Saturday, 20 October 2018

Ο Παναθηναϊκός επικράτησε της Γκραν Κανάρια και έφτασε στην δεύτερη του νίκη σε τρια ματς στην διοργάνωση πετυχαίνοντας μάλιστα πάνω από 100 πόντους για πρώτη φορά μετά από 9 χρόνια.

Αν θέλουμε να εστιάσουμε στα αίτια της νίκης μπορούμε να πούμε ότι είναι δυο σημεία

Πρώτον: Η άμυνα που έπαιξαν οι πρωταθλητές Ελλάδας για 30 λεπτά εξαιρουμένου του τελευταίου δεκαλέπτου

Και δεύτερον: Το βάθος του πάγκου. Ο Τσάβι Πασκουάλ άνοιξε το rotation όσο δεν παίρνει. Έδωσε πολύ χρόνο στον Λεκαβίτσιους που ήταν πάρα πολύ καλός και άλλαζε συνεχώς τα σχήματα στους ψηλούς βλέποντας και Παπαγιάννη για πρώτη φορά φέτος σε αγώνα Ευρωλίγκα στο παρκέ.

Ο Παπαπέτρου έκανε την καλύτερη εμφάνιση βάση ranking της καριέρας του στην Ευρωλίγκα βοηθώντας σε όλους τους τομείς του παιχνιδιού.

Σύμφωνοι! οι Γκραν Κανάρια δεν είναι φόβητρο και ούτε ξεγελάει κάποιον οι 87 πόντοι που έβαλε γιατί μπήκαν οι περισσότεροι όταν όλα είχαν κριθεί. Έβαλαν όμως 87 στην Μπαρτσελόνα πριν δυο μέρες. Δεν είναι… άμπαλοι.

Όπως είπαμε το ΟΑΚΑ δεν ήταν και δεν θα είναι ποτέ πρόβλημα για τον Παναθηναϊκό. Το θέμα εστιάζεται στα εκτός έδρας παιχνίδια όπου ο βαθμός συγκέντρωσης των παικτών είναι πολύ χαμηλός. Μόνο τα τρία καλάθια με κόψιμο από την αδύνατη πλευρά στα τελευταία δυο λεπτά στο Μόναχο αρκεί για να πιστοποιήσει αυτό που λέμε. Οκτώβρη μήνα κανείς δεν μπορεί να βγάλει κανείς ασφαλή συμπεράσματα. Όλες οι ομάδες χρειάζονται βελτίωση. Καταγράφουμε απλώς τι παρακολουθούμε σε κάθε αναμέτρηση. Το κεφάλι μέσα και νίκη κόντρα στην Ζαλγκίρις του Σάρας την επόμενη Παρασκευή.

Υ.Γ. Ο Πασκουάλ με αυτή την νίκη έφτασε τις 200 στην Ευρωλίγκα. Ναι ο … λίγος που λένε μερικοί παντογνώστες. Ξέρετε πόσοι το έχουν πετύχει αυτό που έκανε ο Καταλανός τεχνικός; Ακόμα δυο. Ζέλικο Ομπράντοβιτς με 250 και Έτορε Μεσίνα με 220.

Υ.Γ.2 Μόνο νίκες με Ζαλγκίρις και Μπουντούσνοστ μέχρι να έρθει το ματς με τον Ολυμπιακό.

Υ.Γ.3. Το έλεγε ο Λανγκφορντ. Περιμένετε και θα δείτε…. Είχε δίκιο.

Υ.Γ.4 Ο Λεκαβίτσιους ήταν πολύ καλός. Η μοναδική διαφορά είναι όταν βρίσκεται αυτός στο παρκέ ο Παναθηναϊκός πηγαίνει πολλές φορές περισσότερο σε ατομικές ενέργειες παρά σε ομαδικές συνεργασίες. Το αντίθετο δηλαδή όταν είναι ο Καλάθης στο παρκέ.

Y.Γ.5. Μην ακούτε κανέναν που λέει για Μπάγερν, Νταρουσάφακα κτλ και αδυναμες ομάδες. Όλες θα κάνουν νίκες και ζημιές. Ήδη οι πρώτες έχουν γίνει.

Μιχάλης Σταμουλάκης

Είναι ίσως από τις πιο εύκολες περιόδους για να γράψεις ένα κείμενο. Και να έχανε ο Παναθηναϊκός δεν αλλάζουνε πολλά στην κριτική που μπορεί να κάνει κάποιος. Και ο λόγος είναι οτι βρισκόμαστε ημερολογιακά 11 Οκτωβρίου. Είναι αδύνατον να είναι οι ομάδες έτοιμες. Οι πρεμιέρες κρύβουν κινδύνους για ήττες και διασυρμούς (ρωτήστε και τους ανθρώπους της Μπαρτσελόνα που πήγαν στην Μόσχα) πόσο μάλλον οταν έχεις αντίπαλο μια ομάδα σαν την Μακάμπι.

Πάμε πρώτα στα καλά νέα. Ο Παναθηναϊκός κέρδισε. Το πλέον βασικό απο όλα. Πολλά μπορείς να πείς για τους λόγους της νίκης για την ασθενική άμυνα αλλά στο τέλος της διαδρομής τι θα βγάλει η σούμα μετράει. Οι πρωταθλητές Ελλάδας πήραν μια σημαντική απο ψυχολογικής πλευράς κυρίως νίκη απέναντι σε ένα πολύ δύσκολο αντίπαλο.

Κέρδισε γιατί:

-Γιάτι πήρε λίγα απο πολλούς. Όλοι έδωσαν σε διάφορα διαστήματα της αναμέτρησης. Απόδειξη οτι στο ranking δεν υπάρχει ΟΥΤΕ ΕΝΑΣ παίκτης με αρνητικό πρόσημο.

-Γιατί σε ένα παιχνίδι σε τόσο γρήγορο ρυθμό και υψηλών απαιτήσεων έκανε μόλις 9 λάθη.

-Γιατί ο Τσάβι Πασκουάλ είχε την δυνατότητα κομβικούς παίκτες σαν τον Παπαπέτρου να τον ξεκουράζει για 2,5 δεκάλεπτα στον πάγκο λόγω της εξαιρετικής απόδοσης των Αντετοκούνμπο και Λοτζέσκι.

-Γιάτι βρήκε λύσεις και απο άλλους παίκτες πλήν Καλάθη. Ναι μεν ο αρχηγός του Παναθηναϊκού ήταν καταλυτικός αλλά στο διάστημα που το -4 εγινε +8 είχε μόλις 1 ασίστ. Η δουλειά έγινε απο τους άλλους συμπαίκτες του.

-Γιατί ο Θανάσης Αντετοκούνμπο στο κρίσιμο τρίτο δεκάλεπτο ήταν κομβικός σε άμυνα και επίθεση και του πιστώνεται ο τίτλος του παίκτη που κράτησε τον Παναθηναϊκό στο παιχνίδι.

Το ματς τελείωσε και ο Παναθηναϊκός συνεχίζει την πορεία του. Ο δρόμος ειναι μακρύς και ανηφορικός. Τονίζουμε και πάλι οτι οι νίκες έρχονται απο τα καλά... αποδυτήρια.

Υ.Γ.1 Ο Τσάβι Πασκουάλ δημιούργησε και πλέον έχει ένα παίκτη έτοιμο στο ρόστερ του. Αυτός είναι ο Ντίνος Μήτογλου.

Υ.Γ.2. Ο Παναθηναϊκός έχει πλέον βάθος στο ρόστερ του. Φάνηκε στην περίπτωση του Παπαπέτρου. Φάνηκε ακόμα και με τον αποκλεισμό απο την 12αδα του Παπαγιάννη αν και είχαμε προϊδεάσει σε παλιότερο κείμενο οτι δεν θα δούμε τουλάχιστον στην αρχή πολύ τον Έλληνα σέντερ.

Υ.Γ.3 Παιδικά τα δυο λάθη στο φινάλε. Αδιανόητο να είσαι τόσο συγκεντρωμένος 40 λεπτά και να πηγαίνεις να πετάξεις την νίκη στο τέλος με αυτές τις πάσες.

Υ.Γ.4. Τελείως διαφορετική version της Μακάμπι σε νοοτροπία και φιλοσοφία απο αυτη που γνωρίζαμε.

Υ.Γ.5 Χωρίς πολλές περιστροφές ο Παναθηναϊκός ΕΠΙΒΑΛΛΕΤΑΙ να ξεκινήσει την σεζόν με 5-0. Θες να κάνεις το βήμα παραπάνω. Δεν χάνεις απο την Μπάγερν την Γκραν Κανάρια την Ζαλγκίρις στο ΟΑΚΑ και την Μπουντούσνοστ.

Μιχάλης Σταμουλάκης

 

Προφανώς και με όλο το σεβασμό στην μαχητική (όπως έδειξε και σήμερα ομάδα του Ήφαιστου Λήμνου) δεν μπορεί να γινει ανάλυση και να βγουν συμπεράσματα για τον Παναθηναϊκό. Θα ήθελα ομως να τονίσω δυο πράγματα και ένα απίστευτο στατιστικό στοιχείο του Πασκουάλ που δεν το είχε ουτε ο... Ομπράντοβιτς.

Στοιχείο νούμερο 1: Οι πρωταθλητές Ελλάδας είχαν 12/22 τρίποντα που μεταφράζεται σε 54% ποσοστό. Ένα απο τα μεγάλα θέματα που είχε πολύς κόσμος ήταν ποιος θα σουτάρει απο το τρίποντο στο φετινό Παναθηναϊκό. Στα δυο πρώτα επισημα ματς με Παγκράτι και Ήφαιστο η απάντηση δόθηκε. Και δεν είναι όνομα. Είναι ο τρόπος. Όταν κυκλοφορείς τόσο καλά την μπάλα και βγάζεις ξεμαρκάριστα σουτ συνέχεια το ποσοστό θα μεγαλώσει όσο και να είναι αυτό. Θα βρείς καλά σουτ. Ξαναλέω εφόσον κυκλοφορεί η μπάλα σωστα. Συνέβη και στο τουρνουά για τον Παύλο Γιαννακόπουλο κόντρα σε Χίμκι και Φενερ. Δείτε τα στιγμιότυπα με τον Ήφαιστο εδώ και μετρήστε ελεύθερα σουτ.

Στοιχείο νούμερο 2: Ο Παναθηναϊκός είχε 28 ασιστ. Αρχίζει σιγά σιγα και γίνεται βίωμα η έξτρα πάσα, η περισσότερη κυκλοφορία στην επίθεση της μπάλας και όχι το ένας εναντίον πέντε. Ακόμα και τα isolation του Λάνγκφορντ που σωστά υπάρχουν βγαίνουν μέσα από κίνηση η μετά απο ένα pick and roll που ενδεχομένως υπάρχει αλλαγή στα σκρίν και βρίσκεται ο Αμερικανός με ψηλότερο παίκτη.

Και το στατιστικό στοιχείο που είναι πραγματικά απίθανο για τον Τσάβι Πασκουάλ: Αντικατέστησε τον Οκτώβριο του 2016 τον Αργύρη Πεδουλάκη μετά την ήττα στο ΣΕΦ από τον Ολυμπιακό. Απο τότε οι πρωταθλητές Ελλάδας δεν ξαναέχασαν στην Regular season. Δυο χρόνια αήττητος στην κανονική διάρκεια του πρωταθλήματος ο Καταλανός. Όσο και να έχει πλέον πέσει ποιοτικά το Ελληνικό πρωτάθλημα σε σχέση με άλλα στην Ευρώπη ειναι πραγματικα απίστευτο το... απόλυτο ποσοστό.

Μιχάλης Σταμουλάκης

O Παναθηναϊκός όπως και όλες οι ομάδες φτάνουν στο τέλος της προετοιμασίας τους καθώς οι πρώτες επίσημες υποχρεώσεις είναι προ των πυλών. Πλέον έχουμε μια πιο σαφή εικόνα και μέσα από το τουρνουά που έγινε προς τιμήν του μεγάλου Παύλου Γιαννακόπουλου για το τι θα δούμε κατά την διάρκεια της σεζόν με πολλούς αστερίσκους βέβαια.

Ξεκινώντας από το ρόστερ της ομάδας η δημιουργία αυτού δείχνει ορισμένα πράγματα. Ο Παναθηναϊκός έχει πλέον μεγάλο rotation. Όπως είδαμε και στα τελευταία φιλικά υπάρχουν 11 παίκτες τουλάχιστον που αγωνίζονται σε σταθερό τέμπο στο παιχνίδι. Αν εξαιρέσεις τα δυο… βαριά κορμιά Παπαγιάννη και Βουγιούκα οι Καλάθης, Λεκαβίτσιους, Παππάς, Λάνγκφορντ, Παπαπέτρου, Λοτζέσκι, Μήτογλου, Γκιστ, Λάσμε, Αντετοκούνμπο,Τόμας έχουν ρόλο σε οποιαδήποτε μορφή παιχνιδιού. Μέσα από αυτό το ρόστερ ο Τσάβι Πασκουάλ έχει την δυνατότητα να δοκιμάζει διάφορα σχήματα σε άμυνα και επίθεση.

Όπως είχα ξαναγράψει σε παλιότερο blog ο Παναθηναϊκός θα έχει για αρχή και τέλος την άμυνα του. Και εκεί είναι χαρά και ευλογία να υπάρχουν παίκτες που να μπορούν να υποστηρίξουν διαφόρων ειδών άμυνας και σε οποιαδήποτε συνθήκη. Είδαμε στα φιλικά πεντάδα με τους: Καλάθη, Αντετοκούνμπο, Παπαπέτρου, Λάσμε και Γκιστ. Ένα σχήμα που μπορεί να κυνηγήσει στην περιφέρεια, να πιέσει την πρώτη πάσα, να έχει γρήγορες περιστροφές και σε οποιοδήποτε pick and roll να μπορεί να κάνει αλλαγές. Υπάρχει ο Λεκαβίτσιους που πιέζει σαν τρελός στο κατέβασμα της μπάλας ενώ δείχνουν μεγάλη διάθεση και οι Παππάς, Λοτζέσκι, Λάνγκφορντ, Μήτογλου. Μια ομάδα αθλητική και εκρηκτική που να μπορεί να αντιμετωπίσει οποιαδήποτε κατάσταση.

Στην επίθεση εν αρχή όλων είναι ο Καλάθης. Αυτός θα καθοδηγεί και τους υπόλοιπους. Είδαμε στα φιλικά με Χίμκι και Φενέρ τον Ιωάννη Παπαπέτρου να είναι ουσιαστικά ο νούμερο 2 της ομάδας. Ξεκίνησε σαν τριάρι με κινήσεις τεσσαριού. Post χαμηλά στο καλάθι τον αντίπαλο του και μεγάλη αυτοπεποίθηση στο σουτ. Ο Λοτζέσκι αν μείνει μακριά από τραυματισμούς θα δώσει λύσεις με το μακρινό του σουτ ενώ ο Παππάς δείχνει στην καλύτερη σωματική και ψυχολογική κατάσταση της καριέρας του.

Ο Τόμας δείχνει πλήρως να έχει καταλάβει που ήρθε. Παίκτης του προπονητή προσπαθεί στην άμυνα που δεν είναι και το φόρτε του ενώ σαν spot σουτέρ αποδεικνύει από πού έχει προέλθει το 42% ποσοστό τριπόντων στην καριέρα του. Ο Λάνγκφορντ έχει την δυνατότητα να κάνει το παιχνίδι όσο βρίσκεται μέσα στο παρκέ χωρίς να ξεφεύγει από τις αρχές και τους κανόνες της ομάδας.

Σε γενικές γραμμές ο Παναθηναϊκός προσπαθεί να τρέξει στο γήπεδο. Είτε σε πρωτεύοντα αιφνιδιασμό, είτε στα πρώτα 7-8 δευτερόλεπτα ψάχνει το ελεύθερο σουτ μέσα από την καλή και γρήγορη κυκλοφορία της μπάλας. Υπάρχουν παίκτες από το 2 έως το 5 που μπορούν να υποστηρίξουν σχήματα και σε άμυνα και σε επίθεση ανάλογα με τις απαιτήσεις του κάθε αγώνα.

Πολύ σημαντικό για την πορεία του Παναθηναϊκού θεωρώ ότι θα είναι η σταθερότητα του Λεκαβίτσιους που θα κληθεί να αναλάβει μεγάλο βάρος κατά την απουσία του Καλάθη από το παρκέ.

Κλείνοντας θα ήθελα να αναφερθώ στον Γιώργο Παπαγιάννη. Ένα πράγμα θα πρέπει να καταλάβουν όλοι για τον διεθνή Έλληνα σέντερ. Χρειάζεται ΔΟΥΛΕΙΑ και ΥΠΟΜΟΝΗ. Όταν έφυγε ο Παπαγιάννης από τον Παναθηναϊκό πριν δυο χρόνια είχα γράψει αλλά και αναφέρει στην εκπομπή ‘Good Al Boys’ στο ραδιόφωνο του ΣΚΑΪ ότι θεωρούσα πάρα πολύ άσχημη επιλογή το να πάει στο ΝΒΑ, ο Έλληνας σέντερ που μόλις είχε αρχίσει να παίζει με τον Πεδουλάκη στα playoffs. Δεν ήταν δυνατόν να καταφέρει πολλά ένα παιδί 19 χρονών μεγάλο κορμί που μόλις ξεκινούσε τις πρώτες του μεγάλες μπασκετικές παραστάσεις στην Ευρώπη. Το ΝΒΑ ας μην πούμε ότι τον πήγε πίσω αλλά τον… ταλαιπώρησε λίγο τον Έλληνα σέντερ. Μόνο ο τραπεζικός του λογαριασμός ευνοήθηκε από αυτή την συγκυρία. Είναι μόλις 21 χρονών. Έχει υπογράψει 5ετες συμβόλαιο. Είναι μεγάλη ελπίδα για τον Παναθηναϊκό, την Εθνική ομάδα και το Ελληνικό μπάσκετ γενικότερα. Η χρόνια αυτή στα δικά μου μάτια είναι … χρονιά restart για τον Έλληνα σέντερ και όχι απαιτήσεων. Για αυτό θεωρώ ότι θα δούμε πολύ Παπαγιάννη στο Ελληνικό πρωτάθλημα αλλά τουλάχιστον στην αρχή της Ευρωλίγκα ελάχιστα έως καθόλου. Υπομονή και μόνο χρειάζεται ο Έλληνας σέντερ.

Υ.Γ.1 Το καλύτερο συμπλήρωμα στην θέση ‘2’ για τον Παππά είναι ο Λάνγκοφορντ. Παίκτης-γεννημένος σκόρερ σε ώριμη ηλικία που διψάει για επαναφορά στο υψηλό επίπεδο χωρίς να απαιτεί τους τρόπους παιχνιδιού των ομάδων που αγωνιζόταν στο παρελθόν.

Υ.Γ.2. Πολλές επιλογές , πολλοί παίκτες. Οι νίκες και οι καλές πορείες ξεκινούν από τα καλά αποδυτήρια.

Υ.Γ.3. Όπως τιμάει τους ανθρώπους του ο μπασκετικός Παναθηναϊκός δεν το κάνει καμία ομάδα στην Ευρώπη.

Μιχάλης Σταμουλάκης

Εβίνα Μάλτση. Η αρχηγός της Εθνικής Γυναικών. Μια αθλήτρια που έχει καταφέρει τα πάντα στην καριέρα της. Διακρίσεις σε ατομικό και συλλογικό επίπεδο. Καριέρα στον Ελληνικό και Ευρωπαϊκό χώρο. Αγωνίστηκε στο WNBA. Έχει πετύχει αυτά που άλλες αθλήτριες θέλουν τρεις καριέρες για να τα πετύχουν. Μα πάνω από όλα είναι η γυναίκα που η φωτογραφία της μπαίνει δίπλα στις λέξεις ΕΘΝΙΚΗ ΟΜΑΔΑ. Με πάνω απο 3.000 πόντους στην καριέρα της. Πάντα παρών στις χαρές και τις λύπες. Και φτάνει η μέρα που στα 40 της κόντρα στην πανίσχυρη Εθνική Γαλλίας σκοράρει 28 πόντους. Κάνει τα πάντα για να φέρει μια απο τις μεγαλύτερες νίκες της Εθνικής Γυναικών. Της το κόβουν 2 σφυρίχτρες και κάποια λάθη στο φινάλε. Τι άλλο απέμεινε να αποδείξει αυτή η γυναίκα.

Και βγαίνει μετά το παιχνίδι και δηλώνει:Είμαστε Έλληνες, παλεύουμε, είμαστε μαχητές, δεν παρατάμε κανένα παιχνίδι και τους κοιτάμε όλους στα μάτια.

Αποτέλεσμα εικόνας για εβινα μαλτση

Τιμής ένεκεν θα έπρεπε να παίξει στο ανώτερο επίπεδο που υπάρχει στην Ευρώπη. Ευρωλίγκα Ανδρών.Έστω για έναν αγώνα. Μόνο αυτό δεν έχει κάνει. Αμφιβάλλει κανείς οτι και εκεί θα μπορούσε να παίξει αξιοπρεπέστατα. Σε μια ανδρική παρέα πάντα υπάρχει χώρος για γυναίκα. Διαμαντίδης, Παπαλουκάς, Σπανούλης....Μάλτση. Η αθλήτρια, η προσωπικότητα που πρέπει να αξιοποιηθεί πάραυτα απο το Ελληνικό μπάσκετ τα επόμενα χρόνια.
Εθνική Ελλάδος Γυναικών= Εβίνα Μάλτση. Μεγάλη η προσφορά της στα παρκέ. Μεγαλύτερη (πρέπει) όταν η καριέρα της... κάποια στιγμή τελειώσει.

Αποτέλεσμα εικόνας για εβινα μαλτση

Αποτέλεσμα εικόνας για εβινα μαλτση

Μιχάλης Σταμουλάκης

Η Εθνική ομάδα (οι παίκτες της πρώτης φάσης, της δεύτερης τώρας και το τεχνικό τιμ) έκαναν το καθήκον τους και εξασφάλισαν το εισιτήριο για το Παγκόσμιο Κύπελλο του 2019 της Κίνας και τους αξίζουν θερμα συγχαρητήρια τόσο σε αυτούς αλλά και στους ανθρώπους που δούλεψαν (παράγοντες,φροντιστες, γενικούς αρχηγούς, γιατρούς) για να έρθει αυτό το αποτέλεσμα.

Δυστυχώς όμως ούτε μια μέρα μετά είχαμε ίσως την δήλωση που αν γινόντουσαν βραβεία αστοχίας θα έπαιρνε το πρώτο βραβείο μακράν. και αυτή ήρθε απο το στόμα του Προέδρου της ΕΟΚ του Γιώργου Βασιλακόπουλου για τον Αντετοκούνμπο:«Ελπίζω να κατανοήσει ο Γιάννης, ότι χάρη στην Ελλάδα βρίσκεται στις ΗΠΑ και πρωταγωνιστεί».

Πραγματικά σκέφτομαι και ξανασκέφτομαι τι νόημα ειχε αυτή η δήλωση και για ποιον λόγο έγινε την δεδομένη χρονική στιγμή. Είχε προηγηθεί μια τεράστια επίθεση προς τους ατζέντηδες με επιχειρήματα άλλα σωστά, άλλα τελείως λανθασμένα. Αλλά ας μείνουμε στην φραση για τον Γιάννη.

Καταρχάς το τι αισθάνεται ο Αντετοκούνμπο για την Ελλάδα το ξέρει μοναχά ο ίδιος. Φυσικά κάποιες πράξεις μιλούν απο μόνες τους και δείχνουν την αγάπη για την χώρα που γεννήθηκε. Δεν χρειάζεται να αραδιάσουμε τις πράξεις αρκεί μόνο μια κουβέντα απο την μέρα που έγινε ντραφτ.

Ολαντίπο (Σταρ των Ιντιάνα Πέισερς): Γιάννη έχουμε να κάνουμε πολλά μαζί για την Νιγηρία.
Αντετοκούνμπο: Έγω φίλε είμαι Έλληνας.

Αλλά ας υποθέσουμε οτι δεν είχε κάνει και δεν είχε πει τίποτα ο Έλληνας σταρ.Τι ακριβώς χρωστάει ο Αντετοκούνμπο;

Ο Γιάννης Αντετοκούνμπο δεν χρωστάει τίποτα σε μια χώρα που μέχρι πριν 6 χρόνια τον αγνοούσε. Ο Γιάννης Αντετοκούνμπο μέχρι πριν 6 χρόνια δεν είχε χαρτιά στα χέρια του. Δεν είχε διαβατήριο, δεν μπορούσε να σπουδάσει, ζούσε σε μια χώρα που για αυτήν απλά… ΔΕΝ ΥΠΗΡΧΕ. Περνούσαν μέρες και δεν είχε φαγητό. Που δεν διακρίθηκε καν μέσα απο το Ελληνικό μπάσκετ (Εθνικές ομάδες) και τις ευκαιρίες που θα μπορούσε να του παρέχει. Και βρέθηκε η Σαραγόσα στην αρχή και ένας μάτι απο την Αμερική και σε μια νύχτα πήγε στο ΝΒΑ και δούλεψε και έγινε αυτο που έγινε.Απο τον Φιλαθλητικό της Α2. Μια χώρα που δεν του πρόσφερε τίποτα για να νιώσει ισότιμος άνθρωπος (ούτε η ταυτότητα) ενώ γεννήθηκε σε αυτή.

Και τώρα έρχεσαι εσυ σαν πρόεδρος της Ελληνικής Ομοσπονδίας να πεις τι; Οτι ο Γιάννης χρωστά στην Ελλάδα αυτά που κάνει στο ΝΒΑ. Δηλαδή ειναι υποχρέωση του να έρχεται να παίζει για την χώρα που τον είχε θαμμένο στα Σεπόλια και αν δεν έκανε ότι έκανε θα τον είχε ακόμα όπως χιλιάδες παιδιά που έχουν γεννηθεί στην Ελλάδα και δεν έχουν πρόσβαση ούτε στην εκπαίδευση σε ανώτατη σχολή. Έστω με ένα προσωρινό χαρτί βρε παιδί μου.

Πρόεδρε ο Γιάννης Αντετοκούνμπο έρχεται να παίζει στην Εθνική γιατί το γουστάρει πάνω απο όλα και αγαπάει την Ελλάδα. Είναι η πατρίδα του.Και το οτι δεν ήρθε 2 χρόνια τώρα ξέρουν όλοι οτι στο ένα είχε πρόβλημα στο γόνατο ΥΠΑΡΚΤΟ και την άλλη πολυ απλά ξεκινούσε η προετοιμασία της ομάδας του που σε αυτές τις περιπτώσεις έχουν τον πρώτο λόγο. Κάτι αντίστοιχο με αυτούς του Παναθηναϊκού και του Ολυμπιακού. Αλλά προφανώς δεν θα φταίει αυτός αν γυρίσει και ρίξει μαύρη πέτρα πίσω του με αυτά που ακούει και γράφονται για αυτόν. Το ξέρουν τον γνωρίζουν όλοι. Αν εσύ θές να ρίχνει λάδι στην φωτιά στο τέλος το δικό σου προφιλ θα ...τσουρουφλιστεί καθώς αυτές τις απόψεις τις ασπάζονται μόνο κάτι τύποι με μαύρα μπλουζάκια και οι ....ΠΑΣ ΜΗ ΕΛΛΗΝ ΒΑΡΒΑΡΟΣ. Άλλο ο Πατριωτισμός, άλλο ο Εθνικισμός.

Ο Γιάννης Αντετοκούνμπο είναι ΈΛΛΗΝΑΣ και ΑΓΑΠΑΕΙ ΤΗΝ ΧΩΡΑ ΤΟΥ. Αν άντεξε όμως και έφτασε εκεί που έφτασε, το έκανε χάρη στο πείσμα του, την εργατικότητα του και την αγάπη της οικογένειας του και όχι χάρη στην Ελλάδα. Το αν θέλει να δώσει κάτι πίσω στην χώρα που γεννήθηκε αυτό θα πρέπει να μας χαροποιεί και μόνο.

Μιχάλης Σταμουλάκης

Ήταν μια σπουδαία νίκη αυτή που έκανε η Εθνική ομάδα επί της Σερβίας. Και πραγματικά ο τελευταίος λόγος είναι το βαθμολογικό. Με όσα έκαναν τα παιδιά της πρώτης φάσης και με το 6-0 προίκα μια ήττα δεν θα σήμαινε απολύτως τίποτα.

Αυτά που ήλπιζαν οι αγνοί φίλαθλοι αυτής της ομάδας βγήκαν στο παρκέ στα ‘δύο αοράκια’. Σε ένα πραγματικό crash test η Εθνική έδειξε να βρίσκει το χαμένο της ελιξίριο και να αφήνει πίσω την …κακή εικόνα (όχι τόσο αγωνιστική) του Ελσίνκι.

Άμυνα του θανάτου, πάθος, αυταπάρνηση, συνεργασίες σωστές σε άμυνα και επίθεση και θάρρος που έδινε ο ένας συμπαίκτης στον άλλον. Ένας για όλους και όλοι για έναν. Ότι χαρακτήριζε αυτή την ομάδα τόσα χρόνια. Συν το ταλέντο κάποιων παικτών και ήρθε το σημερινό αποτέλεσμα.

Μπορούμε να πούμε πολλά για τις συνεργασίες των παικτών στην επίθεση. Για τις πάσες στην πλάτη της άμυνας, για τον Μπουρούση που λειτουργούσε σαν δεύτερος playmaker, για τον Σλούκα που του έλεγε ο Μπογκντάνοβιτς αν έμαθε να πηγαίνει δεξιά και …έβαλε όλα τα τρίποντα από δεξιά και πολλά άλλα. Οι λεπτομέρειες είναι όμως αυτές που κάνουν την διαφορά. Και η πιο σημαντική που είδα ήταν το αίσθημα της οικογένειας που έβγαζαν οι παίκτες στο παρκέ. Έπεφτε ένας κάτω, σφαίρα να τον σηκώσουν οι υπόλοιποι. Ο Μπουρούσης να συμβουλεύει.. άγρια τον Μήτογλου και στην επόμενη φάση να τον αγκαλιάζει και να τον συγχαίρει. Παίκτες όπως ο Μάντζαρης και ο Αντετοκούνμπο που μπήκαν στο δεύτερο ημίχρονο να είναι όρθιοι στο πρώτο μέρος και να εμψυχώνουν τους συμπαίκτες τους.

Ψυχραιμία στις δύσκολες στιγμές και όλοι μαζί να βρουν την λύση. 9 επιθετικά ριμπάουντ η Σερβία στο πρώτο μέρος, ένα στο δεύτερο με το ζόρι. Και φυσικά πολύ καλή δουλειά από το τεχνικό επιτελείο. Ο Μπογκντάνοβιτς έβαλε 19 πόντους με 19 σουτ. Δεν φτάνει μόνο η πολύ καλή άμυνα του Παπανικολάου και των άλλων παικτών. Κάποιος πρέπει να τους είπε πώς να το κάνουν.

Φυσικά η παρουσία στο παγκόσμιο του Γιάννη Αντετοκούνμπο εφόσον αυτή έρθει θα αλλάξει τα πλάνα σε κάποια κομμάτια. Είναι μεγάλο στοίχημα να προσαρμοστεί ο Γιάννης στο μπάσκετ-Ευρώπης γιατί σίγουρα με ισχυρές Εθνικές ομάδες δεν θα βρίσκει …αεροδιαδρόμους όπως στο ΝΒΑ να κάνει όλα αυτά τα εκπληκτικά που κάνει.

Με τον Γιάννη η και χωρίς τον Γιάννη ένα είναι σίγουρο. Εφόσον αυτή η ομάδα παραμείνει και βγάζει προς τα έξω το αίσθημα της οικογένειας που προείπαμε..το ένας για όλους και όλοι για έναν θα πάει πάρα πολύ καλά στην Κίνα. Έχει τα φόντα να το κάνει. Έχει τους παίκτες. Αφήστε στην άκρη την άμυνα, την επίθεση κτλ. Αν όλοι είναι έτοιμοι να θυσιάσουν το ‘εγω’ για το ‘εμείς’ τότε όλα θα πάνε καλά.

Μιχάλης Σταμουλάκης

Ο Παναθηναϊκός μετά από πολλά χρόνια απέκτησε Ελληνικό κορμό πρώτης γραμμής. Θα εξηγήσουμε σε κείμενο στο μέλλον κάποια πράγματα για αυτό και μερικές σημειώσεις καθώς και το τι περιμένουμε να δούμε από τους πρωταθλητές Ελλάδας. Αυτό όμως που θα θέλαμε να τονίσουμε την δεδομένη στιγμή είναι άλλο. Ένα θέμα το οποίο μπορεί να σημαίνει και πολλά …μπορεί και τίποτα αλλά χρήζει καταγραφής.

Όπως είπαμε ο Παναθηναϊκός έφτιαξε έναν ελληνικό κορμό μετά από χρόνια με παίκτες πρωταγωνιστές και σε πολύ καλή ηλικία (αν εξαιρέσουμε ίσως λίγο τον Βουγιούκα): Καλάθης, Αντετοκούνμπο, Παππάς, Μήτογλου, Παπαπέτρου, Παπαγιάννης, Σακελλαρίου, Βουγιούκας, Καλαϊτζάκης. Μιλάμε για 9 παίκτες με μέσο όρο ηλικίας κοντά στα 27-28 χρόνια και με συμβόλαια 2-3 ετών οι περισσότεροι εξ αυτών.

Πάμε τώρα και στους ξένους: Τόμας, Λάσμε, Γκιστ, Λάνγκφορντ, Λοτζέσκι, Λεκαβίτσιους.

Ποια είναι η διαφορά των Ελλήνων με τους ξένους. Ότι και οι 6 ξένοι έχουν πλέον συμβόλαια που στο τέλος της σεζόν λήγουν. Να θυμίσουμε ότι και το συμβόλαιο του Τσάβι Πασκουάλ τελειώνει στο τέλος της περιόδου.

Με απλά λόγια όπως και να κυλήσει η σεζόν αυτή την επόμενη όποιος και να είναι ο προπονητής (Πασκουάλ η κάποιος άλλος) η ομάδα θα έχει μια γερή βάση Ελλήνων παικτών πρώτης γραμμής και την δυνατότητα να επιλέξει η να ανανεώσει τους ξένους της ομάδας όπως ακριβώς επιθυμεί.

Κοινώς ο Παναθηναϊκός του χρόνου δεν θα χτιστεί από την αρχή. Θα έχει την βάση του και το όποιο ενδιαφέρον θα μετατοπιστεί μόνο στους ξένους που θα φορούν τη φανέλα του εξάστερου. Όποιος και να είναι προπονητής. Αλλά είπαμε αυτά του χρόνου. Τώρα κοιτάμε την νέα σεζόν.

Μιχάλης Σταμουλάκης

Τώρα που καταλάγιασε ο θόρυβος από την απόκτηση του ΝτεΣον Τόμας στον Παναθηναϊκό είναι μια καλή ευκαιρία να απαντήσουμε σε ορισμένες απορίες που κατά την γνώμη μας κακώς βέβαια έχουν δημιουργηθεί από την άποψη ότι ο Πασκουάλ είναι αυτός που γνώριζε τον παίκτη (από την θητεία τους στην Μπαρτσελόνα) και τον επέλεξε.

-Είναι ο ΝτεΣον Τόμας 4αρι;

Φυσικά και είναι. Για την ακρίβεια είναι 4αρι που μπορεί άνετα να παίξει και στο ‘3΄. Έχει καλό post παιχνίδι και εξαιρετικός στο τρίποντο με 42,5%. Απλά να θυμίσω ότι ο Σίνγκλετον του 44% είχε έρθει στον Παναθηναϊκό με 31% και η βελτίωση του ήταν ραγδαία αυτά τα δυο χρόνια.

-Είναι ισάξιος αντικαταστάτης του Σίνγκλετον;

Εξαρτάται από ποια σκοπιά το βλέπεις. Ποιοτικά και αθλητικά ΟΧΙ. Ο Σίνγκλετον ήταν ανώτερος. Σαν παίκτης όμως μπορεί να δέσει άνετα στο ‘πιο ελεγχόμενο’ μπάσκετ που θέλει να επιβάλλει ο Τσάβι Πασκουάλ φέτος στην ομάδα.

-Τι μπορούμε να περιμένουμε περισσότερο σε σχέση με τον Σίνγκλετον;

Ποιοτικά είπαμε ο προκάτοχος του ήταν καλύτερος. Αν είναι κάτι που διακρίνω καλύτερο στον ΝτεΣον Τόμας είναι η συνέπεια. Είναι παίκτης του ‘8’ και ξέρεις ότι πάντοτε θα σου δώσει ‘8’ και πολλές φορές θα τρυπήσει το ταβάνι του. Σε αντίθεση με τον Σίνγκλετον που το ταλέντο του ήταν για το 10 και μπορούσε να τελειώσει αγώνας στο ‘3’. Ο Τόμας έχει ας μας επιτραπεί η έκφραση πιο πολύ εντρυφήσει στην Ευρωπαϊκή νοοτροπία και στο τρόπο παιχνιδιού από ότι ο νέος παίκτης πλέον της Μπαρτσελόνα.

Θα παίζει καθαρά σαν ‘4’;

Νομίζω ότι τα πάντα θα εξαρτιόνται από τον ποιον αντίπαλο έχει απέναντι του ο Παναθηναϊκός. Άλλωστε στο σύγχρονο μπάσκετ πλέον οι διαφορές του ‘3’ και του ‘4’ είναι σχετικά μηδαμινές. Ένα καλό τριάρι και ψηλό σίγουρα θα πάει να ποστάρει χαμηλά στο καλάθι. Ένα 4αρι μοντέρνο σίγουρα θα μπορεί να κινείτε και περιφερειακά στην επίθεση είτε απειλώντας με μακρινό σουτ είτε με ντράιβ.

Μην απορείτε αν δείτε σε κάποιο αγώνα τον Παπαπέτρου σαν τριάρι στην επίθεση και τον Τόμας σαν 4αρι και στην άμυνα να μαρκάρει ο Ιωάννης τον power Forward της αντίπαλης ομάδας και ο Τομας τον Small Forward. Ο Παναθηναϊκός έχει παίκτες που από το 3 ειδικά μέχρι το 5 μπορούν να αλλάξουν σε κάθε pick and roll. Στην Μπολόνια το 2002 ο Ομπράντοβιτς έβαζε τον Μποντιρόγκα να παίζει '1' στην επίθεση και να φυλάει το '4' στην άμυνα και μέχρι να καταλάβει ο Μεσίνα τι είχε γίνει οι Πρωταθλητές Ελλάδας έραβαν το τρίτο αστέρι.

Εν κατακλείδι θεωρώ ότι η απόκτηση του Τόμας με το μπάτζετ που είχε διαθέσιμο ο προπονητής είναι μια καλή επιλογή. Ένας παίκτης αξιόπιστος με 4 χρόνια στην Ευρωλίγκα και ειδικά τα τρία σε υψηλό επίπεδο με Εφές, Μακάμπι, Μπαρτσελόνα. Επίσης η μεταγραφή αυτή σίγουρα θα δώσει και περισσότερο χώρο στον Ντίνο Μήτογλου που άπαντες περιμένουν φέτος να κάνει ένα βήμα παραπάνω σε σχέση με την καλή αλλά και αναγνωριστική πρώτη του χρονιά πέρυσι.

Υ.Γ. Η μοναδική ένσταση που έχω δεν αφορά μεταγραφή η παίκτη της ομάδας αλλά μια έλλειψη που θα την αναφέρουμε όταν θα αναλύσουμε συνολικά το ρόστερ για την νέα σεζόν.

Μιχάλης Σταμουλάκης

Οι Warriors με την απόκτηση του Ντε Μάρκους Κάζινς έφτιαξαν μια ομάδα όνειρο αποτελούμενη από 5 all –star παίκτες. Οι κριτικές ήταν σφοδρές από παλαίμαχους, αθλητές άλλων ομάδων, παράγοντες, δημοσιογράφους τονίζοντας ότι το πρωτάθλημα χάνει μεγάλο κομμάτι από το ενδιαφέρον καθώς όλοι γνωρίζουν ότι εύκολα ή δύσκολα οι Warriors θα κατακτήσουν τον τίτλο.

Εν μέρει έχουν δίκιο ως προς το κομμάτι της ανταγωνιστικότητας. Το άδικο όμως είναι να κατηγορήσει κανείς τους ιθύνοντες του Golden State για αυτό. Και αυτό γιατί οι άνθρωποι αυτοί ξεκινώντας πριν από μια σχεδόν δεκαετία είδαν, προέβλεψαν μα πάνω από όλα ρίσκαραν και έφτιαξαν μια ΟΜΑΔΑΡΑ μέσα από επιλογές στο draft. Εκεί που οι άλλοι έβλεπαν άνθρακα αυτοί βλέπανε θησαυρό.

Πάμε να δούμε λίγο πιο αναλυτικά.

Στεφ Κάρι: Ο κατά πολλούς κορυφαίος σουτέρ στην ιστορία του ΝΒΑ. Επιλέχθηκε στο νο.7 στη διαδικασία του 2009 μέσα σε πολλές αμφιβολίες για τα γόνατα του και τους αστραγάλους του: «Μην τον εμπιστευτείτε για να ηγηθεί της ομάδας σας. Η εκρηκτικότητα και η αθλητικότητά του είναι κάτω του μετρίου. Δεν είναι καλός στα τελειώματα κοντά στο καλάθι. Πρέπει να βελτιωθεί αισθητά στον χειρισμό της μπάλας!!!!, δυσκολεύεται απέναντι στους δυνατούς αμυντικούς. Δεν έχει πολύ μέλλον στο πρωτάθλημα του ΝΒΑ». Απίστευτο και όμως αληθινό. Αυτά ακουγόντουσαν και όπως θα δείτε πιο κάτω και στην διαφήμιση του Κάρι τα αναφέρει ο ίδιος.

Οι τραυματισμοί ήρθαν στους αστραγάλους αλλά οι ιθύνοντες των Warriors έβλεπαν αυτό που δεν έβλεπε κανείς μέχρι εκείνη την στιγμή. Και το απέδειξαν με τον πλέον εμφατικό τρόπο όταν αντάλλαξαν τον σούπερ σταρ της τότε ομάδας Μόντα Έλις για να δώσουν χώρο στον … τραυματία Κάρι. Τα υπόλοιπα είναι ιστορία που συνεχίζεται να γράφεται.

Κλέι Τόμπσον: Ένας από τους καλύτερους σουτέρ στην ιστορία του ΝΒΑ. Το alter ego του Κάρι. Ο άνθρωπος που σε εκπομπή του sports science ευστόχησε σε 8/10 τρίποντα με όλα τα φώτα σβηστά. Που έβαλε 60 πόντους σε 29 λεπτά αγώνα και 37 σε μια περίοδο χωρίς να χάσει σουτ. Ο Τόμπσον λοιπόν δεν ήταν ούτε μέσα στην πρώτη δεκάδα των ντραφτ του 2011. Μέχρι που ήρθε η ώρα των Warriors στο 11 και τον επέλεξαν. Παίκτης –λίρα εκατό. Ηγέτης όταν χρειαστεί, ρολίστας πολυτελείας εφόσον απαιτηθεί. Τυχαίο μόνο δεν είναι το γεγονός ότι την περίοδο που ο Κέβιν Λοβ έφευγε από την Μινεσότα και είχε φτάσει μια ανάσα από το Golden State ο Στιβ Κερ διέκοψε την ανταλλαγή απαιτώντας ο Τόμπσον να μην πάει πουθενά.

Ντρειμον Γκριν: Ο άνθρωπος που κάνει λίγο από όλα στο γήπεδο και τα κάνει σωστά. Μιλάμε για την επιτομή του Point-Forward. Για έναν παίκτη που έκανε ένα ΜΥΘΙΚΟ triple double με πάσες, κλεψίματα και ριμπάουντ. Σε μια αλυσίδα αστέρων όπως αυτοί των Warriors ο Γκριν είναι ο συνδετικός κρίκος αυτής της ομάδας. Δεν είναι τυχαίο ότι πολλοί θεωρούν ότι το πρωτάθλημα των Καβαλίερς το 2016 κρίθηκε από την απουσία του Γκριν στο 6ο παιχνίδι. Ξέρετε σε ποιο νούμερο pick στο draft επιλέχθηκε. Στο 35. Οι ιθύνοντες των Ουόριορς είχαν διακρίνει στοιχεία στον Γκριν, τα οποία έλειπαν από την ομάδα τους: Δυναμισμός, ισχυρός χαρακτήρας και υψηλό μπασκετικό IQ. Θα μου πείτε άλλες ομάδες δεν ψάχνανε τέτοιον παίκτη. Φυσικά και κοίταζαν. Αλλά η ουσιώδης διαφορά είναι ότι δεν είδαν στο Γκριν αυτά που είδαν οι άνθρωποι των πρωταθλητών του ΝΒΑ.

Μέσα σε αυτή την τριάδα ήρθαν προστεθούν ο Ντουράντ, ο Μπόγκουτ (στα καλά του), ο Ιγκουαντάλα, ο Νικ Γιανγκ, o Ντέιβιντ Γουέστ και φέτος ο ΝτεΜάρκους Κάζινς. Και όμως πέρυσι μέσα σε αυτή την υπερομάδα ακόμα ένας παίκτης από το ντραφτ ο Τζόρνταν Μπελ προσέφερε σημαντικές λύσεις κατά την διάρκεια της σεζόν όπως στο 7ο ματς των τελικών της Δύσης με τους Ρόκετς που είχε 5 ριμπάουντ, 3 ασίστ, 2 τάπες και 1 κλέψιμο σε 16 λεπτά συμμετοχής, έχοντας παράλληλα +17 στον συντελεστή του ranking.

Και μέσα σε όλη αυτή την πλειάδα παικτών οι Warriors έχουν χτίσει ένα σύνολο που παίζει άμυνα και έχει κάνει επιστήμη το small ball και την κίνηση χωρίς την μπάλα στην επίθεση.

Ναι είναι αλήθεια ότι ο Ντουράντ δυνάμωσε πολύ τους Warriors και ο Κάζινς το πιο πιθανό να τους κάνει ανίκητους. Αλλά υπάρχει μια μεγάλη αλήθεια: Οι Warriors άλλαξαν το σύγχρονο μπάσκετ, στηριζόμενοι στις δικές τους επιλογές και στα δικά τους ρίσκα.

Από το draft του 2009 και μετά γράφουν την δική τους ιστορία. Με πρωταθλήματα και με την κατάρριψη του ιστορικού ρεκόρ των Μπουλς με το εκπληκτικό 73-9 στην κανονική περίοδο το 2016.

Υ.Γ. Οι Warriors ήταν ήδη πρωταθλητές πριν έρθει ο Ντουράντ, ο Νικ Γιανγκ και ο Κάζινς. Δεν έγιναν επειδή ήρθαν αυτοί. Ήταν ήδη.

Υ.Γ.2. Στο πρώτο από τα τρία πρωταθλήματα αυτό του 2015 MVP ήταν όχι ο Κάρι, ούτε ο Τόμπσον, ούτε ο Γκριν αλλά ο Ιγκουαντάλα. Και παίκτης κλειδί ο Λίβινγκστον. Η μεγαλύτερη επιβράβευση για έναν οργανισμό που δημιούργησε συνθήκες πρωταθλητισμού και όλοι θέλουν πλέον να παίζουν για αυτόν.

Μιχάλης Σταμουλάκης

Ο Παναθηναϊκός γεμίζει αισιοδοξία τους φιλάθλους του με τον τρόπο που κινείτε ως προς την ενίσχυση του συνόλου του Τσάβι Πασκουάλ για την νέα σεζόν.

Σημαντικές κινήσεις και ανανεώσεις στις θέσεις που η ομάδα ήθελε ενίσχυση (παραμένει ακόμα ανοιχτή η θέση ‘4’ και το ποιος θα πλαισιώσει τον Μήτογλου). Τελευταία αυτή του Γιώργου Παπαγιάννη. Μια κίνηση που ξεσήκωσε θύελλα ενθουσιασμού στους φιλάθλους της ομάδας και την απορία ορισμένων για το πώς θα διαχειριστεί ο προπονητής τα τέσσερα 5άρια που έχει στην διάθεση του ή για το κατά πόσο ήταν αναγκαίος ο επαναπατρισμός του Έλληνα σέντερ.

Ας τα πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Όταν σου παρουσιάζεται στο δρόμο σου η δυνατότητα να πάρεις ένα παίκτη σαν τον Παπαγιάννη και στην θέση που παίζει όχι 3 αλλά 103 παίκτες στην θέση ‘5’ να έχεις, θα πάρεις τον Έλληνα σέντερ να τους κάνεις 104. Ακόμα και αν αυτό σημαίνει ότι θα δώσεις λιγότερα χρήματα για ένα παίκτη στην θέση ‘4’.

Και πώς να τον αφήσεις με ύψος 2.18 και άνοιγμα χεριών 2.29 έχοντας μπροστά σου την δυνατότητα να δουλέψεις με ένα δικό σου παιδί σε βάθος πενταετίας και όχι για ένα χρόνο σε μια θέση που υπάρχει λειψανδρία και στα 21 του χρόνια.

Σε αυτό το σημείο ίσως είναι καλό να θυμίσουμε ότι οι άλλοι τρείς σέντερ είναι ο Λάσμε των 36 ετών, ο Γκίστ των 32 και ο Βουγιούκας των 34.

Πριν δυο χρόνια στο ραδιόφωνο του ΣΚΑΙ στην εκπομπή Good al boys είχα πει ότι θεωρώ λανθασμένη την απόφαση του Παπαγιάννη να πάει στο ΝΒΑ με μόλις τρείς μήνες μπάσκετ υψηλού επιπέδου στην Ευρώπη. Γενικώς είχα την εντύπωση ότι βιάζονται όλοι γύρω του (και αυτός φυσικά) να πάει την καριέρα του στην κορυφή. Νομίζω ότι τώρα θα έχει τον κατάλληλο χρόνο να βοηθήσει την … οικογένεια του όπως λέει και ο ίδιος αλλά και να βοηθηθεί.

Αποτέλεσμα εικόνας για παπαγιαννης γιωργος

Ο Παπαγιάννης έχει ορισμένα σούπερ χαρακτηριστικά για το ύψος του και το μέγεθος του. Το γρήγορο dive (βύθισμα) μετά το pick and roll που κάνει. Έχει δουλέψει πολύ και το σουτ του από μέση απόσταση αλλά και τα τελειώματα από καταστάσεις short roll να σταθεί και να τελειώσει από τα 4 μέτρα δηλαδή. Σίγουρα θα πρέπει να βελτιώσει πολλά πράγματα. Στα 21 όταν σε ρωτάνε τι κάνεις καλά το μόνο σίγουρο είναι ότι πρέπει να απαντάς: ΤΙΠΟΤΑ και να δουλεύεις να βελτιώσεις τα πάντα. Ο Παπαγιάννης θα πρέπει να δουλέψει τα τελειώματα από την αριστερή μεριά όπως και τις πάσες στην weak side μετά από παγίδες που σίγουρα θα δεχθεί ενώ τα πλάγια βήματα του στην άμυνα στα pick and roll θα πρέπει να γίνουν πιο γρήγορα. Γενικώς θα πρέπει να δουλέψει που είμαι σίγουρος ότι θα το κάνει γιατί έχει μεγάλη όρεξη για μπάσκετ.

Δεν ενστερνίζομαι τους τίτλους τύπου ‘Παπαγιάννης για τον 7ο αστέρι’ κτλ.. Θεωρώ ότι είναι άδικο να συνοδεύουν τέτοιοι τίτλοι ένα παιδί 21 χρονών που στην ουσία παρότι έχει περάσει από το ΝΒΑ … ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΠΑΙΞΕΙ ΑΚΟΜΑ ΜΠΑΣΚΕΤ. Σίγουρα όμως θέλει πολύ. Και ήθελε να παίξει στον Παναθηναϊκό. Δίχως να τον νοιάζει ο αριθμός των ψηλών στο ρόστερ. Δίχως να σκεφτεί αν θα έχει ή δεν θα έχει χρόνο συμμετοχής.

Από εκεί και πέρα υπάρχει ο Λάσμε που στα 36 του βρίσκεται σε τρομερή κατάσταση και θέλει πολύ να επιστρέψει στο πιο υψηλό επίπεδο. Απέδειξε ακόμα και τώρα ότι σε αυτή την ηλικία όποιος δουλεύει βελτιώνεται. Έβαλε στο ρεπερτόριο του το μακρινό σουτ (στην Ούνιξ δοκίμαζε μέχρι και τρίποντα) ενώ είναι γνωστό το τι προσφέρει ειδικά στην άμυνα μέσα στην ρακέτα σαν rim protector και στο παιχνίδι πάνω από το καλάθι στην επίθεση.

Αποτέλεσμα εικόνας για στεφάν λάσμε παναθηναϊκός

Ο Γκιστ θα κάνει αυτά που έκανε τόσα χρόνια. Σταθερός στην επίθεση και πολυεργαλείο στην άμυνα όπου μπορεί να μαρκάρει σχεδόν 4 θέσεις και αλλάζοντας σε όλα τα pick and roll με τα αντίπαλα γκάρντ.

Αποτέλεσμα εικόνας για γκιστ

Ο Βουγιούκας είναι ένας παίκτης με εκπληκτικές κινήσεις με πλάτη στο καλάθι. Καλό σουτ από μέση απόσταση και μεγάλη αδυναμία στην άμυνα ειδικά σε καταστάσεις που μπορεί να κληθεί σε κάποιο σκριν να αλλάξει παίκτη λόγω των αργών ποδιών.

Αποτέλεσμα εικόνας για βουγιουκας παναθηναϊκός

Σε κάθε περίπτωση οι αποφάσεις ανήκουν στον Τσάβι Πασκουάλ. Αυτός δίνει το ΟΚ σε κάθε κίνηση και αυτός θα αποφασίσει ποιος θα παίζει και πού και με ποια λογική. Ο μόνος που δεν πρέπει να ασχολείται με αυτό είναι ο κόσμος της ομάδας.

Υ.Γ.1 Προσωπική αίσθηση είναι ότι ο Παπαγιάννης στην αρχή τουλάχιστον της χρονιάς δεν θα πάρει πολύ χρόνο στην Ευρωλίγκα. Θα έχει πολύ μεγάλο σίγουρα στο Ελληνικό πρωτάθλημα ώστε να βρει ρυθμό αγωνιστικό και να μπει στο πνεύμα της φιλοσοφίας του Πασκουάλ ώστε να βοηθήσει αργότερα και στην Ευρώπη. Είπαμε. Project 5ετιας δεν το ρισκάρεις, ούτε το εκθέτεις από το πρώτο χρόνο. Θέλει υπομονή, μεθοδολογία και πολύ δουλειά. Από όλες τις εμπλεκόμενες πλευρές.

Υ.Γ2. Συνέχεια του πρώτου αν ο Παπαγιάννης βάλει το κεφάλι κάτω και δουλέψει σκληρά να είστε σίγουροι ότι το ΝΒΑ θα του χτυπήσει ξανά την πόρτα. Και τότε όλα θα είναι διαφορετικά.

Υ.Γ.3. Για το ρόστερ συνολικά της ομάδας και την ελληνοποίηση (που καλώς έγινε και θα αναλύσουμε όμως και κάποιες παραμέτρους αυτού) θα αναφερθούμε σε επόμενα κείμενα.

Υ.Γ.4 Το 4αρι μπορεί να αργήσει μέχρι να βρεθεί η κατάλληλη επιλογή.

Μιχάλης Σταμουλάκης

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ