Thursday, 24 August 2017

Ο Γιάννης Αντετοκούνμπο δεν θα δώσει το παρών στο Ευρωμπάσκετ. Οι λόγοι γνωστοί. Η απώλεια ενός παίκτη σε ένα ομαδικό άθλημα όσο σημαντική και αν είναι ουδέποτε διέλυσε μια ομάδα. Ειδικά την Εθνική Ελλάδος στο μπάσκετ. Εδώ αλλάξαμε προπονητή το 1994 λίγο πριν το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα και τερματίσαμε 4η.

Εκεί όμως που σηκώνει κανείς τα χεριά ψηλά και λέει στον Θεό η … έστω στον Κιμ που είναι και της μόδας πάτα το κουμπί είναι στις αντιδράσεις του κόσμου για το θέμα αυτό.

Ο Γιάνναρος της Ελλάδας. Ναι αυτός που έκανε παρέλαση με την Ελληνική σημαία στου Ζωγράφου. Ναι αυτός που σήκωσε την Ελληνική σημαία την βραδιά του ντραφτ. Ναι αυτός που γύρισε και απάντησε του Ολαντίπο: Εγώ είμαι Έλληνας όταν ο τελευταίος του είπε ότι έχουν πολλά να κάνουν με την Εθνική Νιγηρίας. Ναι αυτός που διαφημίζει την Ελλάδα στα πέρατα της γης όχι μόνο με τα καρφώματα του αλλά και με την εν γένει συμπεριφορά του. Ναι αυτός που έκανε μέχρι και τον Ομπάμα να αναφερθεί στην ομιλία του στο ίδρυμα Νιάρχος. Αυτός που γύρισε και είπε οτι προτιμάει μετάλλια με την Ελλάδα παρά πρωταθλήματα με τον Μιλγουόκι στο ΝΒΑ.

Αυτός λοιπόν… Ο Γιάνναρος της Ελλάδας, έγινε ο Νιγηριανός. Ο Γιάννης που χρωστάει στην Ελλάδα. Αυτός που γύρισε την πλάτη στο εθνόσημο. Που αδιαφορεί για την Χώρα που τον ανέδειξε και όλα τα σχετικά. Αυτά όλα είναι τα … ευγενικά κοσμητικά. Γιατί υπήρχαν και άλλα από το χρώμα, μέχρι τις αρρώστειες.

Άκου λοιπόν Ελληνάρα μου. Ο Γιάννης Αντετοκούνμπο δεν χρωστάει τίποτα σε μια χώρα που μέχρι πριν τέσσερα χρόνια τον αγνοούσε. Ο Γιάννης Αντετοκούνμπο μέχρι πριν 4 χρόνια δεν είχε χαρτιά στα χέρια του. Δεν είχε διαβατήριο, δεν μπορούσε να σπουδάσει, ζούσε σε μια χώρα που για αυτήν απλά… ΔΕΝ ΥΠΗΡΧΕ. Περνούσαν μέρες και δεν είχε φαγητό.

Για αυτό Ελληνάρα μου πριν καταδικάσεις ψάξε και μάθε και βούτα στο μυαλό σου για να βγάλεις μια σωστή σκέψη και κρίση. Ένα παιδί 22 χρονών μπροστά στην μεγαλύτερη πρόκληση της καριέρας του ΜΕ ΑΠΟΔΕΔΕΙΓΜΕΝΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ στο γόνατο (γιατι πολύ απλά αν δεν είχε θα έκανε και προπόνηση) δεν θα αγωνιστεί σε μια διοργάνωση ΜΠΑΣΚΕΤ υποσχόμενος να επιστρέψει δριμύτερος στο μέλλον με την φανέλα της χώρας σου.

Και εσύ βγάζεις από μέσα σου όλο το μίσος που έχεις για την διαφορετικότητα ενός ανθρώπου. Βγάζεις την Μιζέρια σου και όλη την εσωστρέφεια σου πάνω σε ένα παιδί 22 χρονών που δέχθηκε αφόρητες πιέσεις από παντού και κυρίως από την ομάδα που θα του λύσει το πρόβλημα της ζωής δια παντός. Βγάζεις το κόμπλεξ και την ζήλια που είδες ενα παιδί απο τα μέρη σου να φτάνει στην κορυφή.

Για να ικανοποιήσεις τα εθνικά σου ψευτο-απωθημένα πίσω από ένα υπολογιστή και την ίδια στιγμή δεν βρίσκεις λόγο να παλέψεις απέναντι σε αυτούς που σου διέλυσαν την ζωή και απλά παρακολουθείς λοβοτομημένος να ασελγούν επάνω σου. Που εξαντλείς όλη την ΕΛΛΑΔΑ που κρύβεις μέσα σου σε ενα θέμα ... δευτερεύον. Γιατί ο αθλητισμός είναι ΤΟ ΠΙΟ ΟΜΟΡΦΟ... ΔΕΥΤΕΡΕΥΟΝ ΠΡΑΓΜΑ στην ζωή μας.

Δυστυχώς η μεγάλη απώλεια δεν είναι η απουσία του Αντετοκούνμπο από την Εθνική Ελλάδας που σε κείμενο αύριο θα την αναλύσουμε, αλλά η νοοτροπία που έχει μπολιάσει μέσα μας σαν έθνος. Η μη σωστή κατανομή των πραγματικών προβλημάτων που αναγκάζει πολλούς ανθρώπους να ΝΟΜΙΖΟΥΝ ότι είναι σημαντικοί επεμβαίνοντας πίσω απο ενα υπολογιστή στα πιο ΑΣΧΕΤΑ ΚΑΙ ΑΚΥΡΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ.

Και πριν προλάβει ο κάθε ΒΛΑΚΑΣ να μιλήσει για Λαϊκισμό να του πω ότι είναι άλλο να είσαι ΠΑΤΡΙΩΤΗΣ και άλλο να είσαι ΕΘΝΙΚΙΣΤΗΣ.

Ο Πατριώτης Έλληνας αγαπάει την χώρα του μέχρι εσχάτως. Δίνει το αίμα της για αυτήν αλλά δεν μισεί τον υπόλοιπο κόσμο. Δεν μισεί τον διπλανό επειδή είναι μαύρος, κίτρινος η μπλε. Βοηθάει τον άλλον που έχει ανάγκη γιατί πολύ απλά αυτό σημαίνει να είσαι άνθρωπος. Αυτό σημαίνει να είσαι Έλληνας.

Ο Εθνικιστής…. ΠΑΣ ΜΗ ΕΛΛΗΝ ΒΑΡΒΑΡΟΣ εν έτει 2017.

Υ.Γ. Κάποιοι ανέφεραν παίκτες απο άλλες χώρες και την πίστη τους στο Εθνόσημο. Ο Πάρκερ, ο Τζινόμπιλι, ο Γκασόλ, ο Νοβίτσκι αφενός έχουν τιμήσει την πατρίδα τους. Με μια διαφορά. Ούτε αυτοί στα 22 ήλεγχαν την μοίρα τους και αφετέρου ΚΑΙ ΑΥΤΟΙ εχουν χάσει διοργανώσεις με τις Εθνικές τους ομάδες. Α! Και ο Αντετοκούνμπο στον Εθνικό ύμνο βάζει το χέρι στην καρδιά. Ο Γκασόλ στην Ισπανία κατεβάζει το κεφάλι κάτω εις ένδειξη μη αναγνώρισης οτι ειναι Ισπανός αλλά Καταλανός. Όπως και ο Ρούμπιο, ο Ναβάρο και ο Μαρκ Γκασόλ.

Μιχάλης Σταμουλάκης

Το θέμα του Γιάννη Αντετοκούνμπο ειναι πολύπλοκο και αύριο θα πούμε την γνώμη μας και για να προλάβουμε ηλίθιες δικαιολογίες για το μέλλον της Εθνικής ομάδας στο Ευρωμπάσκετ.

Το ποιος έχει δικιο η όχι σε αυτη την ιστορία θα φανεί στο μέλλον. Απο εμας προδότες και λοιπές μ@λακιες για τον Αντετοκούνμπο δεν πρόκειτε να ακουστούν και να γραφτούν. Ειδικά για ενα παιδί που έχει διαφημίσει την Ελλάδα στα πέρατα της γής και που η Ελλάδα μέχρι πριν 5 χρόνια τον αγνοούσε οπως και χιλιάδες άλλα που γεννήθηκαν εδω.

ΑΛΛΑ εδώ προκύπτουν 2 ερωτήματα απο την μεριά της κάθε πλευράς.

Ερώτημα πρώτο.

Αν ο Γιάννης Αντετοκούνμπο ήξερε τις προθέσεις των Μπακς γιατί δεν βγήκε απο την αρχή να πει οτι λόγω συμβολαίου ενα χρόνο δεν θα μπορέσω να ειμαι στην Εθνική. Ποιος θα τον κατηγορούσε; Ενα παιδί 22 χρονών που μεγάλωσε με τόσες δυσκολίες μπροστά στην μεγαλύτερη πρόκληση της καριέρας του, εξασφαλίζοντας και τα δισέγγονα του. Γιατί έπρεπε να γίνει όλο αυτό;

Πάμε και στο ερώτημα δυο.

Η ΕΟΚ ισχυρίζεται οτι ο Αντετοκούνμπο δεν είναι τραυματίας και οτι ολα ειναι ενα παιχνίδι του Μιλγουόκι. Έξυπνα δεν τον πλέκει στην ιστορία προφανώς γιατι δεν θέλει να χαλάσει τις σχέσεις της με τον καλύτερο Έλληνα παίκτη αυτή τη στιγμή. Μόνο που όταν ο ίδιος ο Αντετοκούνμπο λέει οτι πονούσα στις ασκήσεις που μου έβαλαν οι Μπακς να κάνω (τα ανέφερε στο instagram και τα κατέβασε μετά) ουσιαστικά βγάζει ψεύτη τον ίδιο τον παίκτη.

Το ερώτημα είναι το εξής: Αφού οι μαγνητικές του Αντετοκούνμπο είναι καθαρές (όπως τόνισε ο Γ.Γ. Τάκης Τσαγκρώνης στην ΕΡΤ και μάλιστα έχουν ηδη σταλεί στην FIBA) γιατί τόσο καιρό ο Έλληνας άσος των Μπακς ήταν εκτός προπονήσεων; Αφού δεν έχει τίποτα γιατι είχε παίξει μόλις σε ενα φιλικό; Γιατί έμενε εκτός προπονήσεων; Μήπως γιατί όντως υπήρχε κάτι;

Ξαναλέω η ΕΟΚ λέει οτι οι μαγνητικές έδειξαν οτι δεν υπάρχει τίποτα. Γιατί έμενε ο παίκτης που έχεις στηρίξει τα περισσότερα απο τα πλάνα σου εκτός προπονήσεων και αγώνων; Δεν έχει λογική. Η δεν έχει κάτι και τον βάζεις και παίζει ή έχει όντως κάτι και τον αφήνεις εκτός. Αλλά το να είναι καθαρή η μαγνητική και να μένει εκτός προπονήσεων και 5 απο τα 6 φιλικά δεν έχει λογική.

Είπαμε η αλήθεια κάποια στιγμή θα φανεί.. όποια και αν είναι αυτή. Απλά είναι να απορείς με εκατέρωθεν τοποθετήσεις.

Υ.Γ.1 Τεράστιο unfair να μαθαίνουν απο τον τύπο προπονητές , παίκτες και παράγοντες την απουσία ενός παίκτη..

Υ.Γ.2 Ο Αντετοκούνμπο θα πρέπει να καταλάβει οτι δεν είναι ο superman. Έπαιξε σχεδόν 90 ματς με τους Μπακς και απο τον Απρίλιο ειναι events, διαφημίσεις παντού, και προπονήσεις φουλ. Χρειάζεται και λιγο ξεκούραση.

Μιχάλης Σταμουλάκης

Μέσα σε μια εβδομάδα το είμαστε σε καλό δρόμο μετά τους αγώνες με τις...υπερδυνάμεις Ρουμανία και Βρετανία μετατράπηκε στο... που πάμε; μετά τον αγώνα με την Σερβία στο Βελιγράδι.Όλα τα πράγματα στην ζωή χρειάζονται μια ισορροπία. Παν μέτρον άριστον που λέγανε οι αρχαίοι ημών πρόγονοι.

Όπως λοιπόν η Εθνική δεν ήταν υπερομάδα στην Πάτρα, άλλο τόσο δεν έγινε και του πεταματού στο Βελιγράδι.
Καλό όμως είναι όσο είναι ακόμα νωρίς να ειπωθούν κάποιες αλήθειες για να ξέρουμε και τι να περιμένουμε.
Ξεκινώντας από τετριμμένες εκφράσεις όπως ότι η Ελληνική σχολή είναι η άμυνα και η σκέψη στο παιχνίδι. Μάλιστα! Για ακόμα μια χρονιά εμείς θα πούμε ότι το μεγάλο πρόβλημα της Ελλάδας είναι η επίθεση και φάνηκε και στο παιχνίδι με την Σερβία.
Έλειπε ο Αντετοκούνμπο θα πούνε πολλοί. Είναι αλήθεια ότι η απουσία του Greek Freak ήταν σημαντική. Μια πάσα στο low post στον Γιάννη είναι ικανό να δώσει ελεύθερα σουτ στους άλλους τέσσερις στο παρκέ. Μέχρι εκεί όμως. Δεν είναι ο Αντετοκούνμπο και μόνο αυτός. Είναι τόσοι παίκτες που διαθέτει η ομάδα μας. Με συμβόλαια εκατομμυρίων, με τίτλους στις ομάδες τους με με με... και δεν γίνεται να βάζεις με το ζόρι 60 πόντους στην Σερβία τον πολλών μάλιστα ελλείψεων και να μην μπορείς να αλλάξεις δεύτερη πάσα σε κάποιες περιπτώσεις, και να αναφέρεις την κούραση από την προετοιμασία, λες και οι άλλες ομάδες δεν κάνουν προπόνηση αλλά μπάνια στην παραλία.
Γιατί όλοι λένε ότι έλειπε ο Αντετοκούνμπο αλλά δεν είδα γραμμένο πουθενά ότι έλειπαν από την Σερβία οι Τεόντοσιτς, Νέντοβιτς, Σιμόνοβιτς, Ραντούλιτσα και Μάρκοβιτς. Δηλαδή οι δυο βασικοί point guard της ομάδας του Τζόρτζεβιτς. Και οι τρίτο- τέταρτοι Γιόβιτς και Μίσιτς φαινόντουσαν τρεις ταχύτητες πιο πάνω από τους δικούς μας.

Η Ελλάδα θα πρέπει να αναθεωρήσει κάποια βασικά πράγματα και αυτό θα ξεκινήσει απο τις μικρές ηλικίες. Δεν είναι μόνο η ρουφι@να η άμυνα. Είναι ΚΑΙ Η ΑΜΥΝΑ αλλά υπάρχει και η ΕΠΙΘΕΣΗ. Οι Σέρβοι πίεζαν και η πρώτη εισαγωγική πάσα στο ψηλό σε κάποια συστήματα γινόταν στα επτά μέτρα, ενώ στην επίθεση κυκλοφορούσαν την μπάλα κάνοντας τα βασικά και υπήρξαν φάσεις που η μπάλα δεν ακούμπησε στο παρκέ. Αδυναμία μεγάλη στην επίθεση για την Εθνική μας, και μιας και έχουμε την άμυνα μας για σημαία τα σημάδια είναι πολύ ανησυχητικά όχι μόνο από τον αγώνα με την Σερβία, αλλά και με αυτόν με το Μαυροβούνιο που με 2 παίκτες κανονικούς και κανά δυο ακόμα περιοπής φάγαμε 81 πόντους.

Ύστερα υπάρχει η σκέψη; Άλλο φρούτο και αυτό. Δηλαδή οι άλλες ομάδες είναι ηλίθιες και δεν σκέπτονται; Τι είναι αυτό το πράγμα κάθε χρόνο μυαλό, σκέψη λες και οι άλλες είναι πνευματικά ανάπηρες; Τι σόι αλαζονεία είναι αυτή; Οι Ισπανοί δεν κάνουν scouting δηλαδή; Οι Σέρβοι δεν διαβάζουν τα miss-match; Οι Λιθουανοί δεν ξέρουν να κοντρολάρουν τον ρυθμό ενός αγώνα; Πως βάζεις την σκέψη σαν πλεονέκτημα δικό σου;
Καλό είναι να μην ονειροβατούμε και να πηγαίνουμε με ειλικρίνεια προς τον στόχο μας. Η Ελλάδα είναι μια καλή ομάδα και θα διεκδικήσει λογικά ένα μετάλλιο. Φαίνεται όμως ότι κάτι λείπει μέχρι να πούμε ότι κοιτάμε Σέρβους και Ισπανούς ίσα στα μάτια. Και δεν είναι θέμα του Μίσσα αυτό.

Αγωνιστικά φαίνεται ότι μια θέση έχει μείνει κενή για την 12αδα με δεδομένο ότι Μήτογλου και Λαρεντζάκης πήραν το βάπτισμα φέτος και υπολογίζονται για μελλοντικές διοργανώσεις. Και αυτή η θέση θα κριθεί ανάμεσα στον Αγραβάνη και τον Μπόγρη. Η γνώμη μας είναι ότι η Εθνική χρειάζεται κάποιον που να είναι έτοιμος να θυσιάσει το κορμί του παρά το μακρινό σουτ από ψηλό και θα δίναμε την κλήση στον Μπόγρη με δεδομένο την συμμετοχή του Αντετοκούνμπο στο '3' οι Παπανικολάου και Παπαπέτρου μπορούν να βρουν χρόνο και στο ΄4΄ η να γίνει και το αντίθετο με τον Αντετοκούνμπο στο '4' και έναν εκ των 'ΠΑΠ' στο '3', αλλά σίγουρα οι προπονητές της ομάδας ξέρουν καλύτερα από εμάς.

Έχουμε μια πλούσια ομάδα σε ταλέντο. Έχουν υπάρξει και άλλες τέτοιες στο παρελθόν. Για μια φορά ας είμαστε ρεαλιστές και ταπεινοί. Βήμα- Βήμα και σε 2,5 εβδομάδες να παρουσιαστούμε αντάξιοι των προσδοκιών του κόσμου και όχι μόνο. Μα πάνω από όλα λίγο σεβασμός στην προσπάθεια των παικτών και των προπονητών και πάνω από όλα στην ίδια την ομάδα. Γιατί όταν μιλάς για την ΕΘΝΙΚΗ ΕΛΛΑΔΟΣ ΣΤΟ ΜΠΑΣΚΕΤ είναι ΝΤΡΟΠΗ να λες ότι διέλυσε η τρομερή Ελλάδα την Ρουμανία και έδειξε έτοιμη για μεγάλα πράγματα. Είναι προσβλητικό για τους ίδιους τους παίκτες να τους χρεώνεις τέτοια κοσμητικά επίθετα για αγώνες σαν και αυτούς με την Ρουμανία και την Βρετανία και από την άλλη να τους ισοπεδώνεις επειδή υπήρξε μια κάκιστη βραδιά στο Βελιγράδι.
Είπαμε...Παν μέτρον άριστον.

Μιχάλης Σταμουλάκης

Ο Παναθηναϊκός ολοκλήρωσε το φετινό του ρόστερ με την απόκτηση του Ματ Λοτζέσκι. Ενός αθλητή που ο Τσάβι Πασκουάλ θεωρεί ότι ταιριάζει ‘γάντι’ σε αυτό που ψάχνει. Έναν παίκτη με πολύ καλό σουτ από την περιφέρεια και γνώστη των Ευρωπαϊκών γηπέδων. 

Θεωρώ ότι καλύτερο  παίκτη την  στιγμή αυτή με τα οικονομικά δεδομένα που υπάρχουν δεν θα μπορούσε να πάρει ο Παναθηναϊκός.

Οι νταμπλούχοι Ελλάδας πήγαν στα σίγουρα παίρνοντας κάποιον που γνωρίζουν τα προτερήματα και τα μειονεκτήματα του και αποφεύγοντας εν τέλει το ρίσκο με project σαν τον Μάνι Χάρις που δεν έχεις ιδέα τι μπορεί να σου βγει.

Ο Παναθηναϊκός χρειαζόταν ένα παίκτη με τα χαρακτηριστικά του Λοτζέσκι (Καλός σουτέρ, ικανότητα στο ανοιχτό γήπεδο, ικανός να αλλάξει τον ρυθμό ερχόμενος από τον πάγκο) και γενικώς έναν με χαρακτηριστικά του 2-3 καθώς με εξαίρεση τον Ρίβερς ουδείς άλλος  είχε την δυνατότητα να μπορεί να παίξει σε δυο θέσεις με την ίδια ευκολία. Οι πράσινοι έχουν δυο καθαρόαιμα 2άρια (Ντένμον-Παππάς) και παίκτες σαν τους Γκάμπριελ και Αντετοκούνμπο που να μπορούν να αγωνιστούν και στο 3 αλλά και στο 4. Έλειπε ένας  που να μπορεί να σουτάρει με την αξιοπιστία του Ρίβερς και να μπορεί να είναι έτοιμος στις.. γωνίες να πάρει ένα καλό σουτ.

Η περίπτωση του πρώην παίκτη του Ολυμπιακού φυσικά έχει πολλά + και ένα μεγάλο ερωτηματικό το θέμα της υγείας του. Αν ο Παναθηναϊκός τον εξέτασε και έβαλε και τους σχετικούς όρους και τα βρήκε όλα καλά, καλώς τον απέκτησαν.

Η απόκτηση του Λοτζέσκι δημιουργεί και ένα άλλο παράδοξο για το οποίο ο Τσάβι Πασκουάλ καλείτε να βρει λύσεις (που σίγουρα έχει στο μυαλό του) μιας και αυτός ουσιαστικά επέλεξε να υπάρχει. Αυτό δεν είναι άλλο από την δημιουργία 2 ομάδων (Για Ελλάδα και Ευρωλίγκα) μιας και οι πρωταθλητές Ελλάδας έχουν πλέον επτά ξένους (Λεκαβίτσιους, Γκιστ, Σίνγκλετον, Λοτζέσκι, Ρίβερς, Γκέμπριελ και Ντένμον) με αποτέλεσμα κάποιος από αυτούς να είναι εκτός στο Ελληνικό πρωτάθλημα.
Θα έχει πολύ ενδιαφέρον να δούμε πως θα κινηθεί ο Ισπανός τεχνικός με δεδομένο ότι κάποιοι παίκτες δεν μετακινούνται (π.χ. ο Λεκαβίτσιους που είναι το back-up του Καλάθη). Λογικά η καμπάνα στην αρχή τουλάχιστον χτυπά για τον Γκέμπριελ εκτός  αν βρίσκεται σε καλό δρόμο η απόκτηση του Ελληνικού διαβατηρίου του Γκιστ οπότε το ρίσκο είναι βραχυπρόθεσμο (μέχρι τον Δεκέμβριο).

Σε άλλο κείμενο θα αναλύσουμε τις δυνατότητες και τι περιμένουμε από τον φετινό Παναθηναϊκό. Το σίγουρο είναι ότι οι πράσινοι δημιούργησαν μια ομάδα που να μπορεί να ανταποκριθεί κυρίως στο γρήγορο και αθλητικό παιχνίδι αλλά και σε set καταστάσεις.

Υ.Γ. Εγώ θα έπαιρνα και τον Περπέρογλου .

Υ.Γ.1 Τελικά διαλύθηκε ο Παναθηναϊκός μετά την ιστορία του λεωφορείου της Πόλης. Οι παίκτες θέλησαν να έρθουν ή δεν πέρασε κανείς από τον ΟΑΚΑ;

Υ.Γ.2 Ο Παναθηναϊκός έχει στον πάγκο του την πιο ισχυρή προσωπικότητα στην μετά-Ομπράντοβιτς εποχή. Ο Τσάβι Πασκουάλ ήρθε, πήρε το πιο παλικαρίσιο ντάμπλ της σύγχρονης ιστορίας του συλλόγου σπάζοντας  και στο Πρωτάθλημα και στο Κύπελλο τις αντίπαλες έδρες και πλέον σχεδίασε τον Παναθηναϊκό αυστηρά με τα δικά του θέλω και πιστεύω. Έκλεισε τα αυτιά στα … μεγάλα ονόματα και έφτιαξε μια ομάδα δίχως να παρεκκλίνει από τα πιστεύω του. Το αν θα πετύχει η φετινή χρονιά η όχι είναι μια άλλη ιστορία και κανείς δεν μπορεί να προδικάσει το αποτέλεσμα. Αλλά όταν πρώτος ο προπονητής πιστεύει στις ιδέες του και στους παίκτες που έχει, πάντα είναι πιο εύκολο να μεταφέρει τις … ιδέες του και στο παρκέ. 

Μιχάλης Σταμουλάκης

Πολλές φορές στην ζωή μας φτάνουμε στο σημείο να λέμε ότι κάναμε ότι ήταν δυνατόν αλλά….Στον Αθλητισμό και δη στον Παναθηναϊκό με την υπόθεση του Σίνγκλετον ισχύει το ίδιο.

Πριν από λίγες ώρες έγινε γνωστό ότι ο Αμερικανός αρνήθηκε την απίστευτη πρόταση του Παναθηναϊκού για την ανανέωση του συμβολαίου του λέγοντας ότι μπορεί να βρει μερικές χιλιάδες δολάρια παραπάνω σαν ελεύθερος ειδικά στην αγορά της Κίνας.

Οι μεγάλες ομάδες σε όλα τα ομαδικά αθλήματα έγιναν πραγματικά ΜΕΓΑΛΕΣ όχι μόνο για τους τίτλους που κατέκτησαν αλλά και για την στάση τους σε ζητήματα κομβικά κα διλλήματα ειδικά όταν αυτά εμπεριείχαν το στοιχείο της αξιοπρέπειας.

Ξεκάθαρα πράγματα. Ο Παναθηναϊκός στην υπόθεση του Σίνγκλετον τα έκανε όλα σωστά. Συμπεριφέρθηκε σαν πραγματικά μεγάλη ομάδα αντικρούοντας τις τρομακτικές για τα δεδομένα του μπάσκετ προσφορές από τις άλλες ομάδες, και δείχνοντας με τον καλύτερο τρόπο πόσο σημαντικό ..γρανάζι στην μηχανή του θεωρεί τον Αμερικανό φόργουορντ με την ‘βασιλική’ πρόταση που του έκανε. Αυτός Αρνήθηκε με επιχειρήματα που γελάνε… και οι πέτρες. Ειδικά για αυτά με τα capital controls.

Ο Παναθηναϊκός είναι ΓΙΓΑΝΤΑΣ μπροστά στον Σινγκλετον και τον κάθε Σινγκλετον. Τι πρέπει να κάνει; Τον ευχαριστεί γιατί ΟΝΤΩΣ προσέφερε ΠΑΡΑ ΠΟΛΛΑ στο νταμπλ και πάει παρακάτω.
Αν μπορεί να βρει αντικαταστάτη ισάξιο; Το πιο πιθανόν όχι. Αλλά μικρή σημασία έχει κατ’εμέ. Γιατί στην τελική είναι καλύτερο να έχεις ένα παίκτη και ας είναι ένα σκαλί παρακάτω που να γουστάρει να παίζει για σένα παρά έναν που θα σκέφτεται την φυγή του και έχει ημερομηνία λήξης. Και θα πρέπει να τον πληρώνεις και ένα 1 εκατομμύριο για την χρονιά που έρχεται.
Τα συμβόλαια είναι σεβαστά αλλά αν ο παίκτης θέλει να φύγει καλό είναι να φεύγει όσο σημαντικός και αν είναι για την ομάδα. Και ειδικά όταν μιλάμε για τον Παναθηναϊκό κανείς δεν είναι πιο πάνω από τον σύλλογο. Πούλα τον και βγες στην αγορά να βρεις κάποιον που να νιώθει τιμή να φορά την φανέλα του Παναθηναϊκού και όχι να νομίζει ότι κάνει και χάρη που παίζει σε μια ομάδα με 61 τίτλους και 6 πρωταθλήματα Ευρώπης.

Μιχάλης Σταμουλάκης

Ο Παναθηναϊκός βαδίζει προς το τέλος του μεταγραφικού του σχεδιασμού και ουσιαστικά το μόνο κομμάτι που έχει μείνει είναι η ανακοίνωση για Περπέρογλου και το θρίλερ με την παραμονή η όχι του Κρις Σίνγκλετον. Νέο πρόσωπο στους νταμπλούχους Ελλάδας ο Μάρκους Ντένμον.

Να ξεκινήσουμε από τα βασικά. Ναι προφανώς και λογικό σε πολλούς ξένισε η επιλογή του Ντένμον ειδικά όταν ακουγόντουσαν ονόματα τύπου Ουίμς και Λάνγκφορντ. Από εκεί και πέρα πριν εκφέρουμε την γνώμη μας θα πρέπει να δούμε κάποιες γενικές αλήθειες.

Πλέον ο μεγαλύτερος εχθρός των Ευρωπαϊκών ομάδων δεν είναι το ΝΒΑ αλλά η Κίνα. Γιατί νομοτελειακά η παικτάρα στο ΝΒΑ κάποια στιγμή θα πάει. Στην Κίνα όμως δεν πάει. Θα πάνε αυτοί που ψάχνουν τα τελευταία μεγάλα συμβόλαια της καριέρα τους. Ο Παναθηναϊκός προσπάθησε να φέρει τον μεγάλο σκόρερ. Και στην περίπτωση του Ουίμς και του Λάνγκφόρντ. Όταν όμως μπήκαν τα Κινεζικά Γουάν στην μέση όλα τελείωσαν.

Η γνώμη μου όσο εριστική και αν ακούγεται η αν ξενίζει κάποιους είναι ότι ευτυχώς που δεν ήρθαν αυτοί οι παίκτες στον Παναθηναϊκό. Σκόρερ μεγάλοι αλλά που και με ποιες ομάδες και τι κατάφεραν τον Μαϊο; Δεν είχε ανάγκη ο Παναθηναϊκός ένα παίκτη που να παίρνει 25 μπάλες και 30% των επιθέσεων κάθε βράδυ. Δεν μπορεί να έχει υψηλές βλέψεις μια ομάδα όταν η μπάλα γυρνά και περνά πάντα από τα χέρια ενός παίκτη. Πέρασε αυτό το μπάσκετ. Ανήκει σε άλλες εποχές.

Με την διατύπωση αυτή δεν αποθεώνω, ούτε κρίνω τον Ντένμον ως καλύτερος των προαναφερθέντων. Είναι ουσιαστικά η μεγάλη ευκαιρία της καριέρας του. Ο Πασκουάλ τον πέρασε από <κόσκινο> και έδωσε το ΟΚ για την μεταγραφή επιλέγοντας ένα μοντέλο ποσότητας σε σχέση με την ποιότητα μιας και θα προστεθεί κατά πως φαίνεται και ο Στράτος Περπέρογλου.

Και η μεταγραφή αυτή έχει την σφραγίδα του Τσάβι Πασκουάλ κάτι που προσωπικά μου αρέσει. Η επικοινωνία δεν μετράει όσο η ουσία. Κάλυψε τα όποια κενά. Δεν πανικοβλήθηκε σε καμία αναποδιά και φτιάχνει μια ομάδα σκληρή αμυντικά αλλά και με επιθετικές αρετές.Επιλέγει να πάει με τις δικές του ιδέες και είναι κάτι που μόνο προς όφελος της ομάδας μπορεί να βγει.

Ειδικά αν μείνει ο Σίνγκλετον, μια ομάδα με Καλάθη, Θανάση Αντετοκούνμπο, Γκίστ, Σίνγκλετον θα κάνει την ζωή δύσκολη σε πολλές ομάδες στην άμυνα.

Πάμε τώρα στην καταστροφολογία. Πρώτα από όλα απορώ που ο Δημήτρης Γιαννακόπουλος κάθεται και απαντάει στο instagram σε όλους όσους λένε το μακρύ τους και το κοντό τους και πραγματικά ίσως η πορεία των άλλων τμημάτων του Παναθηναϊκού τους επηρεάζουν και δεν ξέρουν στην κυριολεξία τι λένε.Πως τη παλεύει με όλους αυτούς; Μιλάνε όλοι για διάλυση της ομάδας που πήρε το .. πιο μάγκικο νταμπλ των τελευταίων 20 χρόνων.

Για να δούμε τι έχουμε από πέρυσι: Καλάθης, Γκάμπριελ, Παππάς, Γκιστ, Ρίβερς, Σίνγκλετον και Φώτσης μέχρι νεωτέρας.

Που ακριβώς είναι η διάλυση;. Στο ότι έφυγε ένας παίκτης ασχέτως αν ήταν πολύτιμος όπως ο Μαικ Τζέιμς.

Που ακριβώς είναι η διάλυση; Στο ότι ήρθε ένας καθαρός point guard πίσω από τον Καλάθη που πέρυσι δεν υπήρχε όπως ο Λεκαβίτσιους;

Που ακριβώς είναι η διάλυση; Στο ότι ενισχύθηκε το Ελληνικό στοιχείο με την έλευση των Όγκαστ, Βουγιούκα και Θανάση Αντετοκούνμπο και πολύ πιθανόν και Περπέρογλου να συμπληρώσουν τους Καλάθη και Παππά;

Που ακριβώς είναι η διάλυση; Στο ότι αρνείται πεισματικά να δώσει τον Σίνγκλετον  ακόμα και με 1.1 εκ Ευρώ και του κάνει πρόταση αναπροσαρμογής την στιγμή που κάποιοι άλλοι θα τον είχαν τυλίξει με κόκκινη κορδέλα να τον στείλουν πακέτο στην Μόσχα. Η που στην τελική λέει ότι αν θέλετε τον Σίνγκλετον θα τον πάρετε μόνο αν φέρω τον Τζάστιν Χάμιλτον;

Για αυτό όταν μια διοίκηση είναι τόσο κοντά στην ομάδα και έχεις ένα προπονητή top επιπέδου το μόνο που χρειάζεται είναι στήριξη και εμπιστοσύνη. Να δούμε στο γήπεδο και μετά θα κρίνουμε. Το αλάθητο δεν το έχει κανείς. Αλλά όχι πριν περάσει ένα εύλογο χρονικό διάστημα και δούμε πως θα δουλέψει η ομάδα και κατά πόσο έχει ο κάθε παίκτης κατανοήσει το ρόλο του.

Υ.Γ. Στο θέμα Χαραλαμπόπουλου έγινε αυτό που έπρεπε να γίνει εδώ και δυο χρόνια τουλάχιστον. Δανεικός σε μια ομάδα που θα του δώσει αυτοπεποίθηση και θα τον κάνει να νιώσει σημαντικός. Τα παραδείγματα των Σλούκα και Πρίντεζη  σε Άρη και Ολύμπια Λάρισας είναι τα πλέον χαρακτηριστικά. Μόνο με παιχνίδια και αγωνιστικό ρυθμό βελτιώνεται ένας παίκτης. Μόνο με σκληρή προπόνηση απλά ΔΕΝ ΓΙΝΕΤΑΙ. Συνδυασμός και των δυο χρειάζεται.

Υ.Γ.1 Ο Ντένμον είναι ένας παίκτης άρτιος τεχνικά με πολύ καλό σουτ που μπορεί να βοηθήσει και στο κατέβασμα της μπάλας. Σε σχέση με παίκτες λαχεία τύπου Σλότερ ο Ντένμον έχει ένα μεγάλο πλεονέκτημα. Και αυτό δεν είναι άλλο από το υπόλοιπο σύνολο που διαθέτει ο Παναθηναϊκός που μπορεί να κάνει πιο ομαλή την μεταφορά του στο κορυφαίο επίπεδο. Αν κρατάω ένα από όλα όσα είπε ο Στέφανος Δέδας που τον είχε στην Γκαζιάντεπ παίκτη είναι το εξής: Είναι Αμερικανός παλιάς κοπής. Αρνείται την ήττα. Δεν την δέχεται εύκολα και δεν την καταπίνει αμάσητη. Και αυτό είναι ίσως το πιο σημαντικό αν θες να σταθείς σε μια ομάδα σαν τον Παναθηναϊκό.

Υ.Γ.2 Καλάθης MVP Πρωταθλήματος και καλύτερος αμυντικός; Διώξτον  Γιαννακόπουλε παίρνει πολλά, θα βρούμε άλλον καλύτερο.

Υ.Γ.3 Πασκουάλ κορυφαίος προπονητής του πρωταθλήματος; Τι λέτε ρε παιδιά; Αφού είπαμε προπαντός να είναι Έλληνας ο κόουτς της Πανάθας. Οι άλλοι  μυρίζουν τα χνώτα τους.

Μην το γελάτε, όλη την χρονιά αυτά ακούγαμε από τους δήθεν προβληματισμένους για το αύριο των πρωταθλητών Ελλάδας που τότε δεν… ήταν πρωταθλητές Ελλάδας.

Y.Γ.4 Προς απόδειξη της αρχής ότι το ΝΒΑ και η Κίνα πλέον κυριαρχούν , η Φενέρ με 35 εκατομμύρια μπάτζετ και έχασε ήδη τους δυο στυλοβάτες της Ούντο και Μπογντάνοβιτς.

Μιχάλης Σταμουλάκης

Λούκας Λεκαβίτσιους λοιπόν η πρώτη μεταγραφή του Παναθηναϊκού. Είναι δεδομένο ότι σε πολλούς φίλους των πρασίνων δεν έφερε τον απαραίτητο ενθουσιασμό, αλλά η πραγματικότητα είναι ότι οι πρωταθλητές Ελλάδας και ο Τσάβι Πασκουάλ κάλυψαν μια θέση που πέρυσι απλά δεν υπήρχε. Αυτή του αναπληρωματικού πλει-μεικερ μιας και ο Μαικ Τζειμς λογίζεται πιο πολύ για σούτινγκ-γκάρντ παρά για καθαρόαιμος άσος.
Ο Παναθηναϊκός ήθελε κάποιον που να βάλει τον Νικ Καλάθη στον πάγκο περισσότερα λεπτά από ότι την φετινή χρονιά, και αυτόν τον βρήκε σε ένα παίκτη που έχει αλματώδη πρόοδος τα τελευταία δυο χρόνια.
Μπορεί το όνομα να μην προκάλεσε ενθουσιασμό όπως προείπαμε αλλά το ζητούμενο είναι να κολλάνε τα κομμάτια που λείπουν από το παζλ. Και σε αυτή την περίπτωση δεν είναι απαραίτητο να είναι κάποιος σούπερ-σταρ ειδικά όταν θα έρχεται από τον πάγκο. Η κίνηση αυτή δείχνει ωριμότητα και μπασκετική λογική και θυμίζει παλιές εποχές όταν ο Παναθηναϊκός έπαιρνε αυτόν που έπρεπε και ας μην ήταν απαραίτητα παίκτης… αεροδρομίου.
Ο Λεκαβίτσιους είναι ένας παίκτης που διαθέτει κάποια στοιχεία καλύτερα από τον Καλάθη. Είναι πάρα πολύ γρήγορος στο pick and roll. Επιτίθεται κάθετα και δημιουργεί φάσεις για τους συμπαίκτες του η τελειώνει με floater την φάση (Μπομπίτα αλα Ναβάρο για όσους δεν καταλαβαίνουν). Μπορεί να σουτάρει μετά από Ντρίμπλα κάτι πολύ σημαντικό μιας και ο Καλάθης δεν φημίζεται για αυτό. Δίνει πολύ ενέργεια στην ομάδα σε άμυνα ειδικά όταν αυτή πιέζει σε όλο το γήπεδο και τρέχει την ομάδα στον αιφνιδιασμό μέχρι να βγει… αίμα αντί για ιδρώτας.
Το μεγάλο μειονέκτημα του είναι στην άμυνα. Και αυτό γιατί μπορεί μεν να πιέζει σε όλο το γήπεδο αλλά με ύψος 1.80 είναι εύκολο να γίνει λεία στα νύχια κάποιου ψηλότερου γκάρντ εάν αυτός προσπαθήσει να τον ποστάρει χαμηλά στο καλάθι.

Ο Παναθηναϊκός επέλεξε ένα παίκτη ο οποίος μπορεί να αποδειχθεί υπερπολύτιμος για τον ρόλο τον οποίο τον διάλεξε ο Τσάβι Πασκουάλ. Αυτό που θα πρέπει να καταλάβουν όλοι είναι ότι η απόκτηση του Λεκαβίτσιους δεν έχει καμία σχέση με την παραμονή του Μαϊκ Τζέιμς η όχι. Ο Παναθηναϊκός είχε κενό στην θέση πίσω από τον Καλάθη και την κάλυψε.

Όσον αφορά τον Όγκαστ τα πράγματα είναι ξεκάθαρα. Πρόκειται για ένα παίκτη που ενισχύει τον Ελληνικό κορμό και έχει μεγάλα περιθώρια εξέλιξης. Είναι ένας παίκτης που όλοι θα πρέπει να οπλιστούν με υπομονή καθώς η μετάβαση από τον Νοτρ Νταμ και την Ουσάκ Σπορτίφ στον Παναθηναϊκός είναι αλλαγή όχι επιπέδου αλλά αλλαγή μπασκετικού πλανήτη.
Ό Ογκαστ είναι ένα αθλητικό παιδί με μεγάλα άκρα και πολύ ενέργεια στο παιχνίδι του. Είναι πολύ καλός finisher και ριμπάουντερ ,αλλά ακόμα δεν είναι τόσο αποτελεσματικός στο να δημιουργεί από μόνος του φάσεις. Θεωρώ ότι ο Πασκουάλ που έχει δουλέψει στην Μπαρτσελόνα με παρόμοιους παίκτες έχει τους τρόπους ώστε να εγγυηθεί την ομαλή μετάβαση του Έλληνα φόργουορντ στο υψηλότερο επίπεδο.
Όπως γράφω και στον τίτλο θεωρώ ότι ο Παναθηναϊκός κινήθηκε έξυπνα και συνετά όπως τα παλιά χρόνια. Δεν ασχολήθηκε με το επικοινωνιακό και τα γκελ που κάνουν στον κόσμο τα ονόματα των παικτών αλλά με την ουσία που είναι η κάλυψη συγκεκριμένων αδυναμιών. Ξαναλέω όμως ότι και για τους δυο παίκτες χρειάζεται υπομονή και στήριξη. Για τον μεν Όγκαστ είπαμε άλλος μπασκετικός πλανήτης, για τον δε Λεκαβίτσιους άλλο το πολύ καλή σεζόν με την Ζαλγκίρις και άλλο το.. πολύ καλή σεζόν με τον Παναθηναϊκό.

Μιχάλης Σταμουλάκης

Ο Παναθηναϊκός κατέκτησε το 36ο τίτλο (και όχι 35 που λένε, υπάρχει καταγεγραμμένος του 1921 περασμένος και στο σαιτ της ομάδας) και έκλεισε μια χρονιά με νταμπλ όταν όλα έδειχναν …ναυάγιο.
Και το ναυάγιο δεν ήρθε γιατί ο Παναθηναϊκός έχει ΠΡΟΠΟΝΗΤΑΡΑ στον πάγκο του και λέγεται Τσάβι Πασκουάλ. Το νταμπλ του ανήκει. Κράτησε την ομάδα ζωντανή μετά την περιπέτεια με την Φενέρ και παρέδωσε μαθήματα διαχείρισης αγώνων υψηλής ποιότητας και σημασίας.

Ο Πασκουάλ είναι η απόδειξη πως οι μεγάλες ομάδες «χτίζονται» με μεγάλους προπονητές. Δεν αφήνεις τίποτα στην τύχη. Παραδίδεις στα κλειδιά σε ένα μεγάλο κόουτς και του δίνεις τις προϋποθέσεις για να δουλέψει και να πετύχει. Ο Καταλανός ήταν η καλύτερη λύση για τον Παναθηναϊκό και αποδείχθηκε στο πέρασμα της σεζόν.
Στα του παιχνιδιού δεν χρειάζεται να πούμε πολλά. Ο Πασκουάλ είδε τα δυο μεγάλα προβλήματα του Παναθηναϊκού στα προηγούμενα ματς και τα διόρθωσε άμεσα.

-Τα ριμπάουντ και οι ανανεώσεις επιθέσεων των ερυθρολεύκων.

-Το παιχνίδι του Ολυμπιακού στο post.

Κατέβασε την ομάδα με τρείς ψηλούς και στέλνοντας παγίδα στον Πρίντεζη πέτυχε στις περιστροφές της άμυνας να πηγαίνει ψηλός παίκτης στον Μιλουτίνοφ καταργώντας τα miss-match. Πήρε τα ρίσκα του αφήνοντας κάποια σουτ ελεύθερα και δικαιώθηκε πηγαίνοντας ουσιαστικά με την στατιστική αφού οι παίκτες του Ολυμπιακού σουτάρουν σε όλη την σειρά των τελικών με άσχημα ποσοστά. Απόδειξη όλων αυτών ότι σήμερα ο Σπανούλης με τον Πρίντεζη είχαν 4/25 σουτ.

Πάνω από όλα ο Πασκουάλ απέδειξε:
-Oτι είναι ένας κύριος καθώς ΠΟΤΕ ΜΑ ΠΟΤΕ δεν χρησιμοποίησε δικαιολογία όλη την χρονιά με ατάκες του στυλ το ρόστερ δεν είναι δικό μου.
-Απέδειξε το ήθος του χωρίς να είναι υποχρεωμένος μετά το Κύπελλο να αφιερώσει τον τίτλο στον προκάτοχο του.
-Απέδειξε ότι δεν είναι κομπλεξικός στην περίπτωση του Παππά. Μόλις είδε αυτά που ήθελε να δει ο Παππάς μπήκε και έπαιξε το καλύτερο μπάσκετ της καριέρας του.
-Γιατί ποτέ δεν μίλησε για την διαιτησία και πάντα κοίταζε να βρει τρόπους βελτίωσης της ομάδας του.

Ο Παναθηναϊκός έκανε το νταμπλ αλλά σίγουρα χρειάζεται βελτίωση. Πλέον η κατάσταση είναι ιδανική μιας και ο Καταλανός πήρε τους πρώτους του τίτλους και έχει απόλυτη εικόνα του ρόστερ και το τι χρειάζεται. Τα κλειδιά σε αυτόν και ας κάνει ότι θέλει. Θεωρώ δεδομένο ότι δεν θα ξηλώσει το ρόστερ. Δεν χρειάζεται άλλωστε. Λίγες αλλαγές χρειάζονται για το βήμα παραπάνω.

Υ.Γ1.Αν ο κόσμος του Παναθηναϊκού είναι χαρούμενος για τον τίτλο, πρέπει να είναι 100 φορές πιο πολύ περήφανος που ο σύλλογος δεν επεδίωξε την εξόντωση του Ολυμπιακού μετά τα επεισόδια.

Υ.Γ.2.Πιάστε τα μπαράκια τώρα να μας πείτε αν θα ξενυχτήσουν οι παίκτες του Παναθηναϊκού. Και αν δεν τους βρείτε βάλτε καμία φωτογραφία πριν από 10 μέρες.

Υ.Γ3.Τελείωσε ο Παναθηναϊκός μετά την ιστορία με το πούλμαν εεε και οι παίκτες είναι με τις βαλίτσες στο χέρι?
Σίνγκλετον: Θέλω να επιστρέψω.
Τζέιμς: Προτεραιότητα μου ο Παναθηναϊκός.

Μιχάλης Σταμουλάκης

Ο Παναθηναϊκός ήταν πολύ καλός και κέρδισε δίκαια στο ΟΑΚΑ τον Ολυμπιακό με 71-58 και έκανε το 2-2 σε μια συγκλονιστική σειρά τελικών. Ήταν ίσως το πρώτο από τα παιχνίδια που έχουν γίνει που μια ομάδα κυριάρχησε από το πρώτο λεπτό με τόσο εμφατικό τρόπο.

Οι πράσινοι στηρίχτηκαν στην σκληρή τους άμυνα που ανάγκασε τον Ολυμπιακό (μια ομάδα που ξέρει να διαχειρίζεται το κομμάτι των λαθών όσο λίγες) σε 23 λάθη, αριθμό ρεκόρ για τους Ερυθρόλευκους το τελευταίο χρόνο την ίδια ώρα που ο Παναθηναϊκός είχε επτά.

Είχε σε καταπληκτική βραδιά τον Καλάθη, MVP για μένα όμως είναι ο Τζειμς Γκιστ που έκανε σπουδαία δουλειά σε άμυνα και επίθεση και θύμισε σε όλους τον παίκτη που ήταν για χρόνια ο καλύτερος αμυντικός στην Ευρώπη. Η επιθετική του άμυνα ήταν καθοριστική ειδικά στις αλλαγές στα pick and roll.

Ένα σημαντικό στοιχείο ήταν οι αιφνιδιασμοί με τον Παναθηναϊκό να βγάζει πάρα πολλούς προλαβαίνοντας τις αργές επιστροφές των παικτών του Ολυμπιακού πετυχαίνοντας συνολικά 26 πόντους, καθώς και οι βολές όπου οι φιλοξενούμενοι είχαν ένα αξιοπρεπές ποσοστό 15/22 αλλά οι πράσινοι άγγιξαν το τέλειο με 19/20.

Ο Παναθηναϊκός κέρδισε τα 2 πρέπει που είχε να διαχειριστεί. Έκανε το 1-1 και μετά τα όσα έγιναν στο τρίτο τελικό με τον Καλάθη να βγαίνει από το νοσοκομείο και τον Μπουρούση τραυματία κέρδισε εμφατικά για το 2-2 ξεφτιλίζοντας ένα ολόκληρο σύστημα που είχε ακονίσει τα νύχια του για να ξεσκίσει τις σάρκες των Κυπελλούχων Ελλάδας.

Να εξηγηθώ. Δεν με νοιάζουν καθόλου οι απόψεις που αναφέρονται στον Ολυμπιακό. Refuse to lose και τρέμει όλη η Ευρώπη κτλ. Ο Ολυμπιακός είναι μια πάρα πολύ καλή ομάδα και χρήζει σεβασμού. ΤΕΛΟΣ

Με ενοχλούν όλες οι δήθεν αντικειμενικές (εδώ γελάμε) αναλύσεις που ακούγονται καθόλη την χρονιά για τον Παναθηναϊκό. Από το ποιος θα έρθει του χρόνου στην ομάδα με αυτά που κάνει ο Γιαννακόπουλος (να δούμε πόσοι θα έχουν το σθένος να αρνηθούν ενδεχόμενη πρόταση λέω εγώ) , από τις στημένες αναρτήσεις για φωτογραφίες παικτών που ξενυχτάνε μετά από τελικούς και που αποδεικνύονται ότι είναι 10 μέρες πριν. Από σχόλια ανυπόγραφα και σκύλους που γαβγίζουν έτοιμος να τα βροντήξει ο Πασκουάλ κτλ. Όλοι αυτοί είναι ορκισμένοι εχθροί για τον Παναθηναϊκό. Αφουγκράζονται (έτσι νομίζουν) την απογοήτευση του κόσμου και προσπαθούν κάθε φορά την τρίχα να την κάνουν τριχιά. Όλους αυτούς ο Παναθηναϊκός τους έχει κάνει να χάσουν το χαμόγελο τους και ελπίζουν να το ξαναβρούν την Κυριακή.

Υ.Γ. Αν είχε κάνει ο Παναθηναϊκός 23 λάθη θα ακούγαμε τα εξής: Τι σκ@τα κάνει ο Πασκουάλ. Διώξτε τον Μυρωδιά και το ΚΟΡΥΦΑΙΟ φέρτε ΟΠΩΣΔΗΠΟΤΕ Έλληνα προπονητή. Λες και οι προπονητές εκτός Ελλάδας έχουν λέπρα. Σήμερα που έγινε το αντίθετο είναι απλά Πέμπτη.

Υ.Γ.2 Συγκρούονται δυο πολύ καλές ομάδες με διαφορετικά χαρακτηριστικά. Ευχή όλων να γίνει ένα πολύ καλό παιχνίδι σε κόσμια επίπεδα όπως σήμερα.

Y.Γ.3 Αν ο Παναθηναϊκός χάσει και για 5ο ματς τόσο εμφατικά την μάχη των ριμπάουντ δεν υπάρχει περίπτωση να κερδίσει στο ΣΕΦ.

Μιχάλης Σταμουλάκης

Είναι ένα έργο που το έχουμε δει πολλές φορές και στο προηγούμενο άρθρο το είχαμε επισημάνει. Ο Παναθηναϊκός μαζί με την ψυχή πρέπει να βάλει και μυαλό. Είχαμε πει ότι δεν το είδαμε όλη την χρονιά και κατά πόσο θα μπορούσαμε να το δούμε στο τέλος. Για άλλο ένα παιχνίδι δεν το είδαμε.

Το σκορ είναι στο 48-58 και θέλει 5 λεπτά. Ουσιαστικά θέλει διαχείριση του αγώνα.

Να δούμε το σκορ στα τελευταία 5 λεπτά.

Παναθηναϊκός 4 πόντους με 2/6 σουτ, 0/2 βολές και 4 λάθη.
Ολυμπιακός 16 πόντοι με 3/4 τρίποντα, 1/3 δίποντα και 5/6 βολές.

Είναι πολύ ωραίες οι αναλύσεις περί περιστροφών, άμυνας, αιφνιδιασμών κτλ που κάθε φορά αναφέρουμε αλλά στην συγκεκριμένη περίπτωση η ερμηνεία τους είναι πολύ πιο απλή. Τα σουτ του ΠΡΕΠΕΙ ο Ολυμπιακός τα έβαλε όλα. Ο Παναθηναϊκός όχι.

Δεν ήταν μόνο η αντεπίθεση του Ολυμπιακού αλλά παράλληλα η πνευματική πρωτίστως αποχώρηση των παικτών του Παναθηναϊκού. Τι μπορεί να πει κάποιος για τον Τζέιμς που έβαλε τα απίστευτα και στο τελευταίο λεπτό έχασε μόνος κάτω το καλάθι το σουτ.

Τι να πούμε για τις δυο τελευταίες επιθέσεις που η κάμερα δείχνει τον Πασκουαλ να σχεδιάζει σκριν, ανοίγματα παικτών για την κόντρα πάσα στις 45ο μοίρες και στη γωνία και είδαμε ένα απίστευτο τουρλουμπούκι απο τους Τζέιμς και Σίνγκλετον.

Κάπως έτσι ο Παναθηναϊκός σε έναν αγώνα που έκανε μόνο 8 λάθη, 5 περισσότερα κλεψίματα και καλύτερα ποσοστά σε τρίποντα και βολές έχασε. Γιατί ΟΜΑ ΜΑ ΟΛΑ τελειώνουν στις ισχυρές προσωπικότητες. Και τα νούμερα πιο πάνω είναι χαρακτηριστικά.

Υ.Γ. Δεν υπάρχει κανένα φάουλ του Σπανούλη στον Τζέιμς. Δεν υπάρχει κανένα φάουλ στο 61-62 στο κλέψιμο του Τζέιμς στον Μιλουτίνοφ. 

Μιχάλης Σταμουλάκης

Ξεκινάμε από το σημαντικό που είναι ότι ο Παναθηναϊκός επικράτησε του Ολυμπιακού και ισοφάρισε τι σειρά. Και ο πλέον αδαής καταλαβαίνει ότι το ποτάμι δεν είχε γυρισμό με το σκορ στο 2-0. Από εκεί και πέρα το να πούμε ότι οι Κυπελλούχοι Ελλάδας άλλαξαν πολλά σε σχέση με το ματς στο ΣΕΦ θα είναι ψέμα. Το ροτέισον μίκρυνε, μιας και ο Πασκουάλ θεωρώ ότι κατάλαβε ότι σε αυτά τα ματς το να βάζεις ξαφνικά από την άκρη του πάγκου βασικό τον Χαραλαμπόπουλο είναι πρώτα από όλα επικίνδυνο για το ίδιο το παιδί και την καριέρα του.

Ο Παναθηναϊκός βασίστηκε πάρα πολύ στις ατομικές εκλάμψεις των παικτών του με την διαφορά σε σχέση με τον πρώτο αγώνα ότι αυτή τη φορά του βγήκαν.
Προσπάθησε να πάει την μπάλα κοντά στο καλάθι με τον Μπουρούση αλλά και με τον Γκιστ αλλά και πάλι στα κρίσιμα οι λύσεις ήρθαν από την περιφέρεια με τον Τζέιμς και κυρίως τον Νίκο Παππά. Θεωρώ ότι ο MVP του Παναθηναϊκού είναι μακράν του δευτέρου ο έλληνας γκάρντ που σκόραρε σε όλα τα κρίσιμα σημεία. Δεν είναι τυχαίο νομίζω ότι ο Παππάς είναι για τρίτο συνεχόμενο τελικό στο ΟΑΚΑ με αντίπαλο τους Ερυθρόλευκους, ο πρώτος σκόρερ του Παναθηναϊκού δημιουργώντας φάσεις και φθορά στους αντιπάλους του από το τίποτα.

Ο Ολυμπιακός σφυρηλατήθηκε από τις απουσίες του και έπαιξε χωρίς άγχος. Στο τελευταίο δεκάλεπτο δεν εκμεταλλεύτηκε τα 0-4 φάουλ που ξεκίνησε την περίοδο πηγαίνοντας να κερδίσει το ματς με λογική ξένη προς αυτόν. Με λογική… Παναθηναϊκού. Προεξάρχοντος του καταπληκτικού Γκριν οι ερυθρόλευκοι για 5 λεπτά έπαιζαν μόνο με ατομικές ενέργειες και αυτό ήταν προς όφελος του Παναθηναϊκού.

Ο Παναθηναϊκός και ο Ολυμπιακός θα χαρίσουν και άλλα δραματικά παιχνίδια. Είναι δυο ομάδες σχεδόν ίσες με διαφορετικά όμως χαρακτηριστικά και φιλοσοφία. Ο Παναθηναϊκός στην αθλητικότητα του, στο ένστικτο του αν θέλει να έχει τύχη για το πρωτάθλημα θα πρέπει ειδικά στα τελευταία λεπτά που οι διαφορές ανοίγουν και κλείνουν στο ένα σουτ να βάλει και το μυαλό. Σύμφωνοι δεν έβαλε όλο το χρόνο σε Ευρωλίγκα και Ελλάδα μιας και έχει χάσει πολλά ματς μέσα από τα χέρια του, τώρα θα το βάλει; Όσο ζεις ελπίζεις απαντάω εγώ.

Υ.Γ. Στην φάση του τριπόντου του Πρίντεζη στο τέλος όλοι τα έβαλαν με τον Γκέμπριελ μιας και αυτός έπρεπε να κάνει το ροτέισον. Είναι λάθος του Αμερικανού καμία αντίρρηση. Τον δικαιολογώ όμως ως ένα βαθμό γιατί ουσιαστικά η θέση που είχε ήταν μπροστά από την μπάλα που την είχε ο Παπαπέτρου στο χαμηλό ποστ και του Γκριν στις 45ο μοίρες που είχε 5/5 τρίποντα και ήταν on fire. Ουσιαστικά διάλεξε να αφήσει να σουτάρει ο Πρίντεζης. Από το αποτέλεσμα αποδείχθηκε λάθος. Η σκέψη όμως ήταν σωστή.

Υ.Γ.2 Ανέφερα τον Χαραλαμπόπουλο στην αρχή του κειμένου. Πιστεύω πάρα πολύ στο συγκεκριμένο παιδί και αυτό έχει να κάνει όχι μόνο με το ταλέντο του αλλά κυρίως με τον χαρακτήρα του. Η χρονιά με πρωτάθλημα η χωρίς θα τελειώσει. Στην συγκεκριμένη περίπτωση δυο πράγματα πρέπει να κάνει ο Παναθηναϊκός για να μη χαθεί αυτό το μεγάλο ταλέντο. Η αποφασίζεις ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ να επενδύσεις επάνω του με οποιοδήποτε κόστος την νέα χρονιά ή τον δίνεις δανεικό σε ομάδα με εγγυημένο χρόνο συμμετοχής για να γυρίσει πιο έτοιμος. Ένας παίκτης ειδικά νέος όσο προπόνηση και να κάνει αν δεν πάρει παιχνίδια στα πόδια του δεν βελτιώνεται. ΤΕΛΟΣ. Όλα τα παραδείγματα είναι ενδεικτικά αλλά δυο χαρακτηριστικά. Έχασε η κέρδισε ο Πρίντεζης ένα χρόνο στην Ολύμπια Λάρισας η ο Σλούκας στον Άρη;

Μιχάλης Σταμουλάκης

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ