Friday, 15 December 2017

Ελλάδα θα ακολουθήσεις το μπάσκετ που έρχεται η όχι;

Sep 15, 2017

Το Ευρωμπάσκετ έχει τελειώσει για την Ελλάδα. Οι παίκτες από Δευτέρα θα είναι στις ομάδες τους και τώρα ξαφνικά όλοι ανακάλυψαν το φώς το αληθινό και βγάλανε στην φόρα όλα τα προβλήματα. Τα πιο πολλά είναι γνωστά. Τώρα βγαίνουν και διάλογοι και υψηλόβαθμα στελέχη μου είπαν και μπλα μπλα μπλα.

Με αφορμή την ραψωδία των Σλοβένων (όχι ότι δεν το ξέραμε) ήρθε και η επιβεβαίωση για την Ελλάδα.
Πάνω από τον Μίσσα και αν είναι καλός η κακός προπονητής, η αν ο Καλάθης ήταν ΜVP και τα ροτέισον και την κακιά μας μοίρα, είναι φανερό ότι η Ελλάδα μπασκετικά έχει μείνει πίσω.
Και όπως είχα γράψει σε προηγούμενο άρθρο (διαβάστε εδώ) το πρόβλημα είναι η στασιμότητα που κανείς δεν θέλει να δεχτεί.

Τα σκορ πάνε στα ύψη, οι ταχύτητες αλλάζουν , η μπάλα ακουμπάει στο παρκέ όλο και λιγότερο. Η περιφέρεια και οι εκρηκτικοί γκαρντ υπερισχύουν των ψηλών. Είδατε 2 εκρηκτικά γκαρντ (Ντόντσις-Ντράγκιτς) ισοπέδωσαν την καλύτερη frontline αυτής της Ισπανίας με 4 παίκτες στο ΝΒΑ. Τα βασικά είναι πάντα στην επικαιρότητα αλλά με υψηλές ταχύτητες. Οι Σέρβοι έχουν κάνει το πάσα- κόψιμο επιστήμη.
Και εμείς που είμαστε σε όλο αυτό; Κολλημένοι στην άμυνα και την σκέψη. Σε μια άμυνα που ποτέ δεν επιβεβαιώσαμε ότι διαθέτουμε (ααα τώρα που το θυμήθηκα την Ρουμανία και την Βρετανία στην Πάτρα τους διαλύσαμε στην άμυνα) και μια σκέψη. Ακριβώς αυτό. Μια σκέψη. Καμία εναλλακτική, κανένας συγχρονισμός με το μπάσκετ που έρχεται. Η μπάλα λέει στο ποστ; Και την δίνουμε στον Πρίντεζη στο τρίποντο ο οποίος είναι υποχρεωμένος να πάει κώλο- κώλο μέχρι τέλους. Πόσο να αντέξει και αυτός ο δύσμοιρος;

Ο Κοκόσκοφ πήρε από όλους τους παίκτες του το καλύτερο. Ότι μπορούσε ο καθένας. Εμείς παροπλίσαμε 7 παίκτες και τους την είπαμε κιόλας ότι όποτε έμπαιναν χάλαγε ο ρυθμός. Αφήστε ότι πλέον αυτό με τις 3 αλλαγές μαζεμένες δεν υπάρχει ΠΟΥΘΕΝΑ ΠΛΕΟΝ. ΜΑ ΠΟΥΘΕΝΑ.

Η Ελλάδα πρέπει να αλλάξει. Από πρόσωπα στην ομοσπονδία μέχρι γενικότερη φιλοσοφία. Να προσαρμοστεί στην νέα εποχή. Και αυτό θα πρέπει να ξεκινήσει από τις μικρές ηλικίες. Αφήστε τα παιδιά να παίξουν. Να σουτάρουν και να αστοχήσουν. Να παίξουν ένας εναντίον ενός και να χάσουν την μπάλα.
Μην βγάζεις το παιδί έξω με ένα άστοχο σουτ. Μην παίζεις ζώνη βρε Ελληνάρα στο Μίνι. Ενθάρρυνση είναι το μυστικό.
Ξέρετε γιατί οι Έλληνες δεν σουτάρουν και δεν παίζουν ένας εναντίον ενός. Γιατί από μικρά παιδιά τους βάζουν 200 σκριν , και πάνω από όλα τους μεταφέρουν φόβο. Σουτ και.. πάγκο.

Ξέρετε ότι στην Ισπανία απαγορεύεται το σκριν και η ζώνη μέχρι τα 17. Που σημαίνει ότι το παιδί θα μάθει να σουτάρει να παίξει ένας εναντίον ενός. Να συνεργαστεί σε πάσα-κόψιμο με τους συμπαίκτες του.

Για να διορθώσεις κάτι θα πρέπει πρώτα να αποδεχθείς το πρόβλημα. Και όσο στην Ελλάδα παραμένουν πιστοί στο λεγόμενο σκεπτόμενο μπάσκετ (λες και οι άλλοι είναι πνευματικά ανάπηροι και δεν σκέπτονται) , στην καταστροφή του παιχνιδιού του αντιπάλου και στην στατικότητα της επίθεσης (είπαμε κώλο- κώλο και οι άλλοι 4 αγάλματα) προκοπή δεν θα έρθει δε πάει να φύγει ο Βασιλακόπουλος και ο Μίσσας και έρθει ο Πόποβιτς.

Μιχάλης Σταμουλάκης

 

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ