Saturday, 16 February 2019

Προφανώς και με βάση πάντα όχι την ιστορία (γιατί εκεί η Φενέρ μοιάζει νάνος μπροστά στον Παναθηναϊκό) αλλά την αγωνιστική εικόνα των ομάδων δεν περίμενε κανείς οι πρωταθλητές Ελλάδας να φύγουν με νίκη από την Πόλη. Σημασία όμως στη ζωή είναι όχι τι κάνεις αλλά και το πώς το κάνεις. Και η εικόνα του Παναθηναϊκού ήταν αποκαρδιωτική.

Σύμφωνοι η ομάδα έχει ελλείψεις. Δεν έχει 2αρι εδώ και καιρό, ψηλό με συγκεκριμένα χαρακτηριστικά που χρειάζεται το σύγχρονο μπάσκετ επίσης. Εδώ όμως μιλάμε για την αγωνιστικότητα και την συγκέντρωση που παίκτες επιπέδου Ευρωλίγκα επιβάλλονται να έχουν και δεν υπάρχει.

Να μιλήσουμε για τον αγώνα τον σημερινό και τι να πούμε. Όταν στο ημίχρονο ο κορυφαίος παίκτης της ομάδας μακράν του δευτέρου είναι ο Βουγιούκας. ΠΡΟΣΟΧΗ! Θεωρώ τον Ίαν Βουγιούκα από τους καλύτερους καταρτισμένους μπασκετικα ψηλούς στην Ευρώπη. Το ξέρει όσο λίγοι το παιχνίδι και ήμουν από τους επικριτές που τόσο καιρό δεν έπαιρνε την ευκαιρία του. ΑΛΛΑ όταν στο ημίχρονο είναι μακράν αυτός ο καλύτερος παίκτης πολύ απλά δεν μπορείς να έχεις απαιτήσεις από την ομάδα αυτή.

Η άμυνα στο ένας εναντίον ενός τραγική με όποιον παίκτη της Φενέρ να περνάει μέσα στο καλάθι να βρίσκει όχι διάδρομο αλλά ολάκερο αεροδιάδρομο μπροστά του. Στην αντίθετη μεριά οι Τούρκοι με πρωτεργάτη τον Ντίξον έπνιξαν τον Παναθηναϊκό στην άμυνα αφού κατάφεραν να βγάλουν εκτός ρυθμού τον Καλάθη. Μην γινόμαστε κουραστικοί κάθε φορά. Είναι ο Καλάθης σε κακό βράδυ; Είναι όλη η ομάδα. Και το αντίθετο.

Εν πάση περίπτωση την διαφορά κλάσης την ξέραμε μεταξύ των δυο ομάδων.Οι πράσινοι έχουν πλέον 9-13 και τα πράγματα σχετικά με την πρόκριση είναι απλά. Ο Παναθηναϊκός πρέπει στα επόμενα τρία παιχνίδια να κάνει ΤΡΕΙΣ ΝΙΚΕΣ. Όχι μια , ούτε δυο. ΤΡΕΙΣ. Χίμκι εντός και Γκραν Κανάρια και Νταρουσάφα εκτός. Μετά παίζει με την ΤΣΣΚΑ πάλι εκτός και με 12-14 στις τελευταίες 4 αγωνιστικές πάει για 3 στα 3 στην έδρα του και νίκη στο Μιλάνο για να περάσει. Το σενάριο είναι αυτό.

Αλλά προσωπικά όπως έχω ξαναπεί και έχοντας ζήσει τον Παναθηναϊκό να διαλύει όλες τις ομάδες της Ευρώπης για πολλά χρόνια δεν μου κάνει αίσθηση το αν θα περάσει η όχι στην 8αδα.Γιατί αν πέσει πάνω στην Φενέρμπαχτσε μαζί με τον Βέσελι τι να το κάνεις.

Τέλος πάντων έχουμε δρόμο για όλα αυτά. Προέχει το παιχνίδι της Τετάρτης με τον Ολυμπιακό που θεωρητικά είναι μισός τίτλος γιατί μπορεί να μιλάμε για Ευρωλίγκα αλλά την χρονιά την χαμένη η μη θα την καθορίσουν οι εν Ελλάδι τίτλοι.

Μιχάλης Σταμουλάκης

Ξεκινώντας από το βασικό συμπέρασμα του αγώνα του Παναθηναϊκού με την Εφές δεν μπορεί να είναι παρά μόνο ένα και συγκεκριμένο: Νίκη με οποιαδήποτε εμφάνιση. Ο Παναθηναϊκός έπρεπε να μείνει ζωντανός και έμεινε. Έβγαλε ψυχή, πάθος και ενέργεια σε μεγάλα διαστήματα της αναμέτρησης και το κατάφερε.

Ο φετινός Παναθηναϊκός είναι πολύ εύκολος να αναγνωσθεί και στις νίκες και στις ήττες. Όλες έχουν τον ίδιο παρανομαστή. Νικ Καλάθης. Όταν αυτός είναι καλά αυτομάτως η ομάδα ανεβαίνει ένα επίπεδο.

Ο Έλληνας γκάρντ είχε 20 πόντους, 13 ασίστ και 8 ριμπάουντ. Ευθύνεται σχεδόν για τους μισούς πόντους της ομάδας είτε έμμεσα είτε άμεσα. Από την στιγμή που αυτός βρέθηκε σε αυτό το βράδυ ήταν δύσκολο να μην ακολουθήσουν οι υπόλοιποι.

Ο Γκιστ θύμισε σε όλους τον παίκτη που αγαπήθηκε όσο λίγοι στον εξάστερο. Ο Κιλπάτρικ έκανε μια καταπληκτική εμφάνιση. Ο Λοτζέσκι του πρώτου ημιχρόνου ήταν κομβικός και ο Τόμας του δευτέρου.

Το κλειδί της νίκης του Παναθηναϊκού ήταν ο τομέας που τον έχει πληγώσει μαζί με το ποσοστό στα τρίποντα όσο κανένας άλλος φέτος. Τα ριμπάουντ. Απέτρεψε σε μια πολύ δυνατή ομάδα όπως η Εφές να κάνει δεύτερες επιθέσεις. Στο δεύτερο ημίχρονο οι Τούρκοι πήραν μόλις ένα επιθετικό ριμπάουντ.

Θεωρώ κομβικό σημείο της αναμέτρησης κάτι που ίσως να διαφύγει από πολλούς λόγω της εκπληκτικής εμφάνισης του Καλάθη και της ακόμα πιο τρομερή δήλωση του Ρικ Πίτινο (διαβάστε στα υστερόγραφα πιο κάτω). Το σημείο είναι ότι ο Παναθηναϊκός πήρε λίγα από πολλούς στο σημερινό παιχνίδι.

-Βουγιούκας. 8 πόντους 4/4 δίποντα σε 13 λεπτά
-Παπαγιάννης 4 πόντους σε 5 λεπτά
- Λεκαβίτσιους 2 πόντους και ανακάτεμα της άμυνας της Εφές στα 4 λεπτά που έπαιξε
-Αντετοκούνμπο 4 πόντους και ενέργεια σε άμυνα και επίθεση μόλις σε 6 λεπτά συμμετοχής

Εάν βάλεις αυτά τα … μικρά δίπλα στα μεγάλα του Καλάθη, του Γκιστ και του Τόμας δεν θες περισσότερα.

Φυσικά τα αρνητικά είναι ουκ ολίγα και δεδομένο είναι ότι θα αναφερθούν. Η εξανέμιση της διαφοράς τω 19 πόντων με τον τρόπο που έγινε ήταν ανεπίτρεπτη. Τα πολλά ελεύθερα σουτ των Τούρκων και η μη συγκέντρωση πολλών στην άμυνα έσπαγε τα νεύρα και του πιο υπομονετικού ανθρώπου. Δηλαδή πόσα πρέπει να βάλει ο Μπομπουά για να περάσεις μαζί του …shadow από το σκριν και όχι από κάτω;

Εν πάση περίπτωση ο Παναθηναϊκός επικράτησε και έφτασε στο 9-12. Την επόμενη αγωνιστική παίζει στην Πόλη με την Φενέρ. Ένα έρθει μια νίκη αλλάζουν πολλά. Αλλά ας είμαστε ρεαλιστές και να πάμε με την πραγματικότητα. Έστω ότι χάνει ο πρωταθλητής Ελλάδας. Τα επόμενα τρία παιχνίδια απλά και κατανοητά είναι ΟΛΗ Η ΧΡΟΝΙΑ. Εκεί δεν πρέπει να πάρεις 1 στα 3 ή 2 στα 3. Πρέπει να νικήσεις ΚΑΙ ΣΤΑ ΤΡΙΑ. Χίμκι στο ΟΑΚΑ και Γκραν Κανάρια και Νταρουσάφακα εκτός. Όλη η ιστορία αφού οι πράσινοι νίκησαν την Εφές είναι αυτά τα τρία ματς.

Υ.Γ.1 Ρικ Πιτίνο στην δήλωση που ο Καλάθης θα κρατήσει για μια ζωή: «Έχω κοουτσάρει κόντρα στον Μάτζικ Τζόνσον, τον Λάρι Μπερντ, τον Μόρις Τσικς, τον Αϊζάια Τόμας, ορισμένους από τους θρύλους του αθλήματος… Ο Καλάθης πασάρει καλύτερα από όλους όσους έχω δει στη ζωή μου»!
Υ.Γ.2 Ρωτάνε τον Κιλπάτρικ για την δήλωση Πιτίνο για τον Καλάθη και του λένε να πει ποιος ήταν ο καλύτερος πασερ στην ΝΒΑ καριέρα του και λέει: Ειλικρινά κανένας καλύτερος από τον Καλάθη.Ο Καλύτερος που εχω δει ολα αυτα τα χρόνια.
Υ.Γ.3 Οι δυο πιο πάνω δηλώσεις δείχνουν και το μέγεθος του τρομερού λάθος στο χτίσιμο του φετινού Παναθηναϊκού και πόσο διαφορετικά θα ήταν εάν ο Καλάθης είχε να αξιοποιήσει σουτέρ.
Υ.Γ.4 Τώρα σοβαρά; Με Κιλπάτρικ, Τόμας, Παπαπέτρου στην πεντάδα πήρε εντολή να βαρέσει την τεχνική ποινή ο … Γκιστ; Πραγματικά θεωρώ ότι ήταν προϊόν ασυνεννοησίας και τίποτα παραπάνω.
Υ.Γ.5 Χίμκι, Νταρουσάφακα και Γκραν Κανάρια. 3 νίκες και τίποτα λιγότερο.

Μιχάλης Σταμουλάκης

Πλέον τα πράγματα όσον αφορά τον φετινό Παναθηναϊκό είναι ξεκάθαρα στην Ευρωλίγκα. Είτε περάσει , είτε δεν περάσει στην επόμενη φάση πρόκειται για μια ομάδα κακοφτιαγμένη, χωρίς ψυχολογία με λάθος επιλογές βασισμένες στο συναίσθημα και όχι στην λογική και επιπλέον άτυχη με συνεχόμενους τραυματισμούς.

Ήττα λοιπόν και στο Τελ Αβιβ από την Μακάμπι με παρόμοια χαρακτηριστικά σαν αυτά στο Κάουνας και στην Βαρκελώνη. Τραγικά ποσοστά στα τρίποντα 4/22 … τα σερί που τείνουν να γίνουν μάστιγα όπως το 14-0 του τρίτου δεκαλέπτου (τα ίδια όπως στο Καουνας με τρια σερί ένα σε κάθε δεκάλεπτο), παίκτες που βλέπουν την νίκη να έρχεται και τρέχουν από την αντίθετη μεριά. Τι μπορείς να περιμένεις;

Για όποιον έχει ζήσει τον Παναθηναϊκό της τελευταίας εικοσαετίας είναι αδύνατον να κοιτάει με αγωνία την πρόκριση στην 8αδα. Άντε πες ότι έρχεται. Μετά τι; Που θα πάς κόντρα στην Φενέρ και την Ρεάλ. Στα δικά μου μάτια ομάδες τύπου Παναθηναϊκού η πορεία στην 8αδα είναι αξιοπρεπή, η πρόκριση στο final four πολύ καλή, και τέλεια η κατάκτηση. Δεν μπορεί να ασχολούμαστε και να διαβάζουμε σενάρια για την πρόκριση στην 8αδα.
Ναι! Αν κάνει 6/6 εντός έδρας και πάρει Νταρουσάφακα και Γκραν Κανάρια εκτός έδρας το πιο πιθανό είναι να περάσει. Αρκεί όμως σε ένα φίλαθλο του Παναθηναϊκού. Εγώ προσωπικά δεν το πιστεύω.

Και μεταξύ μας ίσως έχει δίκιο ο Γιαννακοπουλος που έχει σταμπάρει την ημερομηνία 13 Φεβρουαρίου. Είναι φανερό ότι μόνο τους εντός Ελλάδας στόχους μπορεί να κυνηγήσει ο Παναθηναϊκός και την βελτίωση και εξέλιξη παικτών όπως ο Μήτογλου και ο Παπαγιάννης.

Υ.Γ. Γκιστ 22 λεπτά 1 ριμπάουντ.

Υ.Γ.2 Περαστικά και καλή επάνοδο στον Νίκο Παππά

Υ.Γ.3 Ο κόσμος τώρα πρέπει να σταθεί κοντά στην ομάδα. Όπως έκανε πάντα δηλαδή. Και όπου βγει.

Μιχάλης Σταμουλάκης

Ήττα λοιπόν για τον Παναθηναϊκό στο Κάουνας. Στο 8-11 πλέον οι πράσινοι και το καράβι της πρόκρισης απομακρύνεται. Όχι ότι θα άλλαζε κάτι δραματικά και αν προκριθεί ο Παναθηναϊκός.

Μια ήττα που ήρθε κυρίως στο τελευταίο δεκάλεπτο αλλά έχεις τις ρίζες της στο ότι είχε γίνει πριν την τελευταία περίοδο.

Για εμάς τα πράγματα είναι ξεκάθαρα.

-Δεν μπορείς να κερδίσεις ματς Ευρωλίγκα και ειδικά επιπέδου Ζαλγκίρις όταν σε 3 δεκάλεπτα τρως σερί αναπάντητα.

2ο δεκάλεπτο: Σερί 11-0 η Ζαλγκίρις και πέρασμα μπροστά στο σκορ με 30-29
3ο δεκάλεπτο: Σερί 13-0 η Ζαλγκίρις και το 33-37 γίνεται 46-37
4ο δεκάλεπτο: Σερί 8-0 η Ζαλγκίρις και το 52-51 γίνεται 59-51

Μπορείς να κάτσεις να αναλύσεις χίλια δυο πράγματα τεχνικά για το παιχνίδι. Θα το κάνουν άλλοι καλύτερα από μένα. Εγώ στέκομαι σε αυτό που αναφερόμαστε τόσο καιρό για τον Παναθηναϊκό. Οι παίκτες του ΛΙΠΟΘΥΜΟΥΝ μπροστά στην νίκη. Δεν έχουν το κουράγιο ειδικά εκτός έδρας. Λιγοψυχούν. Καθίστε δείτε ένα παιχνίδι εκτός έδρας. Πάντα μα πάντα στο κρίσιμο σημείο. Θα χαθεί ένα εύκολο καλάθι, θα γίνει μια χαζή λάθος πάσα, θα χαθεί ένα ριμπάουντ κρίσιμο.

-Το σκορ 60-58. Ο Γκιστ απογειώνεται για την ισοφάριση και κάνει μόνος του σπάσιμο και αστοχεί.
-Το σκορ 65-59. 3 καλές άμυνες, τρεις κάκιστες επιλογές στην επίθεση.
-67-61 βγαίνει η άμυνα και το ριμπάουντ το παίρνει ο Γιανκούνας χωρίς να σηκωθεί μισό πόντο από το έδαφος.
-Όλα τα τρίποντα που είχαν τίτλο πρέπει να μπουν απελπιστικά άστοχα.

Δεν θες παραπάνω. Άμα ξεκινάς από τα αποδυτήρια σου με την ηττοπαθής ψυχολογία θα χάσεις και ας έχεις και τον Λεμπρόν με τον Κάρι μέσα.

Μια κουβέντα για τον Ρικ Πιτίνο.

Προφανώς μιλάμε για ένα θρύλο προπονητή και μια μυθική επιτυχία να τον φέρει ομάδα στην Ευρώπη. Προπονητή που ξέρει 1000 καντάρια μπάσκετ. Καμία αμφισβήτηση επ’αυτού.

ΟΜΩΣ: Όταν αναλαμβάνεις μια ομάδα οι δικαιολογίες κάποια στιγμή τελειώνουν. Δεν σου βάζει κανείς το μαχαίρι στο λαιμό για να την προπονήσεις. Θες και πάς. Το να αναλωνόμαστε ένα μήνα στο τι δεν έχει και στο τι δεν κάνει καλά η ομάδα δεν κερδίζει κανείς. Ούτε ο Coach, ούτε η ομάδα.

Επίσης θα είμαι ειλικρινής. Επειδή δεν μου αρέσει αυτό που έγραψα παραπάνω θεωρώ πολύ άσχημο το γεγονός ότι αναφέρεται με μπηχτές στο τι γινόταν πριν στην ομάδα, δηλαδή στον προκάτοχο του Τσάβι Πασκουάλ.Τα 75 plays, η φυσική κατάσταση , οι αλλαγές την άμυνα κτλ. Αν δεν του άρεσε αυτό που έβλεπε (5 ματς είχε δει πριν αναλάβει) ας μην ερχόταν.

Ο Τσάβι Πασκουάλ ήταν ΚΥΡΙΟΣ με Κ κεφαλαίο. Ποτέ δεν μίλησε για τον Αργύρη Πεδουλάκη στην πρώτη χρονιά στην ομάδα και του αφιέρωσε και τον τίτλο του Κυπέλλου στον τελικό με τον Άρη.

Τέλειες οι συνεντεύξεις του, απολαμβάνεις να ακούς για μπάσκετ αλλά μέχρις εκεί.
Επίσης οι αναφορές του ήρθα για 6 μήνες και στόχος μου είναι το ΝΒΑ όταν προπονείς τον εξάστερο τον 62 τίτλων ακόμα και αν είναι έτσι δεν το λες. Στα δικά μου αυτιά ακούγεται προσβλητικό.

Επίσης κάτι τελευταίο. Σημαντικά ματς ναι. Τελικοί όχι. Αναφέρομαι σε αυτούς τους αγώνες που δίνει ο Παναθηναϊκός τώρα. Ακόμα και να χάσει στην Μακάμπι και να πάει στο 8-12. Έχει 6 ματς στην έδρα του που μπορεί να πάρει και 4 εκτός με Νταρουσάφακα, Γκραν Κανάρια (αποκλεισμένες εκείνη την περίοδο). Ελπίδες έχει. Αλλά και αυτές θα πεθάνουν με την εικόνα της ομάδας αν δεν αλλάξει συμπεριφορά.

Μιχάλης Σταμουλάκης

Ήττα για τον Παναθηναϊκό στην Βαρκελώνη από την φορμαρισμένη Μπαρτσελόνα (5 συνεχόμενες νίκες). Μια ήττα που δεν ήρθε με κάτω τα χέρια για τον Παναθηναϊκό. Το αντίθετο. Πάλεψαν σκληρά σε όλη την διάρκεια της αναμέτρησης. Και αυτό είναι το άσχημο. Το ότι αγωνίστηκαν σκληρά και έχασαν.

Όποιος έχει δει τον αγώνα είναι εύκολο να βρει την κύρια αιτία της ήττας. Δεν χρειάζεται να είσαι και γκουρού. Η τρύπα μέσα στα ρακέτα ήταν εμφανής από χιλιόμετρα μακριά. Η λέξη ριμπάουντ διαγραμμένη από το λεξικό των παικτών του Παναθηναϊκού και κυρίως των ψηλών.

Να πούμε τι; Ότι σε κάποιο σημείο του αγώνα είχαν διεκδικηθεί 24 κατοχές στην ρακέτα των πρωταθλητών Ελλάδας και το αποτέλεσμα ήταν 11-13. Τα επιθετικά ριμπάουντ παραπάνω από τα αμυντικά. Εκεί κανονικά θα έπρεπε να τελειώσει και το κείμενο. Συνολικά τα ριμπάουντ ήταν 39-19. Ο Σεραφέν έκανε ότι ήθελε όλους τους ψηλούς του Παναθηναϊκού. Η Μπαρτσελόνα στο τέλος της τρίτης περιόδου έβαλε 8 πόντους με επιθετικά ριμπάουντ του Γάλλου μετά από σκοτωμένες επιθέσεις.

Φαίνεται απίστευτο αλλά η εμφάνιση αυτή επειδή ακριβώς περιείχε στοιχεία αυταπάρνησης και μεγάλης προσπάθειας κατέδειξε με το καλύτερο τρόπο την γύμνια του ρόστερ του Παναθηναϊκού. Ειδικά μέσα στην ρακέτα. Όπου 4 ψηλοί δεν κάνουν.. ένα Σεραφέν.

Η άμυνα ήταν καλή ειδικά στο πρώτο ημίχρονο. Μοναδικό μελανό σημείο το 14-0 του 39-42 που έγινε 53-42. Παρόλα αυτά επέστρεψαν οι πράσινοι αλλά είπαμε. Μπροστά στο φάσμα της νίκης οι περισσότεροι λιποθυμούν.

Υ.Γ. Αν θέλει να έχει ελπίδες πρέπει να νικήσει οπωσδήποτε στο Κάουνας την επόμενη αγωνιστική ο Παναθηναϊκός.

Υ.Γ.2 Και η Μακάμπι στο κόλπο ειδικά αν νικήσει την Μπαρτσελόνα την επόμενη αγωνιστική.

Υ.Γ.3.Ο Παπαγιάννης είναι ο μόνος ψηλός που δεν φταίει. Γιατι απλά αυτό το παιδί δεν έχει παίξει μπάσκετ ακόμα. Όλα γινόντουσαν βιαστικά στην περίπτωση του. Από τον πάγκο με Τζόρτζεβιτς βρέθηκε βασικός με Πεδουλάκη. Το καλοκαίρι του 2016 πάει στο ΝΒΑ με 0 παραστάσεις. Γυρίζει χωρίς καμία αισθητή βελτίωση και στα 21 του υπογράφει 5ετες και προσπαθεί να χτίσει την καριέρα του. Υπομονή και μόνο υπομονή.

Y.Γ.4 Θετικό το οτι φτιάχνεται ο Ελληνικός κορμός. Ο Παπαπέτρου είναι άλλος παίκτης με τον Πιτίνο ενώ ο Μήτογλου συνεχίζει να είναι θετικός.

Υ.Γ.5 Και λίγο Βουγιουκας δεν βλάπτει. Όλα τα δοκιμάσαμε ειδικά με τον Λάσμε. 

Υ.Γ.6 Γκιστ+Λάσμε= 0 ριμπάουντ +Παπαγιαννης=1

Υ.Γ.7 Η Γαλλική σφήνα στον τίτλο για τους δυο παίκτες εκ Γαλλίας ορμώμενοι που καθόρισαν εν πολλοίς το σημερινό αποτέλεσμα. Σεραφέν και Ερτέλ.

Μιχάλης Σταμουλάκης

O Παναθηναϊκός πέρα από την έλευση του Κιλπάτρικ, της νίκης επί της Μπάγερν και οτιδήποτε άλλο μπορεί να αιωρείται στην ατμόσφαιρα γνωρίζει κάτι πολύ σημαντικό. Ότι όλα τα ματς πλέον είναι τελικοί και αυτά επιπέδου Μπάγερν κουβαλούν ένα ΜΕΓΑΛΟ ΠΡΕΠΕΙ. Αυτό της νίκης. Από αυτή την άποψη στόχος επετεύχθη.

Αν θέλουμε να κρατήσουμε ένα στοιχείο από το αποψινό παιχνίδι το οποίο επιεικώς χαρακτηρίζεται βαρετό είναι η επιθετική άμυνα των πρωταθλητών Ελλάδας κυρίως στο πρώτο ημίχρονο. Η προσπάθεια του Πιτίνο να κόψει τις αλλαγές σε κάθε σκριν και να κουράσει την αντίπαλη επίθεση κατά διαστήματα αποδίδει. Αν όμως ΕΝΑΣ ξεχαστεί σε αυτή την περίπτωση τότε το πιο πιθανό είναι η μπάλα να αναπαυθεί στο καλάθι των πρασίνων. Και ο Παναθηναϊκός έχει τέτοιους προεξάρχοντος του Τόμας.

Από εκεί και πέρα θεωρούμε ότι θα γίνει κουβέντα για την… αιμορραγία στα ριμπάουντ στην τρίτη περίοδο όπου η Μπάγερν έμεινε ζωντανή από αυτόν τον τομέα.

Στην επίθεση ο Καλάθης κινήθηκε σε πολύ καλά επίπεδα χωρίς να φορτσάρει ιδιαίτερα ενώ ο Ιωάννης Παπαπέτρου πήρε πολύ χρόνο και χώρο και έκανε ρεκόρ πόντων στην Ευρωλίγκα. Δυο παιχνίδια του Πιτίνο στο ΟΑΚΑ με ΤΣΣΚΑ και Μπάγερν ο Παπαπέτρου σπάει τα προσωπικά του ρεκόρ σε ranking και πόντους. Σύμπτωση; Μπορεί αλλά ψυχολογικά φαίνεται άλλος άνθρωπος. Σίγουρα βέβαια βοήθησε και η απουσία του Θανάση Αντετοκούνμπο που τον άφησε πολύ περισσότερη ώρα στο παρκέ από το κανονικό.

Πλέον υπάρχει μπροστά η … μίνι Ευρωπαϊκή περιοδεία. Βαρκελώνη, Κάουνας, ΤελΑβιβ. Τρία ματς που μπορεί ή να εκτοξεύσουν την ομάδα η να σε ρίξει στα τάρταρα. Αν θέλουμε να μιλήσουμε … κυνικά τα σημαδεμένα ματς είναι δυο …το εξής ένας. Το Κάουνας.

Το πιο πιθανό είναι ότι σε ένα από αυτά τα ματς θα αγωνιστεί και ο Κιλπατρικ. Κανείς δεν περιμένει από τον νεαποκτηθέντα άσο να κάνει θαύματα. Και μόνο που θα είναι όμως στο ρόστερ σημαίνει μια λύση παραπάνω. Και ο Παναθηναϊκός δεν έχει την πολυτέλεια να βλέπει παίκτες στην άκρη του πάγκου με πολιτικά.

Υ.Γ. Ήθελα να το γράψω από καιρό και τώρα βρίσκω την ευκαιρία. Ο Σαρούνας Γιασικεβίτσιους δείχνει ότι έχει όλα τα φόντα να κάνει μια ΤΡΟΜΑΚΤΙΚΗ ΚΑΡΙΕΡΑ και να φτάσει στην κορυφή προπονητικά.ΔΕΙΧΝΕΙ...ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΚΟΜΑ. Το 1-7 που έχει στην έδρα της η Ζαλγκίρις είναι τρανή απόδειξη ότι δεν είναι Θεός. Είναι υπερταλαντούχος κανείς δεν αμφιβάλλει. Το γιατί τα αραδιάζω όλα αυτά έχει να κάνει με τα μηνύματα που λαμβάνω από πολύ κόσμο του Παναθηναϊκού του τύπου: ΜΟΝΟ ΣΑΡΑΣ, ΣΑΡΑΣ Η ΘΑΝΑΤΟΣ, ΣΤΟ ΚΑΟΥΝΑΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΑΝΑΜΟΡΦΩΤΗΣ ΜΑΣ κτλ.

Συνιστώ ηρεμία. Μιλάμε για τον Παναθηναϊκό. Δεν μπορεί να υπάρχει μόνο μια λύση , ούτε να μαυρίζουμε τα πάντα και να βλέπουμε λευκό μόνο στον Σάρας. Το αν θα τον ήθελα στην ομάδα; ΝΑΙ! Πάρα πολύ. Αλλά δεν θα τα βαψω μαύρα, ούτε θα στραβοκοιτάξω αν έρθει το καλοκαίρι κάποιος άλλος. Υπάρχει ο Σάρας ΑΛΛΑ δεν είναι μόνο αυτός. Στην τελική αυτή τη στιγμή έχω ολόκληρο ΡΙΚ ΠΙΤΙΝΟ. Ιεροσυλία να μιλάμε για το καλοκαίρι.

Μιχάλης Σταμουλάκης

Ο Παναθηναϊκός έχασε με 79-65 στο ΣΕΦ από τον Ολυμπιακό. Δραστικά δεν αλλάζει κάτι. Έτσι όπως έχει εξελιχθεί η σεζόν ο Παναθηναϊκός πρέπει να ψάξει εκτός έδρας νίκες για την πρόκριση και να πάρει και τα 6 ματς στο ΟΑΚΑ στο δεύτερο γύρο.

Στο ματς με τον Ολυμπιακό είναι φανερό ότι οι ερυθρόλευκοι ήταν πιο αποφασισμένοι για την νίκη. Ο Μιλουτίνοφ δεν είχε αντίπαλο και είναι απορροίας άξιο πως ο Παπαγιάννης που όσο αγωνίστηκε δεν ήταν κακός γιατί δεν χρησιμοποιήθηκε περισσότερο και αφέθηκαν στις ορέξεις του Σέρβου οι Γκίστ και Λασμε.

Δυαρί δεν υπήρχε με την απουσία Λάνγκφορντ και με Παππα με μια προπόνηση να προσπαθεί ηρωικά να αντέξει στο παιχνίδι.

Δεν ήταν όμως αυτά το προβλήματα. Το μείζον θέμα στο παιχνίδι του ΣΕΦ ήταν αυτό που ευθύνεται για τις περισσότερες ήττες του Παναθηναϊκού στην Ευρωλίγκα. Που ούτε ο Πασκουάλ, ο Πιτίνο, ο Ομπράντοβιτς και ο Πόποβιτς να κάτσουν μαζί στο πάγκο λύση δεν θα βρουν. Από την στιγμή που ο Καλάθης δεν είναι απλά κακός αλλά ΤΡΑΓΙΚΟΣ αυτομάτως παρασύρεται όλη η ομάδα στον … μπασκετικό όλεθρο.

Ο Καλάθης ήταν σαν να χάλασε το μυαλό του πριν το παιχνίδι. Οι επιλογές του σε σημεία του αγώνα ήταν ανεξήγητα άσχημα. Από τα κλεψίματα από πίσω όταν έπιανε την μπάλα στα χέρια του, μέχρι την πάσα από τον κεντρικό διάδρομο στον αιφνιδιασμό πάνω στην κίνηση στο Παπαγιάννη.

Από εκεί και πέρα ελπίζω ο Πιτίνο πέρα από τα αγωνιστικά να καταφέρει να αλλάξει πνευματικά την ομάδα στα εκτός έδρας παιχνίδια. Δεν ήταν ούτε τα συστήματα του Πασκουάλ αυτά που έφταιγαν , ούτε αυτά που θα βάλει ο Αμερικανός προπονητής που θα κάνουν την διαφορά. Να ετοιμάζετε πνευματικά η ομάδα. Σαν να πηγαίνει σε do or die παιχνίδι κάθε φορά χρειάζεται. Ούτως η άλλως εδώ που έφτασε η δουλειά έτσι είναι.

ΥΓ. Στα τρία ματς του Πιτίνο ο κορυφαίος παίκτης σε σταθερότητα απόδοσης είναι ο Λεκαβίτσιους. Κοντός- ξεκοντός εγώ αυτό που βλέπω είναι ότι αν είχανε την ενέργεια του σήμερα κάποιοι παίκτες ο Παναθηναϊκός δεν θα πήγαινε άκλαφτος.

Υ.Γ.2. Πρώτα η Μπάγερν και μετά θεωρώ ότι θα ξεκαθαρίσει ως προς το που οδεύει η φετινή χρονιά για τον Παναθηναϊκός. Τρία εκτός στην σειρά με Μπαρτσελόνα, Ζαλγκίρις και Μακάμπι. Μπορείς; Απόδειξε το. Αλλά είπαμε πρώτα η Μπάγερν.

Ο Παναθηναϊκός στο ντεμπούτο του ΜΕΓΑΛΟΥ Ρικ Πιτίνο στον πάγκο της ομάδας πέτυχε μια τρομερή νίκη ισοπεδώνοντας την ΤΣΣΚΑ των 42 εκατομμυρίων με 96-84. Προφανώς και η νίκη πρώτα για βαθμολογικούς λόγους είναι σπουδαία γιατί μένει ζωντανή η ομάδα στο κυνήγι της 8αδας αλλά και για ψυχολογικούς.

Θα ακούσετε και θα διαβάσετε διθυράμβους για τον Παναθηναϊκό. Ακόμα περισσότερους για τον Πιτίνο. Κλείστε αυτιά και μάτια. Προφανώς και ο Ιταλοαμερικανός κόουτς έδωσε κάποια δείγματα του μπάσκετ που θέλει να παίξει κυρίως στην άμυνα και που θα αναφέρουμε πιο κάτω. Σε 2 μέρες δεν μπορούσε όμως να δείξει πολλά εξού και η αναφορά του και οι ευχαριστίες στους Έλληνες συνεργάτες του που όπως είπε ετοίμασαν την ομάδα… και εμένα.

Όλο το ρεζουμέ είναι στην φράση που είπε στους παίκτες στην πρώτη συνάντηση. Σε απλά Ελληνικά: Σας στηρίζω, θα πάρετε ευκαιρίες αλλά αν δεν κάνετε αυτά που θέλω θα πάρω άλλους. Αυτό δεν έκανε ο Τσάβι Πασκουάλ. Παρά ήταν τζέντλεμαν και τον καπέλωσαν.. και φάνηκε στην απόδοση των παικτών απόψε.

Το είπε ο Πιτίνο και ξαφνικά ….νέφτι στον … των παικτών. Ήξεραν όλοι πλέον ότι Πασκουάλ για να τραβήξει όλα τα βέλη επάνω του δεν υπήρχε εκεί τριγύρω. Και με ένα όνομα σαν του Πιτίνο στον πάγκο δεν τους έπαιρνε.

Και είδαμε την ομάδα να τσακίζει κόκκαλα στην άμυνα. Στην επίθεση με υπομονή να ψάχνουν τον ελεύθερο παίκτη. Τον Λεκαβίτσιους να γίνεται καθοριστικός. Τον Λάσμε να θυμίζει τον Λάσμε του Πεδουλάκη. Ο Γκιστ το ίδιο. Ξεχάσανε το μπάσκετ όλοι αυτοί τόσο καιρό. Φυσικά και όχι. Απλά κάτι τους είχε χαλάσει στον Πασκουάλ και φρόντιζαν να το δείχνουν. Δεν υπονοώ ότι το έκαναν επίτηδες. Ίσως δεν τους ταίριαζε το σύστημα της ομάδας. Πολλές φορές αλλιώς τα υπολογίζουμε και στο μπάσκετ και στην ζωή και αλλιώς έρχονται.

Αγωνιστικά μπορώ να σταθώ μόνο σε δυο σημεία που έκαναν μπαμ ότι ήταν έργο Πιτίνο γιατί πολύ απλά δεν υπήρχαν επί Πασκουάλ.

1)Στην άμυνα οι περίφημες αλλαγές στα σκριν που είχαν εκθέσει άπειρες φορές την ομάδα κόπηκαν σε μεγάλο βαθμό. Το hedge out έφτανε μέχρι το κέντρο του γηπέδου. Εντολή Πιτίνο να επιτεθούν με οποιοδήποτε κόστος στην άμυνα. Να τους κάνουν να νιώσουν άβολα και νευρικοί. Και τα κατάφεραν. Φυσικά είχε και το τίμημα του όλο αυτό τα πολλά φάουλ. Αλλά όπως και να έχει η συγκεκριμένη άμυνα απέδωσε. Η άρνηση της πρώτης πάσας και τα περίφημα deflections (Να βάζουν την μπάλα στα χέρια ή στην πορεία αυτής) ήταν έργο του Ιταλουαμερικανού προπονητή. Δεν τα βλέπαμε πιο πριν.

2)Στην επίθεση. Πολλές πάσες και γρήγορη κυκλοφορία της μπάλας. Ήταν ξεκάθαρος πριν το ματς όταν έλεγε ότι οι παίκτες θα βελτιώσουν τα ποσοστά τους αν κινούνται και αλλάζουν πολλές πάσες και δεν στέκονται ακίνητοι. Μόνο 5 λεπτά κόλλησε ο Παναθηναϊκός σε αυτό. Και όπως θα δείτε στο παρακάτω βίντεο φρόντισε να το υπενθυμίσει στους παίκτες του.

Υ.Γ. Τόμας αν έπαιρνες και κανένα ριμπάουντ θα κόστιζες πάνω από 500.000.

Υ.Γ.2 Μπράβο σε όλους τους παίκτες αλλά μερικοί θέλουν βρεγμένη σανίδα. Σε μια μέρα μεταμορφώθηκαν σε παίκτες των Ουόριορς κάποιοι.

Υ.Γ.3. Το μεγαλύτερο όπλο αυτής της ομάδας είναι ο ΚΟΣΜΟΣ και η συμπεριφορά του.

Υ.Γ.4.Θα δούμε πολλά περισσότερα από την ομάδα και τον Πιτίνο στην συνέχεια. Θα έρθουν και ήττες είναι δεδομένο. Το μόνο σίγουρο είναι ότι με αυτόν τον τύπο δεν πρόκειται να βαρεθούμε ποτέ.

Μιχάλης Σταμουλάκης

Ήττα λοιπόν για τον Παναθηναϊκό από την Αρμάνι Μιλάνο και πλέον τα πράγματα όσο νωρίς και αν είναι γίνονται πολύ δύσκολα ακόμα για την πρόκριση στα προημιτελικά.

Δεν προλαβαίνει ο Παναθηναϊκός; Φυσικά και προλαβαίνει. Αλλά δεν μπορεί.

Είναι μια ομάδα χωρίς λύσεις, χωρίς ενέργεια, χωρίς φαντασία. Μόνο ο πληγωμένος εγωισμός κάποιων παικτών έχει απομείνει.

Το γράφω από τώρα και μακάρι να διαψευστώ. Και ο Πιτίνο να έρθει και να φέρει την αύρα του, τα συστήματα του δεν ξέρω εγώ τι και ο Παναθηναϊκός να αρχίζει να κερδίζει στην Ευρωλίγκα θα είναι προσωρινό. Γιατί το υλικό είναι φτωχό για να αντέξει το μαραθώνιο μιας τέτοιας διοργάνωσης. Αργά η γρήγορα θα τον καταλάβουνε. Όσο προπονητάρα και να είναι το χτίσιμο αυτό της συγκεκριμένης ομάδας είναι τόσο ελλειπές που μόνο με μεταγραφές και ξεσκαρτάρισμα μπορεί να γίνει το θαύμα.

Να πεις τι για τον αγώνα με την Αρμάνι Μιλάνο. Ότι γυρίσαμε στις εποχές Γκάλη όταν ένας προσπαθούσε να νικήσει 5. Τι άλλο να κάνει αυτός ο έρημος ο Καλάθης;

Χωρίς σουτέρ να ανοίξει η άμυνα, πώς θα παιχτεί αυτό το ρημαδιασμένο το pick and roll. Αφού όλοι κλείνουν μέσα. Ο Γιασικεβίτσιους το είχε πει ανοιχτά στο ματς με την Ζαλγκίρις. Ήρθαμε και είπαμε ότι θα κλειστούμε και θα αφήσουμε τα σουτ.

Ο Γκουντάιτις θύμισε Ντάνκαν σήμερα. Απορία; Δυο βαριά κορμιά που έχουν ακούσει τα μύρια τόσα αλλά τουλάχιστον σε αυτό το κομμάτι μπορούσαν να τον αντιμετωπίσουν. Παπαγιάννης και Βουγιούκας. Ένας δεν μπορούσε να μπει; Έχεις ένα νέο παιδί 21 χρονών Έλληνα με μια καλή εμφάνιση κόντρα στην Ρεάλ και δεν σου κάνει για να παίξει τρια λεπτά κόντρα στον Γκουντάιτις;

Αλχημείες συνεχώς. Λογικό κατά μια έννοια. Ψάχνεις να βρεις ένα σχήμα. Με τρια γκάρντ, με ένα ψηλό και 4 γκαρντ κτλ κτλ. Αλλά δεν το βρίσκεις πουθενά.

Στο πιο κρίσιμο σημείο… ένα βήμα πίσω. Στο χαμενο ριμπάουντ που ο Παππάς βιδώθηκε στο παρκέ και ο Μήτσοφ έκανε παρέλαση και πήρε ριμπάουντ. Στις βολές του Τόμας… πάντα στο κρίσιμο σημείο πήγαινε κάτι στραβά.

Και μέσα σε όλα αυτά έχεις και μια διαιτησία ένδοξων εποχών που λανσάρανε και καινούργια μαθηματικά συν τοις άλλοις.

1 λεπτό και 56 δευτερόλεπτα... αφαιρούμε 2 δευτερόλεπτα = 1 και 48.. και όχι τίποτα άλλο αλλά είδαν και το βίντεο και επέμειναν κοροϊδία μέσα στα μούτρα σου. Να πούμε για το γεγονός ότι έγιναν τρια φάουλ και σφύριξαν αυτό στα 0.6 αφήνοντας 6 δευτερόλεπτα να παιχτούν;

Ο Παναθηναϊκός έχει μια και μόνο επιλογή. Να κυνηγήσει μόνο για την περηφάνια και την ιστορία του την πρόκριση στην 8αδα. Αν όμως αυτή δεν μπορεί να έρθει ας δώσει ευκαιρία σε παιδιά να ετοιμάσει την επόμενη μέρα. Μέσα ο Παπαγιάννης, μέσα ο Καλαϊτζάκης. Σε αυτούς θα στηριχθεί. Όχι στον Λεκαβίτσιους και στον Λάσμε. Υπάρχουν παιδιά με ταλέντο που αξίζουν την ευκαιρία όπως ο Λούντζης. 1.95 playmaker.

Κατανοώ τους Παναθηναϊκούς που τρελαίνονται για την ομάδα και φωνάζουν και και και… σε κανένα δεν αρέσει αυτή η κατάσταση. Όταν ομως έχεις μεγαλώσει με έναν Παναθηναϊκό να παίρνει Ευρωπαϊκά, triple crown και τα λοιπά η παρουσία σε ένα προημιτελικό η όχι η ακόμα και σε ένα final four όπου δεν έχει ΚΑΜΙΑ ΕΛΠΙΔΑ προσωπικά δεν μου λέει κάτι.. ναι ωραίο είναι το final four από την άποψη της προσμονής αλλά να ελπίζεις σε κάτι.. εδω δεν μπορείς να ελπίζεις σε τίποτα. Όποτε κοντά στην ομάδα και ότι βγει.

Μιχάλης Σταμουλάκης

Ο Παναθηναϊκός έχασε από την Ρεάλ στην Μαδρίτη. Αποτέλεσμα φυσιολογικό με βάση την τωρινή δυναμική των δυο ομάδων καθώς και με τις εμφανίσεις τις μιας και της άλλης.

Προφανώς δεν είναι από τις ήττες που πονάνε τον Παναθηναϊκό. Άλλα έψαχναν οι πρωταθλητές Ελλάδας στην Μαδρίτη και εν μέρει τα βρήκαν.

Καταρχήν για να ξεκαθαρίσουμε κάτι για το υπόλοιπο της ανάλυσης. Ο Παναθηναϊκός παίζει κακό μπάσκετ. Μια ομάδα που με τον τρόπο που χτίστηκε (την μη υπαρξη πολλών σουτέρ) αχρηστεύει τον playmaker της (Καλάθη) σε μεγάλο βαθμό δεν έχει πολλά περιθώρια εξέλιξης. Δεν ήμασταν ούτε απαισιόδοξοι, ούτε εχθροί της προσπάθειας όταν τα είχαμε γράψει…απλά ρεαλιστές.

Στην Μαδρίτη ο Παναθηναϊκός έψαχνε όχι παίκτες να μπουν και να νικήσουν την Ρεάλ. Αλλά ένα σχήμα που να παλεύει σε κάθε φάση. Να βουτάνε για τις μπάλες, Να έχουν καλή επικοινωνία στην άμυνα… να μανουριάσουν και με τον αντίπαλο στην τελική. Από τα μισά του δευτέρου δεκαλέπτου οι πράσινοι το βρήκαν αυτό το σχήμα και το εξέλιξαν σε μεγάλο βαθμό ώστε να φτάσει η διαφορά στους πέντε πόντους και να χρειαστεί η Ρεάλ δυο τυχερά καλάθια για να ανασάνει (αλλά για αυτό είναι Ρεάλ στο φινάλε).

Πάμε λοιπόν να αναλύσουμε λίγο τον τίτλο του κειμένου με μια μικρή παράκαμψη για τον Γιώργο Παπαγιάννη.

Ο Παπαγιάννης αποτέλεσε μια ευχάριστη παρουσία στον σημερινό αγώνα. ΠΡΟΣΟΧΗ! Δεν λέω την λέξη ΚΕΡΔΟΣ. Είναι χαζό και επικίνδυνο για 10 λεπτά να νομίζει κανείς ότι ο Παναθηναϊκός κέρδισε τον παίκτη. Κέρδος είναι ο αθλητής σε μια σειρά αγώνων σε ένα εύλογο χρονικό διάστημα να μπορέσει να ανταποκριθεί στα θέλω της ομάδας και του προπονητή. Ο Παπαγιάννης είναι μεγάλο κεφάλαιο για τον Παναθηναϊκό. Είχα γράψει από την αρχή της χρονιάς ότι αυτή η σεζόν στα δικά μου μάτια για τον Ελληνα σέντερ θα ήταν μια χρονιά όπου θα ξαναένιωθε αθλητής μετά την μέγιστη μ…κία… να πάει στην Αμερική σε ηλικία 19 χρονών όταν καλά – καλά δεν είχε παίξει στην Ευρώπη μπάσκετ.

Ότι έγραψα την προηγούμενη φορά ισχύει και τώρα. Σχέδιο αξιοποίησης για τον παίκτη και υπομονή χρειάζεται. ΤΙΠΟΤΑ ΑΛΛΟ.

Η αντίδραση των πρασίνων για 15 λεπτά. Ευχάριστη αλλά δεν φτάνει. Δεν γίνεται να χάνεις 32-10 με καλάθια μίνι-μπάσκετ. Γυρισμένη πλάτη στην άμυνα, κοψίματα από το κεντρικό διάδρομο, καμία επικοινωνία μεταξύ της αδύνατης πλευράς και των μπροστινών παικτών. Τι ζητάς από εκεί και πέρα; Ζητάς το τρίτο σκέλος του τίτλου κειμένου.

Συναισθηματισμοί ΤΕΛΟΣ. ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΜΙΑ ΤΕΛΕΙΑ ΣΕ ΑΥΤΟ. Ο Ζέλικο Ομπράντοβιτς στην περίφημη συνέντευξη μετά τον αγώνα με την Πρόκομ είχε πει θα ψάξω για στρατιώτες. Ας το κάνει και ο Πασκουάλ και να πορευτεί με αυτούς. Όσο και να έχουν προσφέρει κάποιοι η ΟΜΑΔΑ ΕΙΝΑΙ ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΟΛΑ.

Ο Γκιστ ήταν ΜΑΚΡΑΝ του δευτέρου ο χειρότερος παίκτης του Παναθηναϊκού. Από τα πρώτα λεπτά φαινόταν. Τρεις φορές ο Καλάθης τράβηξε τον ψηλό και του πάσαρε την μπάλα και την έχασε μέσα από τα χέρια του. Λάθος άλμα στα ριμπάουντ και μοναδικό θετικό πρόσημο 1 βολή που πανηγυρίστηκε σαν γκολ. Ο Λάσμε το ίδιο. Ένα δίδυμο που πριν λίγα χρόνια τρομοκρατούσε την Ευρώπη στην άμυνα με τις αλλαγές ειδικά στα σκριν έχει καταντήσει η χαρά του κάθε ψηλού. Τους αγαπάμε για το ότι έχουν προσφέρει αλλά δεν είμαστε με τον Γκιστ και τον Λάσμε αλλά με τον Παναθηναϊκό. -3 και -5 έγραψαν τα ranking σήμερα.
Όσοι με γνωρίζουν ξέρουν ότι ένα πράγμα που σιχαίνομαι είναι η διαχώριση Ελλήνων και ξένων. Η ομάδα είναι μια. Αλλά υποτίθεται ότι οι ξένοι σου δίνουν το κάτι παραπάνω. Τι έδωσαν σήμερα; Λάσμε 2 πόντους, Γκιστ 1, Τόμας 2 (Προ-πο), Λοτζέσκι 3, Λεκαβίτσιους 0. 8 πόντοι οι πέντε από τους έξι ξένους σου. 8! Και έμεινε ο Λάνγκφορντ να παλεύει και να συνεχίζει τις καλές εμφανίσεις. Έτσι δεν πας πουθενά.


Είναι απόλυτη ανάγκη να βρεθεί ένας σταθερός κορμός. Όχι των παικταράδων που θα πάρουνε την ομάδα και θα την εκτοξεύσουνε. Αλλά τον ΠΟΛΕΜΙΣΤΩΝ που σε κάθε αγώνα θα παλεύουν μέχρις εσχάτως τιμώντας την φανέλα και την ιστορία του συλλόγου.

Είπαμε οι αδυναμίες είναι πολλές. Αλλά τουλάχιστον ας δώσουν μια ελπίδα στον κόσμο όσον αφορά την Ευρωπαϊκή προοπτική. Αθλητισμός είναι. Θα έρθουν και οι κακές χρονιές. Η Μπαρτσελόνα και η Μακάμπι τρία χρόνια παραπαίουν και δεν μπορούν να μπουν ούτε στην 8αδα. Η παράδοση άνευ όρων όμως είναι ασυγχώρητη για το μέγεθος του Παναθηναϊκού των 6 αστεριών και μη αποδεκτή.

Μιχάλης Σταμουλάκης

Νίκη λοιπόν για τον Παναθηναϊκό που ήταν και το ζητούμενο κόντρα στην Νταρουσάφακα.Το άλλο ζητούμενο ήταν η ετοιμότητα που θα έδειχναν οι παίκτες του Τσάβι Πασκουάλ. Και εκεί ο βαθμός είναι κάτω από την βάση.

Δυστυχώς ο Παναθηναϊκός έχει πρόβλημα ψυχολογικό και ακολουθούν και άλλα. Δεν τους βγαίνουν τα πράγματα στο παρκέ, υπάρχουν τραυματισμοί, παίκτες- κλειδιά είναι σε πολύ κακή κατάσταση. Και μέσα σε όλα αυτά ήρθαν και τα λάθη μερίδας του κόσμου που θα αναφερθούμε παρακάτω.

Δεν είναι ότι δεν θέλανε η δεν είχαν όρεξη να παίξουνε. Μπήκαν δυνατά στο παρκέ οι παίκτες του Παναθηναϊκού και ανάγκασαν τους Τούρκους σε 8 λάθη στο πρώτο δεκάλεπτο. Δυστυχώς όμως χάνουν το μυαλό και την συγκέντρωση τους πολύ εύκολα. Η πνευματική συγκέντρωση είναι κάτω του μηδενός και δεν μπορώ να καταλάβω τι πρέπει να γίνει για να αλλάξει αυτό.

Φυσικά και ο Τσάβι Πασκουαλ έχει ευθύνες για όλο αυτό. Αλλά θα συμφωνήσω με τον Νικ Καλάθη που είπε ότι πρωτίστως το πρόβλημα είναι των παικτών. Στην τελική οι παίκτες κάνουν μάγκα ένα προπονητή. Αυτοί αγωνίζονται. Προφανώς ο Coach θα δώσει τις κατευθύνσεις αλλά όταν ο Γκιστ χάνει δυο λει απ στον αιφνιδιασμό μόνος του. Όταν ξεκινάς με 7/7 βολές και μετά χάνει πέντε στην σειρά τι να σου κάνει ο προπονητής.

Η Ευρωλίγκα είναι ένα κυνικό πρωτάθλημα. Αυτοσκοπός είναι οι νίκες. Από αυτή την άποψη ο Παναθηναϊκός είναι μέσα στον στόχο του για την 8αδα αφού είναι 6ος. Ακολουθούν όμως 4 ματς φωτιά με Ρεάλ, Αρμάνι, ΤΣΣΚΑ και Ολυμπιακό. Αν πάρουμε την ετοιμότητα την σημερινή σαν οδηγό για την συνέχεια τότε καλό είναι να ανάψουμε τα.. φώτα γιατί υπάρχει πολύ σκοτάδι.

Υ.Γ. Είσαι Παναθηναϊκός και έχεις απαιτήσεις από την ομάδα. Καταλαβαινω τις αποδοκιμασίες μερίδας του κόσμου στην ισοφάριση της Νταρουσάφακα αλλά διαφωνώ κάθετα με την πρακτική αυτή. Αποδοκίμασε στο τέλος του αγώνα. Κατά την διάρκεια ΜΟΝΟ ΚΑΚΟ κάνεις στην ομάδα. Ούτε τους ξυπνάς, ούτε τους παροτρύνεις, ούτε τίποτα. Μόνο να τους διαλύσεις την ήδη πεσμένη ψυχολογία μπορείς. Επίσης ο Λάνγκφορντ για όσους ξεχνάνε είναι ένας παίκτης που έχει βγει δυο φορές πρώτος σκόρερ της Ευρωλίγκα. Αν μη τι άλλο ξέρει πότε να σουτάρει και πότε όχι. Το να αγανακτείς γιατί δεν σούταρε τρίποντο ενώ ήταν ελεύθερος και να τον αναγκάζεις να δείχνει την κερκίδα στην συνέχεια της φάσης που ευστόχησε σε δίποντο είναι απαράδεκτο. Κανείς εκτός από τον ίδιο τον αθλητή δεν ξέρει τι συμβαίνει στην διάρκεια μιας φάσης. Εσύ τον βλέπεις ελεύθερο αλλά δεν ξέρεις αν έχει πιάσει την μπάλα καλά για να σουτάρει, αν έχει βάλει τα πόδια του σωστά αν, αν, αν…

Υ.Γ.2 Ο Ντίνος Μήτογλου ήταν εκπληκτικός. ΣΕ ΟΛΑ ΤΟΥ. Και κυρίως στην πνευματική του συγκέντρωση. Το ζητούμενο για αυτόν πλέον είναι η διάρκεια και μόνο αυτή. Έχει όλα τα προσόντα για μια πολύ μεγάλη καριέρα.

Υ.Γ.3 Ο Τσάβι Πασκουάλ και ο οργανισμός του Παναθηναϊκού επιβάλλεται από …χθες να κάνει κάτι για το παρόν και το μέλλον του. Όπως διαχειρίστηκαν άψογα πέρυσι τον Ντίνο Μήτογλου και τα αποτελέσματα τα βλέπουμε φέτος, να κάνουν το ίδιο και στον Παπαγιάννη. Το είμαι στην 12αδα μια φορά και δεν παίζω, εκτός την άλλη, και βασική πεντάδα στο επόμενο ματς δεν κερδίζει ούτε ο παίκτης, ούτε η ομάδα. Σχέδιο και πλάνο. Είναι μόνο 21.

Μιχάλης Σταμουλάκης

leivadas banner

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

Το basket247.gr(όπως προβλέπει η νομοθεσία και τηρώντας όλες τις προβλεπόμενες διαδικασίες) οφείλει να ενημερώνει τους επισκέπτες αυτού του ιστότοπου για την αποδοχή ή μη των cookies κατά την είσοδο τους στο site www.basket247.gr