Sunday, 19 November 2017

Να ζούμε την κάθε μέρα ξεχωριστά και… βλέπουμε

Aug 26, 2017

Είναι αλήθεια ότι για πρώτη φορά μετά από πολλά χρόνια βλέπεις τον κόσμο τόσο σφιγμένο για το τι μπορεί να καταφέρει η Εθνική Ελλάδας σε ένα μεγάλο τουρνουά.

Θες η επιλογή Μίσσα που ξένισε πολλούς ειδικά όταν το προηγούμενο διάστημα είχαν ακουστεί ονόματα σαν του Μπαρτζώκα και του Ιτούδη;

Θες η ιστορία με τον Αντετοκούνμπο που παρουσιάστηκε όπως ο καθένας ήθελε;

Θες την μηδέν βελτίωση σε αγωνιστικά κομμάτια που η Εθνική πονάει ειδικά όταν αυτά έγιναν γνωστά από τα φιλικά του Βελιγραδίου;

Θες για τους τσακωμούς και τις μπουνιές που έγιναν και που έπεσαν αντίστοιχα;

Θες για την εικόνα απάθειας και μη διάθεσης που έδειχναν πολλοί παίκτες στα φιλικά;

Για όλα αυτά και για πολλά άλλα η Εθνική πηγαίνει στην Φιλανδία και… βλέπουμε. Όσο κυνικό και να ακούγεται πραγματικά το μόνο που μπορούμε να κάνουμε είναι να περιμένουμε και μέρα με την μέρα να βλέπουμε την κατάσταση.

Αν θέλουμε να βάλουμε σε σειρά προτεραιότητας το πιο ανησυχητικό από όλα είναι το αγωνιστικό.

Η Επιλογή Μίσσα ήταν αναγκαστική. Το ξέρουν όλοι αυτό. Δεν είναι ο γκουρού όπως πολλοί θέλουν να παρουσιάσουν. Δεν είναι και ο άσχετος όμως και ο αδαής.  Έχει γνώσεις (όπως πολλοί άλλοι και πιο...ενεργοί θα λέγαμε)και έχει και ένα καλό προπονητικό επιτελείο πίσω του.

Η ιστορία με τον Αντετοκούνμπο αναλύθηκε και εξαντλήθηκε από όλους. Είναι μεγάλη απώλεια χωρίς καμία συζήτηση. Αλλά δεν είναι και δικαιολογία για  επερχόμενη αποτυχία. Η Ελλάδα διαθέτει παίκτες από τον Παναθηναϊκό, τον Ολυμπιακό , την Φενέρ κτλ. Δεν μπορεί όλοι αυτοί να στηριζόντουσαν μόνο στον Γιάννη.  Έχουν εγωισμό. Έχουν πάρει τίτλους και τίτλους και οφείλουν να βγουν μπροστά.  

Οι τσακωμοί, οι καβγάδες και οι μπουνιές μπορούν να συμβούν σε οποιαδήποτε ομάδα. Όποιος έχει μυρίσει λίγο… αποδυτήρια μπορεί να το επιβεβαιώσει. Συμβαίνει παντού και είναι εν μέρει και λογικό. Το πρόβλημα είναι άλλο. Αν τον καβγά του Παππά με τον Μπουρούση η του Παπανικολάου με τον Αγραβάνη στο Βελιγράδι τον έδωσαν στους δημοσιογράφους τα γκαρσόνια έχει καλώς. Αν το έδωσε όμως μέλος της ομάδας υπάρχει μεγάλο πρόβλημα. Γιατί τα αποδυτήρια είναι οικογένεια. Ότι συμβαίνει εκεί, μένει εκεί.

Για την εικόνα απάθειας ορισμένων παικτών δεν μπορείς να πεις πολλά πράγματα και το πώς σκέφτεται ο καθένας. Ναι υπήρξε και σε πολλούς. Αλλά θεωρώ ότι ο εγωισμός τους και το υψηλό επίπεδο είναι το καλύτερο αντίδοτο για όλα αυτά. Πλέον τα φιλικά με τις… υπερδυνάμεις της Ρουμανίας και της Βρετανίας τελείωσαν. Ξεκινάνε οι επίσημες υποχρεώσεις και όλοι πιστεύουμε ότι θα παρουσιαστούν με όρεξη. Ποιος δεν θέλει να προσπαθήσει για μια διάκριση με την φανέλα της χώρας του.

Πάμε όμως τώρα και στο Αγωνιστικό. Δεν χρειάζεται να είσαι επιστήμονας για να καταλάβεις ότι η Ελλάδα στα φιλικά επέδειξε τρία μεγάλα προβλήματα. Στο Ριμπάουντ, στην άμυνα στο pick and roll και στο σουτ.

Τα ριμπάουντ λανθασμένα πολλοί νομίζουν ότι είναι θέμα των ψηλών, άντε και του small forward. ΛΑΘΟΣ. Τα ριμπάουντ είναι δουλειά όλων. Το box-out όπως το λένε οι ειδικοί σήμερα (μπλοκ-άουτ) οι… παλέουρες γίνεται και από τους πέντε παίκτες. Και είναι εν πολλοίς θέμα διάθεσης.

Το σουτ η το έχεις η δεν το έχεις. Γενικά σαν χώρα δεν το έχουμε. Είμαστε καλοί κυρίως στο spot shoot. Δηλαδή στατικοί να υποδεχθεί ένας ελεύθερος την μπάλα και να σουτάρει. Πολλοί και εν μέρει έχουν δίκιο ισχυρίζονται ότι είναι θέμα προπόνησης και ημέρας. Μέχρι στιγμής οι διεθνείς μας τα έχουν σπάσει τα καλάθια.

Η άμυνα του ψηλού στο pick and roll είναι ίσως το μεγαλύτερο πρόβλημα. Παπαγιάννης και Μπουρούσης δεν μπορούν να παίξουν άμυνα σε αυτό το κομμάτι ( Ο Παπαγιάννης και στην ατομική άμυνα δείχνει αδυναμία) με αποτέλεσμα ένα καλό… βύθισμα του αντιπάλου ψηλού στο καλάθι και ένα απλά… καλός playmaker να σμπαραλιάζουν την άμυνα μας. Γιατί αν βάζει ο τίμιος Σερμαντίνι 27 πόντους και μας καρφώνει 6 φορές, αν τύχουμε στην Ισπανία τι να περιμένουμε ότι θα συμβεί με τους Μαρκ και Πάου Γκασόλ  και τους Ουίλι και Χουάντσο Ερνανγκόμεθ. 4 NBAερς δηλαδή.

Στην επίθεση δεν γίνεται η μπάλα να πηγαίνει μόνο στο post. Ναι καλή η σκέψη στο να κοιτάμε τα miss-match αλλά χρειάζεται και ένα plan B. Η Ελλάδα πλην του Θανάση Αντετοκούνμπο  αθλητικά υστερεί. Ο Πρίντεζης πόσες φορές θα βάλει το μυαλό και το ταλέντο του απέναντι στην αθλητικότητα και την εκρηκτικότητα του αντίπαλου ψηλού. Δεν σημαίνει ότι ο άλλος είναι ηλίθιος επειδή είναι εκρηκτικός και αθλητικός. Και ειδικά όταν μια ομάδα διαθέτει 3-4 τέτοιους παίκτες.

Για αυτό το μόνο που μπορούμε να κάνουμε είναι να ζούμε μέρα με την μέρα και να περιμένουμε αισθητά βελτίωση στο αγωνιστικό κομμάτι ώστε να πάμε τουλάχιστον στους ‘8’ και από εκεί και πέρα βλέπουμε.

Μια επίσημη αγαπημένη έχουμε. Την αγαπάμε στα εύκολα και στα δύσκολα. 

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ