Sunday, 19 November 2017

Αν ήμουν ο Μίσσας δεν θα άλλαζα τίποτα.

Sep 14, 2017

Η Εθνική προσπάθησε , πάλεψε και έδειξε οτι έπαιζαν όσοι μπορούσαν μέχρι να σκάσουν , και πόσο να αντέξουν δηλαδή.

Είπα να γράψω μία μέρα μετά τον αποκλεισμό μας με καθαρό το μυαλό. Ναι μέχρι τους ομίλους απογοητευτήκαμε αλλά στους αγώνες με την Πολωνία και την Λιθουανία , λόγω της εικόνας που έδειχναν οι διεθνείς μας , είχαμε την ελπίδα πώς μπορούν να μπούν στην τετράδα. Τελικά δεν τα καταφέραν και αυτό οφείλετε αποκλειστικά στο ροστερ.Η ποιότητά του ήταν γνωστή. Η αγωνιστική κατάσταση όμως ορισμενων παικτών ήταν μέτρια. Εξ αρχής πιστεύαμε πώς η Εθνική έχει βάθος στον πάγκο της. Όμως με τέτοιο τουρνουά που έκαναν οι Μάντζαρης , Παππάς , Παπαπέτρου και Παπαγιάννης το βάθος έγινε χάος. Πιστεύαμε πώς είχαμε εννέα παίκτες ετοιμοπόλεμους αλλά μόλις έμπαιναν οι ρεζέρβες φαινόταν η διαφορά ποιότητας ή μάλλον η διαφορά φόρμας. Σε καμία περίπτωση η δυάδα Καλάθη - Σλούκα δεν είναι στο ίδιο επίπεδο με τους Μάντζαρη - Παππά αλλά περίμενες πώς και οι τελευταίοι δύο θα μπορούσαν να σταθούν στο παιχνίδι για ποιοτικά λεπτά , όπως δηλαδή έκαναν και στις ομάδες τους. Καμία σύγκριση ποιότητας δεν έχουν οι Μπουρούσης και Παπανικολάου με τους Παπαγιάννη και Παπαπέτρου. Σε όλες τις ευρωπαικές ομάδες οι 'μικροι' θα ήταν αλλαγή των δύο αυτών βετεράνων πλέον στην Εθνική. Αλλα και πάλι , αν εξαιρέσεις 2 καλά παιχνιδια του 'Μπιγκ Παπα' η εικόνα του δεν άρμοζε σε αυτή ενός παίκτη που αγωνίζεται στο ΝΒΑ όπως και η εικόνα του Παπαπέτρου δεν ήταν ίδια με την αυτή που είχε στον Ολυμπιακό.Και ξαναλέω.

Πόσο να αντέξουν οι κολώνες αυτής της Εθνικής;! Ρητορική ερώτηση καθώς την απάντηση την λάβαμε . Τριάντα λεπτά . Το είδαμε στον χθεσινό αγώνα. Δεν θεωρείται η ήττα της εθνικής αυτοκτονία αλλά έλλειψη αντοχής. Είπαμε παίκτες είναι όχι ρομποτ.

Πολύ καλά έκανε ο Μίσσας.

Ξέρουμε πώς σε τέτοιους αγώνες, που θές την νίκη, το ροτεϊσον κλείνει στους επτά με οκτώ παίκτες. Έλα όμως που η Εθνική στον αγώνα με τους Ρώσους είχε μόνο πέντε. Και καλά έκανε ο κουτς Μίσσας. Έβλεπε πώς μόλις έβγαιναν οι βασικοί η εικόνα άλλαζε και η διαφορά μειωνόταν. Γι αυτό αναγκάστηκαν παίκτες να αγωνιστούν περισσότερα από τριάντα λεπτά. Το πάλεψαν με όλη τους την δύναμη. Με όλους τους την ψυχή. Και γι αυτό οι Έλληνες μπασκετικοί και μη μπασκετικοί δεν την έκραξαν αλλά την χειροκρότησαν. Τι να κάνουμε όμως. Αυτή ήταν η δυναμική μας και φτάσαμε στα όρια για την μεγαλύτερη υπέρβαση των τελευταίων οκτώ χρόνων. Και σίγουρα ο κύριος στον πάγκο που χαρακτηρίστηκε από πολλούς ώς άσχετος έκλεισε μερικά στόματα. Έφτασε η ομάδα του να βρίσκεται ένα βήμα πρίν την οκτάδα και έχει μεγάλη ευθύνη γι αυτό. Έκανε ότι μπορούσε από το χέρι του και τον ευχαριστούμε που μας έδωσε την αφορμή να μαζευτούμε στο σπίτι μας και να παρακολουθήσουμε Εθνική. Την επίσημη αγαπημένη που στα δύσκολα την αγαπάμε ακόμα περισσότερο. Ελπίζουμε ο διάδοχός του να μας οδηγήσει σε ακόμα καλύτερες βραδιές και να μας ξανακάνει να βγούμε στους δρόμους και να ξανακούσουμε τον Σαββόπουλο που τόσο μας έχει λείψει.

Περικλής Τσακίρης

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ