Friday, 15 December 2017

RED RAYS: Ντούντα, ο ατάραχος εμπνευστής του απρόβλεπτου!

Sep 22, 2017

Ο Ολυμπιακός διοργάνωσε μια υπέροχη γιορτή του μπάσκετ για να τιμήσει τον Ντούσαν Ίβκοβιτς και η συγκίνηση στο πρόσωπο του κόουτς ήταν έντονη. Εμείς θα πούμε απλά ένα τεράστιο μπράβο στους διοργανωτές, αν και σαν Ολυμπιακοί έχουμε ένα μικρό... παράπονο από όσους έλειψαν από το ΣΕΦ. Δεν γίνεται σε τέτοιες εκδηλώσεις να μην γεμίζει το γήπεδο. Δεν αξίζει ούτε στους Αγγελόπουλους, ούτε φυσικά στον Ντούντα. Αυτή ήταν φυσικά μια παρένθεση πριν πάμε στο... κυρίως πιάτο.

Τι σημαίνει ο Ντούντα για τον Ολυμπιακό; Όταν το καλοκαίρι του 1996 ο Σωκράτης Κόκκαλης αποφάσιζε να "τελειώσει" τον αναμορφωτή του Ολυμπιακού, Γιάννη Ιωαννίδη, οι αντιδράσεις στις τάξεις του κόσμου ήταν έντονες και τότε είχε προκληθεί "σεισμός". Στη θέση του ερχόταν ο Ντούσαν Ίβκοβιτς, ο οποίος είχε κάνει μεγάλη χρονιά στον Πανιώνιο. Η ήττα-σοκ από την Άλμπα στο Φάληρο αύξησε τη μουρμούρα, όπως και η μέτρια πορεία στην πρώτη φάση της Ευρωλίγκα, με ισάριθμες νίκες και ήττες. Αν, μάλιστα, δεν είχε μπει το παλικαρίσιο τρίποντο του Γιώργου Σιγάλα κόντρα στη Σαρλερουά, τότε οι Πειραιώτες δεν θα πήγαιναν... πουθενά. Η συνέχεια, ωστόσο, ήταν εντελώς διαφορετική. Αφού έγινε καλή πορεία στη δεύτερη φάση των ομίλων, ακολούθησαν δύο εντυπωσιακές προκρίσεις με διαδοχικό μειονέκτημα έδρας κόντρα σε Παρτιζάν και Παναθηναϊκό. Και μετά η... Ρώμη, όπου ο Ρίβερς και η παρέα του έκανε θραύση και ο Ίβκοβιτς πέτυχε ό,τι δεν είχε καταφέρει όλα αυτά τα χρόνια ο "Ξανθός". Να πατήσει στην κορυφή της Ευρώπης.

Ακολούθησε μια κακή διετία, με πολλές ατυχίες και τραυματισμούς κομβικών παικτών. Η... ανομβρία τίτλων έφερε το τέλος της συνεργασίας. 13 χρόνια μετά οι Αγγελόπουλοι έκαναν την έκπληξη και έφεραν πίσω τον ήρωα των νεανικών τους χρόνων, ο οποίος έπαιξε καταλυτικό ρόλο στην έλευση του Βασίλη Σπανούλη, που άλλαξε τη μπασκετική ιστορία του Ολυμπιακού. Η πρώτη χρονιά συνδυάστηκε με το κύπελλο Ελλάδας και ακολούθησε το... απόλυτο! Μετά από τεράστια μείωση του μπάτζετ, ο Ίβκοβιτς έδωσε τα κλειδιά στον Βασίλη Σπανούλη και στον Γιώργο Πρίντεζη, έβαλε δίπλα τους "διψασμένα" παιδιά και ρολίστες-σκυλιά του πολέμου και απρόβλεπτο έλαβε χώρα ξανά.

Τη σεζόν 2011-2012 ξεκίνησε μια σεζόν παρόμοια με την προ 15ετίας ραψωδία. Κακή πορεία στην πρώτη φάση των ομίλων και ομάδα που έδειχνε περιορισμένων δυνατοτήτων. Εκεί στα μέσα της χρονιάς ήρθε η έλευση των Έισι Λο και Τζόι Ντόρσεϊ που έκλεισαν τις "τρύπες" που υπήρχαν και το σκηνικό άρχισε να αλλάζει. Το 330 μ.Χ. ο Μέγας Κωνσταντίνος είχε μεταφέρει την πρωτεύουσα της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας από τη Ρώμη στην Κωνσταντινούπολη. Αυτή ήταν και η διαδρομή που ακολούθησε και ο μπασκετικός Ολυμπιακός για να ανέβει για δεύτερη φορά στην κορυφή της Ευρώπης. Με... σοφές πινελιές, απίστευτη ψυχραιμία, πάθος για 40 λεπτά και ανατροπή για όσκαρ, ήρθε το... πεταχτάρι του Πρίντεζη στην εκπνοή που έριξε στην ΤΣΣΚΑ στο "καναβάτσο" και έδωσε στον Ολυμπιακό το δεύτερο ευρωπαϊκό του τρόπαιο.

Γιατί σας τα θυμίσαμε όλα αυτά; Μα εκεί είναι όλη η... μαγεία του Ντούντα. Ο συγκεκριμένος άνθρωπος απέδειξε όλα αυτά τα χρόνια πως τα λεφτά δεν φέρνουν πάντα την... ευτυχία. Στην πρώτη του θητεία δεν είχε ούτε τον Ζάρκο Πάσπαλι, ούτε τον Ρόι Τάρπλεϊ, ούτε τον Έντι Τζόνσον, ούτε τον Ουόλτερ Μπέρι. Όμως, κατάφερε να πάρει το μάξιμουμ από τον... κωλοτούμπα Ντέιβιντ Ρίβερς, ο οποίος έκανε όλη την Ευρώπη να... χαζέψει και τους Τζόρτζεβιτς και Καρνισόβας να μην πιστεύουν στα μάτια τους στον αλήστου μνήμης τελικό της Ρώμης κόντρα στην ανήμπορη να αντιδράσει Μπαρτσελόνα.

Το ίδιο έπαθαν και το 2012 ο Γιόνας Καζλάουσκας και ο Μίλος Τεόντοσιτς. Εκεί η ιστορία γράφτηκε διαφορετικά βέβαια. Η ΤΣΣΚΑ ήταν καβάλα στ' άλογο, ούσα έτοιμη να επικρατήσει με διαφορά-μαμούθ στον τελικό. Όμως, οι Πειραιώτες έκαναν μια επική ανατροπή, άντεξαν μέχρι τέλους και έκαναν ξανά το απροσδόκητο, με ακόμα πιο... καυτό σενάριο από την προηγούμενη φορά. Ο ηθικός αυτουργός ήταν, πάντως, ο ίδιος και καθόταν με το ίδιο ατάραχο βλέμμα στον πάγκο του, φορώντας αυτή τη φορά γυαλιά. Ακόμα πιο... σοφός. Ακόμα πιο απρόβλεπτος. Αυτός ήταν ο Ντούντα. Ο μεγάλος δάσκαλος που δεν τα παρατάει ποτέ. Ο εμπνευστής των νεαρών παιδιών και των ρολιστών που δεν είχαν αναγνωριστεί όσο τους άξιζε από προηγούμενους προπονητές τους. Αυτός που... τόλμησε να φέρει τον σέντερ-τσέπης Κάιλ Χάινς, τον... ξοφλημένο Πέρο Άντιτς. Αυτός που έκανε πενταδάτο τον Μάντζαρη και επένδυσε πάνω στον αλλοπρόσαλλο Ντόρσεϊ. Που έκανε τον Πρίντεζη ηγέτη και φυσικά που έδωσε στον Σπανούλη την ευκαιρία να φύγει από τη... σκιά του Διαμαντίδη και να γίνει ο πιο clutch player στην Ευρώπη.

Ποιος θα ξεχάσει άραγε αυτό τον άνθρωπο; Όσα χρόνια κι αν περάσουν, θα είναι για πάντα... σημαία στον ουρανό του ΣΕΦ!

Red-Rays

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ