Sunday, 25 February 2018

Ο Παναθηναϊκός έχασε στην Μόσχα από την Χίμκι που για ακόμη μια φορά έκανε τα ίδια λάθη που κάνει στα εκτός έδρας παιχνίδια.Οι πρωταθλητές Ελλάδας είχαν και (πάλι) τον Μάικ Τζειμς και τον Άντριου Πέιν για τους οποίους θα αναφερθούμε αργότερα.

Ο Παναθηναϊκός ΓΙΑ ΑΚΟΜΗ ΜΙΑ ΦΟΡΑ σε εκτός έδρας αγώνα πέταξε ένα ημίχρονο. Κάκιστος στην άμυνα. Αργές περιστροφές, πολύ κακοί στο ένας εναντίον ενός. Και το πλέον παράδοξο είναι ότι όλα αυτά γίνανε σε σετ επιθέσεις και όχι στο transition που είναι η φιλοσοφία που αρέσκεται η Χίμκι.

Ο Σβεντ διάβασε σωστά όλες τις φάσεις και τον είδαμε και σε ρόλο δημιουργού πέρα από αυτόν του σκόρερ.

Από εκεί και πέρα για άλλη μια φορά θεωρώ ότι έγινε κατανοητό ότι όσο οι ομάδες κοιτάνε ΜΟΝΟ την άμυνα δεν υπάρχει περίπτωση να φτάσουν στην κορυφή. Ο Παναθηναϊκός έβαλε 61 πόντους. Σε επίπεδο Ευρωλίγκα δεν υπάρχει περίπτωση να πας μέχρι το τέλος.

Η άμυνα είναι εν πολλοίς θέμα διάθεσης. Το είδαμε και στον αγώνα στο δεύτερο ημίχρονο όταν ο Παναθηναϊκός αποφάσισε να πιέσει. 4 λεπτά έκανε η Χίμκι να βάλει καλάθι. Τι να το κάνεις όταν στην επίθεση και εσύ δεν μπορείς να το ματώσεις.

Ο Παναθηναϊκός είναι σε ένα κρίσιμο σταυροδρόμι. Έχει 9 ξένους παίκτες. Οι υποχρεώσεις τρέχουν και ο Πασκουάλ θα πρέπει να αποφασίσει με ποιους θα πορευτεί. Αν θα παρουσιάσει μια ομάδα σε Ελλάδα και Ευρώπη η θα πάει σε 2 διαφορετικά ρόστερ.Είναι φανερή όσο και αν μιλάμε για μια ομάδα με μεγάλο βάθος στον πάγκο ότι η απουσία του Λοτζέσκι την δεδομένη στιγμή είναι καθοριστική για τον Παναθηναϊκό. Χάνει πολύ από τον πλουραλισμό του στην επίθεση. Ανέφερα πιο πάνω για το πλεονέκτημα έδρας. Η γνώμη μου είναι ότι πέρα από την 8η θέση που οδηγεί πάνω στην ΤΣΣΚΑ η φετινή προημιτελική σειρά της Ευρωλίγκα θα είναι αμφίρροπη ανεξάρτητα από το ποιος θα έχει το πλεονέκτημα της έδρας. Κάθε ομάδα έχει μεγάλα όπλα στην φαρέτρα της αλλά και αδυναμίες. Το θέμα είναι ότι ο Παναθηναϊκός χρειάζεται και σύντομα μάλιστα να βρει τις ισορροπίες του και να ενσωματωθούν τα νέα αποκτήματα και ιδίως ο Πέιν.

Υ.Γ. Για τον Μαικ Τζέιμς είναι σαν να μην πέρασε μια μέρα. Ο Πέιν έδειξε ότι θα βοηθήσει ειδικά στην άμυνα.

Υ.Γ.2 Για τον τίτλο του κειμένου.Ο Γιώργος Βόβορας (βοηθός του Τσάβι Πασκουαλ) είπε ότι πρέπει να βρουν τι φταίει και ο Παναθηναϊκός δεν είναι αξιόπιστος στα εκτός έδρας. Με όλο το σεβασμό κόουτς εδώ και τόσα χρόνια το ψάχνουμε. Επιτέλους βρείτε το. 1,5 χρόνο είστε το ιδιο προπονητικό επιτελείο.Εμείς έχουμε μια άποψη αλλά προτιμώ την δεδομένη στιγμή να την κρατήσουμε απλά μέσα στο μυαλό μας.

Υ.Γ.3 Τρια buzzer beater στο τέλος κάθε δεκαλέπτου;

Υ.Γ.4 Συνεχίζει κορυφαίος του Παναθηναϊκού το τελευταίο μήνα να είναι με βάση αυτό που πρέπει να κάνει στο γήπεδο ο Βουγιούκας.

Μιχάλης Σταμουλάκης

Αλήθειες και Ψέματα από τον τελικό του Κυπέλλου Ελλάδας

-Η ΑΕΚ ήθελε περισσότερο το Κύπελλο από τον Ολυμπιακό

-ΨΕΜΑ! Δεν υπάρχει αυτό. Και όποιοι το λένε το κάνουν απλά για να υποτιμήσουν την νίκη της ΑΕΚ. Και οι δυο ομάδες θέλανε το τρόπαιο πολύ ο καθένας για τους δικούς τους λόγους. Η ΑΕΚ έπαιξε καλύτερα και το πήρε.

-Το Κύπελλο δεν προσφέρει στον Ολυμπιακό κάτι.

-ΨΕΜΑ! Προσφέρει όσο και αν κάποιοι δεν θέλουν να το παραδεχτούν. Είναι ο ένας από τους τρείς τίτλους που διεκδικούν οι ομάδες κάθε χρονιά. Απλά λόγω του ανοίγματος της ψαλίδας των αιωνίων από τις άλλες ομάδες έχει περάσει στους ίδιους τους παίκτες πρώτα και μετά στον κόσμο ότι μια κατάκτηση του Κυπέλλου δεν προσφέρει τίποτα ενώ μια ενδεχόμενη απώλεια του φέρνει γκρίνια. Χαρακτηριστικές οι δηλώσεις του Μάντζαρη που είπε ότι μόνο με το Κύπελλο η σεζόν θα είναι αποτυχημένη. Πόσα κύπελλα έχει πάρει ο Μάντζαρης; Σωστά μαντέψατε. Ούτε ένα. Ο Ολυμπιακός έχει 9 με τελευταίο το 2011.Το θέλανε και πολύ μάλιστα οι άνθρωποι των Ερυθρόλευκων. Άλλωστε ο Σφαιρόπουλος και πολύ σωστά τόσο καιρό έλεγε ότι: βρισκόμαστε μέσα και στους τρείς στόχους μας. Αλαζονική συμπεριφορά ΙΣΩΣ να έδειξαν οι παίκτες του Ολυμπιακού. Αδιαφορία ΟΧΙ.

Η ΑΕΚ απέδειξε ότι μπήκε ανάμεσα στο δίπολο Παναθηναϊκού- Ολυμπιακού με την κατάκτηση του Κυπέλλου

ΨΕΜΑ! Η ΑΕΚ βαδίζει σιγά- σιγά στο να επιστρέψει εκεί που ανήκει. Αλλά για να μπεις ανάμεσα στους αιώνιους θα πρέπει να αποδείξεις ότι είσαι δυνατός σε μια σειρά αγώνων. Το Κύπελλο ήταν η τέλεια ευκαιρία για την Ένωση. Ένας αγώνας και τέλος και το απέδειξε και μπράβο της. Αλλά σε μια κούρσα πέντε αναμετρήσεων ακόμα δεν έχει τις δυνάμεις να ανταπεξέλθει. Αλλά με την πάροδο του χρόνου και εφόσον προχωρήσουν με ηρεμία και σωστές αποφάσεις θα την έχει. Για την ΑΕΚ ένας αποκλεισμός πλέον σε μια σειρά playoff δεν θα είναι αποτυχία. Ένας αποκλεισμός όμως με 3-0 και χωρίς να παλέψει στα παιχνίδια ΘΑ ΕΙΝΑΙ.

Η ΑΕΚ κέρδισε από το ένστικτο των Αμερικανών της παικτών

ΑΛΗΘΕΙΑ! Αλλά η μισή…. γιατί η άλλη μισή λέει ότι η Ένωση διάβασε εξαιρετικά όλες τις αλλαγές στην άμυνα του Ολυμπιακού. Ο Σάκοτα πόσταρε τον κοντύτερο αντίπαλο του. Ο Μάνι Χάρις ζάλισε με τις ντρίμπλες του τον Μιλουτίνοφ. Με το που μπήκε ο Ουίλτζερ η μπάλα πήγε στον Ντελρόι Τζειμς τέσσερις φορές συνεχόμενες. Δεν χρειάστηκαν ιδιαίτερα συστήματα για την Ένωση στην επίθεση. Ταλέντο των παικτών και διάβασμα των φάσεων.

Η ήττα του Ολυμπιακού ευθύνεται σε μεγάλο βαθμό από την απόδοση των Αμερικανών του.

Αλήθεια! Αρκεί να δεις πόσα προσέφεραν μαζί οι Ρόμπερτς, Τόμπσον, Ουίλτζερ. 0 στην επίθεση και ο τελευταίος 0 και στην άμυνα. Όχι ότι οι άλλοι δυο τρώγανε σίδερα στα μετόπισθεν. Ο Ολυμπιακός είναι ίσως η μόνη ομάδα στην Ευρώπη που οι γηγενείς παίκτες του επισκιάζουν τους ξένους τόσο πολύ. Ο Τόμπσον ήρθε σαν υπερόπλο από το ΝΒΑ και είναι ζήτημα πότε έμεινε στο παρκέ 15 λεπτά σε ένα παιχνίδι. Ο Ρόμπερτς δείχνει σαν μην έχει κίνητρο. Ο ΜακΛιν έδειχνε να μην έχει ενέργεια. Χαρακτηριστική φάση που η ΑΕΚ ανανεώνει 2 επιθέσεις με τον Μαυροειδή στο δεύτερο ημίχρονο και ο Αμερικανός φόργουορντ είναι κάπου μεταξύ κέντρου και τριπόντου της ομάδας του.

Γράφουμε από πάνω όμως ότι οφείλεται σε μεγάλο βαθμό. Δεν χάθηκαν όμως μόνο από αυτούς το παιχνίδι. Παπανικολάου, Παπαπέτρου, Μάντζαρης δεν βοήθησαν σύμφωνα με τα στάνταρ τους. Ο δε Παπανικολάου είναι απορροίας άξιο πως από ένα παίκτη που έβγαλε μάτια για μισή σεζόν στους Ρόκετς πριν 3 χρόνια έχει γίνει χειρότερος και από τον Καραγκούνη με τις διαμαρτυρίες στους διαιτητές. Σε κάθε φάση κάτι λέει στους ρέφερι είτε έχει δίκιο είτε άδικο.

Ο Σπανούλης κάνει κακό πλέον στον Ολυμπιακό.

Εδώ κανονικά δεν πρέπει να έχει αλήθεια η ψέματα αλλά μόνο… κλάμα από τα γέλια. Το 1/3 να παίζανε οι υπόλοιποι από αυτό που έκανε ο kill bill χθες στο παρκέ ίσως το τρόπαιο να είχε πάει στην ομάδα του Πειραιά. Και μόνο του βλέμμα του την ώρα του αγώνα και η στεναχώρια στο τέλος δείχνει την θέληση του για την νίκη. Αυτά περί αδιαφορίας και σνομπαρίσματος που λέγανε κάποιοι των παικτών του Ολυμπιακού. Ότι καλό έκανε η ομάδα του Γιάννη Σφαιρόπουλου ξεκίναγε από τα δικά του χέρια. Αυτός κράτησε τον Ολυμπιακό όρθιο είτε με καλάθια του είτε με τις πάσες στον Μιλουτίνοφ. Αυτός και ο …Στρέλνιεκς.

-Ο Καλύτερος ξένος του Ολυμπιακού δεν είναι Αμερικανός.

ΑΛΗΘΕΙΑ! Ο Γιάνις Στρέλνιεκς αποδεικνύεται λίρα εκατό για την ομάδα του Γιάννη Σφαιρόπουλου. Το αν έχασε δυο βολές στο τέλος εμένα δεν μου λέει κάτι. Είναι παίκτης –ομάδας και με το υψηλό μπασκετικό του IQ ταιριάζει στα θέλω οποιοδήποτε προπονητή της Ευρωλίγκα. Για την ακρίβεια ούτε ο δεύτερος καλύτερος ξένος των ερυθρολεύκων είναι Αμερικανός αλλά Σέρβος ο Μιλουτίνοφ.

Οι αλλαγές των ξένων δυνάμωσαν την ΑΕΚ;

ΑΛΗΘΕΙΑ! Πολλές φορές και από πολλούς η Ένωση έχει σχολιαστεί αρνητικά για το γεγονός ότι αλλάζει τους ξένους σαν τα πουκάμισα. Ειδικά τα δυο προηγούμενα χρόνια η ΑΕΚ είχε γίνει το στοίχημα του μήνα. Αν θα περάσει δηλαδή ένας μήνας χωρίς αλλαγή ξένων. Τώρα όμως την δεδομένη στιγμή οι μεταγραφές των Χάντερ και Πάντερ ήταν ότι καλύτερο για τους Κυπελλούχους Ελλάδας. Στον τελικό δυο παίκτες που έχουν 1 μήνα και 15 μέρες αντίστοιχα στην ομάδα προσέφεραν 15 και 14 πόντους.

Το Κύπελλο της ΑΕΚ αναζωογόνησε το Ελληνικό μπάσκετ

ΑΛΗΘΕΙΑ! Ως ένα βαθμό. Προφανώς όταν μια ομάδα σπάει το σερί 27 τίτλων του Παναθηναϊκού και του Ολυμπιακού είναι δεδομένο ότι πρόκειται για κάτι θετικό. Να βλέπεις δηλαδή και έναν τρίτο πόλο. Πολύ φοβάμαι όμως ότι η ΑΕΚ είναι η εξαίρεση που επιβεβαιώνει τον κανόνα. Και ο κανόνας λέει ότι το ταβάνι όλων των ομάδων πλην Παναθηναϊκού και Ολυμπιακού είναι αυτή την στιγμή ένας τελικός Κυπέλλου μπας και κάνουμε την έκπληξη και πάρουμε το τρόπαιο. Μέχρι εκεί όμως. Το ελληνικό μπάσκετ χρειάζεται τον δυνατό ΠΑΟΚ, τον δυνατό Άρη και την δυνατή ΑΕΚ. Για αυτό ως ένα βαθμό η κατάκτηση του τροπαίου από την Ένωση αλλά και οι δηλώσεις του Μάκη Αγγελόπουλου που δείχνει ότι έχει σχέδια, φιλοδοξίες και όραμα για την ομάδα είναι μια πραγματική τονωτική ένεση για το Ελληνικό μπάσκετ.

Εν κατακλείδι η ΑΕΚ κέρδισε δίκαια τον τελικό. Η ψυχολογία της έχει ανέβει στα ύψη κάτι που μόνο καλό θα της κάνει για τις επερχόμενες αναμετρήσεις με την Νίμπουργκ για το Champions League. Η εσωστρέφεια στον Ολυμπιακό θα κρατήσει θεωρώ λίγες μέρες. Υπάρχει η Ευρωλίγκα που οι Ερυθρόλευκοι πατούν και με τα δυο πόδια πάνω στο πλεονέκτημα έδρας και το Ελληνικό πρωτάθλημα πράγμα που σημαίνει ότι χρόνος για να κλάψουν πάνω από το χαμένο Κύπελλο δεν υπάρχει και δεν έχει και νόημα. Απλά ίσως αυτή η απώλεια επισπεύσει αποφάσεις που θα σχετίζονται με διορθωτικές κινήσεις.

Μιχάλης Σταμουλάκης

O Τσάβι Πασκουάλ έχει στις τάξεις του ενα μεγάλο ρόστερ με την απόκτηση των Πειν και Τζειμς και πλέον καλείτε να πάρει αποφάσεις. Ποιοι μένουν, αν θα δουλέψει ουσιαστικά με 2 ομάδες (ώστε να ξεκουράζει και παίκτες στην Basket League όπου όλα εχουν κριθεί για την πρώτη θέση) και αν θα κρατήσεις και τους 9 ξένους η κάποιος θα πληρώσει το μάρμαρο. Θεωρητικά ΕΑΝ ΦΥΓΕΙ κάποιος αυτός θα είναι ο Ντένμον με δεδομένο οτι ο Λοτζέσκι αν και τραυματίας αυτή την περίοδο έχει δείξει δείγματα της ποιότητας του σαν παίκτης και έχει και την εμπειρία της Ευρωλίγκα. Ο Γκέμπριελ στα τελευταία ματς έχει ανεβάσει ρυθμούς και φαίνεται να κερδίσει την θέση του. Είδωμεν αλλά όπως λεει και μια σέρβικη παροιμία την οποία έκανε γνωστή στην Ελλάδα ο Ομπράντοβιτς: Τα πολλά δεν πόνανε στο κεφάλι. Και το βασικό σε αυτές τις περιπτώσεις είναι ο προπονητής και κατα πόσο μπορεί να διαχειριστεί ένα γεμάτο ρόστερ με 16 διαφορετικές προσωπικότητες. Και ο Πασκουάλ και το έχει κάνει στο παρελθόν και μπορεί και τώρα. Ο Ομπράντοβιτς κάποτε χώρεσε Γιασικεβίτσιους, Σπανούλη, Διαμαντίδη και Νίκολας και κατέκτησε τα πάντα. Το 2002 είχε Μουλαομεροβιτς, Μποντιρόγκα, Κουτλουαι και Αλβέρτη στα ντουζένια του. Και πήρε το πιο μάγκικο Ευρωπαϊκό. Θα πρέπει να βρεθούν οι κατάλληλες ισορροπίες, τα κατάλληλα ζευγάρια μα πάνω απο ολα όλοι να κατανοήσουν και να αποδεχθούν τους ρόλους τους. Όποιος δεν θέλει η δεν μπορεί στον πάγκο. Κανείς δεν είναι πάνω απο την ομάδα και το γενικό καλό της.

Το ρόστερ του Παναθηναϊκού μετά τις τελευταίες μεταγραφές

ΠΛΕΙ ΜΕΙΚΕΡ
Νικ Καλάθης
Λούκας Λεκαβίτσιους
Γιώργος Καλαϊτζάκης

ΣΟΥΤΙΝΓΚ ΓΚΑΡΝΤ
Νίκος Παππάς
Μάικ Τζέιμς
Μάρκους Ντένμον

ΣΜΟΛ ΦΟΡΓΟΥΡΝΤ
Κέι Σι Ρίβερς
Ματ Λοτζέσκι
Θανάσης Αντετοκούνμπο

ΠΑΟΥΕΡ ΦΟΡΓΟΥΟΡΝΤ
Κρις Σινγκλετον (και πεντάρι)
Τζέιμς Γκιστ (και πεντάρι)
Ντίνος Μήτογλου
Κένι Γκέιμπριελ

ΣΕΝΤΕΡ
Ιαν Βουγιούκας
Έιντριαν Πέιν (και τεσσάρι)
Ζακ Ογκουστ

Μιχάλης Σταμουλάκης

Ας ξεκινήσουμε με το νικηφόρο παιχνίδι της ομάδας του Παναθηναϊκού με την Μπασκόνια. Οι πράσινοι έβγαλαν αντίδραση μετά το ‘χαστούκι΄ της Μπάμπεργκ και έφτασαν σε μια πολύτιμη νίκη.

Η Μπασκόνια έκανε ένα μεγάλο καλό στον Παναθηναϊκό σήμερα. Και συγκεκριμένα η δεύτερη πεντάδα της. Απέδειξε ότι κανένας αγώνας στην Ευρωλίγκα δεν είναι εύκολος και κανένας δεν τελειώνει όταν μια διαφορά πάει στους δέκα τέσσερις πόντους. Αυτό ο Παναθηναϊκός θα το πληρώσει κάποια στιγμή (αν υπάρξει άλλη στιγμή).

Στα του παιχνιδιού αξίζουν αναφοράς οι αποδόσεις των Γκέμπριελ, Παππά. Το πρέσινγκ στην άμυνα του πρώτου ημιχρόνου του Λεκαβίτσιους . Η σταθερή απόδοση του Καλάθη και η επιστροφή στις καλές εμφανίσεις του Γκιστ. Ο Παναθηναϊκός πλέον έχει δυο εβδομάδες για να ετοιμαστεί για ένα κομβικό ματς σε 2 εβδομάδες με την Χίμκι στην Μόσχα. Ένα ματς που αν κερδηθεί θα του αυξήσει σημαντικά τις πιθανότητες για ένα πλεονέκτημα έδρας.

Πάμε τώρα και στα εκτός παιχνιδιού.

Είναι φανερό ότι η Ευρωλίγκα προσπαθεί να εξωθήσει τον Παναθηναϊκό στον να φύγει από την διοργάνωση. Για αυτούς που έχουν κοντή μνήμη η κόντρα Ευρωλίγκα- Παναθηναϊκού δεν ξεκινάει από την προεδρία Δημήτρη Γιαννακόπουλου. Έχει βαθιές ρίζες. Από το 2001 με το σχίσμα , από το 2009 με τον Αρτεάγκα στον τελικό με την ΤΣΣΚΑ Μόσχας και την εξύβριση του Μπερτομέου προς τον Γιαννακόπουλο. Ανέκαθεν οι σχέσεις των δυο ήταν τεταμένες. Και αυτό γιατί ο Παναθηναϊκός δεν είναι κανένα κουτσαβάκι να τον κάνεις ότι θέλεις. Οι δικηγόροι του Παναθηναϊκού έχουν μαζέψει 190.000 μηνύματα απειλητικά για την οικογένεια Γιαννακόπουλου. Αυτοί είναι οι φίλαθλοι που προσέβαλλε και καλά ο πρόεδρος του Παναθηναϊκού; Ναι έχει κάνει λάθη πολλά στο παρελθόν. Τα ξέρει και ο ίδιος. Αλλά σε αυτή την περίπτωση το δίκιο του είναι βουνό. Η Ευρωλίγκα προκαλεί συνεχώς τον Παναθηναϊκό. Είτε με τις διαιτησίες, είτε με κινήσεις τύπου μπλοκ της βραδιάς το φάουλ του Βέσελι στον Παππά που για τα μάτια του κόσμου δεν ζητήθηκε καν συγνώμη. Και ο κόσμος του Παναθηναϊκού το ξέρει. Και αυτό αποδείχθηκε σήμερα στο ΟΑΚΑ. Ποιο δημοψήφισμα να γίνει; Η εικόνα τα έλεγε όλα. Γιούχα στον ύμνο της Ευρωλίγκα. Οι παίκτες στο πλευρό του ιδιοκτήτη. Μάσκες με το πρόσωπο του Γιαννακόπουλου. Οι δηλώσεις Πασκουάλ που έκανε σαφές ότι ο Παναθηναϊκός είναι ΕΝΑ και γενικά αυτά που είπε ο Καταλανός καταλαβαίνει κανείς ότι είναι ευλογία να έχεις ένα τόσο σοβαρό άνθρωπο στον πάγκο.

Από εκεί και πέρα από αυτήν την διαμάχη δεν υπάρχει κανείς νικητής. Μόνο ΗΤΤΗΜΕΝΟΙ. Σε βάθος χρόνου θα αποδειχθεί αν έχει κερδίσει κάτι κάποιος. Ο Παναθηναϊκός μέσα από αυτή την περιπέτεια έχει κερδίσει κάτι όμως που είναι το Α και το Ω σε μια ομάδα. Την Συσπείρωση. Που σήμερα έγινε φανερή με τον πλέον εμφατικό τρόπο. Το μήνυμα εστάλη.

Υ.Γ. Για να φύγει ο Παναθηναϊκός από την Ευρωλίγκα χρειάζονται να ψηφίσει υπέρ αυτού το 75% από τα μέλη της Ένωσης. Τις 11 δηλαδή ομάδες. Κανείς Μπερτομέου δεν μπορεί να τον διώξει.

Υ.Γ.2 Με βάση την σημερινή εικόνα στήριξης θεωρώ ότι είναι άδικο να μπει ο κόσμος στην διαδικασία ψήφου. Άλλωστε στο ΟΑΚΑ το βράδυ της Πέμπτης οι 14.000 ψηφίσανε. Και αυτό το είδαν όλοι.

Μιχάλης Σταμουλάκης

Η εβδομάδα που μας πέρασε είχε σαν πρώτο γεγονός την πρωτοφανής επίθεση που εξαπέλυσε με μπουνιές ο παίκτης του Ολυμπιακού Γιώργος Μπόγρης στον δημοσιογράφο Σωτήρη Γεωργίου. Ένας αθλητής δηλαδή να χτυπήσει δημοσιογράφο. Όχι ότι δεν έχει ξαναγίνει πιο παλιά.

Ας ξεκινήσουμε από το βασικό. Ότι και να σου έχει γράψει, όσο και να μην σου αρέσει  η φάτσα του η δεν ξέρω εγώ τι δεν ορμάς να χτυπήσεις έναν άνθρωπο. Η βία δεν είναι λύση. Αυτομάτως χάνεις το.. όποιο δίκιο έχεις. Από αυτή την μεριά ο Μπόγρης είναι ο μοναδικός χαμένος της υπόθεσης και φυσικά υπεύθυνος.  Το λάθος του είναι διπλό γιατί μιλάμε για αθλητή του Ολυμπιακού που αγωνίζεται στις κορυφαίες διοργανώσεις, και με συμμετοχές στην Εθνική ομάδα.

Δεύτερο βασικό. Ο Ολυμπιακός δεν εμπλέκεται πουθενά στην επίθεση. Ο Μπόγρης είναι αθλητής της ομάδας του Πειραιά αλλά μέχρι εκεί. Δεν μπορεί η κάθε ομάδα να βάζει και ένα φύλακα στον κάθε παίκτη της από κοντά. Η επίθεση από ότι φαίνεται είναι καθαρά προσωπική και τίποτα παραπάνω. Άρα ο Ολυμπιακός μένει έξω από το κάδρο.

Πάμε τώρα σε ένα άλλο εξίσου σημαντικό γεγονός ίσως το σημαντικότερο. Η δύναμη ενός δημοσιογράφου είναι μεγάλη. Η πένα του μπορεί να επηρεάσει χιλιάδες κόσμου. Κακώς εννοείτε συμβαίνει αυτό γιατί συνεπάγεται ότι αυτός ο κόσμος χειραγωγείτε εύκολα αλλά συμβαίνει και δεν μπορούμε να το αλλάξουμε.  Θα πρέπει λοιπόν ο Δημοσιογράφος όπως δεν γουστάρει αυτούς που τον βρίζουν από κάτω στα σχόλια και απαντάει να έχει πάντα στο μυαλό του το γεγονός ότι χαρακτηρισμοί υποτιμητικοί και σε ένα σημείο εξευτελιστικοί μπορούν να βλάψουν ανεπανόρθωτα την καριέρα και το προφίλ ενός αθλητή.

Κοινώς για να εξηγούμαστε πιο απλά. Μπορείς να γράψεις ότι διαφωνώ με την επιλογή του Σφαιρόπουλου να πάρει τον Μπόγρη (και τον κάθε Μπόγρη) στον Ολυμπιακό. Μπορείς να γράψεις ότι δεν μου αρέσει η άμυνα που παίζει. Δεν μου αρέσουν τα τελειώματα του κοντά στο καλάθι. Δεν μου αρέσει το σουτ του. Δεν μου αρέσουν χίλια δυο πράγματα. Ξαναλέω για τον Μπόγρη και τον κάθε Μπόγρη. Η κριτική σου όμως θα πρέπει να είναι αμιγώς για αυτό που σε διαβάζει ο κόσμος. Μπασκετική.

Όταν αναφέρεσαι σε χαρακτηρισμούς ο πιο τεμπέλης Έλληνας παίκτης (παρεμπιπτόντως ο Μπόγρης πλήρωσε με δικά του έξοδα στο παρελθόν και έκανε ένα μήνα προπόνηση με τον Τιμ Γκλόβερ γυμναστή του Τζόρνταν και δεν νομίζω τρία σουπερ χρόνια στην Ισπανία να βγήκαν από την τεμπελιά) , όταν τον παρουσιάζεις και αναφέρεις μέσα σε κείμενο  για  σχέση που είχε (ποιον ενδιαφέρει αλήθεια και τι σχέση έχει με το μπάσκετ)… όταν δεν το έχεις πει μόνο ζιγκολό…  είναι σαν να προκαλείς το επεισόδιο.

Όσο καταδικαστέα ήταν η πράξη του Μπόγρη , άλλο τόσο καταδικαστική είναι και η οποιαδήποτε αναφορά στην προσωπική ζωή ενός αθλητή και οι ειρωνικοί χαρακτηρισμοί όταν ξέρεις τι αντίκτυπο έχει σε μια μεγάλη μερίδα του κόσμου. Δεν νομίζω κανένας αθλητής να όρμαγε να χτυπήσει έναν άνθρωπο επειδή έγραψε δεν μου αρέσει το sky-hook του. Αλλά να εξισώνουμε την προσωπική ζωή με την αθλητική είναι άτοπο και δεν μπορεί να γίνεται δεκτό από κανένα. 

Δεν μπορεί να λέμε ότι αυτός ο παίκτης είναι καλός στο pick and roll , στο αμυντικό transition, στις βολές  και ξαφνικά ααα πηδ@γε και την τάδε.

Για αυτό ναι μεν η βία πρέπει να καταδικάζεται από όλους και όχι απλά για το τυπικό αλλά να έχει ουσία, αλλά και όταν γράφουμε να ξέρουμε γιατί γράφουμε και που είναι τα όρια μας.

Σε όλα τα πράγματα στην ζωή μας υπάρχουν λεπτές κόκκινες γραμμές. Αν τις περνάμε εν γνώσει μας  θα πρέπει να είμαστε έτοιμοι να υποστούμε και τις συνέπειες. Ο Μπόγρης φταίει 100% για την επίθεση. Καμιά φορά και ο θύτης έχει κάποια δίκια. Όχι μόνο το θύμα.

Μιχάλης Σταμουλάκης

Μετά από την ήττα στην Μόσχα στις αρχές Οκτώβρη είχα αναφέρει ότι μια τέτοια εμφάνιση για τον Παναθηναϊκό δεν είναι ανησυχητική για εκείνη την εποχή. Αλλά θα υπήρχε πρόβλημα αν οι Πρωταθλητές Ελλάδας παρουσίαζαν τέτοια εικόνα μετά τα Χριστούγεννα. Δυστυχώς ο Παναθηναϊκός έκανε ένα μεγάλο πισωγύρισμα στην Βαμβέργη κόντρα στην Μπάμπεργκ. Ακόμα και η κάκιστη διαιτησία δεν μπορεί να σταθεί σαν δικαιολογία για μια ομάδα επιπέδου Παναθηναϊκού.

Το πιο ανησυχητικό δεν ήταν το κάκιστο ξεκίνημα των πρασίνων. Έχουμε ξαναπεί άλλωστε ότι και οι δυο ομάδες μας περνάνε περίοδο ντεφορμαρίσματος (ακόμα και μετά την μεγάλη νίκη του Ολυμπιακού επί της Φενέρ εξακολουθώ να το πιστεύω). Το πιο άσχημο και αυτό που κρούει τον κώδωνα του κινδύνου είναι Η ΚΑΤΑΡΡΕΥΣΗ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΕΠΑΝΑΦΟΡΑ.

Όταν θες να λες ότι διεκδικείς θέση στο final four δεν γίνεται να επιστρέφεις μέσα σε 5 λεπτά στο παιχνίδι με αντίπαλο την πολύ καλή αλλά έως ενός σημείου Μπάμπεργκ, και στα τελευταία 10 λεπτά που πρέπει να… φας το παρκέ εσύ να παραδίνεσαι άνευ όρων. Κοιτάς το επιμέρους σκορ των τελευταίων δέκα λεπτών και δεν το πιστεύεις. 38-19.

Ο Παναθηναϊκός ξεκίνησε το ματς όπως ακριβώς κάνει τον τελευταίο μήνα με εξαίρεση το ματς με την Ζαλγκίρις. Άσχημα. Μόνη απειλή οι συνεργασίες του Καλάθη στην επίθεση και κακή άμυνα με κακές περιστροφές. Είπα περιστροφές και θυμήθηκα. Είναι απίστευτο αλλά όλα τα λάθη στο κομμάτι αυτό γίνεται από τους Αμερικανούς. Ο Ρίβερς ξεχνιέται στην αδύνατη πλευρά. Ο Σίγνκλετον τον περνάνε όπως θέλουν από όπου θέλουν ότι ώρα θέλουν. Ο Γκάμπριελ περιμένει να νικήσει τον αντίπαλο στον αέρα λες και είναι ο Ντρειμοντ Γκριν. Ο Ντένμον είναι αλλού για αλλού και πάει λέγοντας.

Ο Πασκουαλ ψάχτηκε και στην τρίτη περίοδο του βγήκε. Έστησε την ομάδα ΥΠΟΘΕΤΙΚΑ σε ζώνη με κεντρικό τον Σίνγκλετον που στην πρώτη πάσα γινόταν man to man και σε όλα τα σκριν αλλαγές. Η Μπάμπεργκ τα έχασε και ο Παναθηναϊκός πέρασε και μπροστά και παρόλο που στο τριακοστό λεπτό ήταν ένα καλάθι πίσω είχε επιστρέψει.

Και μπαίνει στο τελευταίο δεκάλεπτο και περιμένεις να συνεχιστεί η αντεπίθεση αλλά αντ΄αυτού βλέπεις άτακτη υποχώρηση. Κακές επιλογές στην επίθεση, ανύπαρκτη άμυνα με παίκτες να παίζουν άμυνα μίνι που τα παιδάκια ακόμα κοιτάνε τον παίκτη τους και όχι το καλάθι της ομάδας και ήρθε το τελικό 95-74. Προφανώς δεν έχει τελειώσει τίποτα και τίποτα δεν θα κριθεί στην regular season. Αλλά κακά τα ψέματα. Η κοιλιά σιγά -σιγά πρέπει να τελειώσει αλλιώς το ντεφορμάρισμα αυτό θα στοιχίσει σίγουρα στα playoffs. Με εξαίρεση την ΤΣΣΚΑ όλα τα ζευγάρια είναι δυνατά και αμφίρροπα. Αν και κάτι μου λέει ότι η Ρεάλ Μαδρίτης στο τέλος θα μας κάνει να μιλάμε για αυτήν.

Y.Γ. Ο Ντένμον έχει προσφέρει; ΟΧΙ. Πρέπει να φύγει; ΟΧΙ.

Υ.Γ.2. 34-14. Εντάξει δεν το λές και σφαγή. Ούτε καν  30-26.

Μιχάλης Σταμουλάκης

Ξεκινώντας να πούμε για τον αγώνα του Παναθηναϊκού με την Ζαλγκίρις ίσως είναι καλό να ξεκαθαρίσουμε κάτι από τώρα. Ο Παναθηναϊκός περνάει μια περίοδο ΑΝ ΟΧΙ ντεφορμαρίσματος, που δεν είναι και στα καλύτερα του. Η κόπωση από τα δύσκολα και συνεχόμενα παιχνίδια έχει κάνει την εμφάνιση της. Κυρίως αυτή είναι πνευματική. Γιατί εδώ δεν ισχύει : Το μεν πνεύμα πρόθυμον, η δε σαρξ ασθενής. Αλλά ακριβώς το αντίθετο. Ο Παναθηναϊκός πήρε ένα παιχνίδι καθαρά από το αίσθημα αυτοσυντήρησης και τον ηγετικό ρόλο κάποιων παικτών.

Για αυτό τέτοια περίοδο μετράει μόνο η ουσία και τίποτα άλλο. Το είδαμε και την προηγούμενη εβδομάδα με δυο σπουδαίες προσπάθειες με Φενέρ και ΤΣΣΚΑ αλλά το κοντέρ έγραψε ένα βαθμό. Τώρα μπορούμε να βρούμε χίλια δυο κακά αλλά στο τέλος οι βαθμοί που κατακτήθηκαν είναι δυο.

Η αυτοκριτική μπορεί να γίνει από αύριο και έχοντας ένα ματς την Δευτέρα για το Ελληνικό πρωτάθλημα κόντρα στον Ολυμπιακό που είναι το πιο αδιάφορο των τελευταίων τριών ετών.

Σίγουρα ο Καλάθης με το νικητήριο σουτ, ο Γκιστ με τις άμυνες του και ο Ρίβερς στο τέλος της κανονικής διάρκειας θα μονοπωλήσουν τα ρεπορτάζ. Εγώ όμως θα πω ότι το ματς κατέληξε στους Πράσινους της Αθήνας και όχι του Κάουνας γιατί οι Πρωταθλητές Ελλάδας βρήκαν πολύ καλή συνεισφορά από τους παγκίτες τους. Ντένμον, Λεκαβίτσιους και Βουγιούκας προσέφεραν παραπάνω από το αναμενόμενο και ήταν κομβική στην εξέλιξη του αγώνα. Ναι! Δεν έπαιξαν στο τέλος και την παράταση κανείς τους. Αλλά το ότι το ματς πήγε εκεί και δεν χάθηκε νωρίτερα οφείλεται σε μεγάλο ποσοστό και σε αυτούς.

Η πνευματική κόπωση φαινότανε κυρίως στην άμυνα. Όπου ο Πασκουάλ έβλεπε τους παίκτες του να μην έχουν την συγκέντρωση ακόμα και στο πιο απλό πράγμα που ζητούσε. Αλλαγές σε όλα τα σκριν. Το φάουλ που έλεγαν οι εκφωνητές ότι δεν κάνει ο Παναθηναϊκός όταν η μπάλα δεν πάει χαμηλά στο καλάθι είχε λόγο. Και αυτός δεν ήταν άλλος από την προσπάθεια του Πασκουάλ να αποκόψει τους Μιλάνκις και Πάνγκος από το παιχνίδι. Κάθε προπονητής παίρνει ρίσκα. Σήμερα του βγήκε ως ένα βαθμό. Και αυτό γιατί με κορυφαίο (μην τα ξαναλέμε) στην αφέλεια τον Σίγνκλετον η Ζαλγκίρις βρήκε διαδρόμους παίζοντας πολύ όμορφο και στοχευόμενο μπάσκετ. Όπου αυτό δεν ήταν άλλο από το διάβασμα των φάσεων και την μπάλα μέσα στον Καβαλιάουσκας που έκανε το ματς της ζωής του.

Ο Παναθηναϊκός έχει μπροστά του δυο κομβικά ματς για την συνέχεια της Ευρωλίγκα. Είχαμε τονίσει και στο προηγούμενο κείμενο ότι οι πράσινοι πρέπει στα ματς με Ζαλγκίρις, Μπάμπεργκ και Μπασκόνια να κάνουν το 3/3 ώστε να μπουν στην τελική ευθεία με καλή ψυχολογία αλλά και… βαθμολογία. Το πρώτο βήμα έγινε αλλά το τσιπάκι θα πρέπει να αλλάξει και γρήγορα μάλιστα. Θεωρώ δεδομένο ότι θα δούμε πολλά που υπό άλλες συνθήκες δεν θα βλέπαμε στο ματς με τον Ολυμπιακό την Δευτέρα.

Μιχάλης Σταμουλάκης

O Παναθηναϊκός έδωσε μια μεγάλη μάχη κόντρα στην ΤΣΣΚΑ Μόσχας αλλά όπως και πριν δυο μέρες στην Κωνσταντινούπολη κόντρα στην Φενέρμπαχτσε δεν τα κατάφερε και έχασε. Βρέθηκε στο 12-7 στην βαθμολογία. Προφανώς και δεν έχει χαθεί τίποτα αν αναλογιστούμε ότι η δεύτερη θέση είναι μια νίκη μακριά.

Για το ματς με την ΤΣΣΚΑ Μόσχας. Να ξεκαθαρίσουμε ένα πράγμα. Θεωρώ ότι ο Παναθηναϊκός παρουσιάστηκε άριστα διαβασμένος στο αγώνα αυτό. Με εκπλήξεις, με τρικ (Όγκαστ, μπάλα στην αρχή στην επίθεση στον Αντετοκούνμπο) και με σωστή καθοδήγηση.

Τι έφταιξε για την ήττα;. Μια σειρά πραγμάτων.

Το κάκιστο επιθετικά δεύτερο δεκάλεπτο. Οι 9 πόντοι με πολλά σουτ εξ αυτών ελεύθερα αποδείχθηκε καθοριστικό για την συνέχεια του αγώνα.

Το 1/16 τρίποντα του πρώτου ημιχρόνου. Πολλά εξ αυτών ήταν ελεύθερα αλλά και πολλά κάτω από το καλάθι. Όταν παίζεις τόσο καλή άμυνα , βγάζεις τα plays σου στην επίθεση και ξαφνικά βρίσκεται και πίσω στο σκορ στο ημίχρονο (έστω και με ένα καλάθι) προφανώς  σε επιβαρύνει σαν ομάδα.

Η Κούραση ειδικά στα τελευταία δέκα λεπτά των παικτών του Παναθηναϊκού.

Στο δεύτερο ημίχρονο οι πράσινοι έκαναν ένα πολύ καλό ξεκίνημα. Βρήκαν σουτ αλλά το τέταρτο δεκάλεπτο ανήκει ολοκληρωτικά στην ΤΣΣΚΑ. Δεν είναι η διαφορά αλλά  η αυτοπεποίθηση στον τρόπο παιχνιδιού των Ρώσων. Οι Πρωταθλητές Ελλάδας έπεσαν θύματα στο διάστημα αυτό του Κλάιμπερν που κατάφερε και να σκοράρει  αλλά και να δημιουργήσει πηγαίνοντας χαμηλά τον αντίπαλο του και πασάροντας πολύ καλά στην αδύνατη πλευρά.

Και φυσικά στο τέλος μίλησαν τα γκάρντ της ΤΣΣΚΑ Μόσχας. Ο Κορυφαίος των κορυφαίων αυτή την στιγμή στην Ευρωλίγκα Σέρχιο Ροντρίγκεθ κατά κύριο λόγο και ο Νάντο Ντε Κολό. Ο μεν Ισπανός με τα drive καθόλη την διάρκεια του δευτέρου ημιχρόνου και το σουτ-μαχαιριά στα 49 δευτερόλεπτα. Ο δε Ντε Κολό με την διαφορά στο καλάθι εκμεταλλεύτηκε το μισό δευτερόλεπτο που τον ξέχασε ο Αντετοκούνμπο στα τελευταία δυο λεπτά.

Ο Παναθηναϊκός απέδειξε και σήμερα γιατί το πλεονέκτημα έδρας σε αυτό το ΟΑΚΑ ίσως είναι πιο σημαντικό από οποιαδήποτε άλλη χρονιά. Ομάδα με τα γκάρντ και την προσωπικότητα που έχει η ΤΣΣΚΑ δεν έχει υπάρχει.  Η ήττα από την ΤΣΣΚΑ δεν είναι καταστροφή.  Τα επόμενα ματς ειδικά τα τρία πρέπει όμως να κερδηθούν  με Ζαλγκίρις εντός, Μπάμπεργκ εκτός και Βαλένθια εντός. Ώστε με 3/3 να μπει στις τελευταίες στροφές της κανονικής σεζόν για τις μάχες με Χίμκι, Ρεάλ , Ολυμπιακό από θέση ισχύος.

Υ.Γ. Σαν το ΟΑΚΑ έδρα δεν έχει

Υ.Γ.1. Thanasis Antetokunbo #NBA VOTE

Y.Γ.2 Το ξεμπούκωμα του Ρίβερς από τα καλύτερα νέα της βραδιάς. Η αντίδραση του κόσμου και η συμπαράσταση προς τους παίκτες ακόμα ΑΠΙΣΤΕΥΤΗ.

Υ.Γ.3. Αν ο Παππάς βάλει στο αδιαμφισβήτητο επιθετικό-φονικό ένστικτό και λίγο καλύτερο διάβασμα των φάσεων θα κάνει ακόμα πιο σπουδαία πράγματα από όσα ήδη κάνει την φετινή χρονιά. Και άσε τους άλλους να λένε για την δύσκολη χρονιά του Παππά και να γελάνε και τα τσιμέντα.

Υ.Γ.4 Πολλοί υποστηρίζουν ότι τα ματς μεταξύ των ομάδων της πρώτης πεντάδας θα κρίνουν την τελική κατάταξη. Εγώ διαφωνώ. Θεωρώ ότι τα ματς με τις αποκλεισμένες ΚΑΙ ΚΥΡΙΩΣ με τις ομάδες που διεκδικούν την είσοδο στα playoff θα κρίνουν πολλά στην τελική κατάταξη.

Y.Γ.5 Στο 69-74 ο Παναθηναϊκός έκανε αυτό που δυστυχώς δεν έκανε μια φάση πριν. Στο 69-71 η μπάλα έπρεπε να πάει μέσα και οχι ο Νίκος Παππάς να παίξει ένας εναντίον ενός. Λεπτομέρειες όμως και η ζωή συνεχίζεται. 

Μιχάλης Σταμουλάκης

Ο Παναθηναϊκός έχει επιστρέψει για τα καλά όχι στα ψηλά της Ευρωλίγκα γιατί εκεί ήταν πάντα αλλά έχει κάνει το μικρό βήμα που τον κατατάσσει στα φαβορί για το final four. Οι πράσινοι το απέδειξαν και αυτό σήμερα στην Κωνσταντινούπολη παρά την ήττα από την Φενέρμπαχτσε.

Οι πρωταθλητές Ελλάδας είχαν πλάνο. Με άξονες τους Ντένμον και Καλάθη και την πίεση τους στην μπάλα δυσκόλεψε την κυκλοφορία της μπάλας των Τούρκων ενώ οι γρήγορες επιστροφές έκοψαν το transition game της Φενέρ.

Μα πάνω από όλα ο Παναθηναϊκός ήλεγχε το παιχνίδι για τριάντα λεπτά γιατί κατάφερε να ελέγξει την εναέρια κυκλοφορία. Τα ριμπάουντ ήταν αυτά που επέτρεψαν στους πράσινους να προηγούνται και γενικά να είναι μέσα στο παιχνίδι. Το όπλο αυτό όμως χάθηκε στα τελευταία δέκα λεπτά. Εκεί ο Βέσελι και γενικά η Φενέρ κατάφερε να κάνει ανεπανόρθωτη ζημιά με τα επιθετικά ριμπάουντ. Οι 7 ανανεώσεις κατοχών πλήγωσαν τον Παναθηναϊκό στο τέταρτο δεκάλεπτο. Τα τρία εξ αυτών μάλιστα χάθηκαν με την μπάλα να πηγαίνει κοντά στην γραμμή του φάουλ. Θεωρητικά αυτά τα ριμπάουντ είναι των γκάρντ. Αλλά στην προκειμένη περίπτωση οι αλλαγές που γινόντουσαν στα σκριν έφερνε τους ψηλούς μακριά από το καλάθι που δεν έχουν και τον απόλυτο έλεγχο του χώρου μιας και συνήθως βρίσκονται μέσα στο καλάθι. Επίσης θεωρώ ότι στα τελευταία λεπτά δεν υπήρχε πολύ καλό διάβασμα στην επίθεση με τις αλλαγές που έκανε πάνω στα σκριν η Φενέρ. Θα μπορούσε να κυκλοφορήσει πιο γρήγορα η μπάλα για να βρεθεί η κατάλληλη επιλογή αλλά με τον αστερίσκο πάντα ότι η Φενέρ έχει αθλητικούς ψηλούς με μεγάλα άκρα προεξάρχοντος του Βέσελι και δεν είναι και το πιο εύκολο πράγμα.

Το παιχνίδι τελείωσε. Ο Παναθηναϊκός πρέπει να αλλάξει το τσιπάκι και μπροστά του έχει την ΤΣΣΚΑ. Ένα παιχνίδι που θα γίνει στο κατάμεστο ΟΑΚΑ (ανακοινώθηκε sold out). Τα έχουμε ξαναπεί. Όσο το ΟΑΚΑ μένει απόρθητο ο Παναθηναϊκός δεν έχει να φοβάται τίποτα και κανέναν. Μόνο τον κακό του εαυτό.

Υ.Γ.
1)Καλάθι και φάουλ ο Καλάθης δίνεται χαμηλά και η μπάλα πλάγια
2)Ο Γκιστ όταν πατάει έχει δώσει την μπάλα στο τέλος του αγώνα.
3)Ο Παππάς στον αιφνιδιασμό κόβεται με φάουλ από τον Βέσελι και δεν δίνεται τίποτα.
Όλα μα όλα ο ίδιος διαιτητής. Ο άνθρωπος που όταν Ελληνική ομάδα πρέπει να χάσει είναι πάντα εκεί. Ο Λουίτζι Λαμόνικα. Δεν ξεχωρίζει Παναθηναϊκό η Ολυμπιακό. Όπου βρει χτυπάει αλύπητα. Ακόμα και στο Μπασκόνια- Ολυμπιακός που ήταν στους τριάντα πόντους θα βρει να κάνει τα δικά του δίνοντας κάτι φάουλ η τεχνικές ποινές που κανείς δεν έχει αντιληφθεί πλην η.. φαντασία του. Ο άνθρωπος είναι μέγιστος ανθέλληνας. Δεν γουστάρει τις Ελληνικές ομάδες. ΤΕΛΟΣ.

Υ.Γ.1 Εκεί στην Ευρωλίγκα αυτοί που επιμελούνται τα social media πόσο σχετικοί είναι με το μπάσκετ. Η μήπως θέλει η που...να να κρυφτεί και η χαρά δεν την αφήνει. What a block γράφουν για την ...υποτίθεται τάπα του Βέσελι στον Παππά. Δείτε την φωτογραφία και αρκεί.

Μιχάλης Σταμουλάκης

Ο Παναθηναϊκός πήρε μια μεγάλη νίκη απέναντι στην Μπαρτσελόνα για πολλούς και διάφορους λόγους.

Για το βαθμολογικό μιας και με την νίκη αυτή παρέμεινε μέσα στην 4αδα που δίνει πλεονέκτημα έδρας.

Για το ψυχολογικό αφού απέδειξε ότι στο ΟΑΚΑ διατάζει μόνο αυτός και δεν τον νοιάζει αν είναι σε καλή φόρμα η όχι ο αντίπαλος.

ΜΑ ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΟΛΑ γιατί απέδειξε ότι μια μεγάλη ομάδα μπορεί να βρει λύσεις ακόμα και όταν της πάνε στραβά σημαντικές στατιστικές κατηγορίες. Και απέδειξε ότι σε αυτό το επίπεδο δεν υπάρχουν συγκεκριμένες σταθερές. Η καλή ομάδα έχει την δυνατότητα να αλλάζει τακτικές, φιλοσοφίες και ρυθμούς όταν και όποτε χρειάζεται μέσα στην διάρκεια ενός αγώνα προσπερνώντας τις αναποδιές που προκύπτουν.
Και όπου αναποδιές βάλτε τα 4/22 τρίποντα και το 60% ποσοστό στις βολές. Ο Παναθηναϊκός προ Πασκουάλ ακόμα και ο περσινός όταν ανέλαβε ο Καταλανός θα είχε χάσει αυτό το παιχνίδι. Πλέον αυτό έχει αλλάξει. Οι Πρωταθλητές Ελλάδας έχουν την δυνατότητα πλέον να βρίσκουν τις κατάλληλες λύσεις μέσα στο παιχνίδι και να περνάει σε plan b. Μεγαλύτερη απόδειξη από τους 84 πόντους δεν υπάρχει. Και αυτοί οι πόντοι ήρθαν πάνω από όλα από την πολύ καλή άμυνα που ανάγκασε την Μπαρτσελόνα σε 18 λάθη.

Φυσικά ο Παναθηναϊκός έχει την πολυτέλεια αυτή την εποχή να διαθέτει δυο παίκτες που είναι οι καλύτεροι στο είδος τους. Τον Καλάθη που την δεδομένη στιγμή είναι ΜΑΚΡΑΝ ο καλύτερος point guard της Ευρώπης και τον Γκιστ που είναι ο καλύτερος αμυντικός ειδικά όταν η ομάδα παίζει με αλλαγές.

Ο Παππάς είναι πλέον παίκτης Ευρωλίγκα και επιπέδου Παναθηναϊκού. Όχι αγωνιστικά. Αυτό ήταν πάντα. Αλλά πνευματικά. 0 πόντους μέχρι την τέταρτη περίοδο. 15 στο φινάλε.

Αν βάλεις στην εξίσωση και τους άλλους παίκτες που βοήθησαν και έδειξαν ότι είναι έτοιμοι να καλύψουν οποιαδήποτε παρασπονδία όπως ο Θανάσης Αντετοκούνμπο, ο Βουγιούκας, ο Ντένμον,ο Λεκαβίτσιους, ο Λοτζέσκι και ο Γκέμπριελ καταλαβαίνεις γιατί οι πράσινοι βρίσκονται εκεί που βρίσκονται. Και όλα αυτά έχουν ονοματεπώνυμο. ΤΣΑΒΙ ΠΑΣΚΟΥΑΛ. Αρέσει δεν αρέσει σε κάποιους.

Υ.Γ. Και για αυτήν την Μπαρτσελόνα υποθέτω φταίει ο Πασκουάλ και ο Μπαρτζώκας.

Υ.Γ.1. Όταν δεν λάμπεις γενικά στο παρκέ και τελειώνεις με 17 πόντους τι μπορεί να περιμένει η ομάδα από σένα; Το ερώτημα για τον Κρις Σίγνκλετον.

Υ.Γ.2 Φήμες ότι τελείωσε ο αγώνας και ο Αλόνσο επιμένει ακόμα ο Ναβάρο να μαρκάρει τον Παππά ελέγχονται.

Μιχάλης Σταμουλάκης

Ο Παναθηναϊκός νίκησε και την Εφές στο ΟΑΚΑ και έφτασε στο 8/8 στην έδρα του. Το τονίζουμε σε κάθε κείμενο σχεδόν. Ένα ενδεχομένως απόρθητο ΟΑΚΑ θα δώσει  πλεονέκτημα έδρας. Συνέβη και πέρυσι και πολύ περισσότερο θα γίνει φέτος.

Οι πρωταθλητές Ελλάδας προς … θλίψη των περισσοτέρων Ελλήνων προπονητών κέρδισε από την επίθεση σήμερα και όχι από την άμυνα. Με 14/26 τρίποντα και με τον Ρίβερς να έχει 0/4. Ο Πασκουάλ τόνισε ότι η ομάδα έκανε πολλά λάθη στο αμυντικό κομμάτι σήμερα. Θα συμφωνήσω αλλά κυρίως για το δεύτερο ημίχρονο. Γιατί στο πρώτο οι πράσινοι ήταν πολύ καλοί στην άμυνα. Με καλές περιστροφές και πολύ δυναμικές αλλαγές στα pick and roll της Εφές. Οι βάσεις της νίκης μπήκαν από το πρώτο μέρος με τους 33 πόντους παθητικό.

Είπαμε όμως ότι όλα τα λεφτά ήταν η επίθεση. Πολύ καλός και χρήσιμος ο Λεκαβίτσιους αλλά ο Παναθηναϊκός είναι άλλη ομάδα με τον Καλάθη. Ο ηγέτης των πρωταθλητών Ελλάδας έτρεξε την ομάδα , βρήκε τις κατάλληλες πάσες και έβαλε τους συμπαίκτες του στις σωστές αποστάσεις όταν και όποτε έπρεπε. Από εκεί και πέρα μπορούμε να σταθούμε ατομικά σε κάποιους παίκτες. Όπως ο Ντένμον που δείχνει πλέον να έχει ξεπεράσει το crash του ρούκι της Ευρωλίγκα και αναδεικνύεται σε πολύτιμο εργαλείο για την ομάδα και πολύ… οικονομικός μάλιστα. 3/3 τρίποντα σε 9 λεπτά συμμετοχής. Ο Νίκος Παππάς κάνει μακράν την καλύτερη χρονιά του και πλέον καθιερώνεται με δόξα και τιμή. ΝΑΙ! Στον Παναθηναϊκό του Πασκουάλ. Σε αυτόν που όπως έλεγα οι αγνοί και αντικειμενικοί ήθελε να τον φάει.  Ο Γκιστ είναι σε μια ημιάγρια κατάσταση ενώ απίστευτη αθόρυβη δουλειά  από τους Λοτζέσκι και Λεκαβίτσιους. Φυσικά και ο Θανάσης Αντετοκούνμπο αξίζει τα εύσημα ειδικά για την άμυνα του (ο Σίμον πρέπει να αισθάνθηκε μια ανακούφιση οταν το είδε να βγαίνει αλλαγή) αλλά και για την προσπάθεια που καταβάλλει στην επίθεση παρότι δεν ειναι ο πλέον ταλαντούχος με την μπάλα στο παρκέ.

Οι πράσινοι είναι πλέον στο 11-5 και την επόμενη αγωνιστική υποδέχονται την φορμαρισμένη Μπαρτσελόνα. Ένα πολύ καλό τεστ και μια ευκαιρία για εδραίωση στην 4αδα. Μια νίκη θα είναι η καλύτερη ώθηση στην μάχη της Πόλης που ακολουθεί με την Φενέρμπαχτσε. 

Υ.Γ. Μεγάλο πρόβλημα που πρέπει άμεσα να διορθωθεί δεν είναι άλλο απο τα ριμπάουντ. Με την Εφές δεν στοίχισε. Με άλλους όμως λίγο.. πιο σοβαρούς αντιπάλους θα στοιχίσει.

Μιχάλης Σταμουλάκης

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ