Monday, 23 April 2018

Δεν ανακαλύψαμε την χαμένη ατλαντίδα , ούτε γίναμε γκουρού όταν λέγαμε ότι θα επανέλθει η Ρεάλ και θα πουλήσει ακριβά το τομάρι της. Όλοι το περιμέναμε… και ο Πασκουάλ το έλεγε αλλά η ομάδα της Μαδρίτης … ματσάρισε την ενέργεια και την αυταπάρνηση των πρωταθλητών Ελλάδας και έπαιξε και πολύ ωραίο μπάσκετ.

Ότι είχαμε πει την προηγούμενη φορά ισχύει και τώρα. Αύριο είναι μια καινούργια μέρα. 1-1 το σκορ. Δουλεύεις και πας στην Μαδρίτη να πάρεις ξανά το πλεονέκτημα έδρας.

Μισό λεπτό. Κοιτάς τα νούμερα και λες δεν είναι δυνατόν. Με αυτά τα νούμερα ο Παναθηναϊκός όχι δεν παίρνει διπλό στην Μαδρίτη αλλά θα χάσει πανηγυρικά.

Έχουμε και λέμε: 0 ριμπάουντ στο δεύτερο δεκάλεπτο. Πρέπει να είναι το ρεκόρ του αιώνα.

24-43 συνολικά στα ριμπάουντ…. Τέλος ΕΔΩ.

Το ματς χάθηκε στα ριμπάουντ και μόνο εκεί. Ο Παναθηναϊκός για 22 λεπτά κατήργησε τους νόμους της λογικής καθώς ήταν μπροστά στο σκορ με επτά πόντους ενώ υστερούσε στα ριμπάουντ, στα σουτ τριών πόντων κτλ. Η άμυνα του ήταν πάρα πολύ καλή μέχρι εκείνο το σημείο αλλά τα επιθετικά ριμπάουντ των παικτών της Ρεάλ έδινε την δυνατότητα στην ομάδα του Λάσο να βρει δεύτερες και τρίτες κατοχές και προεξάρχοντος του Ρέγιες και του 'καυτού' Κάρολ βρήκε ρυθμό και πήρε τον έλεγχο του αγώνα.

Ο Παναθηναϊκός δεν έκανε καλή διαχείριση συναισθημάτων. Οι παίκτες του φάνηκαν σαν να θέλουν να τελειώσουν το ματς από το πρώτο δεκάλεπτο. Δεν γίνεται αυτό. Παρασύρθηκαν και το πλήρωσαν.

Η Ρεάλ είχε 11/20 τρίποντα. Μόνο τυχαίο δεν είναι αυτό το νούμερο. Αφού φόρτωσε το καλάθι του Παναθηναϊκού τροφοδοτώντας συνεχώς τους Ρέγιες, Αγιόν, Ράντολφ, Ταβάρες ο Λάσο είδε την αδυναμία του Παναθηναϊκού στην άμυνα στο ζωγραφιστό και έδωσε εντολή για διάβασμα των φάσεων. Οι παγίδες έφεραν ξεμαρκάριστα σουτ στην αδύνατη πλευρά ελεύθερα. Οι περιστροφές ήταν τραγικές και ο Κάρολ με τον Τόμπκινς δεν συγχώρεσαν.

Όπως και να έχει το ματς τελείωσε. Μπορεί ο Παναθηναϊκός να γυρίσει την κατάσταση. Μπορεί αρκεί να κάνει καλύτερη διαχείριση του ρυθμού της εκάστοτε αναμέτρησης. Και πάνω από όλα: ΡΙΜΠΑΟΥΝΤ.

Υ.Γ. Μεγαλύτερη απόδειξη ότι το μυαλό είναι διαχρονιά το πιο σημαντικό κομμάτι στο μπάσκετ από τον Ρέγιες δεν υπάρχει. Κέρδισε όλες τις μονομαχίες. Χαμηλά αλλά και ψηλά. Το θέμα είναι ότι ψηλά δεν πήγε ποτέ. Απλά έκανε καλή δουλειά με το κορμί του έδαφος και φαινόταν σαν να έχει μαγνήτη και η μπάλα κατέληγε πάντα σε αυτόν.

Υ.Γ.1 Η διαιτησία ελέγχεται μόνο για κάτι ηλεκτροπληξίες του Ρούντι και του Ντόντσιτς. Για μένα ήταν μια διαιτησία αναμενόμενη. Κάνε εσύ αυτά που πρέπει και μετά διαμαρτυρήσου. Αλλά η Ρεάλ Κυριάρχησε πλήρως. Μην κοιτάτε την διαιτησία του πρώτου αγώνα για να βρείτε διαφορές. Εκεί ο Παναθηναϊκός τους έκανε τους διαιτητές να είναι διακοσμητικοί.

Y.Γ.2 Το πλήρωσε με ήττα ο Παναθηναϊκός το γεγονός οτι δεν αντιλήφθηκαν γρήγορα οτι παίζουν με την Ρεάλ Μαδρίτης και οχι με τον Ντόντσιτς. Πολύ κουβέντα για τον Πιτσιρικά αλλα μάλλον χάθηκε η μπάλα για τους υπόλοιπους.

Μιχάλης Σταμουλάκης

Τι να πεις και τι να πρωτογράψεις για αυτόν τον Παναθηναϊκό που είδαν τα μάτια μας απόψε στο ΟΑΚΑ με την Ρεάλ. Μακράν η καλύτερη εμφάνιση από την μετά-Ομπράντοβιτς εποχή. Δεν είναι τυχαίο ότι ήρθε την στιγμή που κάθεται στον πάγκο ο καλύτερος προπονητής από το 2012 και μετά που είχαν οι πράσινοι. Τον Τσάβι Πασκουάλ.

Οι πρωταθλητές Ελλάδας σχεδίασαν και τελειοποίησαν άριστα το παρκέ το πλάνο του Καταλανού τεχνικού. Το οποίο έγινε φανερό από την πρώτη φάση. Ασφυκτική πίεση από το πρώτο λεπτό. Με τον κόσμο κυριολεκτικά και μεταφορικά έκτο παίκτη με 20-0 ξεκίνημα απόψε δεν γινόταν πάλι να το πετάξει στο κάλαθο των αχρήστων όπως πέρυσι με την Φενέρμπαχτσε.

Για να έρθει αυτό το αποτέλεσμα έπαιξαν ρόλο πολλά πράγματα. Ένα πρώτο θετικό ήταν η μη συμμετοχή του Καμπάτσο. Όσο και αν ξενίζει κάποιους η απουσία αυτή έφερε δυο πράγματα. … Δυσκοιλιότητα στα γκάρντ της Ρεάλ και λειψανδρία στην θέση του άσου. Ο Πάσκουαλ διέταξε ασφυκτική πίεση και οι παίκτες της Ρεαλ πετάγανε την μπάλα στην κερκίδα. Η άμυνα και οι κερδισμένες μάχες στα ριμπάουντ έδωσαν ανοιχτό γήπεδο και ευκαιρίες να τελειώσουν τις φάσεις από κοντά η με ελεύθερα σουτ μετά από split-out. Εύκολο να λες ότι με 12/22 τρίποντα πώς να χάσει ο Παναθηναϊκός. Αλλά όλα αυτά ξεκίνησαν από την πίσω μεριά του γηπέδου.

Επίσης ο Καλάθης είδε το μοναδικό παίκτη που μπορεί να τον πιέσει αποτελεσματικά να μην υπάρχει. Ο Αρχηγός του Παναθηναϊκού έκανε μαγικά και πάλι πράγματα και μαζί με τον Μαϊκ Τζέιμς κατάφεραν να επικρατήσουν πλήρως τον Ραντλ, Ντόντσιτς και Κοζέρ.

Πάμε τώρα και στο bullying που έκαναν οι ψηλοί του Παναθηναϊκού. Ήταν απίστευτο το γεγονός πως με την διαφορά στους 30 πόντους παλεύανε λυσσασμένα για κάθε ριμπάουντ, σε κάθε επαφή. Δώσανε όλοι το στίγμα τους από την αρχή και τα αποτελέσματα φάνηκαν στο παρκέ. Πλήρης επικράτηση ολόκληρης της frontline. Ε! Άμα οι περιφερειακοί σου επικρατούν των αντίστοιχων του αντιπάλου και το ίδιο και οι ψηλοί σου πώς να χάσεις;

Ο Παναθηναϊκός δεν έχει να αλλάξει πολλά παρά μόνο να θυμηθεί τον χρυσό κανόνα των playoff: Ξεχνάς αμέσως και τη νίκη και την ήττα και προχωράς στο επόμενο ματς.

Είναι τουλάχιστον αφελές για να μην πούμε ηλίθιο να πιστεύει κάποιος ότι η Ρεάλ δεν θα αντιδράσει στο δεύτερο ματς. Είναι δεδομένο ότι θα βγάλουν αντίδραση και ο Παναθηναϊκός θα πρέπει να είναι έτοιμος και να έχει απαντήσεις σε αυτά που σίγουρα θα αλλάξουν οι Ισπανοί.

Υ.Γ.1 ΤΕΡΑΣΤΙΟ ΚΕΡΔΟΣ ότι ο Νικ Καλάθης έμεινε στον πάγκο σε όλη την τέταρτη περίοδο. Σε αυτό το επίπεδο οι λεπτομέρειες κάνουν την διαφορά. Πάντως είχαν δίκιο όσοι έλεγαν ότι δεν αξίζει τα λεφτά που παίρνει. Αξίζει περισσότερα.

Υ.Γ.2 Δεν φάνηκε πολύ απόψε αλλά όταν ο Θανάσης οΑντετοκούνμπο βγαίνει από το παιχνίδι σαν να πηγαίνει ένα μικρό κλικ πιο κάτω η ένταση και το επίπεδο της άμυνας

Υ.Γ. 3 Οδηγός μετά από τέτοια εμφάνιση θα πρέπει να είναι ένας αγώνας… του Ολυμπιακού. Είχε διαλύσει την Σιένα το 2011 με σαράντα και... πόντους και μετά από δυο μέρες έχασε και στην Ιταλία αποκλείστηκε. Είναι απλά το 1-0. Τίποτα λιγότερο, τίποτα περισσότερο.

Υ.Γ.4. Όσο άμπαλοι είναι αυτοί που λένε ότι ο Τζέιμς κάνει κακό στον Παναθηναϊκό άλλο τόσο είναι και αυτοί που λένε ότι ο Αμερικανός γκάρντ ήταν αυτό που έλειπε. Τα πράγματα είναι απλά. Σήμερα ο Τζειμς που είναι ένας εκπληκτικός παίκτης έκανε ΜΑΤΣΑΡΑ ΜΕ ΤΑ ΟΛΑ ΤΟΥ. Σε άμυνα και επίθεση. Με μια μικρή σημείωση. Ότι έκανε το έκανε όταν στο παρκέ ήταν ο Νικ Καλάθης. Όταν για λίγο αναγκάστηκε να πάρει την μπαγκέτα στο οργανωτικό κομμάτι δεν ήταν το ίδιο αποδοτικός. Ο Τζέιμς απελευθέρωσε τον Καλάθη και ο Καλάθης απογείωσε τον Τζέιμς. Γιατί ο ένας κάνει πράγματα που δεν μπορεί να κάνει (θεωρητικά) τόσο καλά ο άλλος.

Υ.Γ.5 Ικανότητα, θέληση αλλά καμιά φορά λες κοίτα τι σου επιφυλάσσει η τύχη. Μια ώρα πριν τον αγώνα ο Ντένμον ήταν εκτός 12αδας. Ξαφνικά ο Ρίβερς δεν μπορεί να αγωνιστεί. Μπαίνει ο Ντένμον και βάζει 3 τρίποντα.

Υ.Γ.6. Δυο φάουλ ένα από τον Θανάση Αντετοκούνμπο και ένα από τον Γκιστ καταδεικνύει με τον καλύτερο τρόπο το σχέδιο του Παναθηναϊκού για τον Ντόντσιτς.

Y.Γ.7 95 πόντους. 2 μόλις παίκτες πάνω απο τους 10 πόντους. Η πολυφωνία σε όλο της το μεγαλείο. Αλλά η μαγκιά και η αιτία της νίκης είναι το ...67 της Ρεάλ.

Μιχάλης Σταμουλάκης

Ο Παναθηναϊκός πήρε μια δραματική νίκη στην Ιταλία από την Αρμάνι Μιλάνο και έμεινε ζωντανός στο κυνήγι του πλεονεκτήματος έδρας. Έκανε το καθήκον του από το δεύτερο ημίχρονο και μετά γιατί στο πρώτο δεν ήταν καν στο γήπεδο δεχόμενος τον απίστευτο αριθμό των 55 πόντων στην άμυνα. Πλέον οι πράσινοι περιμένουν τα αποτελέσματα αύριο για να δει τον ποιον και με ποια μορφή αντίπαλο θα έχει. Ρεαλ Μαδρίτης η Ζαλγκίρις Κάουνας δηλαδή.

Για τον αγώνα τα πράγματα δεν χρήζουν και ιδιαίτερης ανάλυσης. Ο Παναθηναϊκός δεν έπαιξε άμυνα καθόλου στο πρώτο ημίχρονο και όχι μόνο στην ομαδική αλλά ΚΥΡΙΩΣ στην προσωπική άμυνα. Η Αρμάνι έχει ταλέντο στο ένας εναντίον ενός. Εκεί πήγε το ματς και κατάφερε να πάρει διαφορές που έφτασαν μέχρι και τους δεκαεπτά πόντους. Στο δεύτερο μέρος οι Πρωταθλητές Ελλάδας περιόρισαν σημαντικά το isolation (απομόνωση) των παικτών της Αρμάνι. Έκλεισε τους διαδρόμους και είχε σαν κλειδιά στην άμυνα τους Γκιστ και Πέιν που στις αλλαγές πάνω στα σκριν ήταν εξαιρετικοί ειδικά προς το τέλος του αγώνα και στην παράταση.

Ο Παναθηναϊκός τελείωσε με 5 συνεχόμενες νίκες και 3 εκτός έδρας την κανονική διάρκεια. Ανεξάρτητα από το αν θα έχουν πλεονέκτημα η όχι οι πράσινοι στα playoffs θα πρέπει να μπουν σε αυτά τα ματς με το πνεύμα που μπήκαν στο δεύτερο ημίχρονο στο Μιλάνο. Κάθε φάση και κάθε μπάλα ειδικά στην άμυνα σαν να είναι η τελευταία της σεζόν και να κρίνονται τα πάντα. Δεν μπορεί να γίνει διαφορετικά. Η Ρεάλ η ακόμα και η Ζαλγκίρις δεν είναι ούτε Μιλάνο, ούτε Μακάμπι και δεν πρόκειται να συγχωρήσουν λάθη και αμυντικές συμπεριφορές σαν αυτές του πρώτου ημιχρόνου.

Όσον αφορά τον τίτλο του κειμένου. Ο Παναθηναϊκός είχε μια σφαγιαστική διαιτησία στο Μιλάνο. Ο τρόπος με τον οποίο τον χρεώνουν συνεχώς φάουλ όλη την σεζόν και η συμπεριφορά των διαιτητών απέναντι του δείχνουν ότι όλο αυτό μόνο τυχαίο δεν είναι. Είναι στοχευμένο κανονικά και με το νόμο. Το 4ο φάουλ που χρεώνεται ο Γκιστ στην τάπα στον Μπέρτανς είναι απλά η εικόνα της Ευρώλιγκα απέναντι στον εξάκις πρωταθλητή Ευρώπης. Ότι και να γίνει στο τέλος της χρονιάς ο Δημήτρης Γιαννακόπουλος θα κληθεί να διαλέξει ποιον δρόμο θα ακολουθήσει. Ο κόσμος θεωρώ ότι του έδειξε ακριβώς με ποιόν είναι. Ας μην φοβηθεί. Σε αυτή την κωμωδία οι πράσινοι δεν υπάρχει λόγος να συμμετέχει εφόσον δεν εξασφαλίζει την ισονομία των θεσμών. 4 φορές φάουλ σε τρίποντο. Τάπα Αντετοκούνμπο, τάπα Γκιστ που χρεώθηκαν φάουλ, στο μπόνους των βολών η Αρμάνι μετά από τρία λεπτά σε κάθε περίοδο. Ο Κατάλογος μόνο από αυτό το ματς είναι ατελείωτο. Ας τα σκεφτούν οι διοικούντες και ας πάρουν τις αποφάσεις τους.

Μιχάλης Σταμουλάκης

O Παναθηναϊκός επικράτησε της Βαλένθια και συνεχίζει την μάχη για το πλεονέκτημα έδρας χωρίς βέβαια να εξαρτάται από αυτόν. Έχω τονίσει και πάλι ότι κατά την γνώμη μου όπως είναι οι ομάδες στην φετινή διοργάνωση αν εξαιρέσεις την ΤΣΣΚΑ και λίγο την Φενέρ οι έδρας σπάνε σε οποιαδήποτε διασταύρωση. Από αυτή την άποψη θεωρώ ότι εκεί που πρέπει να εστιάσουμε είναι στο πως παρουσιάζονται αγωνιστικά οι ομάδες την δεδομένη στιγμή.

Ο Παναθηναϊκός αρχίζει και βρίσκει ρυθμό και χημεία με τους Τζέιμς και Πέιν πλέον ενεργά μέλη στην ομάδα. Και αυτό ξεκινάει από την άμυνα. Οι πρωταθλητές Ελλάδας παίζουν πολύ δυνατή άμυνα και πάνω από όλα βγάζουν ενέργεια και διάθεση σε αυτή. Σε κάθε μπάλα, σε κάθε διεκδίκηση ριμπάουντ, σε κάθε περιστροφή. Επειδή δεν θα βρει αντιπάλους στα playoff τύπου Μάλαγα, Ερυθρού Αστέρα η Βαλένθια είναι εύκολο κάποιος να πει ότι οι πράσινοι δείχνουν τα δόντια τους αμυντικά σε ομάδες δεύτερης ταχύτητας. Αφενός να πούμε ότι ο Παναθηναϊκός ΑΝ ΧΑΣΕΙ το πλεονέκτημα έδρας θα το χάσει από ομάδες δεύτερης ταχύτητας όπως η Βαλένθια και η Μπάμπεργκ (τραγικές ήττες). Αφετέρου όπως προείπαμε τον τελευταίο μήνα δεν είναι το θέμα η ανάλυση τεχνικών ζητημάτων στην άμυνα του Παναθηναϊκού αλλά το κατά πόσο οι παίκτες δείχνουν διάθεση να πιέσουν, να βάλουν τα χέρια τους στην μπάλα, να τρέξουν στις περιστροφές και να σπρώξουν στα ριμπάουντ. Σε αυτό το κομμάτι παίρνουν άριστα.

Με Καλάθη και Τζέιμς που μπορούν να πιέσουν ασφυκτικά την μπάλα. Με τον Θανάση Αντετοκούνμπο να καλύπτει κάθε τρύπα στην άμυνα. Τον Γκιστ να είναι αυτός που μπορεί να αλλάξει σε κάθε σκριν και να μαρκάρει τον οποιοδήποτε κοντό παίκτη και τον Σίνγκλετον κεφάτο οι πρωταθλητές Ελλάδας ξεκινούν με μια πεντάδα που πάνω από όλα στέλνει το μήνυμα ότι στην άμυνα θα… χυθεί αίμα.

Εάν στα playoffs βρεθούν σε καλή μέρα και άλλοι παίκτες- κλειδιά (Ρίβερς, Λοτζέσκι, Βουγιούκας, Γκάμπριελ, Παππάς, Πέιν) ο Παναθηναϊκός έχει πολλές πιθανότητες να πάει στο Βελιγράδι είτε παίξει με την Ρεάλ είτε όχι, είτε αγωνιστεί με πλεονέκτημα έδρας είτε όχι.

Πάμε τώρα και στο στοιχείο που μπορεί να στείλει τον Παναθηναϊκό αντί για το Βελιγράδι … σπίτι του. Και αυτό δεν είναι άλλο από τις ελεύθερες βολές. Και σήμερα οι πράσινοι ήταν κάκιστοι. 15/29 βολές. Απλά δεν υπάρχει αυτό το ποσοστό, πόσο μάλλον όταν παίζεις στην έδρα σου. Να ήταν μόνο σήμερα θα έλεγα ότι συμβαίνει. Αλλά οι πράσινοι είναι από τις χειρότερες ομάδες στην Ευρωλίγκα στις βολές είτε εκτελούν 20 είτε 30, είτε 5. Είναι δεδομένο λοιπόν ότι αυτό το κομμάτι είναι απλά θέμα προπόνησης και συγκέντρωσης και πολύ πιθανόν να στοιχίσει αγώνες. Γιατί άμα σπαταλάς τόσες πολλές βολές από την γραμμή της φιλανθρωπίας δεν θα σε συγχωρέσει ούτε ο Ντόντσιτς, ούτε ο Ράντολφ, ούτε ο Ρούντι Φερνάντεθ.

Αλλά ας μην μπλέκουμε σε σενάρια. Ας δούμε την τελευταία αγωνιστική και τα ξανασυζητάμε. Άλλωστε όπως έχουμε τονίσει πολλάκις το σημαντικό είναι η βελτίωση της ομάδας σε άμυνα και επίθεση και το δέσιμο αυτής.

Μιχάλης Σταμουλάκης

Ο Παναθηναϊκός πήρε μια μεγάλη νίκη κόντρα στην Μακάμπι με 75-76 και συνεχίζει να ελπίζει για το πλεονέκτημα έδρας. Νομίζω όμως ότι η εικόνα έως ένα βαθμό είναι αυτή που θα κρατήσουν οι πρωταθλητές Ελλάδας και θα πορευτούν στην συνέχεια ανεξαρτήτου βαθμολογίας. Μια ομάδα που σε μεγάλα διαστήματα είχε πολύ καλό ρυθμό σε άμυνα και επίθεση και έδειξε ότι το 'τσιπάκι' έχει γυρίσει στο κατάλληλο σημείο.

Ο Παναθηναϊκός πήρε πολλά περισσότερα από μια νίκη. Και το σημαντικό είναι ότι κέρδισε στο τέλος παίζοντας στο ρυθμό της Μακάμπι. Όταν κουράστηκε ο Καλάθης από την άμυνα του Κέιν και την στοχευόμενη γενικά αμυντική συμπεριφορά των γηπεδούχων οι Ισραηλινοί έστειλαν το μήνυμα στους Πρωταθλητές Ελλάδας. Αν μπορείτε κερδίστε μας στον δικό μας τρόπο. Ποιος είναι αυτός; Ένας εναντίον ενός , πολύ τρέξιμο στο ανοιχτό γήπεδο και επιθέσεις στα οκτώ δευτερόλεπτα. Εκεί όμως ο Παναθηναϊκός διαθέτει τον καλύτερο στο τομέα αυτό. Τον Μαικ Τζέιμς που έκανε το παιχνίδι της ζωής του και οδήγησε τους πράσινους στην νίκη. Ήταν το δεύτερο πολύ καλό ματς του Αμερικανού και με διαφορετικές συμπεριφορές από τον ίδιο. Με τον Αστέρα ήταν πολύ συνετός στις επιλογές του και με ώριμη συμπεριφορά. Σήμερα όταν είδε ότι το οργανωμένο μπάσκετ πάει περίπατο έκανε αυτό που ξέρει να κάνει καλά. Συνεχόμενα ντράιβ και τελειώματα ή split-out στην αδύνατη πλευρά για ένα ελεύθερο σουτ. Συν το γεγονός ότι πιέζει ασφυτικά τα αντίπαλα γκάρντ εδώ και 15 μέρες και μαζί με τον Καλάθη προκαλούν πολλά προβλήματα στην επίθεση των αντιπάλων.

Μια νίκη που ήρθε με τον χειρότερο Ρίβερς της διετίας. Με πολλά άστοχα σουτ και χαμένες βολές. Αν όμως ο Τζέιμς ήταν ο εκτελεστής στο σημερινό παιχνίδι υπάρχουν ακόμα 2 σημαντικοί παράγοντες που έχουν παίξει τον ρόλο τους. Ο ένας ακούει στο όνομα Ιαν Βουγιούκας. Ο ισορροπιστής της ομάδας του Τσάβι Πασκουάλ. Σε ένα ματς που θεωρητικά δεν του ταίριαζε καθόλου έκανε όργια με 16 πόντους 6/6 δίποντα και 4/4 βολές και πολύ καλή ως ένα βαθμό εικόνα στην άμυνα.

Και φυσικά τον Χ-Factor τον άνθρωπο που εδώ και 20 μέρες έχει μεταμορφωθεί και μαζί του όλη η ομάδα. Ο λόγος για τον Κρις Σίνγκλετον. Η δίψα του στην άμυνα, η διεκδίκηση κάθε φάση σε άμυνα και επίθεση στα ριμπάουντ είναι καθοριστικά για την άνοδο των πρασίνων. Έχει αλλάξει αγωνιστική νοοτροπία και φαίνεται.

Ο Παναθηναϊκός δεν έχει να κοιτάξει ούτε βαθμολογίες , ούτε τίποτα. Πρέπει να κοιτάξει να νικήσει τα δυο παιχνίδια που απομένουν. Να δουλέψουν όλοι μαζί στην προπόνηση και το πρόβλημα είτε με μειονέκτημα, είτε με πλεονέκτημα θα το έχουν οι αντίπαλοι.

Υ.Γ. Ένα πολύ σημαντικό στοιχείο για δεύτερο συνεχόμενο ματς είναι τα ριμπάουντ που ο Παναθηναϊκός κυριαρχεί. 42 τον αριθμό έχοντας 16 επιθετικά εκ των οποίων τα 13 στο πρώτο ημίχρονο. Δηλαδή στο κακό διάστημα των πρασίνων.

Y.Γ2. Επαναλαμβάνω. ΚΑΝΕΝΑ ΣΕΝΑΡΙΟ, ΚΑΝΕΝΑ ΚΟΙΤΑΓΜΑ ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑΣ. Μόνο προπόνηση και νίκες στα εναπομείναντα ματς.

Μιχάλης Σταμουλάκης

O Παναθηναϊκός επικράτησε με πολύ ωραίο μπάσκετ του Ερυθρού Αστέρα με 91-71 και έφτασε τις 16 νίκες.

Δεδομένο πρώτο. Για 6η συνεχόμενη χρονιά o Παναθηναϊκός θα δώσει το παρών στις ‘8’ καλύτερες ομάδες της Ευρωλίγκα.

Δεδομένο δεύτερο. Ένα πράγμα που έμοιαζε απίθανο μέχρι πριν από αυτό το ματς συναντάει πλέον αρκετές πιθανότητες. Ποιο είναι αυτό; Να βρεθεί ο Παναθηναϊκός με πλεονέκτημα έδρας. Ρεάλ, Ζαλγκίρις, Παναθηναϊκός είναι στις 16 νίκες και πιθανόν αύριο να είναι και η Χίμκι. Βέβαια η Ρεάλ εξακολουθεί να έχει το πιο βατό πρόγραμμα. Αλλά εν τέλει αυτό θα μας απασχολήσει στην συνέχεια.

O Παναθηναϊκός κέρδισε σήμερα γιατί πολύ απλά ήταν καλύτερος σε όλους τους τομείς. Η άμυνα ήταν αυτή που έδωσε την δυνατότητα στους πρωταθλητές Ελλάδας να τρέξουν στο ανοικτό γήπεδο και να βρουν εύκολα καλάθια με μεγάλο πρωταγωνιστή ποιον άλλον; Τον Νικ Καλάθη. Δεν έκανε πάλι τριπλ νταμπλ αλλά αυτά που έκανε απλά δεν μπορεί την δεδομένη στιγμή να τα πετύχει άλλος point guard στην Ευρώπη. 17 πόντους έχοντας 7/8 δίποντα, 0/2 τρίποντα, 3/4 βολές, 10 ριμπάουντ, 6 κλεψίματα και 34 στο σύστημα αξιολόγησης.

Όλα όμως ξεκινούν από την άμυνα που δίνει την δυνατότητα στον Παναθηναϊκό να τρέξει και να επιβάλλει τον δικό του τρόπο παιχνιδιού.

Με την νίκη από ένα σημείο να είναι σίγουρη θα μπορούσαμε να σταθούμε σε ατομικές παρουσίες. Και εκεί είναι που σίγουρα ο Τσάβι Πασκουάλ θα είναι ευχαριστημένος βλέποντας τον Σίνγκλετον να κάνει δεύτερο συνεχόμενο καλό παιχνίδι. Τον Πειν να μαζεύει 9 ριμπάουντ (τον λόγο που ακριβώς ήρθε στην ομάδα) και τους Τζέιμς και Θανάση Αντετοκούνμπο να είναι πάρα πολύ καλοί και ουσιαστικοί στο παιχνίδι τους.

Πλέον αν ο Παναθηναϊκός θέλει να έχει ελπίδες για πλεονέκτημα έδρας (ξαναλέω ότι το πρόγραμμα της Ρεάλ είναι πολύ εύκολο) θα πρέπει να κερδίσει στο Τελ Αβιβ. Και εκεί θα βρει την Μακάμπι να καίγεται για την νίκη πιο πολύ από ποτέ. Είναι ένα πολύ καλό crash test για να δούμε κατά πόσο ο Παναθηναϊκός έχει αλλάξει … τσιπ και στέλνει το μήνυμα ενόψει των playoffs.

 

Μιχάλης Σταμουλάκης

Ο Παναθηναϊκός επικράτησε στην Μάλαγα με 79-90 και παρέμεινε ζωντανός στην μάχη για το όσο το δυνατόν καλύτερο πλασάρισμα αν και η τετράδα παραμένει όνειρο απατηλό με την Ρεάλ να δείχνει το μεγάλο φαβορί για αυτήν.

Σίγουρα η νίκη είναι σημαντική καθώς πρόκειται για την πρώτη εκτός από τις 21 Δεκεμβρίου. Δηλαδή εδώ και 2,5 μήνες. Μέχρι εκεί όμως. Αν ο Παναθηναϊκός μείνει στην νίκη αυτή καθαυτή τότε το Βελιγράδι θα το δει για ακόμη μια φορά από την τηλεόραση. Οι πρωταθλητές Ελλάδας ήταν για ακόμη μια φορά πολύ κακοί στο πρώτο ημίχρονο εκτός έδρας.

Ξεκίνημα αγώνα και έχεις δεχθεί 24 πόντους και στους 17 ευθύνεται ο Σίνγκλετον. Είτε ένας εναντίον ενός, είτε από αλλαγές στα σκριν πάνω στην μπάλα είτε φεύγει από την αλλαγή χωρίς κανένα λόγο και αναγκάζει τον Ρίβερς να τρέξει επάνω στον παίκτη και τρώει τρίποντο και φάουλ από τον ΜακΚαλουμ.

Ακόμα και στο δεύτερο ημίχρονο που ήταν πάρα πολύ καλός τρώει ένα τρίποντο που δεν το τρώει ούτε παίκτης Μίνι-basket. Μαρκάρει τον Νέντοβιτς και στην μια πάσα- απόσταση φεύγει να δώσει βοήθεια χαμηλά και αφήνει τον Σέρβο μόνο του.Στην μία πάσα απόσταση. Να σου χτυπάει η τρέλα την πόρτα.Ασχολίαστο το κρέμασμα στο καλάθι. Απλά μένεις σιωπηλός και κρατάς το κεφάλι σου απο την απελπισία.

Να πάμε στην επίθεση; 13 σερί άστοχα τρίποντα. Ο ένας μετά τον άλλον. Καμία συνεργασία παρά μόνο στο ανοιχτό γήπεδο από τις κακές επιστροφές των γηπεδούχων.

Τι έγινε στο δεύτερο ημίχρονο. Πολύ απλά ο Παναθηναϊκός έπαιξε άμυνα. Βρήκε ένα σταθερό κορμό και είχε πολλούς παίκτες κλειδιά στην προσπάθεια αυτή αλλά κυρίως ένας ήταν απλά συγκλονιστικός. Ο Λεκαβίτσιους όχι μόνο για τους πόντους που έβαλε αλλά κυρίως για την άμυνα που έπαιξε στον ΜακΚάλουμ που τον έβγαλε τελείως εκτός παιχνιδιού. Οι παίκτες του Τσάβι Πασκουάλ είχαν θέληση και στόχευση στο παιχνίδι τους. Διαβάζοντας το παιχνίδι με τις αλλαγές του Πλάθα βρήκε ρυθμό και ελεύθερα σουτ. Όλα αυτά όμως ξεκίνησαν από την άμυνα.

Μπορεί να είναι λίγο παράδοξο αλλά ο Παναθηναϊκός … ευνοήθηκε από τις απουσίες που είχε. Στην τελευταία περίοδο έπαιξε μόλις μια πεντάδα. Το rotation συρρικνώθηκε. Ο Καλάθης λειτούργησε άψογα με τον Λεκαβίτσιους ενώ ο Ρίβερς δείχνει να ξεπερνά μετά ΚΑΙ από αυτήν την εμφάνιση (όπως και στην Μαδρίτη) το θέμα με τα σουτ. Ο Σίνγκλετον ΟΤΑΝ θέλει παίζει και άμυνα και ο Γκιστ ήταν απλά ο γνωστός Γκιστ. Τονίζω και πάλι στα τελευταία 15 λεπτά έπαιξαν 5 παίκτες με μια άμυνα συμμετοχή του Αντετοκούνμπο και λίγο του Γκάμπριελ.

Ο Παναθηναϊκός είχε 22 ασίστ, μόλις 7 λάθη και 10 κλεψίματα (8 στο δεύτερο ημίχρονο) με τον Ρίβερς να κάνει ρεκόρ με 5. Νούμερα πολύ καλά… κόντρα όμως στην Μάλαγα. Μην μεγαλοποιούμε τα πράγματα. Μια νίκη ίσως καλή για την ψυχολογία της ομάδας. Αλλά στα playoffs αν κάνεις τέτοια πρώτα ημίχρονα , δεν θα έχεις καν την ευκαιρία να διεκδικήσεις κάτι στο δεύτερο.

Μιχάλης Σταμουλάκης

Ο Παναθηναϊκός έχασε στην Μαδρίτη από την Ρεαλ. Αποχαιρέτησε όπως όλα δείχνουν την Τετράδα και όπως είχαμε τονίσει πλέον δεν κοιτάει τι γίνεται από πάνω αλλά τι γίνεται από κάτω.

Μπασκετική ανάλυση μπορεί να γίνει μπόλικη. Από την ανύπαρκτη άμυνα, τους μπερδεμένους ρόλους, την κακή επίθεση, τις νέες μεταγραφές. Διαλέγεται και παίρνεται.

Το πρόβλημα όμως είναι άλλο και αυτό όποιος δεν το βλέπει απλά η δεν το καταλαβαίνει η δεν θέλει να το αποδεχθεί. Ο Παναθηναϊκός έχει ΕΛΛΕΙΨΗ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΤΗΤΑΣ . Οι παίκτες του στην Ευρωλίγκα στα δύσκολα απλά ζυγίζονται και βρίσκονται λιποβαρής.

Δυο χρόνια τώρα όλα μα όλα τα κρίσιμα ματς τα έχει χάσει εκτός έδρας. Όταν φτάνει το κρίσιμο σουτ, η κρίσιμη άμυνα, το κρίσιμο ριμπάουντ πάντα καταλήγουν οι χαμένοι της υπόθεσης. Και η διαιτησία φταίει θα πει κάποιος; Ναι σε μεγάλο βαθμό θα συμφωνήσω. Σήμερα ο Μπελόσεβιτς έδειχνε χαρακτηριστικά ότι Πειν ακούμπησε την μπάλα με την διαφορά στους επτά και την δίνει στην Ρεάλ που βάζει καλάθι. Βλέπεις το replay και ο Πέιν ουδεμια επαφή με την μπάλα. 30-12 βολές. Αλλά αυτή είναι η μια πλευρά της υπόθεσης. Η άλλη λέει ότι όπου πρέπει να κάνει ο πρωταθλητής Ελλάδας το ξεπέταγμα εκεί τα χέρια βαραίνουν και τα γόνατα τρέμουν. Ποιο ιδανικές συνθήκες θα μπορούσε να βρει σήμερα στην Μαδρίτη; Χωρίς Ντόντσιτς σε ένα γήπεδο που ο επιτάφιος το Πάσχα έχει περισσότερο θόρυβο. Και όμως έγινες παιχνιδάκι στα χέρια του Κοζέρ και του Καμπάτσο.

-Κοζέρ 26 πόντους. Ξέρεις ότι πάει μόνο αριστερά. Πήγε όντως μόνο αριστερά. Τα έφαγες όλα.

-Καμπάτσο . Εκρηκτικό πρώτο βήμα. Κολλημένοι επάνω του. Πέρναγε όπως ήθελε, όποτε ήθελε.

-Αδύνατη πλευρά. ΑΝΥΠΑΡΚΤΗ. Χάσαμε το μέτρημα πόσες φορές ειδικά τα γκαρντ του Παναθηναϊκού έχασαν τον παίκτη τους στην πλάτη η με ένα πάσα-κόψιμο κόβανε την άμυνα στα δυο. Πολλές αλλαγές. Συνεχείς προσπάθεια να βρεθεί ένα σχήμα αλλά πιο πολύ τα πράγματα μπερδεύονταν παρά έφτιαχναν.

-Ριμπάουντ. Νικητής στα επιθετικά ο Παναθηναϊκός. Χαίρω πολύ. Στα κρίσιμα ο Ρέγιες πήρε ΤΡΙΑ ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΣΗΚΩΘΕΙ ΑΠΟ ΤΟ ΕΔΑΦΟΣ.

Αλλά τώρα τι συζητάμε; Τις ιδανικές συνθήκες στην Ρεάλ όταν με νίκες στο Μπάμπεργκ και την Βαλένθια μπορούσες να μπεις με τα… μπούνια στην Τετράδα και τον πλεονέκτημα έδρας και εσύ έχασες.

Το ρόστερ είναι Αμερικανικό. Μόνο μια ομάδα κατάφερε έτσι να φτάσει μέχρι τέλους. Η Μακάμπι. Το κακό είναι ότι ο Παναθηναϊκός παίζει και άμυνα Μακάμπι. Πλέον δεν υπάρχουν δικαιολογίες . Το ρόστερ είναι τεράστιο. Οι επιλογές είναι όλες με την ευλογία του προπονητή. Ας βρούνε την άκρη αρχής γενομένης από το παιχνίδι με την Μάλαγα. Ο Παναθηναϊκός παλεύει με το χρόνο. Ο Πασκουάλ ψάχνεται. Το κακό είναι το timing που γίνεται αυτό. Τέτοια εποχή δεν ψάχνεσαι. Είσαι κατασταλαγμένος ήδη. Αλλά με 2 νέες προσθήκες και με 16 παίκτες ρόστερ είσαι υποχρεωμένος εφόσον δέχθηκες να γίνουν όλα αυτά να βρεις την λύση.

Ο Παναθηναϊκός έχασε στην παράταση στο ΟΑΚΑ από τον Ολυμπιακό και πλέον η 4η θέση γιατί για αυτό μιλάμε πλέον και για τίποτα άλλο κρίνεται κατά 99% στην Μαδρίτη την επόμενη εβδομάδα.

Να ξεκινήσουμε με μια παραδοχή. Ο Ολυμπιακός στο γήπεδο ειδικά για 35 λεπτά ήταν καλύτερος από τον Παναθηναϊκό. Είχε αρχές και ρόλους στο γήπεδο ενώ ευτύχησε να πάρει πολλά πράγματα από τους δυο που παίξανε για πρώτη φορά. Ο Μπόμπι Μπράουν και ο Τιλί επιθετικά ο ένας και αμυντικά ο άλλος βοήθησαν πάρα πολύ και ήταν καθοριστικοί δίπλα στο X-factor του αγώνα τον Μπράιαν Ρόμπερτς. Ο Παναθηναϊκός έκανε ακριβώς ότι έκανε στο ΟΑΚΑ με τον Ολυμπιακό στο πρωτάθλημα. Πέταξε στα σκουπίδια ένα ημίχρονο. Με στατικότητα στην επίθεση ειδικά στο 5 εναντίον 5 και χαμένες σχεδόν όλες τις μονομαχίες στην άμυνα. Δεν γίνεται όση υπερπροσπάθεια και αν κάνεις στο τελευταίο δεκάλεπτο να νικάς πάντα.

Η ανατροπή ήρθε κυρίως από το ένστικτο αυτοσυντήρησης κάποιων παικτών. Του Καλάθη, του ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΟΥ Γκιστ καθώς και του Ρίβερς που ουσιαστικά στο 64-70 κρατάει τον Παναθηναϊκό με το τρίποντο του.

Από εκεί και πέρα το φόρτωμα με φάουλ σε παίκτες- κλειδιά και ειδικά η αποβολή του Γκιστ συντέλεσαν στο να έρθει αυτό το αποτέλεσμα καθώς ο Γκάμπριελ στην παράταση ήταν πολύ κακός.Το 2-13 βολες στην παράταση είναι λίγο αστείο σαν νούμερο αλλά αν εξαιρέσεις 2 φάσεις τα υπόλοιπα όντως ήταν φάουλ και δικαίως δόθηκαν.

-Ο Μαικ Τζειμς ήταν κακός. Είναι δεδομένο ότι θα αρχίσει μια παραφιλολογία για το αν έγινε καλά και αποκτήθηκε. Ψοφάνε πολλοί ειδικά… αγνοί προβληματισμένοι για κάτι τέτοια. Το πράγμα είναι απλό. Ο Τζέιμς έχει συγκεκριμένο τρόπο παιχνιδιού. Το ξέρεις από πέρυσι. Δεν είναι κάτι άγνωστο. Άρα η τον φέρνεις στην ομάδα η όχι. Από την στιγμή που γύρισε πάει να πει ότι πιστεύουν σε αυτό άσχετα αν σήμερα δεν ήταν καλός.Αν κάπου διαφωνώ είναι ίσως με την είσοδο του στην πεντάδα μέσα σε 10 μέρες απο την στιγμή που επέστρεψε.

-Επιπλέον αυτός που πρέπει να ηρεμήσει στον τρόπο παιχνιδιού του είναι ο Νίκος Παππάς. Είναι φανερό ότι σήμερα πάλευε να αποδείξει πράγματα χωρίς κανείς να του το ζητήσει. Ο Έλληνας γκαρντ πραγματοποιεί μια πολύ καλή χρονιά. Έχει κάνει μεγάλα ματς και το μόνο που δεν θα πρέπει να νιώθει είναι πίεση από την παρουσία του Τζειμς. Σήμερα ήταν φανερό ότι δεν είχε καθαρό μυαλό. Πήγαινε με το έτσι θέλω να βάλει καλάθι. Σε αυτό το επίπεδο απλά δεν γίνεται.

-Ο Πέιν έδειξε ότι όταν αφομοιώσει καλύτερα τον τρόπο παιχνιδιού του Πασκουάλ μπορεί να γίνει μια πολύτιμη λύση ερχόμενος από τον πάγκο.

-Ο Κρις Σίνγκλετον προσπάθησε πάρα πολύ. Μπορούμε να πούμε ότι ήταν και από τους διακριθέντες. Αλλά και πάλι όποιος ξαναδεί το παιχνίδι προσεκτικά θα διαπιστώσει ότι σε πολλές φάσεις είναι ο αδύνατος κρίκος στις περιστροφές της ομάδας στην άμυνα. Το παράδοξο είναι ότι προσωπική άμυνα ένας εναντίον ενός ήταν αρκετά καλός. Αλλά στην ομαδική και πάλι υστερούσε.

- Ο Ολυμπιακός δικαίως παίρνει το πλεονέκτημα έδρας. Κέρδισε στο ΟΑΚΑ, στην Μαδρίτη, Στην Πόλη την Φενέρ. Την ίδια στιγμή που εσυ έχασες στην Μπάμπεργκ και την Βαλένθια.

Μιχάλης Σταμουλάκης

Ο Παναθηναϊκός έχασε στην Μόσχα από την Χίμκι που για ακόμη μια φορά έκανε τα ίδια λάθη που κάνει στα εκτός έδρας παιχνίδια.Οι πρωταθλητές Ελλάδας είχαν και (πάλι) τον Μάικ Τζειμς και τον Άντριου Πέιν για τους οποίους θα αναφερθούμε αργότερα.

Ο Παναθηναϊκός ΓΙΑ ΑΚΟΜΗ ΜΙΑ ΦΟΡΑ σε εκτός έδρας αγώνα πέταξε ένα ημίχρονο. Κάκιστος στην άμυνα. Αργές περιστροφές, πολύ κακοί στο ένας εναντίον ενός. Και το πλέον παράδοξο είναι ότι όλα αυτά γίνανε σε σετ επιθέσεις και όχι στο transition που είναι η φιλοσοφία που αρέσκεται η Χίμκι.

Ο Σβεντ διάβασε σωστά όλες τις φάσεις και τον είδαμε και σε ρόλο δημιουργού πέρα από αυτόν του σκόρερ.

Από εκεί και πέρα για άλλη μια φορά θεωρώ ότι έγινε κατανοητό ότι όσο οι ομάδες κοιτάνε ΜΟΝΟ την άμυνα δεν υπάρχει περίπτωση να φτάσουν στην κορυφή. Ο Παναθηναϊκός έβαλε 61 πόντους. Σε επίπεδο Ευρωλίγκα δεν υπάρχει περίπτωση να πας μέχρι το τέλος.

Η άμυνα είναι εν πολλοίς θέμα διάθεσης. Το είδαμε και στον αγώνα στο δεύτερο ημίχρονο όταν ο Παναθηναϊκός αποφάσισε να πιέσει. 4 λεπτά έκανε η Χίμκι να βάλει καλάθι. Τι να το κάνεις όταν στην επίθεση και εσύ δεν μπορείς να το ματώσεις.

Ο Παναθηναϊκός είναι σε ένα κρίσιμο σταυροδρόμι. Έχει 9 ξένους παίκτες. Οι υποχρεώσεις τρέχουν και ο Πασκουάλ θα πρέπει να αποφασίσει με ποιους θα πορευτεί. Αν θα παρουσιάσει μια ομάδα σε Ελλάδα και Ευρώπη η θα πάει σε 2 διαφορετικά ρόστερ.Είναι φανερή όσο και αν μιλάμε για μια ομάδα με μεγάλο βάθος στον πάγκο ότι η απουσία του Λοτζέσκι την δεδομένη στιγμή είναι καθοριστική για τον Παναθηναϊκό. Χάνει πολύ από τον πλουραλισμό του στην επίθεση. Ανέφερα πιο πάνω για το πλεονέκτημα έδρας. Η γνώμη μου είναι ότι πέρα από την 8η θέση που οδηγεί πάνω στην ΤΣΣΚΑ η φετινή προημιτελική σειρά της Ευρωλίγκα θα είναι αμφίρροπη ανεξάρτητα από το ποιος θα έχει το πλεονέκτημα της έδρας. Κάθε ομάδα έχει μεγάλα όπλα στην φαρέτρα της αλλά και αδυναμίες. Το θέμα είναι ότι ο Παναθηναϊκός χρειάζεται και σύντομα μάλιστα να βρει τις ισορροπίες του και να ενσωματωθούν τα νέα αποκτήματα και ιδίως ο Πέιν.

Υ.Γ. Για τον Μαικ Τζέιμς είναι σαν να μην πέρασε μια μέρα. Ο Πέιν έδειξε ότι θα βοηθήσει ειδικά στην άμυνα.

Υ.Γ.2 Για τον τίτλο του κειμένου.Ο Γιώργος Βόβορας (βοηθός του Τσάβι Πασκουαλ) είπε ότι πρέπει να βρουν τι φταίει και ο Παναθηναϊκός δεν είναι αξιόπιστος στα εκτός έδρας. Με όλο το σεβασμό κόουτς εδώ και τόσα χρόνια το ψάχνουμε. Επιτέλους βρείτε το. 1,5 χρόνο είστε το ιδιο προπονητικό επιτελείο.Εμείς έχουμε μια άποψη αλλά προτιμώ την δεδομένη στιγμή να την κρατήσουμε απλά μέσα στο μυαλό μας.

Υ.Γ.3 Τρια buzzer beater στο τέλος κάθε δεκαλέπτου;

Υ.Γ.4 Συνεχίζει κορυφαίος του Παναθηναϊκού το τελευταίο μήνα να είναι με βάση αυτό που πρέπει να κάνει στο γήπεδο ο Βουγιούκας.

Μιχάλης Σταμουλάκης

Αλήθειες και Ψέματα από τον τελικό του Κυπέλλου Ελλάδας

-Η ΑΕΚ ήθελε περισσότερο το Κύπελλο από τον Ολυμπιακό

-ΨΕΜΑ! Δεν υπάρχει αυτό. Και όποιοι το λένε το κάνουν απλά για να υποτιμήσουν την νίκη της ΑΕΚ. Και οι δυο ομάδες θέλανε το τρόπαιο πολύ ο καθένας για τους δικούς τους λόγους. Η ΑΕΚ έπαιξε καλύτερα και το πήρε.

-Το Κύπελλο δεν προσφέρει στον Ολυμπιακό κάτι.

-ΨΕΜΑ! Προσφέρει όσο και αν κάποιοι δεν θέλουν να το παραδεχτούν. Είναι ο ένας από τους τρείς τίτλους που διεκδικούν οι ομάδες κάθε χρονιά. Απλά λόγω του ανοίγματος της ψαλίδας των αιωνίων από τις άλλες ομάδες έχει περάσει στους ίδιους τους παίκτες πρώτα και μετά στον κόσμο ότι μια κατάκτηση του Κυπέλλου δεν προσφέρει τίποτα ενώ μια ενδεχόμενη απώλεια του φέρνει γκρίνια. Χαρακτηριστικές οι δηλώσεις του Μάντζαρη που είπε ότι μόνο με το Κύπελλο η σεζόν θα είναι αποτυχημένη. Πόσα κύπελλα έχει πάρει ο Μάντζαρης; Σωστά μαντέψατε. Ούτε ένα. Ο Ολυμπιακός έχει 9 με τελευταίο το 2011.Το θέλανε και πολύ μάλιστα οι άνθρωποι των Ερυθρόλευκων. Άλλωστε ο Σφαιρόπουλος και πολύ σωστά τόσο καιρό έλεγε ότι: βρισκόμαστε μέσα και στους τρείς στόχους μας. Αλαζονική συμπεριφορά ΙΣΩΣ να έδειξαν οι παίκτες του Ολυμπιακού. Αδιαφορία ΟΧΙ.

Η ΑΕΚ απέδειξε ότι μπήκε ανάμεσα στο δίπολο Παναθηναϊκού- Ολυμπιακού με την κατάκτηση του Κυπέλλου

ΨΕΜΑ! Η ΑΕΚ βαδίζει σιγά- σιγά στο να επιστρέψει εκεί που ανήκει. Αλλά για να μπεις ανάμεσα στους αιώνιους θα πρέπει να αποδείξεις ότι είσαι δυνατός σε μια σειρά αγώνων. Το Κύπελλο ήταν η τέλεια ευκαιρία για την Ένωση. Ένας αγώνας και τέλος και το απέδειξε και μπράβο της. Αλλά σε μια κούρσα πέντε αναμετρήσεων ακόμα δεν έχει τις δυνάμεις να ανταπεξέλθει. Αλλά με την πάροδο του χρόνου και εφόσον προχωρήσουν με ηρεμία και σωστές αποφάσεις θα την έχει. Για την ΑΕΚ ένας αποκλεισμός πλέον σε μια σειρά playoff δεν θα είναι αποτυχία. Ένας αποκλεισμός όμως με 3-0 και χωρίς να παλέψει στα παιχνίδια ΘΑ ΕΙΝΑΙ.

Η ΑΕΚ κέρδισε από το ένστικτο των Αμερικανών της παικτών

ΑΛΗΘΕΙΑ! Αλλά η μισή…. γιατί η άλλη μισή λέει ότι η Ένωση διάβασε εξαιρετικά όλες τις αλλαγές στην άμυνα του Ολυμπιακού. Ο Σάκοτα πόσταρε τον κοντύτερο αντίπαλο του. Ο Μάνι Χάρις ζάλισε με τις ντρίμπλες του τον Μιλουτίνοφ. Με το που μπήκε ο Ουίλτζερ η μπάλα πήγε στον Ντελρόι Τζειμς τέσσερις φορές συνεχόμενες. Δεν χρειάστηκαν ιδιαίτερα συστήματα για την Ένωση στην επίθεση. Ταλέντο των παικτών και διάβασμα των φάσεων.

Η ήττα του Ολυμπιακού ευθύνεται σε μεγάλο βαθμό από την απόδοση των Αμερικανών του.

Αλήθεια! Αρκεί να δεις πόσα προσέφεραν μαζί οι Ρόμπερτς, Τόμπσον, Ουίλτζερ. 0 στην επίθεση και ο τελευταίος 0 και στην άμυνα. Όχι ότι οι άλλοι δυο τρώγανε σίδερα στα μετόπισθεν. Ο Ολυμπιακός είναι ίσως η μόνη ομάδα στην Ευρώπη που οι γηγενείς παίκτες του επισκιάζουν τους ξένους τόσο πολύ. Ο Τόμπσον ήρθε σαν υπερόπλο από το ΝΒΑ και είναι ζήτημα πότε έμεινε στο παρκέ 15 λεπτά σε ένα παιχνίδι. Ο Ρόμπερτς δείχνει σαν μην έχει κίνητρο. Ο ΜακΛιν έδειχνε να μην έχει ενέργεια. Χαρακτηριστική φάση που η ΑΕΚ ανανεώνει 2 επιθέσεις με τον Μαυροειδή στο δεύτερο ημίχρονο και ο Αμερικανός φόργουορντ είναι κάπου μεταξύ κέντρου και τριπόντου της ομάδας του.

Γράφουμε από πάνω όμως ότι οφείλεται σε μεγάλο βαθμό. Δεν χάθηκαν όμως μόνο από αυτούς το παιχνίδι. Παπανικολάου, Παπαπέτρου, Μάντζαρης δεν βοήθησαν σύμφωνα με τα στάνταρ τους. Ο δε Παπανικολάου είναι απορροίας άξιο πως από ένα παίκτη που έβγαλε μάτια για μισή σεζόν στους Ρόκετς πριν 3 χρόνια έχει γίνει χειρότερος και από τον Καραγκούνη με τις διαμαρτυρίες στους διαιτητές. Σε κάθε φάση κάτι λέει στους ρέφερι είτε έχει δίκιο είτε άδικο.

Ο Σπανούλης κάνει κακό πλέον στον Ολυμπιακό.

Εδώ κανονικά δεν πρέπει να έχει αλήθεια η ψέματα αλλά μόνο… κλάμα από τα γέλια. Το 1/3 να παίζανε οι υπόλοιποι από αυτό που έκανε ο kill bill χθες στο παρκέ ίσως το τρόπαιο να είχε πάει στην ομάδα του Πειραιά. Και μόνο του βλέμμα του την ώρα του αγώνα και η στεναχώρια στο τέλος δείχνει την θέληση του για την νίκη. Αυτά περί αδιαφορίας και σνομπαρίσματος που λέγανε κάποιοι των παικτών του Ολυμπιακού. Ότι καλό έκανε η ομάδα του Γιάννη Σφαιρόπουλου ξεκίναγε από τα δικά του χέρια. Αυτός κράτησε τον Ολυμπιακό όρθιο είτε με καλάθια του είτε με τις πάσες στον Μιλουτίνοφ. Αυτός και ο …Στρέλνιεκς.

-Ο Καλύτερος ξένος του Ολυμπιακού δεν είναι Αμερικανός.

ΑΛΗΘΕΙΑ! Ο Γιάνις Στρέλνιεκς αποδεικνύεται λίρα εκατό για την ομάδα του Γιάννη Σφαιρόπουλου. Το αν έχασε δυο βολές στο τέλος εμένα δεν μου λέει κάτι. Είναι παίκτης –ομάδας και με το υψηλό μπασκετικό του IQ ταιριάζει στα θέλω οποιοδήποτε προπονητή της Ευρωλίγκα. Για την ακρίβεια ούτε ο δεύτερος καλύτερος ξένος των ερυθρολεύκων είναι Αμερικανός αλλά Σέρβος ο Μιλουτίνοφ.

Οι αλλαγές των ξένων δυνάμωσαν την ΑΕΚ;

ΑΛΗΘΕΙΑ! Πολλές φορές και από πολλούς η Ένωση έχει σχολιαστεί αρνητικά για το γεγονός ότι αλλάζει τους ξένους σαν τα πουκάμισα. Ειδικά τα δυο προηγούμενα χρόνια η ΑΕΚ είχε γίνει το στοίχημα του μήνα. Αν θα περάσει δηλαδή ένας μήνας χωρίς αλλαγή ξένων. Τώρα όμως την δεδομένη στιγμή οι μεταγραφές των Χάντερ και Πάντερ ήταν ότι καλύτερο για τους Κυπελλούχους Ελλάδας. Στον τελικό δυο παίκτες που έχουν 1 μήνα και 15 μέρες αντίστοιχα στην ομάδα προσέφεραν 15 και 14 πόντους.

Το Κύπελλο της ΑΕΚ αναζωογόνησε το Ελληνικό μπάσκετ

ΑΛΗΘΕΙΑ! Ως ένα βαθμό. Προφανώς όταν μια ομάδα σπάει το σερί 27 τίτλων του Παναθηναϊκού και του Ολυμπιακού είναι δεδομένο ότι πρόκειται για κάτι θετικό. Να βλέπεις δηλαδή και έναν τρίτο πόλο. Πολύ φοβάμαι όμως ότι η ΑΕΚ είναι η εξαίρεση που επιβεβαιώνει τον κανόνα. Και ο κανόνας λέει ότι το ταβάνι όλων των ομάδων πλην Παναθηναϊκού και Ολυμπιακού είναι αυτή την στιγμή ένας τελικός Κυπέλλου μπας και κάνουμε την έκπληξη και πάρουμε το τρόπαιο. Μέχρι εκεί όμως. Το ελληνικό μπάσκετ χρειάζεται τον δυνατό ΠΑΟΚ, τον δυνατό Άρη και την δυνατή ΑΕΚ. Για αυτό ως ένα βαθμό η κατάκτηση του τροπαίου από την Ένωση αλλά και οι δηλώσεις του Μάκη Αγγελόπουλου που δείχνει ότι έχει σχέδια, φιλοδοξίες και όραμα για την ομάδα είναι μια πραγματική τονωτική ένεση για το Ελληνικό μπάσκετ.

Εν κατακλείδι η ΑΕΚ κέρδισε δίκαια τον τελικό. Η ψυχολογία της έχει ανέβει στα ύψη κάτι που μόνο καλό θα της κάνει για τις επερχόμενες αναμετρήσεις με την Νίμπουργκ για το Champions League. Η εσωστρέφεια στον Ολυμπιακό θα κρατήσει θεωρώ λίγες μέρες. Υπάρχει η Ευρωλίγκα που οι Ερυθρόλευκοι πατούν και με τα δυο πόδια πάνω στο πλεονέκτημα έδρας και το Ελληνικό πρωτάθλημα πράγμα που σημαίνει ότι χρόνος για να κλάψουν πάνω από το χαμένο Κύπελλο δεν υπάρχει και δεν έχει και νόημα. Απλά ίσως αυτή η απώλεια επισπεύσει αποφάσεις που θα σχετίζονται με διορθωτικές κινήσεις.

Μιχάλης Σταμουλάκης

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ