Saturday, 18 August 2018

Έγκλημα δεν ειναι να έχει το παιδί σου κάτι, αλλα να μην δέχεσαι οτι έχει

Apr 25, 2017

Το κειμενο γράφεται με αφορμή τον θάνατο ενός ακόμη παιδιού σε αγώνα μπάσκετ. Ο Βασίλης Γιώργαρος ενα παιδί μόλις 18 ετών άφησε την τελευταία του πνοή σε αγώνα του Αίολου Ταύρου για το πρώταθλημα της Α ΕΣΚΑ και προστέθηκε στην μακρά λίστα ψυχών μικρών και μεγάλων που έχουν φύγει απο κοντά μας μέσα σε ενα γήπεδο μπάσκετ.

Και το πρόβλημα επανέρχεται πλέον και ειναι πιο επίκαιρο απο ποτέ. Ποιο; Μα φυσικά οι εξετάσεις που ΕΠΙΒΑΛΛΕΤΑΙ να κάνουν οσοι όλοι ασχολούνται οχι μόνο με το μπάσκετ αλλα με οποιοδήποτε σπορ.

Και αν ο μεγάλος ειναι... ΑΡΚΕΤΑ ΜΕΓΑΛΟΣ για να προσέχει τον ευατό του. Τι γίνεται με τα μικρά παιδιά.

Ξεκινάμε απο τις ομάδες και τους ανθρώπους αυτών: Θα πρέπει να καταλάβουν όλοι οτι η υγεία ειναι το πολυτιμότερο αγαθό. Είναι υποχρεωτικό απο την στιγμή που ενα παιδί έρχεται στην ομάδα σου το πρώτο που θα πρέπει να κάνεις ειναι να το εξετάσεις αν έχει καποιο πρόβλημα υγείας η οχι. Καλά τα μπλουζάκια και οι φόρμες και η εκμάθηση αλλά ΤΟ ΠΡΩΤΟ πρέπει να είναι η εξέταση.

Και όταν λέμε εξέταση ενοούμε ΕΞΕΤΑΣΗ. Όχι εχω ένα κολλητό φίλο γιατρό και μου σφραγίζει τα δελτία και ατάκες 'Ελα μωρε το παιδί καλά είναι βάλε μια υπογραφή εδώ'.

Θεωρώ οτι το ζήτημα πλέον θα πρέπει να γίνει και νομικό. Σε τέτοιες περιπτώσεις θα πρέπει να εμπλέκεται άμεσα η δικαιοσύνη για να αποδεικνύεται αν ο κάθε άνθρωπος εξετάστηκε πραγματικα και απο ποιόν με την υπογραφή στην ετικέτα υγείας στο πίσω μέρος του δελτίου να είναι προϊόν πραγματικής ενασχόλησης του γιατρού με τον αθλητή και οχι ...υπογραφή- κολλητιλίκη με κάποιον παράγοντα.

Οι γονείς: Παίζουν πολυ σημαντικό ρόλο σε αυτή την ιστορία. Θα πρέπει οταν τους λενε απο τις ομάδες οτι το παιδί τους θα κάνει δελτίο για να αγωνιστεί να απαιτούν να εξεταστεί και να γνωρίζουν και απο ποιον γιατρό. Και αν η ομάδα δεν το κάνει να φροντίσεις:
1)Να το κάνεις εσυ.
2)Να πάρεις το παιδί σου απο αυτη την ομάδα γιατι όχι μονο δεν έχει σοβαρούς ανθρωπους που νοιάζονται για το βλαστάρι σου αλλα επικίνδυνους.

Πολλές φορές η υπερηφάνεια ενος γονέα μπορεί να αποδειχθεί καταστροφική για το ίδιο του το παιδι.

Γονέα μου αγαπημένε μάθε ότι:
ΕΓΚΛΗΜΑ δεν είναι να έχει κάτι το παιδί σου και να μην μπορεί να παίξει. Δεν είναι ντροπή.

ΕΓΚΛΗΜΑ ΕΙΝΑΙ η υπερηφάνεια σου.
ΕΓΚΛΗΜΑ ΕΙΝΑΙ η φράση που στροβιλίζει τον εγκέφαλο σου ' το δικό μου το παιδί να έχει...'. Ναι βρε μ@λακα το δικό σου το παιδι. Μπορεί να έχει κάτι και να μην το εχεις ανακαλύψει. Θα τον στείλεις στον τάφο για την ματαιοδοξία σου να το δεις να αγωνίζεται με μια φανέλα ομάδας;

Και φτάνουμε και στο τρίτο κομμάτι αυτής της ιστορίας τους Γιατρούς. Ισχύει οτι και για τους παράγοντες. Ανεξαρτήτου γνωριμιών θα πρέπει να μην δέχονται να υπογράψουν πρωτου εξετάσουν. Και ας χάσουν και δέκα ευρώ που λεει ο λόγος. Σε περίπτωση που το κάνουν ειναι συνένοχοι στο έγκλημα που θα τελεστεί. Γιατι με μαθηματική ακρίβεια κάπου θα την πατήσουν. Και η φυλακή ή η αφαίρεση άδειας επαγγέλματος θα ειναι το λιγότερο μπροστά στις τύψεις που θα τους στοιχειώνουν για αυτό που έκαναν σε ενα μικρό παιδί και τους γονείς τους για το χατήρι του παράγοντα-κολλητού.

Όπως εύλογα μπορείτε να δείτε και οι τρεις κατηγορίες συνδυάζονται. Είναι σαν μια αλυσίδα. Αν σπάσει ενα κρίκος τότε χάνονται όλα. Με μοναδικό θύμα το παιδί. Αξίζει πραγματικά τέτοιο ρίσκο;

Μιχάλης Σταμουλάκης

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ