Παππάς. Νομίζω ότι ο γκάρντ του Παναθηναϊκού έχει χαλάσει το μυαλό του. Μόνος του μπήκε σε αυτό το τριπάκι με τον ερχομό του Τζέιμς ενώ οι ευκαιρίες από τον Πασκουάλ διαδέχονται η μια την άλλη. Όσο και να τον γουστάρουν οι οπαδοί του Παναθηναϊκού την δεδομένη στιγμή δεν βοηθάει. Επαναλαμβάνω κυρίως γιατί χάλασε το μυαλό του ο ίδιος και όχι φυσικά επειδή δεν έχει ταλέντο. Παραέχει μάλιστα.

Υ.Γ.2 Έλεος με τα κοψίματα απο τον κεντρικό διάδρομο.

Μιχάλης Σταμουλάκης

Δεν ανακαλύψαμε την χαμένη ατλαντίδα , ούτε γίναμε γκουρού όταν λέγαμε ότι θα επανέλθει η Ρεάλ και θα πουλήσει ακριβά το τομάρι της. Όλοι το περιμέναμε… και ο Πασκουάλ το έλεγε αλλά η ομάδα της Μαδρίτης … ματσάρισε την ενέργεια και την αυταπάρνηση των πρωταθλητών Ελλάδας και έπαιξε και πολύ ωραίο μπάσκετ.

Ότι είχαμε πει την προηγούμενη φορά ισχύει και τώρα. Αύριο είναι μια καινούργια μέρα. 1-1 το σκορ. Δουλεύεις και πας στην Μαδρίτη να πάρεις ξανά το πλεονέκτημα έδρας.

Μισό λεπτό. Κοιτάς τα νούμερα και λες δεν είναι δυνατόν. Με αυτά τα νούμερα ο Παναθηναϊκός όχι δεν παίρνει διπλό στην Μαδρίτη αλλά θα χάσει πανηγυρικά.

Έχουμε και λέμε: 0 ριμπάουντ στο δεύτερο δεκάλεπτο. Πρέπει να είναι το ρεκόρ του αιώνα.

24-43 συνολικά στα ριμπάουντ…. Τέλος ΕΔΩ.

Το ματς χάθηκε στα ριμπάουντ και μόνο εκεί. Ο Παναθηναϊκός για 22 λεπτά κατήργησε τους νόμους της λογικής καθώς ήταν μπροστά στο σκορ με επτά πόντους ενώ υστερούσε στα ριμπάουντ, στα σουτ τριών πόντων κτλ. Η άμυνα του ήταν πάρα πολύ καλή μέχρι εκείνο το σημείο αλλά τα επιθετικά ριμπάουντ των παικτών της Ρεάλ έδινε την δυνατότητα στην ομάδα του Λάσο να βρει δεύτερες και τρίτες κατοχές και προεξάρχοντος του Ρέγιες και του 'καυτού' Κάρολ βρήκε ρυθμό και πήρε τον έλεγχο του αγώνα.

Ο Παναθηναϊκός δεν έκανε καλή διαχείριση συναισθημάτων. Οι παίκτες του φάνηκαν σαν να θέλουν να τελειώσουν το ματς από το πρώτο δεκάλεπτο. Δεν γίνεται αυτό. Παρασύρθηκαν και το πλήρωσαν.

Η Ρεάλ είχε 11/20 τρίποντα. Μόνο τυχαίο δεν είναι αυτό το νούμερο. Αφού φόρτωσε το καλάθι του Παναθηναϊκού τροφοδοτώντας συνεχώς τους Ρέγιες, Αγιόν, Ράντολφ, Ταβάρες ο Λάσο είδε την αδυναμία του Παναθηναϊκού στην άμυνα στο ζωγραφιστό και έδωσε εντολή για διάβασμα των φάσεων. Οι παγίδες έφεραν ξεμαρκάριστα σουτ στην αδύνατη πλευρά ελεύθερα. Οι περιστροφές ήταν τραγικές και ο Κάρολ με τον Τόμπκινς δεν συγχώρεσαν.

Όπως και να έχει το ματς τελείωσε. Μπορεί ο Παναθηναϊκός να γυρίσει την κατάσταση. Μπορεί αρκεί να κάνει καλύτερη διαχείριση του ρυθμού της εκάστοτε αναμέτρησης. Και πάνω από όλα: ΡΙΜΠΑΟΥΝΤ.

Υ.Γ. Μεγαλύτερη απόδειξη ότι το μυαλό είναι διαχρονιά το πιο σημαντικό κομμάτι στο μπάσκετ από τον Ρέγιες δεν υπάρχει. Κέρδισε όλες τις μονομαχίες. Χαμηλά αλλά και ψηλά. Το θέμα είναι ότι ψηλά δεν πήγε ποτέ. Απλά έκανε καλή δουλειά με το κορμί του έδαφος και φαινόταν σαν να έχει μαγνήτη και η μπάλα κατέληγε πάντα σε αυτόν.

Υ.Γ.1 Η διαιτησία ελέγχεται μόνο για κάτι ηλεκτροπληξίες του Ρούντι και του Ντόντσιτς. Για μένα ήταν μια διαιτησία αναμενόμενη. Κάνε εσύ αυτά που πρέπει και μετά διαμαρτυρήσου. Αλλά η Ρεάλ Κυριάρχησε πλήρως. Μην κοιτάτε την διαιτησία του πρώτου αγώνα για να βρείτε διαφορές. Εκεί ο Παναθηναϊκός τους έκανε τους διαιτητές να είναι διακοσμητικοί.

Y.Γ.2 Το πλήρωσε με ήττα ο Παναθηναϊκός το γεγονός οτι δεν αντιλήφθηκαν γρήγορα οτι παίζουν με την Ρεάλ Μαδρίτης και οχι με τον Ντόντσιτς. Πολύ κουβέντα για τον Πιτσιρικά αλλα μάλλον χάθηκε η μπάλα για τους υπόλοιπους.

Μιχάλης Σταμουλάκης

Τι να πεις και τι να πρωτογράψεις για αυτόν τον Παναθηναϊκό που είδαν τα μάτια μας απόψε στο ΟΑΚΑ με την Ρεάλ. Μακράν η καλύτερη εμφάνιση από την μετά-Ομπράντοβιτς εποχή. Δεν είναι τυχαίο ότι ήρθε την στιγμή που κάθεται στον πάγκο ο καλύτερος προπονητής από το 2012 και μετά που είχαν οι πράσινοι. Τον Τσάβι Πασκουάλ.

Οι πρωταθλητές Ελλάδας σχεδίασαν και τελειοποίησαν άριστα το παρκέ το πλάνο του Καταλανού τεχνικού. Το οποίο έγινε φανερό από την πρώτη φάση. Ασφυκτική πίεση από το πρώτο λεπτό. Με τον κόσμο κυριολεκτικά και μεταφορικά έκτο παίκτη με 20-0 ξεκίνημα απόψε δεν γινόταν πάλι να το πετάξει στο κάλαθο των αχρήστων όπως πέρυσι με την Φενέρμπαχτσε.

Για να έρθει αυτό το αποτέλεσμα έπαιξαν ρόλο πολλά πράγματα. Ένα πρώτο θετικό ήταν η μη συμμετοχή του Καμπάτσο. Όσο και αν ξενίζει κάποιους η απουσία αυτή έφερε δυο πράγματα. … Δυσκοιλιότητα στα γκάρντ της Ρεάλ και λειψανδρία στην θέση του άσου. Ο Πάσκουαλ διέταξε ασφυκτική πίεση και οι παίκτες της Ρεαλ πετάγανε την μπάλα στην κερκίδα. Η άμυνα και οι κερδισμένες μάχες στα ριμπάουντ έδωσαν ανοιχτό γήπεδο και ευκαιρίες να τελειώσουν τις φάσεις από κοντά η με ελεύθερα σουτ μετά από split-out. Εύκολο να λες ότι με 12/22 τρίποντα πώς να χάσει ο Παναθηναϊκός. Αλλά όλα αυτά ξεκίνησαν από την πίσω μεριά του γηπέδου.

Επίσης ο Καλάθης είδε το μοναδικό παίκτη που μπορεί να τον πιέσει αποτελεσματικά να μην υπάρχει. Ο Αρχηγός του Παναθηναϊκού έκανε μαγικά και πάλι πράγματα και μαζί με τον Μαϊκ Τζέιμς κατάφεραν να επικρατήσουν πλήρως τον Ραντλ, Ντόντσιτς και Κοζέρ.

Πάμε τώρα και στο bullying που έκαναν οι ψηλοί του Παναθηναϊκού. Ήταν απίστευτο το γεγονός πως με την διαφορά στους 30 πόντους παλεύανε λυσσασμένα για κάθε ριμπάουντ, σε κάθε επαφή. Δώσανε όλοι το στίγμα τους από την αρχή και τα αποτελέσματα φάνηκαν στο παρκέ. Πλήρης επικράτηση ολόκληρης της frontline. Ε! Άμα οι περιφερειακοί σου επικρατούν των αντίστοιχων του αντιπάλου και το ίδιο και οι ψηλοί σου πώς να χάσεις;

Ο Παναθηναϊκός δεν έχει να αλλάξει πολλά παρά μόνο να θυμηθεί τον χρυσό κανόνα των playoff: Ξεχνάς αμέσως και τη νίκη και την ήττα και προχωράς στο επόμενο ματς.

Είναι τουλάχιστον αφελές για να μην πούμε ηλίθιο να πιστεύει κάποιος ότι η Ρεάλ δεν θα αντιδράσει στο δεύτερο ματς. Είναι δεδομένο ότι θα βγάλουν αντίδραση και ο Παναθηναϊκός θα πρέπει να είναι έτοιμος και να έχει απαντήσεις σε αυτά που σίγουρα θα αλλάξουν οι Ισπανοί.

Υ.Γ.1 ΤΕΡΑΣΤΙΟ ΚΕΡΔΟΣ ότι ο Νικ Καλάθης έμεινε στον πάγκο σε όλη την τέταρτη περίοδο. Σε αυτό το επίπεδο οι λεπτομέρειες κάνουν την διαφορά. Πάντως είχαν δίκιο όσοι έλεγαν ότι δεν αξίζει τα λεφτά που παίρνει. Αξίζει περισσότερα.

Υ.Γ.2 Δεν φάνηκε πολύ απόψε αλλά όταν ο Θανάσης οΑντετοκούνμπο βγαίνει από το παιχνίδι σαν να πηγαίνει ένα μικρό κλικ πιο κάτω η ένταση και το επίπεδο της άμυνας

Υ.Γ. 3 Οδηγός μετά από τέτοια εμφάνιση θα πρέπει να είναι ένας αγώνας… του Ολυμπιακού. Είχε διαλύσει την Σιένα το 2011 με σαράντα και... πόντους και μετά από δυο μέρες έχασε και στην Ιταλία αποκλείστηκε. Είναι απλά το 1-0. Τίποτα λιγότερο, τίποτα περισσότερο.

Υ.Γ.4. Όσο άμπαλοι είναι αυτοί που λένε ότι ο Τζέιμς κάνει κακό στον Παναθηναϊκό άλλο τόσο είναι και αυτοί που λένε ότι ο Αμερικανός γκάρντ ήταν αυτό που έλειπε. Τα πράγματα είναι απλά. Σήμερα ο Τζειμς που είναι ένας εκπληκτικός παίκτης έκανε ΜΑΤΣΑΡΑ ΜΕ ΤΑ ΟΛΑ ΤΟΥ. Σε άμυνα και επίθεση. Με μια μικρή σημείωση. Ότι έκανε το έκανε όταν στο παρκέ ήταν ο Νικ Καλάθης. Όταν για λίγο αναγκάστηκε να πάρει την μπαγκέτα στο οργανωτικό κομμάτι δεν ήταν το ίδιο αποδοτικός. Ο Τζέιμς απελευθέρωσε τον Καλάθη και ο Καλάθης απογείωσε τον Τζέιμς. Γιατί ο ένας κάνει πράγματα που δεν μπορεί να κάνει (θεωρητικά) τόσο καλά ο άλλος.

Υ.Γ.5 Ικανότητα, θέληση αλλά καμιά φορά λες κοίτα τι σου επιφυλάσσει η τύχη. Μια ώρα πριν τον αγώνα ο Ντένμον ήταν εκτός 12αδας. Ξαφνικά ο Ρίβερς δεν μπορεί να αγωνιστεί. Μπαίνει ο Ντένμον και βάζει 3 τρίποντα.

Υ.Γ.6. Δυο φάουλ ένα από τον Θανάση Αντετοκούνμπο και ένα από τον Γκιστ καταδεικνύει με τον καλύτερο τρόπο το σχέδιο του Παναθηναϊκού για τον Ντόντσιτς.

Y.Γ.7 95 πόντους. 2 μόλις παίκτες πάνω απο τους 10 πόντους. Η πολυφωνία σε όλο της το μεγαλείο. Αλλά η μαγκιά και η αιτία της νίκης είναι το ...67 της Ρεάλ.

Μιχάλης Σταμουλάκης

Ο Παναθηναϊκός πήρε μια δραματική νίκη στην Ιταλία από την Αρμάνι Μιλάνο και έμεινε ζωντανός στο κυνήγι του πλεονεκτήματος έδρας. Έκανε το καθήκον του από το δεύτερο ημίχρονο και μετά γιατί στο πρώτο δεν ήταν καν στο γήπεδο δεχόμενος τον απίστευτο αριθμό των 55 πόντων στην άμυνα. Πλέον οι πράσινοι περιμένουν τα αποτελέσματα αύριο για να δει τον ποιον και με ποια μορφή αντίπαλο θα έχει. Ρεαλ Μαδρίτης η Ζαλγκίρις Κάουνας δηλαδή.

Για τον αγώνα τα πράγματα δεν χρήζουν και ιδιαίτερης ανάλυσης. Ο Παναθηναϊκός δεν έπαιξε άμυνα καθόλου στο πρώτο ημίχρονο και όχι μόνο στην ομαδική αλλά ΚΥΡΙΩΣ στην προσωπική άμυνα. Η Αρμάνι έχει ταλέντο στο ένας εναντίον ενός. Εκεί πήγε το ματς και κατάφερε να πάρει διαφορές που έφτασαν μέχρι και τους δεκαεπτά πόντους. Στο δεύτερο μέρος οι Πρωταθλητές Ελλάδας περιόρισαν σημαντικά το isolation (απομόνωση) των παικτών της Αρμάνι. Έκλεισε τους διαδρόμους και είχε σαν κλειδιά στην άμυνα τους Γκιστ και Πέιν που στις αλλαγές πάνω στα σκριν ήταν εξαιρετικοί ειδικά προς το τέλος του αγώνα και στην παράταση.

Ο Παναθηναϊκός τελείωσε με 5 συνεχόμενες νίκες και 3 εκτός έδρας την κανονική διάρκεια. Ανεξάρτητα από το αν θα έχουν πλεονέκτημα η όχι οι πράσινοι στα playoffs θα πρέπει να μπουν σε αυτά τα ματς με το πνεύμα που μπήκαν στο δεύτερο ημίχρονο στο Μιλάνο. Κάθε φάση και κάθε μπάλα ειδικά στην άμυνα σαν να είναι η τελευταία της σεζόν και να κρίνονται τα πάντα. Δεν μπορεί να γίνει διαφορετικά. Η Ρεάλ η ακόμα και η Ζαλγκίρις δεν είναι ούτε Μιλάνο, ούτε Μακάμπι και δεν πρόκειται να συγχωρήσουν λάθη και αμυντικές συμπεριφορές σαν αυτές του πρώτου ημιχρόνου.

Όσον αφορά τον τίτλο του κειμένου. Ο Παναθηναϊκός είχε μια σφαγιαστική διαιτησία στο Μιλάνο. Ο τρόπος με τον οποίο τον χρεώνουν συνεχώς φάουλ όλη την σεζόν και η συμπεριφορά των διαιτητών απέναντι του δείχνουν ότι όλο αυτό μόνο τυχαίο δεν είναι. Είναι στοχευμένο κανονικά και με το νόμο. Το 4ο φάουλ που χρεώνεται ο Γκιστ στην τάπα στον Μπέρτανς είναι απλά η εικόνα της Ευρώλιγκα απέναντι στον εξάκις πρωταθλητή Ευρώπης. Ότι και να γίνει στο τέλος της χρονιάς ο Δημήτρης Γιαννακόπουλος θα κληθεί να διαλέξει ποιον δρόμο θα ακολουθήσει. Ο κόσμος θεωρώ ότι του έδειξε ακριβώς με ποιόν είναι. Ας μην φοβηθεί. Σε αυτή την κωμωδία οι πράσινοι δεν υπάρχει λόγος να συμμετέχει εφόσον δεν εξασφαλίζει την ισονομία των θεσμών. 4 φορές φάουλ σε τρίποντο. Τάπα Αντετοκούνμπο, τάπα Γκιστ που χρεώθηκαν φάουλ, στο μπόνους των βολών η Αρμάνι μετά από τρία λεπτά σε κάθε περίοδο. Ο Κατάλογος μόνο από αυτό το ματς είναι ατελείωτο. Ας τα σκεφτούν οι διοικούντες και ας πάρουν τις αποφάσεις τους.

Μιχάλης Σταμουλάκης

O Παναθηναϊκός επικράτησε της Βαλένθια και συνεχίζει την μάχη για το πλεονέκτημα έδρας χωρίς βέβαια να εξαρτάται από αυτόν. Έχω τονίσει και πάλι ότι κατά την γνώμη μου όπως είναι οι ομάδες στην φετινή διοργάνωση αν εξαιρέσεις την ΤΣΣΚΑ και λίγο την Φενέρ οι έδρας σπάνε σε οποιαδήποτε διασταύρωση. Από αυτή την άποψη θεωρώ ότι εκεί που πρέπει να εστιάσουμε είναι στο πως παρουσιάζονται αγωνιστικά οι ομάδες την δεδομένη στιγμή.

Ο Παναθηναϊκός αρχίζει και βρίσκει ρυθμό και χημεία με τους Τζέιμς και Πέιν πλέον ενεργά μέλη στην ομάδα. Και αυτό ξεκινάει από την άμυνα. Οι πρωταθλητές Ελλάδας παίζουν πολύ δυνατή άμυνα και πάνω από όλα βγάζουν ενέργεια και διάθεση σε αυτή. Σε κάθε μπάλα, σε κάθε διεκδίκηση ριμπάουντ, σε κάθε περιστροφή. Επειδή δεν θα βρει αντιπάλους στα playoff τύπου Μάλαγα, Ερυθρού Αστέρα η Βαλένθια είναι εύκολο κάποιος να πει ότι οι πράσινοι δείχνουν τα δόντια τους αμυντικά σε ομάδες δεύτερης ταχύτητας. Αφενός να πούμε ότι ο Παναθηναϊκός ΑΝ ΧΑΣΕΙ το πλεονέκτημα έδρας θα το χάσει από ομάδες δεύτερης ταχύτητας όπως η Βαλένθια και η Μπάμπεργκ (τραγικές ήττες). Αφετέρου όπως προείπαμε τον τελευταίο μήνα δεν είναι το θέμα η ανάλυση τεχνικών ζητημάτων στην άμυνα του Παναθηναϊκού αλλά το κατά πόσο οι παίκτες δείχνουν διάθεση να πιέσουν, να βάλουν τα χέρια τους στην μπάλα, να τρέξουν στις περιστροφές και να σπρώξουν στα ριμπάουντ. Σε αυτό το κομμάτι παίρνουν άριστα.

Με Καλάθη και Τζέιμς που μπορούν να πιέσουν ασφυκτικά την μπάλα. Με τον Θανάση Αντετοκούνμπο να καλύπτει κάθε τρύπα στην άμυνα. Τον Γκιστ να είναι αυτός που μπορεί να αλλάξει σε κάθε σκριν και να μαρκάρει τον οποιοδήποτε κοντό παίκτη και τον Σίνγκλετον κεφάτο οι πρωταθλητές Ελλάδας ξεκινούν με μια πεντάδα που πάνω από όλα στέλνει το μήνυμα ότι στην άμυνα θα… χυθεί αίμα.

Εάν στα playoffs βρεθούν σε καλή μέρα και άλλοι παίκτες- κλειδιά (Ρίβερς, Λοτζέσκι, Βουγιούκας, Γκάμπριελ, Παππάς, Πέιν) ο Παναθηναϊκός έχει πολλές πιθανότητες να πάει στο Βελιγράδι είτε παίξει με την Ρεάλ είτε όχι, είτε αγωνιστεί με πλεονέκτημα έδρας είτε όχι.

Πάμε τώρα και στο στοιχείο που μπορεί να στείλει τον Παναθηναϊκό αντί για το Βελιγράδι … σπίτι του. Και αυτό δεν είναι άλλο από τις ελεύθερες βολές. Και σήμερα οι πράσινοι ήταν κάκιστοι. 15/29 βολές. Απλά δεν υπάρχει αυτό το ποσοστό, πόσο μάλλον όταν παίζεις στην έδρα σου. Να ήταν μόνο σήμερα θα έλεγα ότι συμβαίνει. Αλλά οι πράσινοι είναι από τις χειρότερες ομάδες στην Ευρωλίγκα στις βολές είτε εκτελούν 20 είτε 30, είτε 5. Είναι δεδομένο λοιπόν ότι αυτό το κομμάτι είναι απλά θέμα προπόνησης και συγκέντρωσης και πολύ πιθανόν να στοιχίσει αγώνες. Γιατί άμα σπαταλάς τόσες πολλές βολές από την γραμμή της φιλανθρωπίας δεν θα σε συγχωρέσει ούτε ο Ντόντσιτς, ούτε ο Ράντολφ, ούτε ο Ρούντι Φερνάντεθ.

Αλλά ας μην μπλέκουμε σε σενάρια. Ας δούμε την τελευταία αγωνιστική και τα ξανασυζητάμε. Άλλωστε όπως έχουμε τονίσει πολλάκις το σημαντικό είναι η βελτίωση της ομάδας σε άμυνα και επίθεση και το δέσιμο αυτής.

Μιχάλης Σταμουλάκης

Ο Παναθηναϊκός πήρε μια μεγάλη νίκη κόντρα στην Μακάμπι με 75-76 και συνεχίζει να ελπίζει για το πλεονέκτημα έδρας. Νομίζω όμως ότι η εικόνα έως ένα βαθμό είναι αυτή που θα κρατήσουν οι πρωταθλητές Ελλάδας και θα πορευτούν στην συνέχεια ανεξαρτήτου βαθμολογίας. Μια ομάδα που σε μεγάλα διαστήματα είχε πολύ καλό ρυθμό σε άμυνα και επίθεση και έδειξε ότι το 'τσιπάκι' έχει γυρίσει στο κατάλληλο σημείο.

Ο Παναθηναϊκός πήρε πολλά περισσότερα από μια νίκη. Και το σημαντικό είναι ότι κέρδισε στο τέλος παίζοντας στο ρυθμό της Μακάμπι. Όταν κουράστηκε ο Καλάθης από την άμυνα του Κέιν και την στοχευόμενη γενικά αμυντική συμπεριφορά των γηπεδούχων οι Ισραηλινοί έστειλαν το μήνυμα στους Πρωταθλητές Ελλάδας. Αν μπορείτε κερδίστε μας στον δικό μας τρόπο. Ποιος είναι αυτός; Ένας εναντίον ενός , πολύ τρέξιμο στο ανοιχτό γήπεδο και επιθέσεις στα οκτώ δευτερόλεπτα. Εκεί όμως ο Παναθηναϊκός διαθέτει τον καλύτερο στο τομέα αυτό. Τον Μαικ Τζέιμς που έκανε το παιχνίδι της ζωής του και οδήγησε τους πράσινους στην νίκη. Ήταν το δεύτερο πολύ καλό ματς του Αμερικανού και με διαφορετικές συμπεριφορές από τον ίδιο. Με τον Αστέρα ήταν πολύ συνετός στις επιλογές του και με ώριμη συμπεριφορά. Σήμερα όταν είδε ότι το οργανωμένο μπάσκετ πάει περίπατο έκανε αυτό που ξέρει να κάνει καλά. Συνεχόμενα ντράιβ και τελειώματα ή split-out στην αδύνατη πλευρά για ένα ελεύθερο σουτ. Συν το γεγονός ότι πιέζει ασφυτικά τα αντίπαλα γκάρντ εδώ και 15 μέρες και μαζί με τον Καλάθη προκαλούν πολλά προβλήματα στην επίθεση των αντιπάλων.

Μια νίκη που ήρθε με τον χειρότερο Ρίβερς της διετίας. Με πολλά άστοχα σουτ και χαμένες βολές. Αν όμως ο Τζέιμς ήταν ο εκτελεστής στο σημερινό παιχνίδι υπάρχουν ακόμα 2 σημαντικοί παράγοντες που έχουν παίξει τον ρόλο τους. Ο ένας ακούει στο όνομα Ιαν Βουγιούκας. Ο ισορροπιστής της ομάδας του Τσάβι Πασκουάλ. Σε ένα ματς που θεωρητικά δεν του ταίριαζε καθόλου έκανε όργια με 16 πόντους 6/6 δίποντα και 4/4 βολές και πολύ καλή ως ένα βαθμό εικόνα στην άμυνα.

Και φυσικά τον Χ-Factor τον άνθρωπο που εδώ και 20 μέρες έχει μεταμορφωθεί και μαζί του όλη η ομάδα. Ο λόγος για τον Κρις Σίνγκλετον. Η δίψα του στην άμυνα, η διεκδίκηση κάθε φάση σε άμυνα και επίθεση στα ριμπάουντ είναι καθοριστικά για την άνοδο των πρασίνων. Έχει αλλάξει αγωνιστική νοοτροπία και φαίνεται.

Ο Παναθηναϊκός δεν έχει να κοιτάξει ούτε βαθμολογίες , ούτε τίποτα. Πρέπει να κοιτάξει να νικήσει τα δυο παιχνίδια που απομένουν. Να δουλέψουν όλοι μαζί στην προπόνηση και το πρόβλημα είτε με μειονέκτημα, είτε με πλεονέκτημα θα το έχουν οι αντίπαλοι.

Υ.Γ. Ένα πολύ σημαντικό στοιχείο για δεύτερο συνεχόμενο ματς είναι τα ριμπάουντ που ο Παναθηναϊκός κυριαρχεί. 42 τον αριθμό έχοντας 16 επιθετικά εκ των οποίων τα 13 στο πρώτο ημίχρονο. Δηλαδή στο κακό διάστημα των πρασίνων.

Y.Γ2. Επαναλαμβάνω. ΚΑΝΕΝΑ ΣΕΝΑΡΙΟ, ΚΑΝΕΝΑ ΚΟΙΤΑΓΜΑ ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑΣ. Μόνο προπόνηση και νίκες στα εναπομείναντα ματς.

Μιχάλης Σταμουλάκης

O Παναθηναϊκός επικράτησε με πολύ ωραίο μπάσκετ του Ερυθρού Αστέρα με 91-71 και έφτασε τις 16 νίκες.

Δεδομένο πρώτο. Για 6η συνεχόμενη χρονιά o Παναθηναϊκός θα δώσει το παρών στις ‘8’ καλύτερες ομάδες της Ευρωλίγκα.

Δεδομένο δεύτερο. Ένα πράγμα που έμοιαζε απίθανο μέχρι πριν από αυτό το ματς συναντάει πλέον αρκετές πιθανότητες. Ποιο είναι αυτό; Να βρεθεί ο Παναθηναϊκός με πλεονέκτημα έδρας. Ρεάλ, Ζαλγκίρις, Παναθηναϊκός είναι στις 16 νίκες και πιθανόν αύριο να είναι και η Χίμκι. Βέβαια η Ρεάλ εξακολουθεί να έχει το πιο βατό πρόγραμμα. Αλλά εν τέλει αυτό θα μας απασχολήσει στην συνέχεια.

O Παναθηναϊκός κέρδισε σήμερα γιατί πολύ απλά ήταν καλύτερος σε όλους τους τομείς. Η άμυνα ήταν αυτή που έδωσε την δυνατότητα στους πρωταθλητές Ελλάδας να τρέξουν στο ανοικτό γήπεδο και να βρουν εύκολα καλάθια με μεγάλο πρωταγωνιστή ποιον άλλον; Τον Νικ Καλάθη. Δεν έκανε πάλι τριπλ νταμπλ αλλά αυτά που έκανε απλά δεν μπορεί την δεδομένη στιγμή να τα πετύχει άλλος point guard στην Ευρώπη. 17 πόντους έχοντας 7/8 δίποντα, 0/2 τρίποντα, 3/4 βολές, 10 ριμπάουντ, 6 κλεψίματα και 34 στο σύστημα αξιολόγησης.

Όλα όμως ξεκινούν από την άμυνα που δίνει την δυνατότητα στον Παναθηναϊκό να τρέξει και να επιβάλλει τον δικό του τρόπο παιχνιδιού.

Με την νίκη από ένα σημείο να είναι σίγουρη θα μπορούσαμε να σταθούμε σε ατομικές παρουσίες. Και εκεί είναι που σίγουρα ο Τσάβι Πασκουάλ θα είναι ευχαριστημένος βλέποντας τον Σίνγκλετον να κάνει δεύτερο συνεχόμενο καλό παιχνίδι. Τον Πειν να μαζεύει 9 ριμπάουντ (τον λόγο που ακριβώς ήρθε στην ομάδα) και τους Τζέιμς και Θανάση Αντετοκούνμπο να είναι πάρα πολύ καλοί και ουσιαστικοί στο παιχνίδι τους.

Πλέον αν ο Παναθηναϊκός θέλει να έχει ελπίδες για πλεονέκτημα έδρας (ξαναλέω ότι το πρόγραμμα της Ρεάλ είναι πολύ εύκολο) θα πρέπει να κερδίσει στο Τελ Αβιβ. Και εκεί θα βρει την Μακάμπι να καίγεται για την νίκη πιο πολύ από ποτέ. Είναι ένα πολύ καλό crash test για να δούμε κατά πόσο ο Παναθηναϊκός έχει αλλάξει … τσιπ και στέλνει το μήνυμα ενόψει των playoffs.

 

Μιχάλης Σταμουλάκης

Ο Παναθηναϊκός επικράτησε στην Μάλαγα με 79-90 και παρέμεινε ζωντανός στην μάχη για το όσο το δυνατόν καλύτερο πλασάρισμα αν και η τετράδα παραμένει όνειρο απατηλό με την Ρεάλ να δείχνει το μεγάλο φαβορί για αυτήν.

Σίγουρα η νίκη είναι σημαντική καθώς πρόκειται για την πρώτη εκτός από τις 21 Δεκεμβρίου. Δηλαδή εδώ και 2,5 μήνες. Μέχρι εκεί όμως. Αν ο Παναθηναϊκός μείνει στην νίκη αυτή καθαυτή τότε το Βελιγράδι θα το δει για ακόμη μια φορά από την τηλεόραση. Οι πρωταθλητές Ελλάδας ήταν για ακόμη μια φορά πολύ κακοί στο πρώτο ημίχρονο εκτός έδρας.

Ξεκίνημα αγώνα και έχεις δεχθεί 24 πόντους και στους 17 ευθύνεται ο Σίνγκλετον. Είτε ένας εναντίον ενός, είτε από αλλαγές στα σκριν πάνω στην μπάλα είτε φεύγει από την αλλαγή χωρίς κανένα λόγο και αναγκάζει τον Ρίβερς να τρέξει επάνω στον παίκτη και τρώει τρίποντο και φάουλ από τον ΜακΚαλουμ.

Ακόμα και στο δεύτερο ημίχρονο που ήταν πάρα πολύ καλός τρώει ένα τρίποντο που δεν το τρώει ούτε παίκτης Μίνι-basket. Μαρκάρει τον Νέντοβιτς και στην μια πάσα- απόσταση φεύγει να δώσει βοήθεια χαμηλά και αφήνει τον Σέρβο μόνο του.Στην μία πάσα απόσταση. Να σου χτυπάει η τρέλα την πόρτα.Ασχολίαστο το κρέμασμα στο καλάθι. Απλά μένεις σιωπηλός και κρατάς το κεφάλι σου απο την απελπισία.

Να πάμε στην επίθεση; 13 σερί άστοχα τρίποντα. Ο ένας μετά τον άλλον. Καμία συνεργασία παρά μόνο στο ανοιχτό γήπεδο από τις κακές επιστροφές των γηπεδούχων.

Τι έγινε στο δεύτερο ημίχρονο. Πολύ απλά ο Παναθηναϊκός έπαιξε άμυνα. Βρήκε ένα σταθερό κορμό και είχε πολλούς παίκτες κλειδιά στην προσπάθεια αυτή αλλά κυρίως ένας ήταν απλά συγκλονιστικός. Ο Λεκαβίτσιους όχι μόνο για τους πόντους που έβαλε αλλά κυρίως για την άμυνα που έπαιξε στον ΜακΚάλουμ που τον έβγαλε τελείως εκτός παιχνιδιού. Οι παίκτες του Τσάβι Πασκουάλ είχαν θέληση και στόχευση στο παιχνίδι τους. Διαβάζοντας το παιχνίδι με τις αλλαγές του Πλάθα βρήκε ρυθμό και ελεύθερα σουτ. Όλα αυτά όμως ξεκίνησαν από την άμυνα.

Μπορεί να είναι λίγο παράδοξο αλλά ο Παναθηναϊκός … ευνοήθηκε από τις απουσίες που είχε. Στην τελευταία περίοδο έπαιξε μόλις μια πεντάδα. Το rotation συρρικνώθηκε. Ο Καλάθης λειτούργησε άψογα με τον Λεκαβίτσιους ενώ ο Ρίβερς δείχνει να ξεπερνά μετά ΚΑΙ από αυτήν την εμφάνιση (όπως και στην Μαδρίτη) το θέμα με τα σουτ. Ο Σίνγκλετον ΟΤΑΝ θέλει παίζει και άμυνα και ο Γκιστ ήταν απλά ο γνωστός Γκιστ. Τονίζω και πάλι στα τελευταία 15 λεπτά έπαιξαν 5 παίκτες με μια άμυνα συμμετοχή του Αντετοκούνμπο και λίγο του Γκάμπριελ.

Ο Παναθηναϊκός είχε 22 ασίστ, μόλις 7 λάθη και 10 κλεψίματα (8 στο δεύτερο ημίχρονο) με τον Ρίβερς να κάνει ρεκόρ με 5. Νούμερα πολύ καλά… κόντρα όμως στην Μάλαγα. Μην μεγαλοποιούμε τα πράγματα. Μια νίκη ίσως καλή για την ψυχολογία της ομάδας. Αλλά στα playoffs αν κάνεις τέτοια πρώτα ημίχρονα , δεν θα έχεις καν την ευκαιρία να διεκδικήσεις κάτι στο δεύτερο.

Μιχάλης Σταμουλάκης

leivadas banner

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

Το basket247.gr(όπως προβλέπει η νομοθεσία και τηρώντας όλες τις προβλεπόμενες διαδικασίες) οφείλει να ενημερώνει τους επισκέπτες αυτού του ιστότοπου για την αποδοχή ή μη των cookies κατά την είσοδο τους στο site www.basket247.gr