Tuesday, 20 August 2019

Ο Παναθηναϊκός ολοκληρώνει το ροστέρ του με τον Γιάννη Αθηναίου πλην συγκλονιστικού απροόπτου. Οι Πρωταθλητές Ελλάδας κάνουν την καλύτερη δυνατή κίνηση από πολλές απόψεις.

-Βάζουν έναν εν ενεργεία διεθνή παίκτη στο δυναμικό του. Ο τρίτος point guard της ομάδας (μετά τον δανεισμό Καλαϊτζάκη) εν ενεργεία με την Εθνική ομάδα.

-Ένα παίκτη με καλό σουτ που θα μπορεί να ξεκουράζει τον Καλάθη ειδικά στους αγώνες πρωταθλήματος και ειδικά μετά από διαβολοβδομάδες της Ευρωλίγκα.

-Έναν παίκτη που θα αποδεχθεί πλήρως τον ρόλο του. Που αυτός μπορεί να σημαίνει πολύ χρόνο συμμετοχής σε κάποια ματς η και εκτός 12αδας σε κάποια άλλα.

Πολύς κόσμος του Παναθηναϊκού αναρωτήθηκε γιατί δεν κινήθηκαν οι νταμπλούχοι Ελλάδας για τον Λαρεντζάκη. Πόσο πιο απλή εξήγηση. Γιατί ήθελε point guard. Πώς να πάρει τον Λαρεντζάκη όταν η ανάγκη είναι σε άλλη θέση και πώς να αποδεχθεί ο ίδιος ο Λαρεντζάκης να έρθει σε μια ομάδα όντας πίσω από Φριντέτ και Παππά. Ο Λαρεντζάκης στην φάση της καριέρας του και ΠΟΛΥ ΣΩΣΤΑ δεν θα δεχόταν να πάει σε μια ομάδα 14ος παίκτης για να λέει ότι παίζει στην Ευρωλίγκα.

Ο Παναθηναϊκός ολοκλήρωσε το ρόστερ του και σύντομα θα κάνουμε μια ανάλυση σε αυτό. Το ρόστερ που κατά πολλούς και δικαίως είναι το καλύτερο της εποχής Δημήτρη Γιαννακόπουλου.

Μιχάλης Σταμουλάκης

Είναι γνωστά αυτά που είπε ο Κοουτς Βλασσόπουλος για τα παιδιά που δεν δουλεύουν και γίνεται υπέρμετρη διαφήμιση (διαβάστε εδώ). Το αν είναι σωστά αυτά που είπε η όχι δεν νομίζω ότι χρειάζεται καν να το αναλύσουμε. Έχει απόλυτο δίκιο σε όλα.

Βέβαια αναρωτιόμαστε στο σημείο που ανέφερε ότι κάποια παιδιά δεν ήταν έτοιμα… έτοιμα σε σχέση με ποιους; Με τους αντιπάλους ή με τα παιδιά που είναι τώρα στην 12αδα της Εθνικής. Γιατί η διαφορά είναι χαοτική.

Σε αυτό το σημείο θα μου επιτρέψετε να εκφράσω 3 απορίες και ένα παράδειγμα για το τέλος.

-Πως γίνεται η επιλογή των προπονητών στις μικρές Εθνικές ομάδες. Για παράδειγμα πως παραμένει ενας προπονητής που έχει υποβιβασμούς (συνεχόμενους) Εθνικών ομάδων σε αυτές. Ποιος τους αξιολογεί;

-Πως γίνεται να μένουν εκτός κατά καιρούς από τις ομάδες MVP Πανελληνίων Πρωταθλημάτων και να στελεχώνουν τις ομάδες παίκτες με μηδαμινό χρόνο συμμετοχής στις ομάδες τους.

-Μια τελευταία απορία προς το συνάφι μας. Πολλοί κράζουν την ομοσπονδία για τις επιλογές της και τις συνεχόμενες αποτυχίες των Εθνικών ομάδων. Δεκτόν! Πως γίνεται όμως βρε μεγάλε στο ίδιο κείμενο που κράζεις την ομοσπονδία να αποθεώνεις τον προπονητή που οδήγησε την ομάδα σε μέτρια η κακή πορεία. Ποιος τον διάλεξε; Μόνος του μπήκε; Κράζεις δηλαδή αυτούς που διάλεξαν αυτόν που αποθεώνεις.

Πως γίνεται η αποτυχία της 10ης θέσης στο Παγκόσμιο να μετατρέπεται σε… ατυχία και ελπίδα για το μέλλον για την 8η η 9η θέση σε Ευρωπαϊκό; Η απάντηση είναι απλή; Δεν ήταν τυχαίο. Είδαμε την εικόνα του ελληνικού μπάσκετ στο Παγκόσμιο της Κρήτης. Είδαμε πως... τα παιδιά ΠΡΕΠΕΙ επιτέλους να πάρουν χρόνο συμμετοχής και να αξιοποιηθούν. Το ελληνικό μπάσκετ αργοσβήνει και πρέπει να το αντιληφθούν αν θέλουν να ελπίζουν σε κάποιο μέλλον.

Η ιστορία

Ο Άρης Ψαράς είναι ένας παίκτης 19 χρόνων που παίζει στον Α.Ο.Αγρινίου εδώ και ένα χρόνο. Αγωνίστηκε στην Β Εθνική (Προσέξτε: ΑΓΩΝΙΣΤΗΚΕ ΚΑΝΟΝΙΚΑ ΚΑΙ ΜΕ ΤΟΝ ΝΟΜΟ ΔΕΝ ΣΥΜΠΛΗΡΩΝΕ ΤΗΝ 12ΑΔΑ), πήρε άνοδο (γιατί θα παίξει Α2 η ομάδα του Αγρινίου) και κλήθηκε στην προετοιμασία της Εθνικής U20.4αρι με πολύ καλό σουτ.Εκανε πολύ καλά παιχνίδια, σε άλλα μέτριος, σε άλλα κακός αλλα με παρουσία αγωνιστική σταθερή.Στα φιλικά προετοιμασίας λοιπόν πήγε πάρα πολύ καλά ειδικά σε αυτά της Κωνσταντινούπολης. Και όμως ΚΟΠΗΚΕ σαν 13ος. Αν έχετε όρεξη δείτε τους χρόνους που είχε, ρωτήστε, ψάξτε και τους αντίστοιχους παιδιών που πήγαν και εν τέλει τι κατάφεραν οι αντίστοιχοι στην θέση του.

Δεν είναι διαφήμιση στον Ψαρά, ούτε μάνατζερ είμαι, ούτε προμήθεια πήρα που θα σκεφτούν οι κάθε λογής ηλίθιοι. Αλλά γνωρίζοντας και βλεποντας την πορεία του λες απλά δεν γίνεται..και ομως γίνεται. Θα βρείτε πολλές τέτοιες ιστορίες σε αγόρια και κορίτσια. 

Μιχάλης Σταμουλάκης

Καταρχήν για να μην ξεγελαστεί κάποιος από τον τίτλο προφανώς και ο Παναθηναϊκός έχει σημαντικότερα θέματα να λύσει από τον αναπληρωματικό του Ιωάννη Παπαπέτρου. Φυσικά μιλάμε για ένα πολύ καλό παίκτη που ψάχνει το… μπαμ σε υψηλό επίπεδο και ο Ρίον Μπράουν νιώθει έτοιμος να το κάνει.

Ο τίτλος έχει να κάνει γιατί θεωρώ ότι με γνώμονα την φιλοσοφία του Αργύρη Πεδουλάκη ένας τέτοιος παίκτης του είναι υπεραπαραίτητος από την στιγμή που έφυγε ο Θανάσης Αντετοκούνμπο.

Τι φέρνει ο Ρίον Μπράουν: Αθλητικότητα, εκρηκτικότητα, καλή άμυνα και αξιόπιστο σουτ (34,7 % στα τρίποντα). Σας θυμίζουν κάτι τα στοιχεία αυτά. ΝΑΙ! Τον Θανάση Αντετοκούνμπο αν εξαιρέσεις ΦΥΣΙΚΑ το σουτ.

Οι νταμπλούχοι Ελλάδας με την μεταγραφή του Ραις και την επικείμενη του Φριντέτ βάζουν σκορ και μακρινό σουτ στην μηχανή τους. Στην άμυνα όμως; Ο μεν Ραις θέλει αλλα λόγω σωματοδομής θα έχει κάποια θέματα και ο Φριντέτ θα πρέπει…. να προστατευθεί. Άρα ήταν απαραίτητος ένας παίκτης που να μπορεί να καλύψει τρύπες στο κομμάτι αυτό. Να έχει γρήγορες περιστροφές και να μπορεί να μαρκάρει σε πολλές θέσεις στις αλλαγές στα σκριν. Ο Ριον Μπράουν κατ’ εμε είναι εξαιρετικός στο κομμάτι αυτό. Το γεγονός ότι είναι και αξιόπιστος σουτέρ του προσθέτει πόντους.

Πολλοί και δικαίως αναρωτιούνται αν θα μπορεί να σταθεί στο υψηλότερο επίπεδο της Ευρωλίγκα. Η απάντηση είναι απλή. Στο γήπεδο θα φανούν όλα. Το μόνο σίγουρο είναι ότι όταν κάποιος κάνει μεγάλη προσπάθεια για να χτυπήσει την πόρτα της Ευρωλίγκα αξίζει να πάρει την ευκαιρία του. Το ίδιο ισχύει και για τον Όστιν Χολινς που ενδιαφέρθηκαν οι πρωταθλητές Ελλάδας και κατέληξε στην Ζενίτ Αγίας Πετρούπολης (συμμετέχει φέτος Ευρωλίγκα) και προέρχεται από την Ράστα Βέχτα από την Γερμανία.

Υ.Γ. Για Φριντέτ πρώτα οι ανακοινώσεις και μετά θα μιλήσουμε για το σεσημασμένο Αμερικανό σκόρερ.

Μιχάλης Σταμουλάκης

Ο Παναθηναϊκός ολοκλήρωσε την πρώτη του μεταγραφή για την νέα σεζόν και αυτός δεν είναι άλλος από τον Τζεικομπ Γουάιλι. Τον παίκτη που έκανε ντεμπούτο με την Γκραν Κανάρια απέναντι.. στον Παναθηναϊκό και κέρδισε τις καρδιές των ανθρώπων των νταμπλούχων Ελλάδος και του Ρικ Πιτίνο.

Ο 24χρονος Αμερικανός σε 7 ματς στην Ευρωλίγκα είχε 10 πόντους μέσο όρο ενώ στο Ισπανικό πρωτάθλημα μέτρησε 16.5 πόντους ανα αγώνα.

Πριν μιλήσουμε για τον Γουάιλι θα πρέπει να κάνουμε σαφές κάτι. Μπορεί κάποιοι να περίμεναν κάτι καλύτερο, κάτι πιο… διάσημο. Αλλά το θέμα είναι τι θέλουν οι άνθρωποι της ομάδας και δη ο προπονητής. Το μπάτζετ το έχει ήδη στα χέρια του. Από πριν και χωρίς ακόμα να συζητάει για την περίπτωση παραμονής του στην ομάδα ο Πιτίνο είχε δώσει τις κατευθύνσεις του και τα θέλω του. Για να τον επιλέγει κάτι είδε.

Τι είδε ο Παναθηναϊκός στον Γουάιλι και τον απέκτησε. Πρώτα από όλα θέληση και πάθος για διάκριση. Στα 24 του και με ταραχώδη παιδικά χρόνια ψάχνει να κάνει το μεγάλο μπαμ στην καριέρα του και είναι αποφασισμένος για όλα.

Στο αθλητικό κομμάτι μιλάμε για ένα παίκτη αλτικό, εκρηκτικό και δυνατό. Πριν δυο χρόνια έκανε σε δοκιμές για τα ντραφτ 95 πόντους επιτόπιο άλμα και 3,4 δεύτερόλεπτα τα ¾ του παρκέ. Θα τον δείτε πολλές φορές να φεύγει πρώτος στον αιφνιδιασμό και ας έχει μόλις πάρει το ριμπάουντ.

Κύριο προσόν του και χαρακτηριστικό είναι ότι μπορεί να μαρκάρει εύκολα και στην περιφέρεια και μέσα στο καλάθι. Στις αλλαγές στα σκριν δηλαδή είναι … ταμαμ, αυτό που ψάχνει κάθε ομάδα.

Φυσικά υπάρχουν και μειονεκτήματα. Είναι καλός σουτέρ από μέση απόσταση αλλά δεν απειλεί από το τρίποντο. Και πάνω από όλα θα πρέπει να υπάρξει υπομονή με την περίπτωση του καθώς με αντιπάλους έμπειρους και πιο ψηλούς θα υπάρχει θέμα (Τόμιτς, Ντέιβις, Βέσελι κτλ).

Θυμίζει (χωρίς να αποτελεί μέτρο σύγκρισης , θα ήταν ιεροσυλία)και με ύψος 2.03 αλλά άνοιγμα χεριών 2,13 ένα Κάιλ Χάινς στο πολύ νεότερο του. Ο Καθρέπτης όλων είναι το γήπεδο. Σε επόμενο κείμενο θα αναλύσουμε το τι χρειάζεται ο Παναθηναϊκός κατά την γνώμη μας. Ας ξεκινήσουμε με το πιο σημαντικό #Pitinostays

Μιχάλης Σταμουλάκης

Euroleague 2018-2019: Η αλήθεια που όλοι είπαν και αυτή που κανείς δεν τόλμησε να ψελλίσει

Η φετινή Ευρωλίγκα φτάνει στην κορύφωση της σε 15 μέρες με το Final Four της Βιτόρια εκεί όπου θα συμμετάσχουν οι Φενέρμπαχτσε, Ρεάλ Μαδρίτης, Εφές Αναντολού και ΤΣΣΚΑ Μόσχας.

Οι 4 πρώτες ομάδες της κανονικής περιόδου δίνουν λοιπόν το παρών στην τελική ευθεία. Δίκαια; Δικαιότατα θα πούμε εμείς. Ξεχώρισαν σε μια άκρως ανταγωνιστική postseason και στα playoffs έκαναν αυτό που έπρεπε.

Την φετινή σεζόν είδαμε ένα πολύ ενδιαφέρον πρωτάθλημα. Μέχρι και την τελευταία αγωνιστική ακόμα και η Μπάγερν Μονάχου που ήταν 13η είχε ελπίδες πρόκρισης έστω και μαθηματικές. Ο Παναθηναϊκός από 12ος βρέθηκε 6ος. Ο Ολυμπιακός αποκλείστηκε ενώ ήταν σταθερά στην 5η θέση. Είναι η μεγάλη αλήθεια που όλοι παραδέχθηκαν ότι είχαμε ένα πρωτάθλημα πολύ ανταγωνιστικό.

Ποια είναι η αλήθεια όμως που πολλοί βλέπανε αλλά κανείς δεν έλεγε. Μα φυσικά το ότι οι 4 ομάδες του Final Four ξεχώριζαν από την αρχή. Σταθερότατες από την αρχή της χρονιάς. Κανείς δεν μπορεί να θυμηθεί μια αγωνιστική κοιλιά τους. Από την 1η αγωνιστική φρόντισαν να δώσουν το στίγμα τους.

Η Φενέρ 1η από την αρχή. Η Ρεάλ με την ΤΣΣΚΑ στην μάχη για την 2η και 3η θέση. Και η Εφές 4η και για ένα διάστημα να κοιτά προς τα πάνω πατώματα. Ομάδες με ικανούς προπονητές, μεγάλο βάθος στον πάγκο και ποιοτικά μια κλάση ανώτερες από τις υπόλοιπες.

Το δίκαιο έγινε πράξη λοιπόν. Ήταν ένα ανταγωνιστικό πρωτάθλημα η φετινή Ευρωλίγκα αλλά οι 4 που πήγαν final four ξεχώριζαν για την ποιότητα και την σταθερότητα τους από την αρχή. Το γιατί έχουμε φτάσει να έχουμε σταθερά 3 ομάδες συγκεκριμένες στο final four και μετά την kinder- εκπληξη κάθε χρόνο θα το συζητήσουμε σε άλλο κείμενο. Εδώ όμως έχουμε την πραγματικότητα που είναι μια και μοναδική.

Σε ένα πολύ καλό μπασκετικό μαραθώνιο οι ομάδες που πήγαν Final Four ήταν οι καλύτερες όχι τον Μάϊο, ούτε τον Δεκέμβριο. Αλλά από την αρχή της χρονιάς.

Μιχάλης Σταμουλάκης

Ο Παναθηναϊκός έχασε από την Ρεάλ Μαδρίτης και στο ΟΑΚΑ. Λυπηρό αλλά δίκαιο. Μια ομάδα όταν σε νικάει με οποιονδήποτε τρόπο που να θεωρείς εαυτόν αδικημένο 4 φορές μέσα σε ένα μήνα τότε απλά είναι καλύτερη και πηγαίνει δίκαια στο Final Four.

Δεν είναι λαϊκισμός αλλά η πραγματικότητα. Όταν η Ρεάλ έχει τον Γιουλ τραυματία και έχει την πολυτέλεια παίκτες σαν τον Κάρολ να τον βάζει στο τελευταίο 10λεπτο της αναμέτρησης σαν 12ο παίκτη τότε απλά χειροκροτείς τους παίκτες του Πιτίνο για την προσπάθεια τους.

Ο Παναθηναϊκός έκανε μια τεράστια προσπάθεια. Είχε τις ευκαιρίες του παρά το άγχος ειδικά στο πρώτο 15λεπτο. Στα τελευταία πέντε λεπτά του πρώτου ημιχρόνου οι πράσινοι έκαναν ένα σερί 16-2 και προηγήθηκαν με πέντε πόντους. Στο δεύτερο μέρος το ματς πήγαινε πόντο – πόντο μέχρι που κατ΄εμέ σε δυο λεπτά έγιναν όλα.

Με το σκορ στο 78-78 ο Τόμας έχασε ένα λει απ που δεν πρόκειται να χάσει ποτέ στην καριέρα του, και ο Βουγιούκας ζήτησε αλλαγή.

Ο Γιώργος Παπαγιάννης είχε θέματα στο pick and roll και ο πανούργος Καμπάτσο έκανε όργια στήνοντας αλλεπάλληλα σκριν με τον Αγιόν. Από εκεί και πέρα το βάθος του πάγκου της Ρεάλ έδωσε λύσεις σε κρίσιμα σημεία. Όλοι μιλάνε για τον Καμπάτσο, τον Ταβάρες τον Ρούντι. Ο Τόμπκινς όμως ότι σουτ πήρε το έκανε καλάθι. Ο Κάρολ και ο Πρέπελιτς έκαναν την δουλειά τους.

Και φυσικά για μένα ο MVP αυτών των αγώνων ο Τζέφρει Τέιλορ. Με πολύ καλή άμυνα στο Καλάθη και σωστές επιλογές στην επίθεση.

Η χρονιά τελείωσε στην Ευρώπη για τον Παναθηναϊκό όπως εδώ και 7 χρόνια. Στα προημιτελικά της Ευρωλίγκα. Το να φτάνεις στους ‘8’ δεν είναι αποτυχία. Σε 7 χρόνια όμως να μην μπορείς να κάνεις το step up είναι. Ας ξεκαθαρίσουν όλα γρήγορα για την νέα χρονιά για να μπορέσει η ομάδα να παρουσιαστεί για το βήμα παραπάνω. Το βήμα παραπάνω στο παρκέ όμως και όχι στα λόγια.

Υ.Γ. Φυσικά η χρονιά δεν έχει τελειώσει. Περιμένει το 38ο πρωτάθλημα που θα σημάνει και νταμπλ.

Υ.Γ. Ανανέωση συμβολαίου στον Βουγιούκα. Για χίλιους λόγους. Ένα μπασκετικό και 999 για ότι πρεσβεύει σαν αθλητής και σαν άνθρωπος.

Υ.Γ. Το ότι ο κόσμος του Παναθηναϊκού γνωρίζει μπάσκετ δεν περιμέναμε να το διαπιστώσουμε απόψε. Το μπασκετικό τμήμα βγάζει υγεία. Ο κόσμος γνωρίζει και στηρίζει. Αυτό που έγινε με τον Καλάθη στο τέλος ήταν ότι καλύτερο θα μπορούσε να συμβεί. Ευτυχώς αυτοί που κράζουν στα πληκτρολόγια (Κράζουν δεν κριτικάρουν) μένουν μακριά από το ΟΑΚΑ.

Υ.Γ. Σε μια ομάδα με παίκτες-σταρ ο Κιλπάτρικ θα ήταν το ΤΕΛΕΙΟ συμπλήρωμα. Η επιτομή του team player. Αλλά δεν αποκτήθηκε για παίκτης ομάδας αλλά σαν ένας παίκτης που θα κάνει την διαφορά. Δεν την έκανε. Βοήθησε αρκετά τον Παναθηναϊκό στο τελευταίο δίμηνο αλλά δεν είχε να δώσει το κάτι παραπάνω.

Y.Γ. Ψηλά το κεφάλι από όλους. Όταν είσαι στην διεκδίκηση των στόχων κάποια στιγμή θα εκπληρωθούν.

Μιχάλης Σταμουλάκης

Ήταν φανερό ότι ήττες σαν αυτές του πρώτου παιχνιδιού δημιουργούν δυο δεδομένα στις ομάδες που δεν παίρνουν την νίκη. Η τις φανατίζουν … άγρια για τον επόμενο αγώνα ή τις ρίχνουν στο πηγάδι της απογοήτευσης. Δυστυχώς για τον Παναθηναϊκό έπεσε ο πιο σημαντικός παίκτης του στο πηγάδι αυτό. Ο Νικ Καλάθης. Όταν ο ηγέτης της ομάδας σου σε 80 αγωνιστικά λεπτά καταγράφει 4 καλά δεν μπορείς να περιμένεις πολλά.

Ο Παναθηναϊκός μπήκε με χαλασμένο μυαλό στο παιχνίδι. Η Ρεάλ μπήκε με φτερά στα πόδια με πρώτο και καλύτερο τον Καμπάτσο. Όταν χάνεις με τέτοια διαφορά και ο καλύτερος παίκτης της αντίπαλης ομάδας είναι ένας τύπος 1.80 ο οποίος είναι πρωτος σκόρερ της ομάδας του, πρώτος πασερ, πρώτος ριμπάουντερ, πρώτος στα κλεψίματα σταματάς την συζήτηση και πας παρακάτω.

Μπορούμε να πούμε πολλά για το ματς αλλά όλα τελειώνουν και αρχίζουν στην κάκιστη απόδοση του Καλάθη που σημείωσε μόλις 1 πόντο.

Αν υπάρχει κάτι στο διάστημα αυτό των δυο αγώνων που γεννά ελπίδα είναι το γεγονός ότι οι πρωταθλητές Ελλάδας πάλεψαν ειδικά στο πρώτο παιχνίδι και έφτασαν μια ανάσα από το break με τον Καλάθη σε τέτοια κατάσταση.

Δεν χρειάζεται να κλαίμε πάνω από το πτώμα που δεν υπάρχει. Ο Παναθηναϊκός χάνει 2-0 από την Ρεάλ. Προέχει η μείωση του σκορ σε 2-1. Το να καθόμαστε να συζητάμε ότι το 2-0 δεν έγινε ποτέ 2-3 δεν έχει νόημα. Ας γίνει 2-2 και τότε βλέπουμε για την παράδοση που δεν έχει σπάσει ποτέ.

Μιχάλης Σταμουλάκης

Ο Παναθηναϊκός έφτασε πιο κοντά από ποτέ για break στην Μαδρίτη και να φέρει τούμπα την σειρά. Προδόθηκε από τις κακές επιθετικές επιλογές στα τέσσερα τελευταία λεπτά που έμεινε άποντος. Πραγματικά είναι το παιχνίδι που έδειξε ξεκάθαρα ότι οι πρωταθλητές Ελλάδας μπορούν να πετύχουν μια νίκη εκτός έδρας κόντρα στην πρωταθλήτρια Ευρώπης. Αρκεί να μην … λιποθυμάει μπροστά στην νίκη. Γιατί η νίκη του χτύπησε την πόρτα και αυτός του την έκλεισε κατάμουτρα.

Το πώς έφτασε ο Παναθηναϊκός να χάνει 14 πόντους και να γυρίσει το ματς και να περάσει με +6 έχει μια απλή εξήγηση. Τον Καλάθη των 35 λεπτών και τον Καλάθη του 5λεπτου που έβαλε 12 πόντους σερί. Δυστυχώς στο τέλος ο Παναθηναϊκός υπέπεσε σε μοιραία λάθη και η Ρεάλ ήταν εύστοχη στις βολές που της έδωσαν την νίκη.

Στο πρώτο ημίχρονο οι πράσινοι έπεσαν θύμα του Καμπάτσο και της μη δικιάς τους συγκέντρωση. Ο Αργεντινός έπαιρνε το pick and roll και όρμαγε στο καλάθι. Η αλλαγή γινόταν αλλά ο αμυντικός της αδύνατης πλευράς έκλεινε πολύ μέσα λόγω της παρουσίας του Ταβάρες με αποτέλεσμα να πασάρει την μπάλα κυρίως στον Τειλορ που έκανε μεγάλη ζημιά. Σε άλλη παρόμοια φάση διεισδύει ο Καμπάτσο και οι 5 κλείνουν μέσα. Μα τι θα την κάνει την μπάλα μπροστά στον Παπαγιάννη; Θα την καρφώσει; Αποτέλεσμα τρίποντο ο Τομπκινς.

Στο δεύτερο ημίχρονο οι παίκτες του Ρικ Πιτίνο έπαιξαν καλή άμυνα και κατάφεραν να γυρίσουν το ματς. Στο 5ο λεπτο του Καλάθη ο Έλληνας γκάρντ τα έκανε όλα σε άμυνα και επίθεση. Και φτάνουμε στο 66-72 4 λεπτά πριν το τέλος.

-Ένα χαμένο ριμπάουντ μετά από καταπληκτική άμυνα φέρνει το τρίποντο του Φερνάντεθ.

Μα πάνω από όλα πολύ κακές επιλογές στην επίθεση. Στατικότητα με ένα pick and roll κεντρικό. Μα εκεί ακριβώς πρέπει να ψάξεις τις επιλογές σου. Να κινήσεις την μπάλα. Να ψάξεις τα μις-ματς. Να ποστάρεις ένα ψηλό γκάρντ (Παπαπέτρου). Να τους χαλάσεις το μυαλό. Δυστυχώς έγιναν οι χειρότερες επιλογές με τελευταία αυτή του Λάνγκφορντ κόντρα στον Καμπάτσο που κολλάει σαν βδέλλα πάνω στον αντίπαλο.

Ελπίζω αυτό το ματς να μην ρίξει την ψυχολογία των παικτών και να τους πεισμώσει ενόψει του game 2. Τέτοια ματς με τον τρόπο που χάθηκε η σε χαλυβδώνουν η σε διαλύουν τελείως.

-Ο Ταβάρες είναι ίσως ο μόνος παίκτης που μπορεί να μην έχει αριθμούς στην στατιστική αλλά η παρουσία του αλλοιώνει την μορφή ενός αγώνα.

-Μπάσκετ σαν αυτό του Βουγιούκα το ξέρουν μόνο 4-5 ψηλοί στην Ευρώπη. Δεν μιλάμε για αθλητικότητα, ταχύτητα κτλ. Μιλάμε για μπάσκετ.

-Ποιος να το έλεγε αλλά ο τραυματισμός του Λεκαβίτσιους στοίχισε όπως εξελίχθηκε η αναμέτρηση.

Μιχάλης Σταμουλάκης

Από τις λίγες έως σπάνιες φορές που το συγκεκριμένο σύνθημα βρίσκει πραγματική ανταπόκριση και δεν αφορά τον πολιτικό τομέα αλλά τον αθλητικό και συγκεκριμένα τον Παναθηναϊκό.

Ήταν δίκαιο και έγινε πράξη: Γιατί ο Παναθηναϊκός παίζει πάρα πολύ καλό μπάσκετ εδώ και 2 μήνες και του άξιζε να περάσει στα playoffs. Η 6η θέση με βάση εκεί που βρισκόταν πριν λίγο καιρό είναι το κερασάκι στην τούρτα.

Ήταν δίκαιο και έγινε πράξη: Γιατί ο Δημήτρης Γιαννακόπουλος δικαιώθηκε απόλυτα με την αλλαγή προπονητή. Ακολούθησε το ένστικτο του και έφερε ένα hall of famer προπονητή με πολλά ρίσκα στην Ευρώπη. Το αποτέλεσμα το είδαμε όλοι μας. Λευκή πετσέτα αναφωνούσαν οι περισσότεροι τότε.

Ήταν δίκαιο και έγινε πράξη: Για τον κόσμο του Παναθηναϊκού που δεν σταμάτησε ούτε μια στιγμή να πιστεύει στην ομάδα και να την ενθαρρύνει. Απογοήτευση σε κάποιες στιγμές και προβληματισμός ναι. Αποδοκιμασία ΠΟΤΕ.

Ήταν δίκαιο και έγινε πράξη: Για την στήριξη στον Νικ Καλάθη. Μέχρι τον Δεκέμβριο ήταν σκιά του εαυτού του. Με την έλευση Πιτίνο και αυτός όπως και οι Τόμας, Παπαπέτρου απογειώθηκαν. Ο Λάνγκφορντ επέστρεψε πιο δυνατός από ποτέ. Όσοι μπαίνουν μέσα δίνουν το 200% των δυνάμεων τους.

Ήταν δίκαιο και έγινε πράξη: Για τον Ρικ Πιτίνο που απέδειξε ότι δεν ήρθε για τουρισμό στην Ελλάδα. Ανέβασε κατακόρυφα την απόδοση πολλών παικτών και ειδικά του Γιώργου Παπαγιάννη που τον καθιέρωσε. Έψαχνε την ευκαιρία και την έπιασε από τα μαλλιά. Ήδη το UCLA στην Αμερική ψάχνεται για την περίπτωση του. Πήρε ένα τίτλο, έβαλε την ομάδα στα playoffs και διεκδικεί και το πρωτάθλημα.

Ήταν δίκαιο και έγινε πράξη: Γιατί ο Πιτίνο τους έμαθε στις ήττες να κρατούν το κεφάλι ψηλά και να μην φέρνουν την καταστροφή.

Ήταν δίκαιο και έγινε πράξη: Για όλους αυτούς που έλεγαν ότι ο Παναθηναϊκός δεν είναι αυτό που φαίνεται και ότι το συγκεκριμένο γκρουπ παικτών μπορεί να αποδώσει καλύτερα.

Ήταν δίκαιο και έγινε πράξη: Για να χαμογελάει ο Παύλος, ο Θανάσης και ο Κώστας Γιαννακόπουλος από ψηλά.

Μιχάλης Σταμουλάκης

Σβήνεις, γράφεις, ξανασβήνεις κτλ. Δεν μπορείς να βρεις τις κατάλληλες λέξεις για να περιγράψεις αυτό που έγινε στο ΟΑΚΑ σήμερα. Έγκλημα και τιμωρία. Η αλλιώς αυτό είναι το μπάσκετ. Μια θα πάρεις την νίκη εσύ στην Μόσχα με τον τρίποντο του Καλάθη με ταμπλό, μια θα χάσεις το ματς από το ακροβατικό τρίποντο του Ρούντι.

Από την ώρα που τελείωσε το ματς έχουν ήδη ακουστεί πολλά για τα αίτια της ήττας.

-Από τον Γιώργο Παπαγιάννη που βγήκε και είπε ότι έχασε η ομάδα από τις χαμένες βολές του.

-Από το γιατί δεν έκανε φάουλ ο Πιτίνο στο τέλος

-Από το.. φάρδος του Ρούντι

Από, από, και δεν έχουν τελειωμό οι φιλοσοφίες.

Το έγκλημα και τιμωρία ήταν ένα για τον Παναθηναϊκό. Στα τελευταία 5 λεπτά της αναμέτρησης σταμάτησε να παίζει με τακτική και φιλοσοφία Πιτίνο και γύρισε στην προ-Πιτίνο εποχή. Δεν είναι το σουτ του Ρούντι η αιτία. Είναι το τελευταίο 5λεπτο. Εκεί που ο καθείς πήγε να γίνει ήρωας. Και συνήθως η μπάλα κατέληγε στο Στεφάνι και μετά στο διχτάκι του καλαθιού του Παναθηναϊκού από τα χαζά φάουλ που έστελνε στις βολές τους παίκτες της Ρεάλ.

Ο Παναθηναϊκός ήταν καταπληκτικός στο πρώτο ημίχρονο αλλά όπως και με την Μπασκόνια σταμάτησε να λειτουργεί στο δεύτερο μέρος. Η Ρεάλ χωρίς να παίζει κάτι εξεζητημένο ( Μπαμ και μπουμ οι κουμπουριές) κατάφερε να ξαναμπεί στο παιχνίδι και στο τέλος από μια πολύ καλή άμυνα των παικτών του Παναθηναϊκού να βάλει αυτό το καλάθι ο Ρούντι και να κερδίσουν.

Έπρεπε να κάνει ο φάουλ ο Πιτίνο; Όχι δεν έπρεπε. Καλά έκανε και προτίμησε καθαρή άμυνα. Για δυο λόγους.

1.Γιατί η άμυνα βγήκε ασχέτως του τριπόντου του Φερνάντεθ. Είχε εμπιστοσύνη στην ομάδα και τους παίκτες του.Και γενικά στο μεγαλύτερο μέρος του ματς έπαιζε καλή άμυνα ο Παναθηναϊκός.

2.Και πιο σημαντικό ήταν τέτοιο το επιθετικό παιχνίδι του Παναθηναϊκού που στην παράταση δεν θα γλίτωνε με τίποτα. Το momentum έγραφε Ρεάλ και προτίμησε όπως και ο Ομπράντοβιτς στο τελικό του Βερολίνου το 2009 να ρισκάρει. Δεν δικαιώθηκε εκ του αποτελέσματος αλλά επί της ουσίας κατ΄εμέ η σκέψη ήταν σωστή.Να παίξει την άμυνα, να τελειώσει το ματς απο εκεί γιατί επιθετικά είχε χαθεί κάθε δίαυλος επικοινωνίας με το καλάθι των Ισπανών.

Υ.Γ.Μόνο νίκη με την Μπουντούσνοστ και όλα καλά.

Υ.Γ.2 Και είχα επιλέξει και τον MVP μου σε περίπτωση νίκη. Σε σχέση με το χρόνο και την προσφορά του στο παρκέ. Ιαν Βουγιούκας.

Υ.Γ.3. Κούλα… πολύ κωλόπαιδο ο Ρούντι.

Υ.Γ.4 Οτι έιπαμε για τον Καλάθη την προηγούμενη φορά. Αμα μπλοκάρει, μπλόκαρε όλη η ομάδα.

Μιχάλης Σταμουλάκης

Ο Παναθηναϊκός στην πιο μεγάλη μέρα του πολέμου είχε στον πάγκο του τον κατάλληλο στρατηγό για να οδηγήσει τους στρατιώτες του στον … πόλεμο του Παλαντέσιο. Τέτοια εποχή ο Ρικ Πιτίνο για καμιά 40αρια χρόνια έπαιζε στην Αμερική παιχνίδια.. ο θάνατος σου η ζωή μου. March Madness δηλαδή.

Εδώ και ένα 1,5 μήνα κλήθηκε να αντιμετωπίσει την Euroleague madness. Και ο αθεόφοβος έκανε το απίστευτο. 6 στα 6 με 4 διπλά εκτός έδρας και ο Παναθηναϊκός ολοταχώς για τα playoffs. Είπαμε στρατηγό στον πάγκο. Γράψτε λάθος. Γιατί εκτός από τον πάγκο υπήρχε και ο στρατηγός του παρκέ. Ναι αυτός που δεν σουτάρει καλά. Ο .. Στεφάνης ντε.

Νικ Καλάθης λοιπόν. 27 πόντους, 14 ασίστ, 8 ριμπάουντ 2 κλεψίματα και 39 στο σύστημα αξιολόγησης. Την πιο μεγάλη ώρα φώναξε παρών ο αρχηγός και έδειξε τι πάει να πει ηγέτης σε μια ομάδα. Οι πρωταθλητές Ελλάδας ευτύχησαν να δουν 3-4 παίκτες να είναι άξιοι υπαρχηγοί του Καλάθη και κάποιους άλλους να προσφέρουν τα μέγιστα σε λιγοστό χρόνο συμμετοχής.

-Ο Λάνγκφορντ ήταν συγκλονιστικός. Όχι στην επίθεση μόνο. Εκεί ξέρουμε τι μπορεί να κάνει και σε 25 χρόνια όταν θα είναι 60 χρονών. Αλλά στην άμυνα. Η φάση με τον Τζέρελς είναι χαρακτηριστική.

-Ο Κιλπάτρικ πυροβόλησε και έδωσε το έναυσμα της αντεπίθεσης στο δεύτερο ημίχρονο.

-Ο Παπαπέτρου με τον Τόμας καθοριστικοί όπως και ο Γκιστ.

-Τα εύσημα στον Θανάση Αντετοκούνμπο. Όσο μπήκε έβγαλε τα σπλάχνα του Τζέιμς στην άμυνα και βοήθησε και στα ριμπάουντ. Βουγιούκας το ίδιο όπως και ο Παπαγιάννης. Ακόμα και οι Λοτζέσκι, Μήτογλου που τώρα γύρισαν από τραυματισμούς και θεωρώ ότι ο Πιτίνο θα τους επανεντάξει μέσα από το πρωτάθλημα στο rotation και πάλι. Δεν περισσεύει κανείς.

Πλέον ο Παναθηναϊκός κρατάει την τύχη του στα δικά του χέρια. Πλέον δεν κοιτάει τα άλλα αποτελέσματα. Αν νικήσει την Ρεάλ όχι μπαίνει 8αδα αλλά κοιτάει και ένα πλασάρισμα από 6η και 7η θέση.

Υ.Γ. Μαικ Τζέιμς σε αγαπάμε. 6ος παίκτης μας ήσουν σήμερα.

Υ.Γ.1 Δόξα και τιμή στον Σιμόνε Πιανιτζάνι. 3ο φάουλ ο Τζειμς στο 25ο λεπτό και τον αφήνει μέσα να κάνει το 4ο και να τον καθαρίσει οριστικά.

Υ.Γ.2 ΑΠΙΣΤΕΥΤΟΣ κόσμος πήρε την δικιά του νίκη.

Μιχάλης Σταμουλάκης

leivadas banner

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

Το basket247.gr(όπως προβλέπει η νομοθεσία και τηρώντας όλες τις προβλεπόμενες διαδικασίες) οφείλει να ενημερώνει τους επισκέπτες αυτού του ιστότοπου για την αποδοχή ή μη των cookies κατά την είσοδο τους στο site www.basket247.gr