Wednesday, 28 June 2017

Ο Παναθηναϊκός κατέκτησε το 36ο τίτλο (και όχι 35 που λένε, υπάρχει καταγεγραμμένος του 1921 περασμένος και στο σαιτ της ομάδας) και έκλεισε μια χρονιά με νταμπλ όταν όλα έδειχναν …ναυάγιο.
Και το ναυάγιο δεν ήρθε γιατί ο Παναθηναϊκός έχει ΠΡΟΠΟΝΗΤΑΡΑ στον πάγκο του και λέγεται Τσάβι Πασκουάλ. Το νταμπλ του ανήκει. Κράτησε την ομάδα ζωντανή μετά την περιπέτεια με την Φενέρ και παρέδωσε μαθήματα διαχείρισης αγώνων υψηλής ποιότητας και σημασίας.

Ο Πασκουάλ είναι η απόδειξη πως οι μεγάλες ομάδες «χτίζονται» με μεγάλους προπονητές. Δεν αφήνεις τίποτα στην τύχη. Παραδίδεις στα κλειδιά σε ένα μεγάλο κόουτς και του δίνεις τις προϋποθέσεις για να δουλέψει και να πετύχει. Ο Καταλανός ήταν η καλύτερη λύση για τον Παναθηναϊκό και αποδείχθηκε στο πέρασμα της σεζόν.
Στα του παιχνιδιού δεν χρειάζεται να πούμε πολλά. Ο Πασκουάλ είδε τα δυο μεγάλα προβλήματα του Παναθηναϊκού στα προηγούμενα ματς και τα διόρθωσε άμεσα.

-Τα ριμπάουντ και οι ανανεώσεις επιθέσεων των ερυθρολεύκων.

-Το παιχνίδι του Ολυμπιακού στο post.

Κατέβασε την ομάδα με τρείς ψηλούς και στέλνοντας παγίδα στον Πρίντεζη πέτυχε στις περιστροφές της άμυνας να πηγαίνει ψηλός παίκτης στον Μιλουτίνοφ καταργώντας τα miss-match. Πήρε τα ρίσκα του αφήνοντας κάποια σουτ ελεύθερα και δικαιώθηκε πηγαίνοντας ουσιαστικά με την στατιστική αφού οι παίκτες του Ολυμπιακού σουτάρουν σε όλη την σειρά των τελικών με άσχημα ποσοστά. Απόδειξη όλων αυτών ότι σήμερα ο Σπανούλης με τον Πρίντεζη είχαν 4/25 σουτ.

Πάνω από όλα ο Πασκουάλ απέδειξε:
-Oτι είναι ένας κύριος καθώς ΠΟΤΕ ΜΑ ΠΟΤΕ δεν χρησιμοποίησε δικαιολογία όλη την χρονιά με ατάκες του στυλ το ρόστερ δεν είναι δικό μου.
-Απέδειξε το ήθος του χωρίς να είναι υποχρεωμένος μετά το Κύπελλο να αφιερώσει τον τίτλο στον προκάτοχο του.
-Απέδειξε ότι δεν είναι κομπλεξικός στην περίπτωση του Παππά. Μόλις είδε αυτά που ήθελε να δει ο Παππάς μπήκε και έπαιξε το καλύτερο μπάσκετ της καριέρας του.
-Γιατί ποτέ δεν μίλησε για την διαιτησία και πάντα κοίταζε να βρει τρόπους βελτίωσης της ομάδας του.

Ο Παναθηναϊκός έκανε το νταμπλ αλλά σίγουρα χρειάζεται βελτίωση. Πλέον η κατάσταση είναι ιδανική μιας και ο Καταλανός πήρε τους πρώτους του τίτλους και έχει απόλυτη εικόνα του ρόστερ και το τι χρειάζεται. Τα κλειδιά σε αυτόν και ας κάνει ότι θέλει. Θεωρώ δεδομένο ότι δεν θα ξηλώσει το ρόστερ. Δεν χρειάζεται άλλωστε. Λίγες αλλαγές χρειάζονται για το βήμα παραπάνω.

Υ.Γ1.Αν ο κόσμος του Παναθηναϊκού είναι χαρούμενος για τον τίτλο, πρέπει να είναι 100 φορές πιο πολύ περήφανος που ο σύλλογος δεν επεδίωξε την εξόντωση του Ολυμπιακού μετά τα επεισόδια.

Υ.Γ.2.Πιάστε τα μπαράκια τώρα να μας πείτε αν θα ξενυχτήσουν οι παίκτες του Παναθηναϊκού. Και αν δεν τους βρείτε βάλτε καμία φωτογραφία πριν από 10 μέρες.

Υ.Γ3.Τελείωσε ο Παναθηναϊκός μετά την ιστορία με το πούλμαν εεε και οι παίκτες είναι με τις βαλίτσες στο χέρι?
Σίνγκλετον: Θέλω να επιστρέψω.
Τζέιμς: Προτεραιότητα μου ο Παναθηναϊκός.

Μιχάλης Σταμουλάκης

Ο Παναθηναϊκός ήταν πολύ καλός και κέρδισε δίκαια στο ΟΑΚΑ τον Ολυμπιακό με 71-58 και έκανε το 2-2 σε μια συγκλονιστική σειρά τελικών. Ήταν ίσως το πρώτο από τα παιχνίδια που έχουν γίνει που μια ομάδα κυριάρχησε από το πρώτο λεπτό με τόσο εμφατικό τρόπο.

Οι πράσινοι στηρίχτηκαν στην σκληρή τους άμυνα που ανάγκασε τον Ολυμπιακό (μια ομάδα που ξέρει να διαχειρίζεται το κομμάτι των λαθών όσο λίγες) σε 23 λάθη, αριθμό ρεκόρ για τους Ερυθρόλευκους το τελευταίο χρόνο την ίδια ώρα που ο Παναθηναϊκός είχε επτά.

Είχε σε καταπληκτική βραδιά τον Καλάθη, MVP για μένα όμως είναι ο Τζειμς Γκιστ που έκανε σπουδαία δουλειά σε άμυνα και επίθεση και θύμισε σε όλους τον παίκτη που ήταν για χρόνια ο καλύτερος αμυντικός στην Ευρώπη. Η επιθετική του άμυνα ήταν καθοριστική ειδικά στις αλλαγές στα pick and roll.

Ένα σημαντικό στοιχείο ήταν οι αιφνιδιασμοί με τον Παναθηναϊκό να βγάζει πάρα πολλούς προλαβαίνοντας τις αργές επιστροφές των παικτών του Ολυμπιακού πετυχαίνοντας συνολικά 26 πόντους, καθώς και οι βολές όπου οι φιλοξενούμενοι είχαν ένα αξιοπρεπές ποσοστό 15/22 αλλά οι πράσινοι άγγιξαν το τέλειο με 19/20.

Ο Παναθηναϊκός κέρδισε τα 2 πρέπει που είχε να διαχειριστεί. Έκανε το 1-1 και μετά τα όσα έγιναν στο τρίτο τελικό με τον Καλάθη να βγαίνει από το νοσοκομείο και τον Μπουρούση τραυματία κέρδισε εμφατικά για το 2-2 ξεφτιλίζοντας ένα ολόκληρο σύστημα που είχε ακονίσει τα νύχια του για να ξεσκίσει τις σάρκες των Κυπελλούχων Ελλάδας.

Να εξηγηθώ. Δεν με νοιάζουν καθόλου οι απόψεις που αναφέρονται στον Ολυμπιακό. Refuse to lose και τρέμει όλη η Ευρώπη κτλ. Ο Ολυμπιακός είναι μια πάρα πολύ καλή ομάδα και χρήζει σεβασμού. ΤΕΛΟΣ

Με ενοχλούν όλες οι δήθεν αντικειμενικές (εδώ γελάμε) αναλύσεις που ακούγονται καθόλη την χρονιά για τον Παναθηναϊκό. Από το ποιος θα έρθει του χρόνου στην ομάδα με αυτά που κάνει ο Γιαννακόπουλος (να δούμε πόσοι θα έχουν το σθένος να αρνηθούν ενδεχόμενη πρόταση λέω εγώ) , από τις στημένες αναρτήσεις για φωτογραφίες παικτών που ξενυχτάνε μετά από τελικούς και που αποδεικνύονται ότι είναι 10 μέρες πριν. Από σχόλια ανυπόγραφα και σκύλους που γαβγίζουν έτοιμος να τα βροντήξει ο Πασκουάλ κτλ. Όλοι αυτοί είναι ορκισμένοι εχθροί για τον Παναθηναϊκό. Αφουγκράζονται (έτσι νομίζουν) την απογοήτευση του κόσμου και προσπαθούν κάθε φορά την τρίχα να την κάνουν τριχιά. Όλους αυτούς ο Παναθηναϊκός τους έχει κάνει να χάσουν το χαμόγελο τους και ελπίζουν να το ξαναβρούν την Κυριακή.

Υ.Γ. Αν είχε κάνει ο Παναθηναϊκός 23 λάθη θα ακούγαμε τα εξής: Τι σκ@τα κάνει ο Πασκουάλ. Διώξτε τον Μυρωδιά και το ΚΟΡΥΦΑΙΟ φέρτε ΟΠΩΣΔΗΠΟΤΕ Έλληνα προπονητή. Λες και οι προπονητές εκτός Ελλάδας έχουν λέπρα. Σήμερα που έγινε το αντίθετο είναι απλά Πέμπτη.

Υ.Γ.2 Συγκρούονται δυο πολύ καλές ομάδες με διαφορετικά χαρακτηριστικά. Ευχή όλων να γίνει ένα πολύ καλό παιχνίδι σε κόσμια επίπεδα όπως σήμερα.

Y.Γ.3 Αν ο Παναθηναϊκός χάσει και για 5ο ματς τόσο εμφατικά την μάχη των ριμπάουντ δεν υπάρχει περίπτωση να κερδίσει στο ΣΕΦ.

Μιχάλης Σταμουλάκης

Είναι ένα έργο που το έχουμε δει πολλές φορές και στο προηγούμενο άρθρο το είχαμε επισημάνει. Ο Παναθηναϊκός μαζί με την ψυχή πρέπει να βάλει και μυαλό. Είχαμε πει ότι δεν το είδαμε όλη την χρονιά και κατά πόσο θα μπορούσαμε να το δούμε στο τέλος. Για άλλο ένα παιχνίδι δεν το είδαμε.

Το σκορ είναι στο 48-58 και θέλει 5 λεπτά. Ουσιαστικά θέλει διαχείριση του αγώνα.

Να δούμε το σκορ στα τελευταία 5 λεπτά.

Παναθηναϊκός 4 πόντους με 2/6 σουτ, 0/2 βολές και 4 λάθη.
Ολυμπιακός 16 πόντοι με 3/4 τρίποντα, 1/3 δίποντα και 5/6 βολές.

Είναι πολύ ωραίες οι αναλύσεις περί περιστροφών, άμυνας, αιφνιδιασμών κτλ που κάθε φορά αναφέρουμε αλλά στην συγκεκριμένη περίπτωση η ερμηνεία τους είναι πολύ πιο απλή. Τα σουτ του ΠΡΕΠΕΙ ο Ολυμπιακός τα έβαλε όλα. Ο Παναθηναϊκός όχι.

Δεν ήταν μόνο η αντεπίθεση του Ολυμπιακού αλλά παράλληλα η πνευματική πρωτίστως αποχώρηση των παικτών του Παναθηναϊκού. Τι μπορεί να πει κάποιος για τον Τζέιμς που έβαλε τα απίστευτα και στο τελευταίο λεπτό έχασε μόνος κάτω το καλάθι το σουτ.

Τι να πούμε για τις δυο τελευταίες επιθέσεις που η κάμερα δείχνει τον Πασκουαλ να σχεδιάζει σκριν, ανοίγματα παικτών για την κόντρα πάσα στις 45ο μοίρες και στη γωνία και είδαμε ένα απίστευτο τουρλουμπούκι απο τους Τζέιμς και Σίνγκλετον.

Κάπως έτσι ο Παναθηναϊκός σε έναν αγώνα που έκανε μόνο 8 λάθη, 5 περισσότερα κλεψίματα και καλύτερα ποσοστά σε τρίποντα και βολές έχασε. Γιατί ΟΜΑ ΜΑ ΟΛΑ τελειώνουν στις ισχυρές προσωπικότητες. Και τα νούμερα πιο πάνω είναι χαρακτηριστικά.

Υ.Γ. Δεν υπάρχει κανένα φάουλ του Σπανούλη στον Τζέιμς. Δεν υπάρχει κανένα φάουλ στο 61-62 στο κλέψιμο του Τζέιμς στον Μιλουτίνοφ. 

Μιχάλης Σταμουλάκης

Ξεκινάμε από το σημαντικό που είναι ότι ο Παναθηναϊκός επικράτησε του Ολυμπιακού και ισοφάρισε τι σειρά. Και ο πλέον αδαής καταλαβαίνει ότι το ποτάμι δεν είχε γυρισμό με το σκορ στο 2-0. Από εκεί και πέρα το να πούμε ότι οι Κυπελλούχοι Ελλάδας άλλαξαν πολλά σε σχέση με το ματς στο ΣΕΦ θα είναι ψέμα. Το ροτέισον μίκρυνε, μιας και ο Πασκουάλ θεωρώ ότι κατάλαβε ότι σε αυτά τα ματς το να βάζεις ξαφνικά από την άκρη του πάγκου βασικό τον Χαραλαμπόπουλο είναι πρώτα από όλα επικίνδυνο για το ίδιο το παιδί και την καριέρα του.

Ο Παναθηναϊκός βασίστηκε πάρα πολύ στις ατομικές εκλάμψεις των παικτών του με την διαφορά σε σχέση με τον πρώτο αγώνα ότι αυτή τη φορά του βγήκαν.
Προσπάθησε να πάει την μπάλα κοντά στο καλάθι με τον Μπουρούση αλλά και με τον Γκιστ αλλά και πάλι στα κρίσιμα οι λύσεις ήρθαν από την περιφέρεια με τον Τζέιμς και κυρίως τον Νίκο Παππά. Θεωρώ ότι ο MVP του Παναθηναϊκού είναι μακράν του δευτέρου ο έλληνας γκάρντ που σκόραρε σε όλα τα κρίσιμα σημεία. Δεν είναι τυχαίο νομίζω ότι ο Παππάς είναι για τρίτο συνεχόμενο τελικό στο ΟΑΚΑ με αντίπαλο τους Ερυθρόλευκους, ο πρώτος σκόρερ του Παναθηναϊκού δημιουργώντας φάσεις και φθορά στους αντιπάλους του από το τίποτα.

Ο Ολυμπιακός σφυρηλατήθηκε από τις απουσίες του και έπαιξε χωρίς άγχος. Στο τελευταίο δεκάλεπτο δεν εκμεταλλεύτηκε τα 0-4 φάουλ που ξεκίνησε την περίοδο πηγαίνοντας να κερδίσει το ματς με λογική ξένη προς αυτόν. Με λογική… Παναθηναϊκού. Προεξάρχοντος του καταπληκτικού Γκριν οι ερυθρόλευκοι για 5 λεπτά έπαιζαν μόνο με ατομικές ενέργειες και αυτό ήταν προς όφελος του Παναθηναϊκού.

Ο Παναθηναϊκός και ο Ολυμπιακός θα χαρίσουν και άλλα δραματικά παιχνίδια. Είναι δυο ομάδες σχεδόν ίσες με διαφορετικά όμως χαρακτηριστικά και φιλοσοφία. Ο Παναθηναϊκός στην αθλητικότητα του, στο ένστικτο του αν θέλει να έχει τύχη για το πρωτάθλημα θα πρέπει ειδικά στα τελευταία λεπτά που οι διαφορές ανοίγουν και κλείνουν στο ένα σουτ να βάλει και το μυαλό. Σύμφωνοι δεν έβαλε όλο το χρόνο σε Ευρωλίγκα και Ελλάδα μιας και έχει χάσει πολλά ματς μέσα από τα χέρια του, τώρα θα το βάλει; Όσο ζεις ελπίζεις απαντάω εγώ.

Υ.Γ. Στην φάση του τριπόντου του Πρίντεζη στο τέλος όλοι τα έβαλαν με τον Γκέμπριελ μιας και αυτός έπρεπε να κάνει το ροτέισον. Είναι λάθος του Αμερικανού καμία αντίρρηση. Τον δικαιολογώ όμως ως ένα βαθμό γιατί ουσιαστικά η θέση που είχε ήταν μπροστά από την μπάλα που την είχε ο Παπαπέτρου στο χαμηλό ποστ και του Γκριν στις 45ο μοίρες που είχε 5/5 τρίποντα και ήταν on fire. Ουσιαστικά διάλεξε να αφήσει να σουτάρει ο Πρίντεζης. Από το αποτέλεσμα αποδείχθηκε λάθος. Η σκέψη όμως ήταν σωστή.

Υ.Γ.2 Ανέφερα τον Χαραλαμπόπουλο στην αρχή του κειμένου. Πιστεύω πάρα πολύ στο συγκεκριμένο παιδί και αυτό έχει να κάνει όχι μόνο με το ταλέντο του αλλά κυρίως με τον χαρακτήρα του. Η χρονιά με πρωτάθλημα η χωρίς θα τελειώσει. Στην συγκεκριμένη περίπτωση δυο πράγματα πρέπει να κάνει ο Παναθηναϊκός για να μη χαθεί αυτό το μεγάλο ταλέντο. Η αποφασίζεις ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ να επενδύσεις επάνω του με οποιοδήποτε κόστος την νέα χρονιά ή τον δίνεις δανεικό σε ομάδα με εγγυημένο χρόνο συμμετοχής για να γυρίσει πιο έτοιμος. Ένας παίκτης ειδικά νέος όσο προπόνηση και να κάνει αν δεν πάρει παιχνίδια στα πόδια του δεν βελτιώνεται. ΤΕΛΟΣ. Όλα τα παραδείγματα είναι ενδεικτικά αλλά δυο χαρακτηριστικά. Έχασε η κέρδισε ο Πρίντεζης ένα χρόνο στην Ολύμπια Λάρισας η ο Σλούκας στον Άρη;

Μιχάλης Σταμουλάκης

O Παναθηναϊκός έχασε μια πολύ μεγάλη ευκαιρία να περάσει από το ΣΕΦ και να φέρει το πλεονέκτημα της έδρας στην δικιά του πλευρά.

Οι πράσινοι έχασαν το παιχνίδι με τον τρόπο που πήγαν να το πάρουν. Από το ένστικτο. Δυστυχώς οι Κυπελλούχοι Ελλάδας όπως φτιάχτηκαν φέτος ζουν και πεθαίνουν από αυτό. Μυαλό και σκέψη ειδικά στα κρίσιμα αγνοείται. Και αγνοείται πρώτα από όλους από τους point guard της ομάδας.
Με το σκορ στο 57-58 δυο φόρες ο Τζέιμς και μια ο Καλάθης έκαναν τόσο κακή επιλογή που ούτε …ο πιο φανατικός φίλαθλος του Ολυμπιακού δεν θα μπορούσε να φανταστεί και να σχεδιάσει. Στην συνέχεια με το σκορ στο 61-58 ήρθε και το φάουλ του Ριβερς στο Σπανούλη και η σεμνή τελετή έλαβε τέλος.

Ο Ολυμπιακός πήρε το παιχνίδι χάρη στην άμυνα που έπαιξε στα τρία τελευταία λεπτά. Δεν έκανε και κάτι τρομερό. Απλά έκλεισε μέσα και σήκωσε τα χέρια μικραίνοντας το οπτικό πεδίο των παικτών του Τσάβι Πασκουάλ.

Ο Παναθηναϊκός πλήρωσε το κακό ποσοστό στις βολές και τα πολλά μα πάρα πολλά χαμένα ριμπάουντ στην άμυνα. Με αποκορύφωμα το χαμένο ριμπάουντ στην άμυνα με το σκορ στο 55-58 από τον Σπανούλη.
Δείγμα του σίριαλ του… μυαλό αγνοείτε μια φάση που κατέληξε σε καλάθι. Θέλει 14 δευτερόλεπτα για να λήξει η τρίτη περίοδος. Το σκορ είναι 48-48. Ο Παναθηναϊκός έχει την μπάλα και ξεκινάει μετά την επόμενη περίοδο αυτός πάλι. Ο Σίνγκλετον γίνεται κάτοχος και ορμάει από την εσωτερική στα 10 δευτερόλεπτα. Τρώει τάπα, ξαναγίνεται κάτοχος της μπάλας θέλει επτά δευτερόλεπτα και γυρίζει και κάνει σχεδόν από το τρίποντο (πατούσε γραμμή) fade away σουτ πέφτοντας προς τα πίσω. Και μπαίνει. Άσχετα αν μπήκε το καλάθι είναι τραγική επιλογή. Γιατί δίνεις χρόνο στον αντίπαλο σου να επιτεθεί όπως και έγινε με τον Παπανικολάου να σουτάρει για τρείς και η μπάλα να μπαινοβγαίνει.
Το χειρότερο από όλα. Ο Κει Σι Ρίβερς για άλλη μια φορά αφήνιαζε απέναντι στον Ολυμπιακό. Στα τελευταία 4 λεπτά ακούμπησε μια φορά την μπάλα μετά από μια καραμπόλα και δέχτηκε τάπα από πίσω. 4 λεπτά χωρίς να πάει η μπάλα σε αυτόν. ΚΑΘΟΛΟΥ.

Ο Παναθηναϊκός έδειξε ότι μπορεί. Έδειξε ότι δεν υπολείπεται σε ενέργεια και λύσεις από τον Ολυμπιακό. Αν τον χωρίζει κάτι είναι το μυαλό και η σκέψη στα κρίσιμα σημεία…. Και μερικά χαμένα ριμπάουντ.

Υ.Γ. Επειδή οι Ελληνολάγνοι θα αρχίσουν να αραδιάζουν μύρια επικά κείμενα για τον Μπουρούση η αλήθεια είναι μια. Ο Έλληνας σέντερ πάλεψε πάρα πολύ. Όποιος το αμφισβητεί αυτό είναι απλά εμπαθής. Έδωσε μάχες αλλά ότι έβαλε μπροστά το έφαγε πίσω και στα πιο κρίσιμα σημεία μάλιστα από τον Μιλουτίνοφ.

Μιχάλης Σταμουλάκης

Είναι δύσκολη εποχή για τον Παναθηναϊκό η συγκεκριμένη περίοδος. Βλέποντας για 5η συνεχόμενη χρονιά το final four από το σπίτι του και τον αιώνιο αντίπαλο να έχει μια αξιοθαύμαστη και σταθερή από κάθε άποψη πορεία.
Ένας Παναθηναϊκός φίλαθλος όχι απαραίτητα καλός αλλά μπασκετικός δεν μπορεί παρά να αναγνωρίσει την πορεία του Ολυμπιακού στην Ευρώπη την πενταετία 2012-2017. Πολύ απλά γιατί το μοντέλο των Ερυθρολεύκων είναι αυτό που απογείωσε του Κυπελλούχους Ελλάδας για 13 χρόνια από το 1999 μέχρι το 2012.
Ποια είναι αυτά
1)Σταθερή προπονητική παρουσία. Αλλάζοντας κάθε χρόνο προπονητή δεν καταφέρνεις τίποτα περισσότερο από το να κάνεις τον μεγάλο σου αντίπαλο να κοιμάται ήσυχος.
2)Κορμό Ελλήνων παικτών. Πάντα ο Παναθηναϊκός είχε σπουδαίους ξένους πλαισιωμένους από τους κορυφαίους Έλληνες παίκτες. Τσαρτσαρής, Χατζηβρέττας, Ντικούδης, Σπανούλης, Διαμαντίδης, Αλβέρτης αποτελούσαν την μισή Εθνική ομάδα. Τώρα ο Ολυμπιακός έχει Σπανούλη, Παπανικολάου, Μάντζαρη, Παπαπέτρου, Πρίντεζη ακόμα και τον Αγραβάνη που είναι εν δυνάμει μέλος της Εθνικής. Καλός ο Γκριν και ο Μπιρτς αλλά στα δύσκολα πάντα οι γηγενείς βγαίνουν μπροστά.
3) Έλληνες που βάζουν τους ξένους στο ρόλο και την νοοτροπία της ομάδας. Φυσικά και οι προπονητές παίζουν ρόλο σε αυτό αλλά οι παίκτες με μακρόχρονη παρουσία στο σύλλογο φροντίζουν να δίνουν το στίγμα στον νεοφερμένο ότι εδώ πάνω από όλους είναι η ομάδα.
4)Άρχων στο γήπεδο είναι μόνο ο Προπονητής. Κάποτε σε μια κόντρα Ομπράντοβιτς- Ρέμπρατσα όταν ο Σέρβος σέντερ είχε ζητήσει συνάντηση με τον Παύλο Γιαννακόπουλο ο τότε εμβληματικός ηγέτης του Παναθηναϊκού του είπε: Κουμάντο κάνει ο προπονητής στο γήπεδο. Βρείτε τα μεταξύ σας. Έτσι και στον Ολυμπιακό ο Σφαιρόπουλος έλυσε τα θέματα με Γκριν, Μπιρτς και Αθηναίου. Ακούσατε πουθενά συνάντηση των παικτών με τους αδελφούς Αγγελόπουλους.
5)Στεγανά στα αποδυτήρια. Προφανώς και στην εποχή της παντοκρατορίας του Παναθηναϊκού υπήρχαν εντάσεις, τσακωμοί κτλ. Θυμάστε να βγαίνει κάτι προς τα έξω; Τα ίδια και με τον Ολυμπιακό τώρα. Όλοι μια γροθιά και ότι πρόβλημα υπάρχει λύνεται εντός των 4 τειχών τον αποδυτηρίων.
6)Ρόλοι. Ο καθένας στο πόστο του. Εσύ είσαι στην ομάδα για αυτό τον λόγο και εσύ για τον άλλο. Από τον Πρόεδρο μέχρι τον φροντιστή. Και ο προπονητής θα πρέπει να είναι ο άνθρωπος που γκαζώνει τους παίκτες αλλά και που μπαίνει ασπίδα για αυτούς. Όπως έκανε ο Ομπράντοβιτς. Και πολλές φορές το χρηματικό πρόστιμο δεν είναι λύση. Υπάρχουν και άλλοι τρόποι. Ο Ομπράντοβιτς έκανε κάποιες φορές προπόνηση 5 ωρών. Ο Ιβκοβιτς στην ΑΕΚ τους πήγαινε στο ΟΑΚΑ στις 6 το πρωί. Και όταν κάποιος τόλμησε να παραπονεθεί φώναξε μια καθαρίστρια που ήταν εκεί και την ρώτησε τι μισθό παίρνει; Και όταν αυτή απάντησε ένα εξευτελιστικό πόσο απευθυνόμενος στους παίκτες του είπε αν η γυναίκα αυτή παίρνει αυτό το ποσό και είναι 6 η ώρα εδώ, εσείς που αμείβεστε πλουσιοπάροχα θα είστε ότι ώρα σας λέω εγώ.
7) Υπομονή. Χλευάζανε πολλοί τον Παναγιώτη Γιαννάκη για αυτό αλλά είναι μια αρετή που όλοι θα πρέπει να ακολουθούν. Ένα απλό παράδειγμα. Ο Παναθηναϊκός έχει κατακτήσει την Ευρωλίγκα της Μπολόνια το 2002. Είναι η χρονιά που το ΟΑΚΑ κλείνει λόγω εργασιών για την Ολυμπιάδα της Αθήνας. Σχεδόν ολόκληρη η ομάδα φεύγει και ο Παναθηναϊκός μετακομίζει στον Σπόρτιγκ. Εκεί τέθηκε το πλάνο που περιείχε την λέξη υπομονή πρώτη και καλύτερη. Αναδόμηση για 2 χρόνια και μετά ξανά διεκδίκηση της κορυφής της Ευρώπης. Αποτέλεσμα ο Παναθηναϊκός μετά τα 2 χρόνια το 2005 να επιστρέψει στο final four της Μόσχας.
Όλα αυτά οι πράσινοι τα είχαν, ο Ολυμπιακός ακολούθησε την πεπατημένη πάνω στα δικά του θέλω, πήραν την χρυσή γενιά των 90ρηδων Ελλήνων και φυσικά τον Σπανούλη και τα αποτελέσματα τα βλέπετε.
Και όπως έγραψα στην αρχή Ένας Παναθηναϊκός μπασκετικός και όχι απαραίτητα καλός επειδή αυτές τις αρχές και τον τρόπο λειτουργίας του Ολυμπιακού το έχει δει γιατί η ομάδα του τον δημιούργησε δεν μπορεί παρά να αναγνωρίσει το έργο του Ολυμπιακού εντός και εκτός αγωνιστικού χώρου και να αρχίσει να δομείτε η ομάδα των πρασίνων στα πρότυπα της περιόδου 1999-2012. Άλλωστε οι βάσεις υπάρχουν για να γίνει αυτό. Η παραμονή Πασκουάλ είναι το πρώτο βήμα.
Υ.Γ. Το πόσο επιτυχημένη ήταν η πορεία του Παναθηναϊκού τότε αρκεί να δει κανείς ότι προπονητής και βοηθός βρίσκονται ήδη στην Πόλη με Φενέρμπαχτσε και ΤΣΣΚΑ Μόσχας.
Υ.Γ. Φυσικά τα πάντα ΜΑ ΤΑ ΠΑΝΤΑ ξεκινούν από την κορυφή του εκάστοτε οργανισμού. Και όπως είχα τονίσει σε προηγούμενο άρθρο είναι απαραίτητη προϋπόθεση για τον Δημήτρη Γιαννακόπουλο που την αγάπη του για τον σύλλογο δεν την αμφισβητεί κανείς και όποιος το κάνει απλά δεν είναι Παναθηναϊκός να διαχωρίσει το κομμάτι του οπαδού από αυτό του Προέδρου.
Υ.Γ Εξακολουθώ να πιστεύω οτι το πρόβλημα του Παναθηναϊκού ξεκίνησε απο την διάλυση της ομάδας του 2014 που είχε κάνει το νταμπλ στην Ελλάδα και έχασε 3-2 απο την ΤΣΣΚΑ Μόσχας στα προημιτελικά (Ματσιούλις, Λάσμε κτλ)

Μιχάλης Σταμουλάκης

Ο Παναθηναϊκός αποκλείστηκε από την Φενέρμπαχτσε. Γνωστό αυτό. Μπορεί να συμβεί. Συμβόλαιο με την επιτυχία δεν έχει κάνει κανείς και για τίποτα. Μια ομάδα όμως πρέπει να είναι ΟΜΑΔΑ και στα εύκολα και στα δύσκολα.
Ας ξεκαθαρίσουμε κάτι: Όποιος πει ότι ο Δημήτρης Γιαννακόπουλος δεν ενίσχυσε την ομάδα τεχνικά και παικτικά είναι η άμπαλος η εμπαθής. Του έλεγαν και αυτός έπαιρνε. Αγαπάει την ομάδα χωρίς καμία αμφιβολία όπως και όλη η οικογένεια του. Αδιαμφισβήτητο. Με τα λάθη (που δεν είναι λίγα) κράτησε την ομάδα δυνατή μετά το 2012 και την αποχώρηση Ομπράντοβιτς- Ιτούδη και την ανάληψη του μπασκετικού τμήματος από τον ίδιο σε καιρούς δυσβάσταχτους οικονομικά.
Όμως η απόφαση που πήρε χθες και οι αντιδράσεις και των παικτών αλλά και οι επικοινωνιακές ήταν πέρα για πέρα λανθασμένη και μπορεί να δημιουργήσει κακό προηγούμενο για την ομάδα την ίδια που τόσο λατρεύει.
Πολλοί γουστάρουν που ο Δημήτρης Γιαννακόπουλος είναι οπαδός της ομάδας πρωτίστως. Πολλές φορές και εγώ και δεν το κρύβω. Όμως θα πρέπει κάποια στιγμή να διαχωρίσει τις ιδιότητες του προέδρου και του οπαδού.
Όλοι εσείς που αποθεώνεται την απόφαση αυτή συνειδητοποιήστε ότι στον υπόλοιπο κόσμο (εκτός Ελλάδας) τέτοιες αντιδράσεις είναι αποκρουστικές.
Ο Παναθηναϊκός τέτοιες κινήσεις θα τις βρει μπροστά του. Τέτοια γεγονότα θα αποτελούν ανατρεπτικό παράγοντα για προπονητές και παίκτες να πλησιάσουν προς ΟΑΚΑ μεριά. Είναι κρίμα ο Θυμός και η απογοήτευση να υποσκελίζουν την αγάπη για την ομάδα. Νομίζεται εσείς ότι Γιασικεβίτσιους παράδειγμα θα σκεφτεί μετά από χρόνια να έρθει στον Παναθηναϊκό επειδή και μόνο τον αγαπάει; Αλλάξτε πλευρό δεν υπάρχει περίπτωση κανένας top class παίκτης η προπονητής να δεχθεί τέτοια πράγματα.
Ας ελπίσουμε αυτή η απόφαση-ντροπή και τα όσα ακολούθησαν να είναι η τελευταία άσχημη για τον σύλλογο και στην πρώτη προπόνηση μετά την επιστροφή είτε με λεωφορεία είτε με αεροπλάνα η ομάδα να συνεχίσει απερίσπαστη για το πρωτάθλημα. Και το καλοκαίρι ας αναλάβει πλήρως το χτίσιμο της ο Πασκουάλ με την βοήθεια του Δημήτρη Γιαννακόπουλου.

Υ.Γ. Ενα διαχρονικό σύνθημα του Παναθηναϊκού λέει στις χαρές και στις λύπες μαζί. Δεν λεει στις χαρές μαζί και στις λύπες αλλοι με λεωφορεία και άλλοι με αεροπλάνα.

Υ.Γ.2 Ακόμα και δίκο να είχε (που είχε σε πολλά πράγματα για απόδοση παικτών κτλ) η απόφαση αυτή τον κάνει να το χάσει.

Μιχάλης Σταμουλάκης

Όσο και αν ενοχλεί η έκφραση γιατί μιλάμε για τον Παναθηναϊκό των 60 τίτλων και των 6 Ευρωπαϊκών η σημερινή αποστολή στην Τουρκία έμοιαζε με χρονικό ενός προαναγγελθέντος θανάτου.  Οι πράσινοι ήθελαν αλλά εν τέλει η Φενέρ ήταν πιο καλά προετοιμασμένη κυρίως στο πνευματικό κομμάτι. Και όταν μιλάμε για αυτό δεν θεωρώ ότι είναι 100% ευθύνη του προπονητή. Ο κάθε παίκτης σε αυτό το επίπεδο οφείλει να προετοιμάζει μόνος του τον εαυτό του. Ο κάθε προπονητής θα δώσει τις κατευθυντήριες οδηγίες αλλά να προσθέσει καρδιά στην ήδη υπάρχουσα του κάθε αθλητή δεν μπορεί.

Ο Παναθηναϊκός σήμερα στην Τουρκία ξεκίνησε με πλάνο. Έβαλε την μπάλα χαμηλά στο post σε περιφερειακούς και ψηλούς ψάχνοντας την έξτρα πάσα. Το πλάνο λειτούργησε μέχρι η Φενέρ να αρχίσει να παίζει ξύλο. Εκεί ο Παναθηναϊκός θυμήθηκε το άναρχο πρόσωπο του και η σεμνή τελετή έλαβε τέλος.

Δεν είναι ώρα ούτε για μοιρολόι , ούτε για αναθέματα. Ευθύνες έχουν όλοι από τον προπονητή μέχρι το τελευταίο παίκτη αλλά η χρονιά δεν έχει τελειώσει. Υπάρχει το πρωτάθλημα και ένα πιθανόν νταμπλ θα σώσει ο τέλειος επίλογς. Αλλά και αυτό να μην έρθει πρέπει ο Παναθηναϊκός να αρχίσει να λειτουργεί όπως στο παρελθόν και να μάθει από τις άλλες ομάδες της Ευρωλίγκα.  Με πλάνο και υπομονή και ένα προπονητή που να τυγχάνει της απόλυτης εμπιστοσύνης της διοίκησης. Και αυτόν τον προπονητή μετά από 5 χρόνια περιπλάνησης ο εξάστερος τον έχει. Ο Πασκουάλ ειδικά με τον τρόπο κατάκτησης του Κυπέλλου με τα break σε ΣΕΦ και Αλεξάνδρειο δικαιούται να χτίσει την ομάδα ΟΠΩΣ αυτός επιθυμεί. Καμία παρέμβαση. Κανένα .. δώρο της διοίκησης που δεν είναι αρεστό στον προπονητή.  Αν δοθεί η δυνατότητα να αποκτηθούν έμπειροι Έλληνες παίκτες ας γίνει. Παίκτες όμως που αποδεδειγμένα μπορούν να προσφέρουν και όχι για λόγους επικοινωνίας. Να μείνουν οι ξένοι που αποδεδειγμένα μπορούν να προσφέρουν και να γίνουν οι κατάλληλες προσθαφαιρέσεις. Η μισή χρονιά κάθε ομάδας είναι η προετοιμασία. Με ένα προπονητή από την αρχή του επιπέδου του Πασκουάλ (όσο και αν θέλουν κάποιοι που διψάνε να δημιουργούν πρόβλημα στον Παναθηναϊκό είναι υψηλού επιπέδου ο καταλανός) θεωρώ ότι οι πράσινοι θα μπορέσουν να κάνουν το επόμενο βήμα την νέα σεζόν.

Η χρονιά στην πιο δύσκολη Ευρωλίγκα κύλησε με ανάμικτα συναισθήματα. Δεν κατηγορώ κανένα παίκτη η μέλος της τεχνικής ηγεσίας. No hard feelings. Απλά υπήρξε η ατυχία να πέσει πάνω σε μια ομάδα με 35 εκ μπάτζετ με τον ίδιο προπονητή 4 χρόνια, με τον κορμό αναλλοίωτο από πέρυσι και πάνω από όλα με αντίπαλο τον Ζέλικο Ομπράντοβιτς. Τον άνθρωπο που έχει 17/18 προκρίσεις. 

Μιχάλης Σταμουλάκης

Ο Παναθηναϊκός αποχαιρέτησε την φετινή Ευρωλίγκα. Ναι έχει ακόμα μια ευκαιρία αλλά ας μην γελιόμαστε. Δεν υπάρχει καμία ευκαιρία. Γιατί πολύ απλά ο τρόπος παιχνιδιού της Φενέρμπαχτσε έδειξε ότι και το 1-1 να γινόταν την σειρά την ελέγχουν οι Τούρκοι.
Φαινόταν ότι ο Παναθηναϊκός βάζει καλάθι με ιδρώτα και αίμα και η Φενέρ όποτε… ήθελε.
Είπαμε ο Ομπράντοβιτς ξέρει καλύτερα από τον καθένα να ετοιμάζει τις ομάδες του τέτοια εποχή.
Ο Παναθηναϊκός έχασε από την μη συγκέντρωση των παικτών του στην άμυνα και από δυο σφυρίγματα στο τέλος. Η πικρή αλήθεια όμως είναι ότι με εξαίρεση τα τελευταία δέκα λεπτά οι Κυπελλούχοι Ελλάδας με τον τρόπο που αμύνθηκαν στα 2 παιχνίδια στον Μπογκντάνοβιτς αλλά και σε κάποιες άλλες ειδικές καταστάσεις έβαλαν οι ίδιοι το κεφάλι τους στην λαιμητόμο και δύσκολα έως αδύνατο να το βγάλουν από εκεί.
Πλήρωσε την κάκιστη κατάσταση του Καλάθη, του Φελντέιν και άλλων παικτών που είχαν σημαντικό ρόλο στην μέχρι τώρα πορεία της ομάδας. Πλήρωσαν και κάποιες εμμονές του Πασκουάλ αλλά οι ρεπόρτερ της τηλεόρασης που μετέφεραν τις οδηγίες του Πασκουάλ κάνουν σαφές ότι άλλα έλεγε και άλλα γινόντουσαν.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα. Άμυνα 2-3 ζώνη οι πράσινοι και ο καταλανός τεχνικός έχει δώσει σύμφωνα με τον ρεπόρτερ πάγκου μια οδηγία σαφέστατη. Καμία βοήθεια σε κανένα σκριν από τον παίκτη που είναι στην πλευρά του Μπογκντάνοβιτς. Ξεκινάει το ματς και ο Τζειμς αφήνει τον σέρβο γκάρντ της Φενέρ και πάει και δίνει βοήθεια. Αποτέλεσμα; Γράψε τρία στο ταμπλό.

Άλλο παράδειγμα; Ο Πασκουάλ έχει ζητήσει σε όλα τα σκριν του Μπογκντάνοβιτς αλλαγές. Ο Σέρβος παίρνει δυο σκριν και στο δεύτερο ο Μπουρούσης παίζει … βάθος (κάθεται πίσω δηλαδή). Γράψε άλλα τρία στο ταμπλό.

Ακόμα ένα; Ο Πασκουάλ έχει ζητήσει ο παίκτης που κυνηγάει τον Μπογκντάνοβιτς να τον ακολουθεί σκιά σε όλα τα σκριν που παίρνει από πίσω. Γίνεται η φάση και ο Καλάθης πάει να περάσει … ανάμεσα από το σκριν. Αποτέλεσμα; Γράψε άλλα τρία στο ταμπλό.
Συν το γεγονός ότι ο Ούντο κέρδισε όλους τους ψηλούς του Παναθηναϊκού και με 24/46 τρίποντα σε 2 ματς η Φενέρ θα πάει στο φαιναλ φορ.
Από εκεί και πέρα κάποια λεπτομέρειες. Μικρές αλλά σημαντικές.

Υ.Γ.Ο Κόσμος του Παναθηναϊκού έχει αποδείξει την αγάπη του και την πίστη του σε αυτή ομάδα. Η αποθέωση του Πασκουάλ και των παικτών ήταν η καλύτερη απόδειξη και η καλύτερη ταυτόχρονα ένδειξη ότι η ομάδα αυτή έχει παρόν και μέλλον. Με τον Πασκουάλ στον πάγκο.

Υ.Γ.1 Όσο καλός και να είναι ο προπονητής οι παίκτες εν τέλει στο τέλος είναι αυτοί που τον κάνουν μάγκα η όχι. Είναι φανερό ότι δεν είναι ομάδα Πασκουάλ αυτός ο Παναθηναϊκός. Υπομονή και ο στόχος όλων πρέπει πλέον να είναι το πρωτάθλημα.

Υ.Γ.2 Έγραψα για τις εμμονές του Πασκουάλ πιο πάνω. Του καταλογίζω μια που βλέπω ότι την κάνει στα περισσότερα παιχνίδια. Τιμωρεί σχεδόν τον παίκτη που στο πρώτο ημίχρονο είναι πολύ καλός επιθετικά η και την πεντάδα που πάει πολύ καλά. Δεν μπορώ να καταλάβω τι σκέπτεται αλλά και πάλι τον καλύτερο σου παίκτη τον Τζειμς τον βάζεις τρία λεπτά πριν τελειώσει η περίοδος και ενώ ο Καλάθης δεν είναι απλά κακός είναι … ΔΡΑΜΑΤΙΚΟΣ. Το ίδιο και στο πρώτο παιχνίδι με το να βάλει στην τρίτη περίοδο σχεδόν την πεντάδα που έχανε τα αυγά και τα πασχάλια στα πρώτα πέντε λεπτά.

Υ.Γ.3 Το μπάσκετ είναι ένα παιχνίδι. Και έχει ΚΑΝΟΝΕΣ. Η Φενέρ τους ακολούθησε με πιστή ευλάβεια. Ο Παναθηναϊκός ΟΧΙ. H μια ομάδα είχε διακριτους ρόλους και η άλλη ΟΧΙ.

Υ.Γ.4 Οι δημοσιογράφοι που ακονίζουν τα νύχια για τον Πασκουάλ να μας πουν ποιος έφτιαξε την ομάδα; Δεν είναι δικιά μου ατάκα. Δικιά τους είναι όταν ο Παναθηναϊκός πήγαινε από νίκη σε νίκη τους τελευταίους δυο μήνες και προσπαθούσαν να μειώσουν την επιτυχία του Καταλανού τεχνικού.

Υ.Γ.5 Ο κόσμος θα πρέπει να καταλάβει κάτι. Όσοι εθνικιστική μπασκετική προπαγάνδα και να κάνουν για τους κορυφαίους Έλληνες προπονητές ο νούμερο 1 είναι ο ΟΜΠΡΑΝΤΟΒΙΤΣ. Δεν τον έχει ο Παναθηναϊκός πλέον. Έχει όμως ένα πάρα πολύ καλό προπονητή και θα πρέπει να στηριχθεί και μέχρι το τέλος της σεζόν αλλά και για την νέα που θα κληθεί να φτιάξει την ομάδα όπως αυτό πιστεύει και θέλει.

Υ.Γ.6. Έχω γράψει στο παρελθόν σε κείμενα για την Εθνική ομάδα ότι δεν είμαι φαν του Γιάννη Μπουρούση. Ο χρόνος συμμετοχής του και ο ρόλος του στις ομάδες που κατέκτησε τους μεγάλους τίτλους της καριέρας του το αποδεικνύει νομίζω. Είχα εκφράσει από την αρχή αμφιβολίες για την μεταγραφή του θεωρώντας ότι η χρονιά του στην Μπασκόνια παραπλάνησε πολλούς. Αλλά να αρχίσει η ανθρωποφαγία επειδή έχασε μια μπάλα είναι ανήθικο και δεν ταιριάζει σε Παναθηναϊκούς. Είναι μέλος της ομάδας και υπάρχει και το πρωτάθλημα και πρέπει να στηριχθεί. Άλλο το συμφέρον της ομάδας και άλλο η συμπάθεια η όχι σε ένα παίκτη.

Μιχάλης Σταμουλάκης

Μπορούν να γραφτούν πολλά για το σημερινό παιχνίδι του Παναθηναϊκού με την Φενέρ. Για το κακό ξεκίνημα των πρώτων πέντε λεπτών. Για τις περιστροφές στην άμυνα που δεν υπήρχαν πουθενά. Για τις 3 τάπες στα πρώτα δυο λεπτά και την μπάλα που για κάποιους ζύγιζε 10 τόνους.

Για το απίστευτο δεκαπεντάλεπτο του πρώτου ημιχρόνου με το επιμέρους σκορ 36-12. Για την άμυνα που δεν άφηνε να περνάει τίποτα. Για τους 3 Έλληνες που μαζί με τον Ρίβερς και τον Τζειμς έφεραν το  42-28 του ημιχρόνου. Για το 1/5 τρίποντα που μετά έγινε 6/10.

Η αλήθεια στο δεύτερο ημίχρονο είναι σκληρή και πρέπει να γραφτεί. Πολλοί θα πουν για τις επιστροφές στην άμυνα που δεν ήρθαν ποτέ. Τις βοήθειες από την αδύνατη πλευρά που δεν ήρθαν ποτέ. Τον Κάλινιτς που έκανε την ζημιά στην επίθεση αν υποθέσουμε ότι ο Μπογντάνοβιτς είναι σεσημασμένος για το επιθετικό του ένστικτο.  Τον Ούντο που δεν άφηνε να περάσει ούτε η…. ανάσα των αντιπάλων του στο καλάθι.  Και δεν θα απέχουν και πολύ από την πραγματικότητα.
Η δικιά μου όμως πραγματικότητα λέει  αυτό: 16-43 σκορ δευτέρου ημίχρονου. Δεν μπορείς να ζητάς πάρα πολλά μετά από αυτό. 8 πόντοι στην τρίτη περίοδο και άλλοι 8 στην τέταρτη με ένα καλάθι εντός πεδιάς.

Δεν ρίχνω ευθύνες στον Τσάβι Πασκουάλ. Πολλές φορές ο ρεπόρτερ από την τηλεόραση έλεγε τι οδηγία έδωσε ο Καταλανός τεχνικός και άλλα γινόντουσαν μετά από πέντε δευτερόλεπτα στο παρκέ. Ίσως για το μόνο που θα του έκανα κριτική είναι για το γεγονός ότι στην τρίτη περίοδο προτίμησε σε μεγάλο ποσοστό την πεντάδα που έκανε το κάκιστο ξεκίνημα στην αρχή του αγώνα. Παίκτες όπως ο Φελντέιν και ο Σίνγκλετον ήταν εκτός κλίματος και φάνηκε.

Ο Ομπράντοβιτς έκανε αυτό που ξέρει να κάνει καλύτερα από τον καθένα. Φορμάρισε την ομάδα του την κατάλληλη στιγμή. Και δυστυχώς για τον Παναθηναϊκό ο Σέρβος πολυνίκης τεχνικός δεν είναι πλέον κάτοικος ΟΑΚΑ.  Χωρίς επαναλαμβάνω αυτό να είναι μομφή για τον Τσάβι Πασκουάλ που ανήκει στους top προπονητές της Ευρώπης. Αλλά ο άλλος απέναντι είναι ακόμα και τώρα ΜΑΚΡΑΝ ο καλύτερος. Τι να κάνουμε.

Πλέον ο Παναθηναϊκός το μόνο που μένει είναι μαζέψει τα συντρίμμια του και να κάνει οπωσδήποτε το 1-1 για να μπορέσει να πάει με ένα στόχο στην Τουρκία. Όσο και αν οι πιθανότητες την δεδομένη στιγμή είναι εναντίον του.

Υ.Γ.1 13/21 τρίποντα ομάδα μέσα στο ΟΑΚΑ δεν θυμάμαι να έχει βάλει ποτέ. Η Φενέρ του δευτέρου ημίχρονου είναι η καλύτερη της τετραετίας Ομπράντοβιτς. 

Υ.Γ.2 Μακράν ο καλύτερος shooting guard την δεδομένη στιγμή στην Ευρώπη ο Μπογκντάνοβιτς. Οχι για πολυ βέβαια μιας και οι Σακραμέντο τον περιμένουν.

Υ.Γ.3 Συγκλονιστικός ο κόσμος στο ΟΑΚΑ και η πίστη του και το χειροκρότημα στο τέλος στην ομάδα. Αλλά ο κόσμος σε αυτο το επίπεδο δεν παίζει μπάσκετ. Λάβα το ΟΑΚΑ και φλεγόμενο ΣΕΦ σε αυτό το επίπεδο δεν παίζουν ρόλο. Δίνουν την ώθηση στην ομάδα ναι αλλα ολα ειναι στα χέρια των παικτών όσο και να χοροπηδάνε στην κερκίδα.

Μιχάλης Σταμουλάκης

Εδώ και λίγες μέρες από την στιγμή που έγινε γνωστό ότι ο Παναθηναϊκός θα τεθεί αντιμέτωπος με την Φενέρμπαχτσε του Ζέλικο Ομπράντοβιτς παρακολουθώ με ιδιαίτερο ενδιαφέρον κείμενα για την σχέση αυτών των δυο, αλλά πιο πολύ τα σχόλια και τις συζητήσεις μεταξύ των φιλάθλων του Παναθηναϊκού. Το συμπέρασμα που προκύπτει είναι ένα και μοναδικό. ΖΗΤΩ Η ΤΡΕΛΑ!!!. 

Αντί να ασχολούνται με την ομάδα και πως θα την βοηθήσουνε για την πρόκριση  μαλώνουνε  για το αν ο Ομπράντοβιτς  πρέπει να αποθεωθεί και το αν έχει ευθύνη για την μαζική αποχώρηση πολλών μελών του τότε Παναθηναϊκού το 2012.  Κοινός παρανομαστής ότι κανείς δεν μπορεί να σεβαστεί την γνώμη του άλλου. Φυσικά αυτό συμβαίνει για πολύ σοβαρότερα θέματα της ζωής μας στην Ελλάδα.

Ο Παναθηναϊκός απογειώθηκε με τον Ζέλικο Ομπράντοβιτς και ο Ζέλικο Ομπράντοβιτς έχτισε τον μύθο του με τον Παναθηναϊκό. Η σχέση είναι αμφίδρομη. Μα ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΟΛΟΥΣ ΚΑΙ ΑΠΟ ΟΛΑ είναι η ΟΜΑΔΑ. Ο σύλλογος δεν σταματάει μπροστά σε κανένα πρόσωπο είτε είναι πρόεδρος, είτε προπονητής, είτε αθλητής.

Λένε ότι άνθρωποι ή και ομάδες που ξεχνούν το παρελθόν τους δεν έχουν μέλλον. Αυτό λοιπόν πρέπει να γίνει και στο ΟΑΚΑ. Ένα χειροκρότημα θερμό για τα όσα προσέφερε ο ‘Ζοτς΄ στην ομάδα  ΕΠΙΒΑΛΛΕΤΑΙ. Από εκεί και πέρα όμως για ένα, δυο, τρία, όσα χρειαστούν τέλος πάντων παιχνίδια είναι ΕΧΘΡΟΣ όπως και η ομάδα που προπονεί. Παίζει Παναθηναϊκός εναντίον Φενέρμπαχτσε. Εκεί θα πρέπει να είναι η προσήλωση του κόσμου. Όχι για το πώς θα πικράνουμε τον Ομπράντοβιτς ούτε το πώς θα εκδικηθούμε. Δεν υπάρχει άλλωστε κανένας λόγος να θες να εκδικηθείς έναν άνθρωπο που του έδωσες όλα τα εφόδια για να πετύχει και αυτός σε.. δικαίωσε για 13 συναπτά έτη.

Θεωρώ ότι αυτό που θα πρέπει να κάνει ο κόσμος είναι ένα και απλό. Ένα χειροκρότημα στην είσοδο του Ζέλικο Ομπράντοβιτς στο παρκε αλλά μέχρις εκεί. Από εκεί και πέρα η κόλαση του ΟΑΚΑ θα πρέπει να καταπιεί τους Τούρκους. Αυτό που για χρόνια ήταν το μεγάλο πλεονέκτημα του Ομπράντοβιτς να γίνει η Νέμεσις του.

Σεβασμός σε έναν άνθρωπο που λάτρεψε και λατρεύτηκε στο ‘τριφύλλι’ ΑΛΛΑ τώρα είναι στο αντίθετο άκρο. Η δικιά μας μεριά είναι ΜΟΝΟ ο Παναθηναϊκός.

Υ.Γ. Ίσως το μόνο λάθος του Ομπράντοβιτς ήταν η δήλωση του στο Caravel μετά το τελικό του 2012 με τον Ολυμπιακό όταν είχε γυρίσει στον κόσμο και ανέφερε: ‘Το μέλλον μου είναι μαζί σας’. Μέχρι εκεί όμως. Ήδη η ΚΑΕ τον έχει τιμήσει στις προηγούμενες επισκέψεις του στο ΟΑΚΑ όπως και ο κόσμος. Ήρθε η ώρα να τον πικράνουν ο Τσάβι Πασκουάλ και ο παίκτες του.

Μιχάλης Σταμουλάκης

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ